زندگی سلامت

شبدر قرمز تقریباً در هر جایی می‌تواند رشد کند و اهمیتی نمی‌دهد که روی آن پا گذاشته شود، با اینکه باید مانند گیاهی سلطنتی با آن رفتار شود. این گیاه بسیار بخشنده است، با قدرت و سرسختی فراوان رشد می‌کند و استقامت چشمگیری دارد. می‌توانید آن را با ماشین چمن‌زنی بزنید، روی آن پا بگذارید یا قطعش کنید، اما باز هم دوباره و دوباره رشد می‌کند و امید و فراوانی به ارمغان می‌آورد. در کدام بخش از زندگی‌تان بر اثر سختی‌ها و مشکلات زمین خورده‌اید، اما هنوز چیزهای زیادی برای ارائه کردن دارید؟ شبدر قرمز به ما می‌آموزد که به راه خود ادامه دهیم. نکات • وقتی به دنبال پاک‌سازی بدن هستید، عصرها یک فنجان دمنوش شبدر قرمز بنوشید. خواص درمانی و پاک‌کننده‌ی این گیاه در طول شب عمل می‌کند تا سموم را در بدن پیدا کرده و آزاد کند و آن‌ها را در دسترس کبد قرار دهد تا در ساعات اولیه صبح آن‌ها را پردازش کند. • شبدر قرمز معمولاً به‌صورت خوشه‌ای شکوفه می‌دهد و هر بار حدود ۵ تا ۲۰ گل تولید می‌کند. اگر فرصت برداشت گل‌های شبدر قرمز را دارید، سعی کنید گل‌ها را به‌صورت یک خوشه بچینید. وقتی به خانه رسیدید، گل‌های شبدر قرمز را داخل کاسه‌ای قرار دهید تا در معرض هوا خشک شوند. (اگر به شبدر قرمز تازه دسترسی ندارید، گل‌های کامل و خشک‌شده شبدر قرمز را از یک فروشگاه گیاهان دارویی تهیه کنید. حدود ۵ تا ۲۰ گل را از بسته انتخاب کرده و در کاسه‌ای قرار دهید.) هر روزی که احساس کردید به آن نیاز دارید، می‌توانید یک فنجان دمنوش شبدر قرمز تهیه‌شده از ۳ تا ۶ عدد از گل‌های شبدر قرمز موجود در کاسه‌تان بنوشید تا زمانی که تمام خوشه داخل کاسه مصرف شود. با این کار، خود را با ریتم طبیعی شبدر قرمز هماهنگ می‌کنید. دمنوش شبدر قرمز و زنجبیل برای ۱ وعده وقتی به تجدید قوا و پاک‌سازی نیاز دارید، این چای را جرعه‌جرعه بنوشید. طیف گسترده‌ی ویتامین‌ها، مواد معدنی و مواد مغذی گیاهی موجود در آن، در این دوران «شتاب» پشتیبانی فوق‌العاده‌ای فراهم می‌کند و باعث می‌شود این دمنوش نوشیدنی‌ای باشد که بارها و بارها به سراغش برگردید. مواد لازم: ۱ قاشق چای‌خوری شبدر قرمز فله‌ای یا ۱ عدد چای کیسه‌ای شبدر قرمز ۱ قاشق چای‌خوری زنجبیل تازه‌ی رنده‌شده یا ۱ عدد چای کیسه‌ای زنجبیل ۸ اونس (حدود ۲۴۰ میلی‌لیتر) آب داغ تصفیه‌شده یا آب چشمه ۱ قاشق چای‌خوری عسل خام (اختیاری) طرز تهیه: چای‌های کیسه‌ای یا چای فله را داخل یک فنجان بریزید و آب داغ را روی آن اضافه کنید. اجازه دهید ۱۵ دقیقه دم بکشد، سپس آن را صاف کنید. در صورت استفاده، با عسل خام به میزان دلخواه شیرین کنید. بلافاصله سرو کنید.

شبدر قرمز این فقط چیزهای کمیاب و دشواریاب نیستند که ارزش دارند. گاهی همین در دسترس بودن فراوان برخی منابع، مانند نور خورشید و هوا، آن‌ها را به‌خودی‌خود شگفت‌انگیز می‌کند. شبدر قرمز هم یکی از همین شگفتی‌هاست. این گیاه اغلب علف هرزی معمولی تلقی می‌شود، در حالی که باید مانند یک پادشاه از آن تجلیل کرد. افزون بر روحیه‌ی بخشنده‌ی شبدر قرمز، این گیاه انرژی همدلانه‌ای هم دارد؛ واقعاً به فردی که آن را مصرف می‌کند اهمیت می‌دهد. شبدر قرمز یکی از قدرتمندترین گیاهان دارویی برای حمایت از سیستم لنفاوی و پاکسازی مایع لنف است و هنگامی که سایر روش‌های درمانی هم با آن هماهنگ باشند، می‌تواند در رسیدگی به هر نوع سرطان مؤثر باشد. این گیاه وحشی سخاوتمند، که می‌توانید هم از گل‌ها و هم از برگ‌هایش استفاده کنید، ادرارآور است و برای افرادی که نگران تقریباً هر نوع اختلال یا بیماری خونی هستند، از جمله لوسمی، مولتیپل میلوما، یا حتی سمی‌شدن کلی خون در اثر عملکرد نامناسب لوزالمعده یا کبد، یکی از بهترین مواد برای خون‌سازی به شمار می‌آید. شبدر قرمز سرشار از مواد مغذی و آلکالوئیدهای مقابله‌کننده با بیماری است. طبق مطالب این کتاب، می‌توانید از شبدر قرمز بیشتر از هر مولتی‌ویتامینی که در حال حاضر در بازار وجود دارد بهره ببرید. اگر پزشکتان نگران کمبود مواد مغذی در بدن شماست، درباره‌ی دمنوش شبدر قرمز به‌عنوان یکی از گزینه‌ها با او صحبت کنید. شبدر قرمز گیاهی بسیار مناسب برای بازمعدنی‌سازی بدن و جبران کمبودهای بدن است، به‌ویژه کمبود مولیبدن، منگنز، سلنیوم، آهن، منیزیم، ویتامین A، ویتامین‌های گروه B، کوفاکتورهای ویتامین‌ها (مواد مغذی گیاهی‌ای که هنوز در محدوده‌ی توجه تحقیقات پزشکی قرار نگرفته‌اند) و مواد دیگر. علاوه بر این، آلکالوئیدهای شبدر قرمز در کنار اسیدهای آمینه‌ی آن عمل می‌کنند تا چربی‌های انباشته‌شده و غیرضروری را تجزیه کنند و امکان دفع آن‌ها از بدن را فراهم آورند. به همین دلیل، این گیاه یکی از بهترین عوامل کمک‌کننده به کاهش وزن در طول زمان محسوب می‌شود. شبدر قرمز همچنین اثری انرژی‌بخش دارد و همین ویژگی آن را به گیاهی فوق‌العاده برای افرادی تبدیل می‌کند که احساس خستگی شدید، فرسودگی یا کمبود انرژی دارند. ممکن است در دنیای سلامت از محصولات مد روز و پرزرق‌وبرق فراوانی استفاده کنید که با عنوان «سوپرفود» به بازار عرضه می‌شوند، اما احتمال زیادی وجود دارد که هیچ‌کدام از آن‌ها از نظر قدرت جبران و بازسازی مواد مورد نیاز بدن، بهتر یا حتی هم‌سطح یک فنجان دمنوش شبدر قرمز نباشند. همه‌ی این ویژگی‌ها، در کنار توانایی شبدر قرمز برای کمک به پاکسازی فلزات سنگین سمیِ سطحی و آفت‌کش‌هایی مانند DDT، این گیاه را به یکی از ضروریات برای بقا در قرن حاضر تبدیل می‌کند. عارضه‌ها اگر هر یک از عارضه‌های یا مشکلات زیر را دارید، سعی کنید شبدر قرمز را وارد زندگی خود کنید: آکنه، خستگی غدد فوق‌کلیوی، آلرژی، کم‌خونی (از جمله کم‌خونی داسی‌شکل)، بیماری‌های سلول B، سرطان‌های خون مانند مولتیپل میلوما، بیماری‌های سلول‌های خونی، بیماری سلیاک، اسهال مزمن، اگزما، ویروس اپشتین بار (EBV) یا مونونوکلئوز، هپاتیت A، هپاتیت B، هپاتیت C، هپاتیت D، هرپس سیمپلکس نوع ۱ (HSV-1)، هرپس سیمپلکس نوع ۲ (HSV-2)، ناباروری، لوسمی، بیماری کبد، ضعیف بودن سیستم تولیدمثل، بیماری لایم، پسوریازیس، مشکلات مجرای بزاقی، شینگلز، حمله ایسکمیک گذرا (TIA). علائم اگر هر یک از علائم زیر را دارید، سعی کنید شبدر قرمز را وارد زندگی خود کنید: وجود خون در ادرار، عدم تعادل قند خون، مسمومیت خون، قارچ‌های بدن، شکنندگی ناخن‌ها، کبودی، رسوب کلسیم، حساسیت‌های شیمیایی، مدفوع شل مزمن، یبوست، خشکی پوست، بزرگ‌شدن طحال، آلرژی‌های غذایی، سردرد، فشار خون بالا، واکنش‌ها و حساسیت‌های ناشی از هیستامین، کهیر، عدم تعادل هورمونی، مالیخولیا، علائم یائسگی، گردش خون ضعیف، علائم سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، بثورات پوستی، کندی عملکرد کبد، رکود و گرفتگی کبد، میل شدید به شیرینی، تورم غدد لنفاوی، ضعف گوارش، افزایش وزن. حمایت عاطفی شبدر قرمز برای افرادی است که در گذشته زندگی می‌کنند، تقریباً تا جایی که به زیان خودشان تمام می‌شود. وقتی متوجه می‌شوید که سعی دارید روزهای گذشته را دوباره زندگی کنید، یا دلتنگ احساس شادی و رضایتی هستید که در گذشته تجربه کرده‌اید، به شبدر قرمز روی بیاورید. این گیاه کمک می‌کند آن احساسات دلگرم‌کننده را به زمان حال بیاورید تا بتوانید در زندگی کنونی خود احساس شادی و رضایت داشته باشید. درس معنوی با اینکه شبدر قرمز در کشاورزی برای تناوب کشت استفاده می‌شود، وقتی آن را در چمن‌زارها و باغچه‌های خود می‌بینیم، اغلب آن را علف هرز به حساب می‌آوریم.

حمایت عاطفی یکی از بزرگ‌ترین ترس‌های انسان، کمبود و فقدان فراوانی است. به همین دلیل، دستیابی به احساس فراوانی یکی از مهم‌ترین و پرطرفدارترین شیوه‌های خودیاری محسوب می‌شود. ترس از کمبود در سراسر جامعه فراگیر است؛ همه‌چیز به احساس فراوانی مربوط می‌شود. اگر روزی فرصت کردید درخت آلویی را ببینید که شاخه‌هایش از آلوهای فراوان سنگین شده است، ممکن است احساس عمیقی از آرامش و آسودگی نسبت به مفهوم فراوانی پیدا کنید. گاهی یک درخت آلو صدها میوه دارد؛ آن‌قدر زیاد که تماشای آن شگفت‌انگیز است. آوردن آلو به زندگی‌تان می‌تواند این حس فراوانی را به شما منتقل کند و یادآوری کند که یک درخت آلو تا چه اندازه توان تولید دارد. تصور کردن درخت آلویی که سرشار از میوه است، می‌تواند مراقبه‌ای بسیار مفید برای فراوانی باشد. به درخت آلو و تمام میوه‌هایش فکر کنید و ببینید در کدام بخش از زندگی خود احساس کمبود فراوانی دارید. این تمرین می‌تواند دریچه‌ای به سوی آگاهی شما بگشاید، اجازه دهد ایده‌های تازه آزادانه جریان پیدا کنند و هرگونه رکود و ایستایی از بین برود، تا فراوانیِ ایده‌ها و ثمرهٔ تلاش‌هایتان به بار بنشیند. درس معنوی اگر خیلی زود آلو (قبل از رسیدن) را گاز بزنید، تنها چیزی که از آن در ذهنتان باقی می‌ماند ترشی آن خواهد بود؛ و همین ممکن است باعث شود دیگر هرگز سراغ آلو نروید. آلو درس بزرگی برای آموختن به ما دارد: همه‌چیز به زمان‌بندی بستگی دارد. اگر به یک آلوی ترش فرصت بدهید تا کاملاً برسد و برای فرو بردن دندان‌هایتان در یک آلوی شیرین، آبدار و رسیده تا زمان مناسب صبر کنید، این آموزه‌ی معنوی برایتان به حقیقت تبدیل خواهد شد. آلو به ما می‌آموزد که در زندگی، زمان‌بندی بسیاری از امور اهمیت دارد؛ این‌که چه زمانی حرکت کنیم، چه زمانی تصمیم بگیریم و چه زمانی به چیزی «بله» بگوییم، همه باید در زمان درست خود اتفاق بیفتند. نکات گونه‌های مختلف آلو با سرعت یکسانی نمی‌رسند. بعضی از آلوها می‌توانند مدت زیادی در دمای اتاق بمانند بدون اینکه شروع به تخمیر کنند، در حالی که بعضی دیگر اگر مدت زیادی بیرون بمانند دوام نمی‌آورند. به نوع آلویی که می‌خرید توجه کنید. آلوهای بزرگ‌تر معمولاً پس از رسیدن باید در یخچال نگهداری شوند تا تا زمان مصرف سالم بمانند. آلوهای کوچک‌تر اغلب مدت بیشتری در دمای اتاق دوام می‌آورند. آلوی سفت معمولاً یعنی هنوز نرسیده است. برای اینکه طعم آن شیرین‌تر و ترشی آن کمتر شود، باید هنگام فشار دادن با انگشت، کمی فرو برود و نرم شود. آلو را می‌توان در مراحل مختلف رسیدگی مصرف کرد؛ از زمانی که تازه با فشار انگشت کمی نرم می‌شود تا وقتی که پوست آن تقریباً شروع به چروک شدن کرده و گوشت آن بسیار نرم شده است. همیشه به طعم آلو توجه کنید و آن را به خاطر بسپارید. اگر آلو خراب شده باشد، خودتان متوجه خواهید شد. آب آلو و پرتقال این آبمیوه‌ی خوش‌طعم، زیبایی و سادگی را در کنار هم ارائه می‌دهد و اجازه می‌دهد مواد غذایی درمانی، خودشان گویای ارزششان باشند. رنگ آلویی که استفاده می‌کنید، رنگ نهایی آبمیوه را تعیین خواهد کرد. مواد لازم ۳ تا ۵ عدد آلوی رسیده ۲ عدد پرتقال متوسط طرز تهیه هسته‌ی آلوها را خارج کنید و پوست پرتقال‌ها را بگیرید. میوه‌ها را به‌طور درشت خرد کنید. تکه‌های آلو و پرتقال را به‌صورت یکی در میان داخل آبمیوه‌گیری بریزید و آب آن‌ها را بگیرید. آبمیوه را بلافاصله در لیوان سرو کنید و از نوشیدن آن لذت ببرید.

آلو (Plums) درخت آلو دارای ریشه‌ای راست و عمیق (Taproot) است که به اعماق زمین نفوذ می‌کند و حتی اگر لایه‌های رسی در عمق خاک وجود داشته باشد، به جست‌وجوی مواد معدنی می‌پردازد. ریشه‌ی اصلی درخت آلو به‌طور ویژه به دنبال مواد معدنی‌ای می‌رود که معمولاً در لایه‌های سطحی خاک یافت نمی‌شوند. ریشه‌ی درخت آلوی جوان هنوز به اعماق زیاد زمین نرسیده است، گاهی تنها حدود ۳۰ تا ۶۰ سانتی‌متر در خاک نفوذ کرده اس، با این‌حال همین درخت جوان هم می‌تواند طیف گسترده‌ای از تدیس مینرال و ماکرومینرال را جذب کند. آلو میوه‌ای هسته‌دار و گس (Astringent) است و همین خاصیت گسی، قدرت پاک‌کنندگی فوق‌العاده‌ای برای بدن دارد. گسیِ آلو، حتی زمانی که کاملاً شیرین باشد، مانند یک شست‌وشودهنده طبیعی برای داخل روده‌ها و روده‌ی بزرگ عمل می‌کند. این ویژگی به دفع سموم و مواد سمی کمک می‌کند و به کبد اجازه می‌دهد به‌جای جذب سموم بیشتر، مواد مغذی بیشتری دریافت کند. وقتی آلو وارد دستگاه گوارش می‌شود، پوست آن تمایل دارد به توده‌های سموم و باکتری‌های مضر و غیرمولد بچسبد. پوست آلو مانند یک آهنربا عمل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که باکتری‌های بد نمی‌توانند از آن جدا شوند و تا زمانی که پوست آلو از روده دفع شود، همراه آن باقی می‌مانند. این ویژگی مغناطیسی پوست آلو هیچ اثری بر باکتری‌های مفید ندارد، چون باکتری‌های مفید بار الکتریکی متفاوتی دارند. آن‌ها به پوست آلو جذب نمی‌شوند و به آن نمی‌چسبند. در عوض، باکتری‌های مفید از فیبر، پالپ و مواد مغذی موجود در گوشت آلو تغذیه می‌کنند و به همین دلیل آلو یک پری‌بیوتیک بسیار قدرتمند به‌شمار می‌آید. هر بخش خوراکی آلو نقش ویژه‌ای در تغذیه و ترمیم بدن دارد. (نیازی به خوردن هسته‌ی آلو نیست؛ آن را دور بیندازید.) پوست آلو عوامل بیماری‌زا از جمله باکتری‌های غیرمولد، قارچ‌های غیرمولد، کپک‌ها، مخمرها و ویروس‌ها را از دستگاه روده پاکسازی می‌کند. لایه‌ی آب‌دار بین پوست و گوشت آلو بلافاصله وارد جریان خون می‌شود و سلول‌های عصبی و اندام‌های بدن را تغذیه می‌کند. گوشت شیرین آلو ذخایر گلوکز و گلیکوژن را در کبد و مغز تامین می‌کند. همچنین گوشت ترش‌ترِ آلو، که نزدیک‌تر به پوست قرار دارد، به سم‌زدایی کبد و کیسه‌ی صفرا کمک می‌کند. اگر بتوانید حتی چند گاز از این بخش ترش را بخورید، به پاکسازی کبد و کیسه‌ی صفرا کمک خواهید کرد. بسیاری از افراد برای رفع یبوست از آلوی خشک (Prunes) استفاده می‌کنند. آلوهای خشک و فرآوری‌شده همواره پس از آلوهای تازه، دومین گزینه‌ی مناسب‌تر بوده‌اند. رواج مصرف آلو خشک تا حد زیادی به این دلیل بوده است که در گذشته دسترسی به آلو تازه همیشه امکان‌پذیر نبوده است. هرچند آلو خشک همیشه برای همه‌ی افراد مبتلا به یبوست مؤثر نیست، اما برای تعداد زیادی از افراد اثر ملین ایجاد می‌کند. اگر به آلوی تازه دسترسی دارید، همچنان همان اثر ملین ملایم را دریافت خواهید کرد، و شاید حتی نتیجه‌ی بهتری هم بگیرید. عارضه‌ها اگر هر یک از عارضه‌های زیر را دارید، آلو را وارد برنامه‌ی غذایی خود کنید: اعتیاد، ترک الکل، بیماری آلزایمر، آنوریسم، آپنه، بیماری‌های خودایمنی، عفونت‌های باکتریایی، اختلال دوقطبی، پیری مغز، فرسودگی (Burnout)، سرطان، بیماری سلیاک، آتروفی مغزی، ترک شکلات و کاکائو، اختلال مزمن خشم، ترک قهوه، بیماری‌های بافت همبند، آتروفی اعصاب جمجمه‌ای، فیبروز کیستیک، زوال عقل، افسردگی، اختلالات گوارشی، سندرم خشکی چشم، اختلالات خوردن، کبد چرب، فیبرومیالژیا، عفونت‌های قارچی، بیماری کیسه‌ی صفرا، سنگ کیسه‌ی صفرا، ترک چای سبز، ماچا یا چای سیاه، سندرم گیلن باره، عفونت هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori)، هپاتیت، HIV، بیماری هانتینگتون، فشار خون بالا، آسیب‌ها و جراحات، زردی، روده‌ی نشتی، بیماری‌های کبد، لوپوس، بیماری لایم، ترک ماری‌جوانا، ME/CFS (آنسفالومیلیت میالژیک/سندرم خستگی مزمن)، بیماری منییر، مولتیپل اسکلروزیس (ام اس MS)، نورالژی، گل‌مژه، سینوزیت، کولون اسپاستیک، گلودرد استرپتوکوکی، برفک، التهاب لوزه‌ها. علائم اگر هر یک از علائم زیر را دارید، آلو را وارد برنامهٔ غذایی خود کنید: لکه‌های ناشی از افزایش سن، پیری، اضطراب، کمردرد، بوی بد دهان، اختلالات تعادل، آروغ زدن، فلج بل، ضایعات مغزی، نفخ، تاری دید، تاری چشم، مه‌مغزی، کبودی، وزوز گوش، عفونت‌های مزمن، سردی دست‌ها و پاها، حساسیت به سرما، گیجی، یبوست، تیرگی زیر چشم، سرگیجه، افتادگی صورت، گوش‌درد، مگس‌پران چشم، شانه‌ی یخ‌زده، تپش قلب، مشکلات هورمونی، التهاب، تحریک‌پذیری، درد مفاصل، ضعف بینایی، مانیا، مشکلات حافظه، از دست دادن حافظه، گردن‌درد، مشکلات سینوس‌ها، گرفتگی معده.

مراقبه قدم‌زدن (Walking Meditation) در طول این قدم‌زدنِ مراقبه‌ای، به دستگاه تولیدمثل خود بگویید که اکنون اجازه دارد باردار شود. با تمام وجود از آن حمایت کنید. به دستگاه تولیدمثل خود همچون موجودی مستقل، مقدس و ارزشمند بنگرید که ارتباطی مستقیم با آسمان‌ (عالم بالا) دارد و بپذیرید که شاید تا این لحظه احساس کرده نادیده گرفته شده است. این دستگاه به حرف‌های شما گوش می‌دهد و دوست دارد مورد احترام قرار گیرد. آن را با خواسته‌ها و فشارهای خود بمباران نکنید؛ بلکه با عشق تشویقش کنید، همان‌گونه که کودکی عزیز را با مهربانی هدایت می‌کنید؛ کودکی که تا امروز از شکوفا شدن هراس داشته است. اگر احساس کردید به کمک بیشتری نیاز دارید، با صدای بلند از فرشتهٔ باروری یاری بخواهید. این مراقبه پیاده‌روی را به بخشی از برنامه‌ی روزانه‌ی خود تبدیل کنید. در پایان هر جلسه، در درون خود جست‌وجو کنید و ببینید آیا واقعاً این احساس را دارید که به دستگاه تولیدمثل خود اجازه داده‌اید با یک بارداری پیش برود و اینکه احساس کرده‌اید صدای شما را حقیقتاً شنیده است. تنفس در نور سفید (Breathing in White Light) در اتاقی آرام، به پشت دراز بکشید و در حالی که چشمانتان بسته است، نفس‌های عمیق و آرام بکشید. تصور کنید دهان و بینی شما در ناحیه‌ی پایین شکمتان قرار دارند و با هر دم، نور سفید را مستقیماً به اندام‌های تولیدمثلتان وارد می‌کنید. این تمرین برای تقویت فرایند شارژ دوباره‌ی رحم و کمک به ترمیم دستگاه تولیدمثل طراحی شده است. وقتی با سرعتی سرسام‌آور از یک استرس به استرس بعدی می‌روید و حتی نفس کشیدن را فراموش می‌کنید، بدن یاد می‌گیرد که تمام تمرکز خود را بر مدیریت بحران بگذارد. همه‌چیز در ذهن شما جریان دارد، بنابراین منابع جسمی‌تان هم به همان سمت هدایت می‌شوند. با اختصاص دادن زمانی برای انجام این مراقبه تنفسی، ذهن و بدن خود را آموزش می‌دهید که این توجه افراطی را کاهش دهند. هنگامی که نور الهی را به درون دستگاه تولیدمثل خود وارد می‌کنید، از نظر جسمی و روحی به خود یادآوری می‌کنید که تمرکز واقعی شما در این مقطع، هیاهوی بیرونی و مسائل روزمره‌ی زندگی نیست؛ بلکه این مأموریت مقدس است. هم‌راستایی الهی (Divine Alignment) در حالی که این رسالتِ تلاش برای داشتن فرزند را دنبال می‌کنید، این مسیر بر همه‌ی جنبه‌های زندگی شما ارزش خواهد افزود. نیتِ نهفته در باردار شدن، بسیار قدرتمند است. این نیت گسترش می‌یابد، دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد و زندگی شما را صرف‌نظر از نتیجه دگرگون می‌کند. حتی اگر با وجود تمام تلاش‌هایتان، فرزندی به دنیا نیاید، ایمان خود را به خیر بزرگ‌تر و هم به ارزشمندی خود از دست ندهید. خودتان را سرزنش نکنید. مهم نیست نتیجه چه باشد؛ زمانی که برای تلاش جهت داشتن فرزند صرف می‌کنید، هدر نمی‌رود. بخش بزرگی از زندگی، فرایند آفرینش و تولد است. همین فرایند، پشت هر ایده‌ی بزرگی قرار دارد که به واقعیت تبدیل می‌شود و پشت هر بذری که به درختی پناه‌بخش رشد می‌کند. انرژی‌ای که در امید به آفرینش یک زندگی جدید صرف می‌کنید، بعدها به خلق چیزهای تازه و زیبای دیگری در جهان منتقل خواهد شد. هرگاه آفرینش زندگی را به کانون توجه خود تبدیل کنید، با جریان الهی هم‌راستا می‌شوید و در این جهان تغییری مثبت ایجاد می‌کنید. نقل‌قول «سرنخ‌های کوچکی که از مدیکال مدیوم به دست می‌آورید، در میان ماشین فرسوده درمان بیماری‌های مزمنِ پزشکیِ جایگزین و پزشکیِ رایج گم خواهند شد. این ماشین‌ها بر نظریه‌هایی استوارند که یا هیچ ارزشی ندارند یا تنها رژیم‌های «بهتر غذا بخور» را پیشنهاد می‌کنند؛ رژیم‌هایی که مشکل را برطرف نمی‌کنند.» آنتونی ویلیام، مدیکال مدیوم

بدن شما از این عناصر برای محافظت از خود در برابر اثرات مخرب مختل‌کننده‌های هورمونی سمی موجود در پلاستیک‌ها، ریزپلاستیک‌ها، ترکیبات پتروشیمی، شمع‌های معطر، خوشبوکننده‌های هوا، عطرها، قارچ‌کش‌ها، علف‌کش‌ها، آفت‌کش‌ها، آفت‌کش‌های اورگانیک، داروهای شیمیایی، تشعشعات و غذاهای تراریخته (GMO) استفاده می‌کند. وقتی به یک رژیم غذایی تقویت‌کنندهٔ باروری فکر می‌کنید، ترکیب شیر مادر را در نظر داشته باشید: سرشار از قند، با مقدار کمتری چربی و مقدار نسبتاً اندکی پروتئین. در بهترین حالت، شیر مادر اساساً «آبِ قند» است. از آنجا که شیر مادر نخستین غذای نوزادی است که امیدوارید به دنیا بیاورید، اگر از همین حالا الگوی غذایی خود را به ترکیب آن نزدیک کنید، بدن شما در مسیر درستی قرار می‌گیرد. در رأس این الگو قند طبیعی قرار دارد؛ یعنی فروکتوز و گلوکزِ موجود در غذاهای کامل، به‌ویژه میوه‌ها، سپس کدو حلوایی (کدوی زمستانی)، سیب‌زمینی، سیب‌زمینی شیرین و بعد از آن مقداری چربی (مانند آووکادو)، و در نهایت سهم بسیار کمتری از پروتئین. زنانی که از رژیم‌های پرپروتئین و کم‌کربوهیدرات پیروی می‌کنند، به‌ویژه اگر بالای ۳۰ سال باشند، اغلب در تولید شیر مادر با مشکل روبه‌رو می‌شوند، چون مصالح اولیهٔ لازم را در اختیار ندارند؛ حتی ممکن است شیرشان کاملاً خشک شود. بنابراین، اگر مهم‌ترین نگرانی تغذیه‌ای شما دریافت پروتئین کافی بوده است، تمرکز خود را به میوه‌ها (از جمله کدوهای زمستانی)، سیب‌زمینی و سیب‌زمینی شیرین معطوف کنید. «روح شفقت » به من گفته است که در آینده، از میان هزاران ترکیب، آنزیم و فیتوکمیکال پنهانی که علم پزشکی کشف خواهد کرد و در میوه‌ها، سبزیجات برگ‌دار، گیاهان و ادویه‌ها، غذاهای وحشی و سبزیجات وجود دارند، یک گروه برجسته خواهد شد: ترکیبات تقویت‌کنندهٔ باروری. این ترکیبات نیرومند در آیندهٔ باروری انسان نقشی اساسی خواهند داشت. دانشمندان آن‌ها را از انواع خاصی از پلی‌فنول‌ها استخراج، تغلیظ و از این عصاره‌ها برای ساخت داروهای جدید، به‌منظور مقابله با بحران ناباروری که با آن روبه‌رو خواهیم شد، استفاده خواهند کرد. اما در حال حاضر، بهترین راه دریافت آن‌ها، مصرف غذاهای پنج‌گانهٔ مقدس، به‌ویژه انواع توت‌ها (از جمله بلوبری وحشی) است. ترکیبات تقویت‌کنندهٔ باروری موجود در توت‌ها از دستگاه تولیدمثل از دو طریق حمایت می‌کنند: ۱. متعادل کردن هورمون‌های تولیدمثلی. ۲. تنظیم جذب آن دسته از مواد مغذی ویژه‌ای که علم هنوز کشف نکرده است و دستگاه تولیدمثل برای آنکه «باتری» خود را هنگام ترمیم، جوان‌سازی و بازسازی همواره شارژ نگه دارد، به مقدار فراوان به آن‌ها نیاز دارد. دیگر میوه‌های مفید برای باروری عبارت‌اند از پرتقال، موز، آووکادو، انگور، انبه، خانواده هنداونه و ملون ها، تمشک، خیار، گیلاس، لیمو، لایم و کدوهای زمستانی. همچنین غذاهای نیرومند دیگری که به بازسازی دستگاه تولیدمثل کمک می‌کنند، چه مشکل شما ناشی از «باتری ضعیف» دستگاه تولیدمثل باشد و چه به علت مشکلاتی مانند سابقهٔ بیماری التهابی لگن (PID)، اندومتریوز، فیبروم، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، عدم تعادل آندروژن‌ها یا کیست‌های تخمدان، عبارت‌اند از: مارچوبه، اسفناج، آرتیشو (کنگر فرنگی)، کیل (کلم برگ)، کرفس، آب کرفس، کاهوی کره‌ای (Butter Leaf Lettuce)، سیب‌زمینی، سیب‌زمینی شیرین، سیر، دمنوش برگ گزنه، دمنوش برگ تمشک، آب نارگیل، جوانه‌ها، میکروگرین‌ها، شبدر قرمز و عسل خام. شاید بخواهید به بخش میانی این کتاب بازگردید و تمام کارهایی را که این خوراکی‌ها برای شما انجام می‌دهند، مطالعه کنید. مراقبه‌ها برای باروری دستگاه تولیدمثل یک زن، روحی مستقل از آنِ خود دارد. این یعنی هنگامی که می‌خواهید باروری خود را پرورش دهید، لازم است فراتر از اقدامات صرفاً جسمی که پیش‌تر گفته شد، بروید. در این مسیر، بُعدی کاملاً واقعی از پرورش معنوی نیز وجود دارد. همان‌طور که دو شریک زندگی هنگام تلاش برای بچه‌دار شدن باید با یکدیگر هماهنگ شوند، مهم است که شما هم از نظر روحی با دستگاه تولیدمثل خود ارتباط برقرار کنید. مراقبه‌هایی که در ادامه آمده‌اند، این فرصت را در اختیار شما قرار می‌دهند و علاوه بر آن، ابزارهای قدرتمندی برای سازگار شدن با استرس هم هستند.

مواد شیمیاییِ مخل باروری اگر باردار هستید یا در تلاش برای باردار شدن، آگاه باشید که مواد شیمیایی هورمونیِ گیاه‌سم (phytotoxic hormone chemicals)، که در واقع هورمون‌های بیگانه و مخل باروری هستند و در آفت‌کش‌ها، علف‌کش‌ها، آفت‌کش‌های اورگانیک، ریزپلاستیک‌ها، پلاستیک‌ها، خوشبوکننده‌های هوا، شمع‌های معطر، ادکلن‌ها و عطرها یافت می‌شوند، می‌توانند دستگاه تولیدمثل را به‌شدت تحت هجوم قرار دهند و دقیقاً پیامی برخلاف آنچه برایش طراحی شده است به آن ارسال کنند. تا حد امکان، تماس خود را با این مواد شیمیایی محدود کنید. همچنین مراقب باشید از تماس با کلر و فلوراید هم پرهیز کنید. رفتارهای مخل باروری سال‌ها نخواستنِ فرزند، یا در جست‌وجوی شریک مناسب بودن و پیدا نکردن او، و در این مدت، انجام اقداماتی برای جلوگیری از بارداری، گاهی باعث می‌شود بدن به «باردار نشدن» عادت کند. بنابراین اگر در گذشته چنین ذهنیتی داشته‌اید و اکنون می‌خواهید صاحب فرزند شوید، ممکن است لازم باشد اقداماتی فعالانه انجام دهید؛ مانند تمرین «شارژ مجدد» که پیش‌تر توضیح داده شد، تا دستگاه تولیدمثل خود را دوباره برای باروری آماده کنید. عامل مهم دیگر در دشواری باروری زنان، فراوانی بیش از حد استرس است. تنها غذاهای سرشار از آدرنالین مانند گوشت گاو و آبِ قلم مشکل‌ساز نیستند؛ بلکه آدرنالین اضافی که بدن هنگام قرار گرفتن تحت فشار شدید تولید می‌کند هم می‌تواند در عملکرد دستگاه تولیدمثل اختلال ایجاد کند. دلیلش این است که بدن می‌خواهد از شما محافظت کند. هنگامی که دچار آشفتگی عاطفی یا هر نوع استرس شدید دیگری می‌شوید، غریزهٔ بدن این است که از وارد شدن فشار بیشتر ناشی از بارداری جلوگیری کند؛ بنابراین آدرنالین اضافی که برای واکنش «جنگ یا گریز» ترشح می‌شود، به‌صورت عاملی ضدباروری عمل می‌کند. (البته توجه داشته باشید که برخی استروئیدهایی که بدن تولید می‌کند، مانند تیروکسینِ غدهٔ تیروئید، با باروری سازگار و حتی مفید هستند.) خستگی غدد فوق‌کلیوی (آدرنال) هم می‌تواند مانع باروری شود؛ چون بخش زیادی از پروژسترون، استروژن و تستوسترون زن در غدد فوق‌کلیوی تولید می‌شود. وقتی این غدد کم‌کار یا بیش‌فعال باشند، هورمون‌های تولیدمثلی از تعادل خارج می‌شوند و این موضوع می‌تواند در باروری اختلال ایجاد کند. اگر با مشکلات آدرنال دست‌وپنجه نرم می‌کنید و قصد باردار شدن دارید، بهتر است از روش ریزه‌خواری (Grazing) استفاده کنید؛ یعنی هر یک‌ونیم تا دو ساعت یک میان‌وعدهٔ کوچک بخورید. این کار مانع می‌شود غدد فوق‌کلیوی برای جبران افت قند خون بیش از حد کار کنند. غذاهایی که در ادامه معرفی می‌شوند هم به متعادل کردن توانایی بدن در مقابله با استرس کمک می‌کنند. غذاهای درمانی برای بازسازی دستگاه تولیدمثل هرگاه قصد باردار شدن دارید یا می‌خواهید از یک بارداری موجود حمایت کنید، این جمله را شعار خود قرار دهید: «برای آنکه میوه بدهی، میوه بخور.» دلیلش این است که هنگام پرورش یک زندگی جدید، دقیقاً در حال انجام کاری هستید که یک گیاه برای تولید میوه انجام می‌دهد. شاید این تشبیه که دستگاه تولیدمثل زن را به یک گل مقایسه کنیم، کلیشه‌ای به نظر برسد، اما واقعیت همین است. اگر تاکنون گیاه‌شناسی خوانده باشید، می‌دانید که گل‌ها هم تخمدان دارند و تخمدان آن‌ها تخمک‌هایی را در خود جای می‌دهد که پس از لقاح، در نهایت به میوه تبدیل می‌شوند. این موضوع آشنا به نظر نمی‌رسد؟ دلیلش این است که شباهت بسیار زیادی به ساختار دستگاه تولیدمثل زن دارد. شما روزی یک تخمک کوچک بودید که بارور شد و به معجزهٔ وجود یک انسان تبدیل گشت. هنگامی که میوه می‌خورید، چیزی را مصرف می‌کنید که آن هم زمانی یک تخمک کوچک بوده، بارور شده و به معجزهٔ یک میوه تبدیل شده است. با خوردن میوه، شما با آن معجزه پیوند برقرار می‌کنید. خرد و ویژگی‌های حیات‌بخش میوه، بخشی از وجود شما می‌شود. و این، جدا از ارزش غذایی واقعی میوه است. پیش از هر چیز، دستگاه تولیدمثل با گلوکز کار می‌کند و بهترین و سریع‌ترین منبع گلوکزِ قابل جذب، میوه است ( آب نارگیل، عسل خام و شربت افرا خالص هم همین‌طور). اگر زنی در تلاش برای باردار شدن یا حمایت از یک بارداری باشد، وسواس فرهنگی ما نسبت به رژیم‌های پرپروتئین بر ضد او عمل می‌کند؛ چون دستگاه تولیدمثل زن با پروتئین کار نمی‌کند. افزون بر گلوکز، این دستگاه به املاح معدنی (مینرال)، تریس مینرال، الکترولیت‌ها، ریزمغذی‌ها، ترکیبات گیاهی (فیتوکمیکال‌ها) و دیگر ترکیبات حیاتی نیاز دارد؛ موادی که تنها در گروه‌های غذایی پنج‌گانهٔ مقدس، یعنی میوه‌ها، سبزیجات برگ‌دار، گیاهان و ادویه‌ها، غذاهای وحشی و سبزیجات یافت می‌شوند.

آن‌ها مفهوم خیانت را هم متفاوت از پرندگان درک می‌کنند. به همین دلیل، گوشت و لبنیات این حیوانات بزرگ‌تر معمولاً غلظت بیشتری از آدرنالین دارند. آب قلم و مغز استخوان هم مقدار بسیار زیادی آدرنالین دارند و به همین دلیل، به‌ویژه هنگام تلاش برای باردار شدن، در دوران بارداری و پس از زایمان، فشار بسیار زیادی بر بدن و دستگاه تولیدمثل زنان وارد می‌کنند. در گذشته، اگر می‌خواستید مصرف آدرنالین را کاهش دهید، خوردن پرندگان کوچک‌تر مانند مرغ و بوقلمون انتخاب بهتری بود، چون غدد فوق‌کلیوی پرندگان کوچک‌تر است. اما اکنون بحران آنفلوانزای پرندگان وجود دارد. ده‌ها میلیون مرغ و بوقلمون به دلیل شیوع اخیر آنفلوانزای پرندگان از بین برده می‌شوند. بنابراین، دوری از گوشت و تخم‌مرغ و بوقلمون اهمیت زیادی دارد تا احتمال انتقال آنفلوانزای پرندگان به انسان و همچنین ایجاد سویه‌های جدید و در نهایت مرگبار آن کاهش یابد. اگر علاقه زیادی به گوشت پرندگان دارید، می‌توانید از گزینه‌هایی مانند بلدرچین و قرقاول استفاده کنید. غذاهای دیگری که می‌توانند بیماری‌هایی مانند سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، عدم تعادل آندروژن‌ها، اندومتریوز، بیماری التهابی لگن (PID)، فیبروم رحم و کیست‌های تخمدان را تحریک یا تشدید کنند و از این طریق بر باروری اثر منفی بگذارند عبارت‌اند از: تخم‌مرغ، ذرت، گندم، سایر منابع گلوتن، روغن کانولا، لبنیات، آسپارتام، مونوسدیم گلوتامات (MSG، حتی انواع پنهان آن) و سویا. اگر مبتلا به PCOS، عدم تعادل آندروژن یا اندومتریوز هستید و توصیه‌هایی می‌شنوید که می‌گویند باید تخم‌مرغ بیشتری مصرف کنید، اجازه ندهید از مسیر منحرف شوید. این توصیه تا حد ممکن از حقیقت دور است. به‌جای بهبود این بیماری‌ها، تخم‌مرغ آن‌ها را تشدید می‌کند، چون عوامل بیماری‌زای مسئول این بیماری‌ها را تغذیه می‌کند. (برای اطلاعات بیشتر درباره تخم‌مرغ و سایر مواد غذایی بازدارنده، به فصل «غذاهایی که زندگی را دشوار می‌کنند» (Foods That Make Life Challenging) مراجعه کنید.) همچنین دوری از منابع کافئین، از جمله نوشابه‌های کافئین‌دار، قهوه، چای ماچا، چای معمولی و شکلات، برای محافظت از غدد فوق‌کلیوی زنانی که قصد دارند در آینده باردار شوند اهمیت زیادی دارد. داشتن ذخیره‌ی بیشتر آدرنالین می‌تواند به یک زن کمک کند انرژی لازم برای زایمان را حفظ کند تا در طول فرایند زایمان کاملاً فرسوده و ازکارافتاده نشود. مصرف فرآورده‌های حاوی کافئین، غدد فوق‌کلیوی را تضعیف می‌کند و زایمان را دشوارتر می‌سازد.

باروری مردان برای افزایش باروری مردان، مهم‌ترین کار بازگشت به اصول پایه است. هرچند این کار به تعهد و پشتکار نیاز دارد، اما لازم نیست آن را بیش از حد پیچیده کنید. در عوض، روی گام‌های ساده زیر تمرکز کنید تا تعداد اسپرم و قدرت حرکت آن افزایش یابد. نخست، مهم است که مردان میزان جیوه‌ی بدن خود را کاهش دهند. وجود جیوه در بدن یکی از دلایل مهم کاهش باروری مردان است. بنابراین، اگر مردی هستید که قصد تشکیل خانواده دارید، مهم است که پروتکل پاکسازی فلزات سنگین مدیکال مدیوم (Medical Medium Heavy Metal Detox) را به برنامه‌ی روزانه‌ی خود اضافه کنید. انجام روزانه‌ی این برنامه برای مدت طولانی، به پاکسازی دستگاه تولیدمثل مردان، از جمله پروستات و بیضه‌ها کمک می‌کند. این برنامه علاوه بر جیوه، به دفع سایر فلزات سمی و همچنین بسیاری از سموم، مواد سمی و آلاینده‌ها از دستگاه تولیدمثل و دیگر بخش‌های بدن هم کمک می‌کند. اسپرم می‌تواند از فلزات سمی مانند جیوه، آرسنیک و سرب اشباع شود و همچنین با ترکیبات فیتوشیمیایی، حلال‌ها، قارچ‌کش‌ها، عطرها، ادکلن‌ها و داروها آلوده گردد. اسپرم همچنین ممکن است حاوی کافئین، THC (تتراهیدروکانابینول؛ ماده‌ی روان‌گردان اصلی ماری‌جوانا)، و نیکوتین باشد. هر اسپرم تولیدشده می‌تواند به همان اندازه اسپرم قبلی سمی باشد. بنابراین، پاکسازی پروستات، بیضه‌ها و سایر اندام‌ها اهمیت زیادی دارد تا بارداری و نوزادان آینده با کمترین میزان مشکلات، عوارض و آسیب‌ها روبه‌رو شوند. همان الگوی تغذیه‌ای که باروری زنان را تقویت می‌کند، برای باروری مردان هم مفید است. بنابراین، مردان هم باید مقدار فراوانی از غذاهای پنج‌گانه مقدس (Holy Five Foods) را در رژیم غذایی خود بگنجانند. همچنین غذاها و مواد شیمیایی ضدباروری که در ادامه آمده‌اند، همان‌قدر که برای زنان مهم هستند، برای مردان هم باید از آن‌ها پرهیز شود. علاوه بر این، گیاه آشواگاندا می‌تواند برای باروری مردان بسیار مفید باشد، همان‌طور که برگ گزنه، ویتامین C، میوه‌ی گل رز (Rose hips) ، ویتامین B₁₂، چای ترش (Hibiscus) و زینک (Zinc) هم سودمند هستند. در واقع، زینک یکی از ارزشمندترین مواد معدنی برای سلامت اسپرم مردان است. تنها خوردن غذاهای غنی از زینک، مانند سبزیجات برگ‌دار، سبزی خردل، آرتیشو، جعفری، پیاز و برگ گزنه اهمیت ندارد؛ بلکه در صورت نیاز، مصرف مکمل زینک هم می‌تواند مفید باشد. همچنین برای حفظ ذخایر زینک، مهم است که از انزال‌هایی که با هدف تولیدمثل نیستند خودداری شود؛ زیرا انزال‌های مکرر باعث می‌شوند اسپرم‌ها ضعیف‌تر، کم‌تحرک‌تر و از نظر مواد مغذی فقیرتر شوند؛ هم به دلیل تخلیه مداوم و هم به این علت که با هر بار انزال، بخشی از ذخایر زینک بدن از دست می‌رود. در عوض، این ذخایر را حفظ کنید تا بیشترین شانس را برای داشتن اسپرم‌های قوی و سالم داشته باشید. عواملی که باید برای جلوگیری از ناباروری از آن‌ها پرهیز کرد اگر در تلاش برای بچه‌دار شدن هستید، بدون شک از قبل سعی می‌کنید تماس خود را با سموم محدود کنید. اگر فصل اول این کتاب را خوانده باشید، می‌دانید که شش بی‌رحم (Unforgiving Six) تهدیدی برای سلامت همه هستند. گسترش عوامل بیماری‌زا، فلزات سمی، DDT و سایر کاربردهای آن، تشعشعات، محرک‌های آدرنال و خرابکاری‌های تمدن، همگی به‌طور مستقیم بر باروری تأثیر می‌گذارند و بهترین راه مقابله با این خطر، آگاهی و بهره‌گیری از قدرت درمانی غذاهاست. همچنین مهم است بدانید که عوامل پنهان دیگری هم وجود دارند؛ از جمله بعضی غذاها، مواد شیمیایی و رفتارها که می‌توانند باروری را تهدید کنند، باتری دستگاه تولیدمثل را تخلیه کنند و به آن آسیب برسانند؛ در حالی که اغلب در مطب پزشک یا کلینیک بدون تشخیص باقی می‌مانند. برای افزایش بهترین شانس باردار شدن و داشتن یک بارداری سالم، به توصیه‌های زیر توجه کنید. غذاهای ضدباروری اگر مدتی است برای باردار شدن تلاش می‌کنید و دلیل مشخصی پیدا نشده است، یا حتی اگر علت مشخصی وجود دارد، بهتر است غذاهای آدرنالینه را از رژیم غذایی خود حذف یا به‌شدت محدود کنید. غذاهای آدرنالینه، غذاهای حیوانی (مانند گوشت، ماهی و لبنیات) هستند که به دلیل استرس شدید حیوان در هنگام ذبح، شکار یا دوشش، سرشار از آدرنالین شده‌اند. آدرنالین مانند یک داروی ضدباروری عمل می‌کند. هرچند بسیاری از زنان با وجود مصرف غذاهای حیوانی باردار می‌شوند، اما برخی دیگر حتی به مقادیر بسیار اندک آدرنالین هم حساس هستند. ممکن است بخواهید مصرف غذاهای حیوانی خود را حدود ۵۰ درصد کاهش دهید. حیوانات بزرگ‌تر، به دلیل غدد فوق‌کلیوی بزرگ‌تر و همچنین ماهیت احساسی‌ترشان، آدرنالین بیشتری در بدن خود ذخیره می‌کنند. حیواناتی مانند گاو، بره، بز، خوک و گوزن پیوندهای عاطفی قوی‌تری با یکدیگر دارند و درک بیشتری از انسان‌ها نشان می‌دهند.

این تمرین «وصل شدن» را می‌توان در حین زندگی روزمره هم انجام داد. لازم نیست روی زمین، مبل یا تخت دراز بکشید. می‌توانید هنگام ایستادن، راه رفتن، کار کردن یا حتی بازی کردن هم آن را انجام دهید. در حالی که در ذهن خود در حال شارژ شدن هستید، به کارهای روزمره‌تان ادامه دهید. نکته مهم این است که این تمرین را به‌طور منظم انجام دهید تا به بخشی از برنامه روزانه‌تان تبدیل شود. برای مثال، اگر هر روز تلفن همراهتان را در زمان مشخصی به شارژ می‌زنید، می‌توانید هم‌زمان همین تمرین را هم انجام دهید و شارژ شدن جسم خود را تجسم کنید. یا هر زمان احساس کردید ارتباطتان با این تمرین کم‌رنگ شده یا چند روز آن را انجام نداده‌اید، دوباره از ابتدا شروع کنید و خود را مجدداً شارژ کنید. اگر شما و همسرتان با ناباروری دست‌وپنجه نرم می‌کنید، هر دو به پزشک مراجعه کرده‌اید و هیچ علت مشخصی برای این مشکل پیدا نشده است، این تکنیک، در کنار سایر توصیه‌های درمانی این فصل، ممکن است همان عاملی باشد که همه‌چیز را تغییر دهد.

بازسازی دوباره دستگاه تولیدمثل آیا تا به حال پیش آمده که خودرویی را برای مدتی نسبتاً طولانی در پارکینگ یا جلوی خانه بدون استفاده رها کنید؟ زندگی سرتان را شلوغ کرده باشد، یا شاید در سفر بوده باشید، و وقتی بالاخره پشت فرمان نشستید و سوئیچ را چرخاندید، موتور به‌سختی روشن شود و تقلا کند تا از باتری نیرو بگیرد؟ دلیلش این است که، همان‌طور که همه می‌دانیم، خودرو برای اینکه باتری‌اش شارژ بماند، باید مدتی در جاده حرکت کند تا دینام آن باتری را شارژ کند. وقتی موتور بالاخره روشن شد، شاید حتی با باتری کمکی، تنها چیزی که احتمالاً خودرو به آن نیاز داشت، یک رانندگی خوب و طولانی و سپس مدتی رانندگی منظم بود تا دوباره به وضعیت طبیعی خود بازگردد. البته عملکرد بدن یک زن، به‌ویژه دستگاه تولیدمثل او، بسیار پیچیده‌تر و رازآلودتر از یک خودرو است؛ اما نگهداری از آن نیز از همان اصل پیروی می‌کند. دستگاه تولیدمثل هر زن روح و هویتی مستقل دارد و نیازهای ویژه خودش را می‌شناسد. علاوه بر دوری از عواملی که باعث ناباروری می‌شوند، مصرف غذاهای نیرو‌بخش برای باروری و بهره‌گیری از تکنیک‌های معنوی، که همه‌ی آن‌ها در این فصل توضیح داده می‌شوند، بخش مهمی از آماده کردن بدن برای بارداری است. وقتی آماده‌ی بچه‌دار شدن هستید، لازم است یاد بگیرید چگونه دستگاه تولیدمثل خود را دوباره سیم‌کشی (بازبرنامه‌ریزی) کنید تا برای آفرینش یک زندگی جدید آماده شود. این موضوع با صرفاً تمرکز ذهنی بر میل به باردار شدن تفاوت دارد. هدف این است که به‌صورت فیزیکی ارتباط میان ذهن و بدن را ایجاد کنید تا بدن یاد بگیرد تمام منابع خود را به دستگاه تولیدمثل اختصاص دهد و آن را دوباره به حالت مطلوب بازگرداند. این تمرین برای دستگاه تولیدمثلی که علاوه بر کمبود انرژی، با مشکلات دیگری هم روبه‌رو است هم بسیار مفید است. برای مثال، اگر التهاب‌های ناشناخته، ضعف سیستم ایمنی یا هر نوع تشخیص مربوط به عدم تعادل هورمونی یا بیماری‌های دستگاه تولیدمثل، مانند اندومتریوز، فیبروم، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) یا عدم تعادل آندروژن‌ها، در مشکلات باروری شما نقش دارند، این تمرین می‌تواند به‌عنوان ابزاری حمایتی در مسیر بهبود عمل کند. حتی اگر اکنون قصد باردار شدن ندارید و فقط می‌خواهید برای آینده، دستگاه تولیدمثل نیرومندتر و سالم‌تری داشته باشید، یا نگران عدم تعادل هورمونی هستید، یا یکی از اعضای خانواده‌تان در باردار شدن مشکل داشته است، باز هم می‌توانید از این تمرین استفاده کنید. همچنین اگر پس از زایمان یا سقط جنین در حال بهبود هستید، می‌توانید برای حمایت از بدن خود این تمرین را انجام دهید. یا اگر اصلاً قصد باردار شدن ندارید، اما می‌خواهید از دستگاه تولیدمثل خود برای حفظ سلامت عمومی بدنتان حمایت کنید، این تمرین همچنان برای شما مفید است. اگر در دوران پیش‌یائسگی، یائسگی یا پس از یائسگی هستید، این تمرین برای شما نیز کاربرد دارد. این تمرین برای مردانی که با کاهش تعداد اسپرم یا مشکلات پروستات روبه‌رو هستند هم قابل استفاده است. همچنین یک دوست نزدیک یا شریک زندگی می‌تواند هم‌زمان این تمرین را انجام دهد تا از فردی که با هر یک از مشکلات بالا روبه‌روست حمایت کند. تمرین خودتان را تصور کنید که یک سیم را به ناف خود وصل می‌کنید تا دستگاه تولیدمثلتان شارژ شود. تصور کنید انرژی، با رنگ‌های زنده و درخشان گوناگون، از میان این سیم عبور کرده و وارد رحم شما می‌شود. حتی می‌توانید این انرژی را به شکل رنگین‌کمان ببینید. تمام بخش‌های دستگاه تولیدمثل خود را مجسم کنید؛ از رحم گرفته تا لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها، که از منبعی از انرژی که از مادر زمین سرچشمه می‌گیرد نیرو دریافت می‌کنند. اگر می‌خواهید این تمرین را عمیق‌تر کنید، خود را در محیطی آرام در دل طبیعت تصور کنید، در حالی که رحمتان از این منبع انرژی سرشار می‌شود. خود را در پناهگاهی ببینید، دور از هرگونه استرس؛ هر جایی که برای شما آرامش‌بخش است، چه کنار آبشاری زیبا، چه زیر آسمانی آبی یا میان گیاهان سرسبز. خود را در محیطی آرام و بدون تنش تصور کنید، در حالی که دستگاه تولیدمثلتان در حال شارژ شدن است. ممکن است این تمرین ساده یا حتی انتزاعی به نظر برسد، اما بسیار قدرتمند و واقعی است. در دنیای امروز، بدن ما به فناوری خو گرفته است. از صبح تا شب به صفحه‌نمایش‌ها خیره می‌شویم، ابزارهای الکترونیکی به مچ دستمان بسته‌اند، هر حرکت ما ثبت می‌شود و تلفن‌های همراه همیشه در دسترسمان هستند. به‌دلیل این تماس دائمی، بدن ما واقعاً مفهوم وصل بودن به منبع انرژی را درک می‌کند.

یک علت پنهان ناباروری همه‌ی ما با مفهوم کم بودن شارژ باتری آشنا هستیم. از زمانی که باتری‌های قابل شارژ اختراع شدند، همیشه باید به یاد داشته باشیم که آن‌ها را شارژ نگه داریم؛ البته گاهی موفق می‌شویم و گاهی نه. آیا تا به حال شده است که تلفن همراهتان وسط یک روز پرمشغله خاموش شود، فقط چون شب قبل فراموش کرده بودید آن را به شارژ بزنید؟ همه‌ی ما این تجربه را داشته‌ایم؛ خیره شدن به آیکون کوچک باتری که به نوار باریک قرمز تبدیل شده است، در حالی که می‌دانیم دستگاه برای تامین انرژی تقلا می‌کند و اگر دوباره شارژ نشود، به‌زودی دیگر اصلاً کار نخواهد کرد. اگر بدن انسان هم نشانگر شارژ داشت، بیشتر زنانی که با ناباروری روبه‌رو هستند، هشدار کم بودن شارژ را مشاهده می‌کردند. چون دستگاه تولیدمثل زن مانند یک باتری است؛ برای اینکه شارژ شود و با تمام توان کار کند، به مراقبت صحیح، آینده‌نگری و توجه نیاز دارد. اگر زنی با ناباروری دست‌وپنجه نرم می‌کند، احتمال زیادی وجود دارد که دستگاه تولیدمثل او نیاز به شارژ مجدد داشته باشد. بسیاری از زنانی که مدتی است برای باردار شدن تلاش می‌کنند، توجه زیادی به دستگاه تولیدمثل خود دارند، بنابراین ممکن است به نظر برسد که این دستگاه باید با حداکثر توان کار کند. آن‌ها خوب غذا می‌خورند، چرخه‌های قاعدگی خود را پیگیری می‌کنند و از تصویرسازی ذهنی مثبت استفاده می‌کنند. همه‌ی این‌ها اقدامات بسیار خوبی هستند. فقط لازم است چند راز درباره‌ی نحوه‌ی عملکرد دستگاه تولیدمثل را بدانند تا بتوانند تلاش‌های خود را به سطح بالاتری برسانند. کار کردن با باتری کم نخست، مهم است که بدانیم چگونه دستگاه تولیدمثل به‌تدریج دچار کاهش انرژی می‌شود. یکی از عوامل اصلی، روش‌های جلوگیری از بارداری است. امروزه بسیاری از زنان با این امید که از بارداری ناخواسته جلوگیری کنند، از قرص‌های ضدبارداری استفاده می‌کنند تا زمانی که در مرحله‌ای از زندگی قرار بگیرند که آماده‌ی باردار شدن باشند. همان‌طور که در ابتدای این فصل گفته شد، این موضوع البته پیشرفتی ارزشمند است که زنان بتوانند آزادانه تصمیم بگیرند زندگی‌شان چگونه پیش برود. فقط باید آگاه باشید که اگر مدتی از روش‌های جلوگیری از بارداری استفاده کرده باشید، بدن شما یاد گرفته است بخشی از منابع خود را از دستگاه تولیدمثل منحرف کند. برخی زنان ممکن است از دوران دبیرستان مصرف قرص ضدبارداری (یا هر نوع داروی پیشگیری از بارداری) را آغاز کنند و تا پایان دهه بیست زندگی یا حتی بیشتر ادامه دهند. حتی زنی که مصرف قرص را از نوجوانی شروع کرده و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه آن را قطع می‌کند تا بلافاصله تشکیل خانواده دهد، ممکن است هشت سال از آن استفاده کرده باشد. این یعنی هشت سال آموزش دادن به بدن برای باردار نشدن. این به آن معنا نیست که پس از قطع قرص، حتماً در باردار شدن دچار مشکل خواهد شد؛ بلکه فقط به این معناست که اگر در باردار شدن با مشکل روبه‌رو شود، این موضوع می‌تواند یکی از عوامل احتمالی باشد. سایر روش‌های جلوگیری از بارداری، مانند روش‌های مانع (Barrier Contraceptives) هم ممکن است اثر مشابهی داشته باشند؛ چون هرچه سال‌های بیشتری بدون بارداری سپری شود، انرژی کمتری به دستگاه تولیدمثل اختصاص می‌یابد و بدن بیشتر به الگوی جلوگیری از بارداری عادت می‌کند. (البته کم بودن شارژ به معنای نبودن شارژ نیست؛ بسیاری از زنان گواهی می‌دهند که با وجود تلاش برای جلوگیری از بارداری، باز هم باردار شده‌اند.) این مطالب به این معنا نیست که زنان نباید بچه‌دار شدن را به تعویق بیندازند؛ اصلاً چنین منظوری وجود ندارد. فقط مهم است بدانیم هنگامی که از مرحله‌ی جلوگیری از بارداری به مرحله‌ی تلاش برای باردار شدن وارد می‌شویم، ممکن است بدن برای سازگار شدن، به مدتی زمان و مراقبت نیاز داشته باشد. [ Barrier Contraceptives یک اصطلاح پزشکی رایج است و به روش‌های پیشگیری از بارداری مانع گفته می‌شود؛ یعنی روش‌هایی که با ایجاد یک مانع فیزیکی، از رسیدن اسپرم به تخمک جلوگیری می‌کنند. این گروه شامل موارد زیر است: کاندوم مردانه کاندوم زنانه دیافراگم کلاهک دهانه رحم (Cervical cap) اسفنج ضدبارداری (همراه اسپرم‌کش) توضیح مترجم]

اگر می‌خواهید بیشترین بهره را ببرید، جوانه‌ها را نپزید. جوانه‌ها و میکروگرین‌ها منبعی سرشار از بیوتیک‌های ارتقایافته (Elevated Biotics) هستند؛ همان میکروارگانیسم‌هایی که برای سلامت و تولید ویتامین B₁₂ اهمیت دارند. این بیوتیک‌های ارتقایافته فقط زمانی سالم و دست‌نخورده باقی می‌مانند که جوانه‌ها و میکروگرین‌ها به‌صورت خام مصرف شوند. (و زمانی که این بیوتیک‌های ارتقایافته روی جوانه‌ها و میکروگرین‌هایی باشند که خودتان پرورش داده‌اید، به‌طور ویژه با فلور میکروبی بدن شما سازگار شده‌اند.) اسپری کردن محلول مواد معدنی دریایی که با آب رقیق شده است، به‌صورت روزانه روی جوانه‌ها و میکروگرین‌های خانگی، هنگام رشد آن‌ها را از مواد معدنی غنی‌تر می‌کند و ارزش درمانی‌شان را برای سلامتی شما به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. جوانه‌ها و میکروگرین‌هایی مانند تربچه، بروکلی، شنبلیله، کیل و آفتابگردان بهتر است هنگام ناهار مصرف شوند، چون در طول روز به افزایش سطح انرژی کمک می‌کنند. در مقابل، جوانه‌های نخودفرنگی و عدس بهتر است هنگام شام مصرف شوند، چون عصرها به آرام شدن و آرامش سیستم عصبی کمک می‌کنند. آبمیوه‌ای که از خیار، جوانه‌های نخودفرنگی و میکروگرین آفتابگردان تهیه شود، به‌مرور زمان می‌تواند توانایی دید در شب را افزایش دهد. اگر به غذاهای تند حساس هستید یا دستگاه گوارش حساسی دارید، جوانه یونجه (Alfalfa Sprouts) را امتحان کنید. این جوانه‌ها بسیار ملایم، لطیف و سازگار با دستگاه گوارش هستند. «یک گیاه هرگز تسلیم نمی‌شود. هرگز در هدف خود تردید نمی‌کند. هرگز از خودش شرمنده نیست.» آنتونی ویلیام، مدیکال مدیوم رول بهاری با جوانه‌ها (SPROUT SPRING ROLLS) ۲ تا ۳ وعده این رول‌های بهاری زیبا، بسیار تازه، رنگارنگ و سرشار از طراوت هستند. جوانه‌ها و دیگر خوراکی‌های درمانی موجود در این رول‌ها، جسم و روح شما را دوباره سرزنده می‌کنند. می‌توانید این رول‌ها را با ورق برنج قهوه‌ای تهیه کنید یا اگر گزینه‌ای بدون غلات می‌خواهید، از ورق نوری (جلبک دریایی) استفاده کنید. همچنین برای مواد میانی، بسته به آنچه برای بدن شما مناسب‌تر است، می‌توانید از آووکادو، انبه، سیب‌زمینی شیرین یا سیب‌زمینی معمولی استفاده کنید. این دستور را مطابق سلیقه و نیازهای شخصی خود تنظیم کنید. مواد لازم ۶ ورق برنج قهوه‌ای یا ورق نوری ۶ پیمانه جوانه، به‌صورت آزادانه داخل پیمانه ریخته‌شده ۱ عدد گوجه‌فرنگی بزرگ، خلالی خرد شده ۴ تا ۶ عدد پیازچه، درشت خرد شده، یا ۱ دسته کوچک پیازکوهی (chives) ۱ عدد آووکادو، نازک ورقه‌شده یا ۱ عدد انبه، نازک ورقه‌شده یا نصف یک سیب‌زمینی شیرین کوچک (بخارپز یا پخته) یا ۱ عدد سیب‌زمینی معمولی (بخارپز یا پخته)، خلالی خرد شده ۴ تا ۶ نوار دالس آتلانتیک (Atlantic Dulse) یا ۱ قاشق چای‌خوری پرک دالس (اختیاری) سس ۳ قاشق غذاخوری آب لیموترش تازه ۳ و نیم قاشق غذاخوری عسل خام ½ تا ۱ قاشق چای‌خوری پرک فلفل قرمز ۱ قاشق چای‌خوری زنجبیل تازه، رنده ریز طرز تهیه اگر از ورق برنج استفاده می‌کنید، ابتدا آن‌ها را در آب بخیسانید تا نرم و انعطاف‌پذیر شوند. اگر از ورق نوری استفاده می‌کنید، آن را با سمت براق رو به پایین روی سطح کار یا تخته برش قرار دهید. حدود یک مشت بزرگ (تقریباً یک پیمانه) جوانه را در یک سمت ورق برنج یا نوری قرار دهید. سپس چند تکه گوجه‌فرنگی، مقداری پیازچه یا پیازکوهی، برش‌های آووکادو (یا برش‌های انبه یا خلال‌های سیب‌زمینی شیرین یا سیب‌زمینی معمولی) و در صورت استفاده، نوارهای دالس را روی آن بچینید. اگر از ورق برنج استفاده می‌کنید، ابتدا دو طرف ورق را روی مواد تا کنید تا مواد داخل آن محصور شوند، سپس آن را محکم، مانند بوریتو، رول کنید. اگر از ورق نوری استفاده می‌کنید، مواد را در یک سمت ورق بچینید. چند قطره آب یا آب لیموترش روی لبه دیگر ورق بمالید، سپس آن را محکم رول کنید. این مراحل را تکرار کنید تا تمام مواد مصرف شوند. برای تهیه سس، تمام مواد سس را با همزن دستی یا چنگال خوب مخلوط کنید تا کاملاً یکدست شوند. پس از آماده شدن رول‌ها، هر کدام را با دقت از وسط نصف کنید و بلافاصله همراه با سس سرو کنید.

خوردن آن‌ها مانند این است که بعد از یک شام مفصل روز شکرگزاری، بدون اینکه احساس سنگینی کنید، به‌جای آنکه بخواهید روی کاناپه دراز بکشید و بخوابید سرشار از انرژی شوید، سرشار از انرژی شوید. فهرست همچنان ادامه دارد. همچنین به جوانه‌ی یونجه، جوانه‌ی نخودفرنگی، میکروگرین آفتابگردان و دیگر انواع هم توجه کنید. درست مانند افرادی که وارد زندگی شما می‌شوند، هر یک از انواع جوانه‌ها و میکروگرین‌ها ویژگی‌های خاص خود را دارند که با شناخت بیشتر آن‌ها، کشفشان خواهید کرد. عارضه‌ها اگر هر یک از عارضه‌های زیر را دارید، سعی کنید جوانه‌ها و میکروگرین‌ها را وارد برنامه غذایی خود کنید: خستگی آدرنال، همه انواع سرطان، بیماری آلزایمر، کم‌خونی، اضطراب، اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی (ADHD)، بیماری سلیاک، زوال عقل، افسردگی (از جمله افسردگی پس از زایمان)، دیابت، اگزما، ویروس اپشتین–بار (EBV) / مونونوکلئوز، فیبروم، بیماری گریوز، تیروئیدیت هاشیموتو، ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۱ (HSV-1)، ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۲ (HSV-2)، HHV-6، HHV-7، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، افت قند خون، ناباروری، بی‌خوابی، یرقان، ضعف دستگاه تولیدمثل، بیماری لایم، سقط جنین، اختلال در جذب مواد مغذی، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، پسوریازیس، گلودرد استرپتوکوکی و بیماری‌های تیروئید. علائم اگر هر یک از علائم زیر را دارید، سعی کنید جوانه‌ها و میکروگرین‌ها را وارد برنامه غذایی خود کنید: نتایج غیرطبیعی آزمایش پاپ‌اسمیر، رفلاکس اسید معده، تمام علائم بیماری‌های عصبی (از جمله گزگز، بی‌حسی، اسپاسم، پرش عضلانی، درد عصبی و احساس فشار یا گرفتگی در قفسه سینه)، آروغ زدن، اختلال در قند خون، تاری دید، تحلیل استخوان، مه‌مغزی، شکنندگی ناخن‌ها، کبودی، هوس‌های غذایی، از بین رفتن مینای دندان، خستگی، احتباس مایعات، آلرژی‌های غذایی، گاستریت، عقب‌نشینی لثه‌ها، گرگرفتگی، پرکاری تیروئید، کم‌کاری تیروئید، کمبود آهن، کمبود انرژی، گرفتگی عضلات پا، بی‌حالی، کاهش حافظه، وجود مخاط در مدفوع، اسپاسم عضلانی، تعریق شبانه، درد لگن، اختلالات خواب، گلودرد، کبد راکد، هوس شیرینی، پوسیدگی دندان و افزایش وزن. حمایت عاطفی هرگاه احساس فقدان می‌کنید، چه در سوگ از دست دادن یک شغل، یک دوستی یا حتی وسیله‌ای که برایتان ارزشمند بوده است، جوانه‌ها و میکروگرین‌ها می‌توانند به‌طور شگفت‌انگیزی کمک‌کننده باشند. این پیام‌آوران کوچک امید، به شما کمک می‌کنند از ذهنیت سوگواری و اندوه بیرون بیایید و بذرهای یک زندگی تازه و فرصت‌های جدید را در وجودتان بکارید. درس معنوی جوانه‌ها و میکروگرین‌ها بسیار سازگارشونده (Adaptogenic) هستند. آن‌ها برای رشد، شرایط کاملاً ایده‌آل را طلب نمی‌کنند. اگرچه در شرایط دیگر، این بذرها برای رسیدن به نهایت توان خود، به خاک مناسب، نور خورشید، باران و هوای تازه‌ی فراوان نیاز داشتند، اما وقتی در سینی‌های مخصوص یا باغچه‌های کوچک خانگی پرورش داده می‌شوند، می‌توانند در کنار یکدیگر و در فضای محدود، تنها با مقدار کافی نور و آب، به رشد خود ادامه دهند. تنها چیزی که نیاز دارند کمی مراقبت روزانه است (جوانه‌ها به آبکشی منظم و میکروگرین‌ها به مه‌پاشی منظم نیاز دارند) تا خود را با شرایط موجود سازگار کنند. و آن‌ها این کار را با شادی انجام می‌دهند. اگر جوانه‌ها و میکروگرین‌ها چهره داشتند، روی صورت تک‌تکشان لبخند می‌دیدید. این روحیه‌ی شاد و توانایی سازگاری، هنگام خوردن آن‌ها به ما هم منتقل می‌شود. همان‌طور که برای ادامه‌ی زندگی، نیازهای اساسی خود را برآورده می‌کنیم و با ایجاد عادت‌های روزمره به زندگی نظم می‌بخشیم، حتی در دشوارترین شرایط هم می‌توانیم از این دوستان کوچک خود نیرو بگیریم و راهی برای شکوفا شدن پیدا کنیم. «غذاهایی که خودتان پرورش می‌دهید، می‌خواهند به شما کمک کنند تا از سختی‌ها و رنج‌ها عبور کنید؛ چون گیاهان در درون خود، سازوکار طبیعی بقا را دارند.» آنتونی ویلیام، مدیکال مدیوم نکات برای مشاهده‌ی فواید چشمگیر، روزانه دو پیمانه جوانه مصرف کنید. هنگام پرورش جوانه‌های خود، با آن‌ها مانند حیوانات خانگی کوچک رفتار کنید. آن‌ها از همراهی، هم‌نشینی و انرژی محیط اطرافشان تغذیه می‌کنند. همیشه با شادی به سراغ جوانه‌هایتان بروید. با آن‌ها صحبت کنید، آن‌ها را تشویق کنید و هنگام عبور، انگشتانتان را به‌آرامی روی نوک جوانه‌ها بکشید. همان‌طور که در فصل «غذا برای روح» (Food for the Soul) خواهید خواند، وقتی غذای خود را پرورش می‌دهید، گیاه نیازهای فردی شما را احساس می‌کند و ارزش غذایی خود را متناسب با آن تنظیم می‌کند تا به بهترین شکل ممکن شما را تغذیه کند. جوانه‌ها و میکروگرین‌ها به‌ویژه در هماهنگ شدن با نیازهای خاص سلامتی شما مهارت دارند، زیرا سازگارشونده (Adaptogenic) هستند.

جوانه‌ها و میکروگرین‌ها (Sprouts & Microgreens) درست همانند گیاهی که اگر تا اندازه کامل رشد کند به آن تبدیل می‌شوند، جوانه‌ها و میکروگرین‌ها سرشار از مواد مغذی مانند ویتامین A، ویتامین‌های گروه B، مواد معدنی، تریس مینرال، ترکیبات مبارزه‌کننده با بیماری و دیگر ترکیبات فیتوشیمیایی هستند. با این حال، وقتی این سبزی‌ها را در همین مرحله‌ی آغازین زندگی‌شان مصرف می‌کنیم، فرایند هضم و جذب آن‌ها تنها به بخش کوچکی از انرژی‌ای نیاز دارد که در صورت رشد کامل گیاه لازم بود. مهم‌ترین نقشی که جوانه‌ها و میکروگرین‌ها ایفا می‌کنند، بازگرداندن نیروی زندگی به افرادی است که همیشه تمام انرژی خود را صرف دیگران می‌کنند. اگر تمام قلب و جان خود را در هر کاری که انجام می‌دهید، چه در خانه و چه در محل کار، می‌گذارید، جوانه‌ها توانایی منحصربه‌فردی دارند که از شما حمایت کنند. جوانه‌ها و میکروگرین‌ها غذاهایی فوق‌العاده برای سلامت دستگاه تولیدمثل هستند. آن‌ها از بهترین ابزارها برای بازسازی دستگاه تولیدمثلِ خسته و احیای مادرانی هستند که در دوران مراقبت از نوزاد خواب کافی نداشته‌اند. جوانه‌ها و میکروگرین‌ها دارای اثر فیتواستروژنی هستند و برای ایجاد تعادل و بازسازی هورمون‌هایی مانند پروژسترون، استروژن و تستوسترون اهمیت زیادی دارند. همچنین پس از زایمان، به بازسازی تولید هورمون در غدد فوق‌کلیوی، تیروئید و سایر بخش‌های دستگاه درون‌ریز کمک می‌کنند. به دلیل داشتن مقدار فراوانی از نمک‌های تریس مینرال که در تولید ناقل‌های عصبی نقش دارند، جوانه‌ها و میکروگرین‌ها از مغز هم حمایت می‌کنند. اسیدهای آمینه و آنزیم‌های موجود در آن‌ها به بیرون کشیدن برخی فلزات سنگین از مغز (به‌ویژه جوانه‌های گشنیز و میکروگرین‌های جعفری) کمک می‌کنند و باعث جوان‌سازی و تقویت نورون‌ها می‌شوند؛ موضوعی که در نهایت به بدن در معکوس کردن روند آلزایمر، زوال عقل، مه‌مغزی و کاهش حافظه کمک می‌کند. جوانه‌ها و میکروگرین‌ها برای ترمیم پوست هم فوق‌العاده هستند و بسته به نوعشان، ممکن است بیش از ۶۰ نوع تریس مینرال از جمله آهن، ید، سلنیوم، زینک، مس، منگنز، گوگرد، منیزیم، کروم و مولیبدن را در خود داشته باشند. به‌عنوان عوامل ضدتکثیر سلولی (Antiproliferative)، جوانه‌ها و میکروگرین‌ها به مقابله با عفونت‌ها و رشد ناخواسته‌ی سلول‌ها (مانند سرطان) کمک می‌کنند. افزون بر این، آن‌ها از بهترین منابع ممکن بیوتیک‌های ارتقا یافته (Elevated Biotics) هستند که برای تولید ویتامین B12 در بدن اهمیت دارند. در این مرحله‌ی آغازین رشد هم، جوانه‌ها و میکروگرین‌ها هزاران ترکیب فیتوشیمیایی را در خود جای داده‌اند که بدن را به‌طور چشمگیری تقویت می‌کنند. انتخاب جوانه‌ها مانند انتخاب دوستان است؛ هر کدام شخصیت متفاوتی دارند. آیا دوستی دارید که می‌دانید انسان فوق‌العاده‌ای است، اما کمی تند و پرانرژی است و فقط می‌توانید در مقدار کم با او معاشرت کنید؟ این دقیقاً توصیف جوانه بروکلی است. جوانه بروکلی با وجود طعم تند و گزنده‌اش، برای تقویت دستگاه گوارش از طریق افزایش سطح اسید هیدروکلریک (HCl) فوق‌العاده است. و آیا دوستی دارید که گاهی از گفتن همه چیز به او خودداری می‌کنید، چون می‌دانید خلق‌وخوی انفجاری‌اش باعث می‌شود پیش از آنکه حرفتان تمام شود از شما دفاع کند؟ این توصیف جوانه تربچه است که به‌دلیل توانایی چشمگیرش در پاکسازی کبد (اندامی که در بسیاری از ما به‌خودی‌خود آتشین و پرحرارت است) شناخته می‌شود. حالا به آن دوستی فکر کنید که بسیار آرام، ملایم و خونگرم است، با حوصله به حرف‌های شما گوش می‌دهد و همیشه سخنان آرامش‌بخش می‌گوید. این توصیف جوانه‌ی شبدر قرمز است که بسیار آرام‌بخش بوده و به‌آرامی لنف و خون را پاکسازی می‌کند، سموم را از بین می‌برد و بدن را تصفیه می‌کند. و بعد دوستی را تصور کنید که بسیار احساساتی است و چه از روی شادی و چه از روی غم، به‌راحتی اشک می‌ریزد. جوانه‌ی شنبلیله سراسر قلب و روح است و برای حمایت از احساسات و دستگاه درون‌ریز فوق‌العاده عمل می‌کند، چون هر دو به قلب، روح و مغز پیوند خورده‌اند. جوانه‌های شنبلیله به‌ویژه در متعادل کردن تولید کورتیزول در غدد فوق‌کلیوی و تنظیم تولید هورمون‌های تیروئید بسیار مفید هستند. و البته نباید آن دوست نیرومند و عضلانی را فراموش کنیم؛ همان کسی که برای کمک به اسباب‌کشی با وانتش می‌آید. این توصیف جوانه عدس است. جوانه عدس از نظر انرژی بسیار متراکم است و سرشار از پروتئین تقویت‌کننده‌ای است که بدن به‌راحتی آن را جذب می‌کند. همچنین پایه‌ای از کربوهیدرات را فراهم می‌کند تا شما را برای انجام هر کاری که لازم است، یاری دهد. جوانه‌های عدس دوست دارند نیروی فراوان خود را به شما منتقل کنند.

اگر نمیتونین از پرتقال استفاده کنین هر مرکبات دیگه ای رو میتونین جایگزین کنین. من خودم با لیمو درست میکنم و مزه اش رو برام بهتر میکنه. اخیرا تو یه لایوی مدیکال مدیوم گفت دوست داره نخود سبز (بخارپز) شده رو به سوپ اسفناجش اضافه کنه.

یا یکی از این دستورها را امتحان کنید: سوپ اسفناج (صفحه ۲۶۲)، آب بیدمشک، سیب و اسفناج (صفحه ۳۵۴)، شات جعفری (صفحه ۳۳۲) یا شات گشنیز (صفحه ۲۹۴). برای تهیه یک نوشیدنی مغذی دیگر، اسفناج را با آب پرتقال تازه گرفته‌شده در مخلوط‌کن ترکیب کنید. سبزی‌های برگ‌دار خودتان را پرورش دهید. این کار نه‌تنها به شما امکان می‌دهد از پروبیوتیک‌های طبیعی و قدرتمند آن‌ها بهره‌مند شوید (برای اطلاعات بیشتر درباره این بیوتیک‌های تقویت‌شده به فصل «سازگاری» (Adaptation) مراجعه کنید)، بلکه باعث می‌شود این گیاهان مخصوص بدن شما رشد کنند؛ گویی نام شما روی هر برگ نوشته شده است. هنگام پرورش سبزی‌های خود، سعی کنید بخشی از آن‌ها را در مراحل اولیه رشد برداشت کنید. مصرف آن‌ها در این مرحله، بدن را آماده می‌کند تا بعدها، زمانی که گیاهان کاملاً بالغ شدند، حتی بیشتر از خواص آن‌ها بهره‌مند شود. برگ‌های کاهو جایگزین بسیار خوبی برای نان ترتیلا هستند. آن‌ها را با مواد دلخواه خود پر کنید و به شکل تاکو یا بوریتو میل کنید. اگر به دلیل بافت آووکادو از خوردن آن پرهیز می‌کنید، مقداری ماشه (کاهوی بره) خردشده و یک قاشق غذاخوری عسل خام را با گواکاموله مخلوط کنید. این کار هم بافت گواکاموله را تغییر می‌دهد و هم طعم آجیلی سبزی‌ها و شیرینی عسل را به آن اضافه می‌کند و تجربه شما از خوردن آووکادو را دگرگون می‌سازد. با گذشت زمان، این گواکاموله ویژه می‌تواند بیزاری شما از آووکادو را از بین ببرد و باعث شود از خوردن آووکادو به‌تنهایی نیز لذت ببرید. اگر به دلایل مختلف از خوردن کاهو لذت نمی‌برید، مثلاً به فیبر ترد آن یا آنچه بعضی افراد «زبری» کاهو می‌نامند حساس هستید، کاهوی باترلیف (Butter Leaf) را امتحان کنید. این نوع کاهو نرم‌تر، آبدارتر، جویدنش آسان‌تر و حتی برای دستگاه گوارش ضعیف نیز ملایم‌تر است. سوپ اسفناج ۱ وعده سوپ اسفناج یکی از پایه‌ای‌ترین ابزارهای درمانی مدیکال مدیوم است که می‌تواند هنگام تلاش برای بهبود تقریباً هر علامت یا بیماری به شما کمک کند. این دستور ویژه‌ی سوپ خام، به‌دلیل ترکیب مواد اولیه‌اش در شکلی طبیعی و به‌آسانی قابل جذب، به افراد بی‌شماری کمک کرده است تا از انواع بیماری‌ها بهبود پیدا کنند. مصرف مقدار کافی اسفناج خام و نمک‌های معدنی کمیاب حیاتی و مواد مغذی گیاهی آن، می‌تواند نقطه عطفی باشد که روند بهبود را به جلو هدایت کند. می‌توانید سوپ اسفناج را با مخلوط‌کن یا غذاساز تهیه کنید. در هر دو حالت، غذایی درمانی و بسیار آسان‌هضم در اختیار بدن خود قرار می‌دهید. مواد لازم ۱ پیمانه نیم لیتری گوجه‌فرنگی گیلاسی (Grape Tomato) ۱ساقه کرفس ۱حبه سیر آب ۱ عدد پرتقال ۴ پیمانه اسفناج بیبی، کاملاً فشرده ۲برگ ریحان یا چند شاخه کوچک گشنیز تازه ۱عدد خیار، برای تهیه نودل خیار (اختیاری) طرز تهیه گوجه‌فرنگی، کرفس، سیر و آب پرتقال تازه را داخل مخلوط‌کن پرقدرت یا غذاساز بریزید و مخلوط کنید تا کاملاً یکدست شود. اسفناج را دسته‌دسته اضافه کنید و هر بار مخلوط کنید تا کاملاً با مواد ترکیب شود. سپس ریحان یا گشنیز را اضافه کرده و دوباره مخلوط کنید تا نرم و یکدست شود. سوپ را به‌تنهایی سرو کنید، یا در صورت تمایل آن را روی نودل‌های خیار بریزید. برای تهیه نودل خیار (در صورت استفاده)، می‌توانید از دستگاه رشته‌کن سبزیجات، پوست‌کن ژولین یا پوست‌کن سبزیجات برای تهیه رشته‌های خیار استفاده کنید. رشته‌های خیار را در ظرف سرو قرار دهید، سوپ مخلوط‌شده را روی آن بریزید و بلافاصله میل کنید. نکات دستور تهیه اگر نمی‌توانید از اسفناج استفاده کنید، می‌توانید به‌جای آن از کاهوی باترلیف (Butter Leaf Lettuce) استفاده کنید. اگر نمی‌توانید از گوجه‌فرنگی استفاده کنید، می‌توانید انبه کاملاً رسیده را جایگزین کنید. اگر انبه تازه و شیرین در دسترس نبود، می‌توانید از انبه یخ‌زده که یخش باز شده است استفاده کنید. اگر نه گوجه‌فرنگی و نه انبه برایتان گزینه مناسبی نیست، می‌توانید به‌جای آن موز را با سبزی‌های برگ‌دار مخلوط کنید. دقت کنید که هرگز موز و گوجه‌فرنگی را هم‌زمان در این دستور استفاده نکنید، زیرا با یکدیگر به‌خوبی هضم نمی‌شوند. در این جایگزینی فقط از موز استفاده کنید. اگر از خیار خانگی یا خیار ارگانیک محلی استفاده می‌کنید، بسته به ترجیح خود می‌توانید پوست آن را نگه دارید یا جدا کنید. اما اگر از خیارهای معمولی یا حتی بیشتر خیارهای ارگانیک تجاری موجود در بازار استفاده می‌کنید، بهتر است پوست آن را بگیرید و دور بیندازید تا پوشش مومی و سمی روی پوست وارد بدن نشود. خیار انگلیسی به‌دلیل دانه‌های کوچک‌تر، بهترین گزینه برای تهیه نودل خیار است.