بعد از تابستان

بنظرم ایده جالبیه که یادداشت‌های مچاله شده‌ی انسان‌ها رو پیدا و جمع ‌آوری کنی. بعدم باهاشون یک گالری بزنی. مثلا من امروز یک باکس گل بردم آموزشگاه موسیقی ولی کسی توی سالن نبود. روی کاغذ نوشتم: «این گل برای س هست. لطفا به ف بگین با خودش ببرتش خونه و تحویل س…» همون‌موقع آقای کاف دوست ف در اتاق رو باز کرد و کاغذ توی دستم مچاله شد و خاطرم نیست کجای یوسف‌آباد افتاد و رها شد. یادداشت‌ها داستان‌های حقیقی مختص به خودشون رو دارن اما آدم‌ها می‌تونن با خوندن هر کدوم، در ذهنشون، یک داستان و معمای جدید و کاملا متفاوت بسازن.

این مرغ پرتقالی یوجیا واقعا چیه که هر هفته هم بخورم، بازم هوس می‌کنم؟

صبح قشنگیه.

Tell no one 2006 (Movie) I will find you 2026 Fool Me Once 2024 The Innocent 2021 The Stranger 2020 Safe 2018 اینا کارایی هست که این چندماه دیدم. بازم تاکید می‌کنم جهت چیل کردن هستن.

بهترین راه چیل کردن و فرار از دنیای بیرون، دیدن مینی‌ سریال‌هایی هست که از روی رمانای هارلن کوبن ساخته شده.

رفتارمان باید به گونه‌ای باشد که: اگر دنیا هم بر سرمان خراب شد، نلرزیم. کل زندگی ما، ارزش این‌گونه لرزیدن و غصه خوردن را ندارد، چه رسد به موهبت‌هایش. احتمالاً شوپنهاور

بهترین راه چیل کردن و فرار از دنیای بیرون، دیدن مینی‌ سریال‌هایی هست که از روی رمانای هارلن کوبن ساخته شده.

«هر چقدر می‌خواهی در تنهایی بمان تا قوی‌تر شوی؛ حتی اگر ببینی تنهایی جهنمی طاقت‌فرساست، باز هم از هزاران نقابی که آدم‌ها بر چهره دارند، بهتر است.» احتمالاً داستایفسکی

کامنتای Toy Story 5 هم خیلی بامزس. یک عده میان می‌گن اصلا خوب نیست و سری‌های اول دوم بهتر بود. یک عده دیگه هم سه ساعت به این گروه توضیح می‌دن که آقا شما اون‌موقع کوچولو بودی الان ماشالله ۳۰ سالته. این رو برای بچه‌های نسل جدید با توجه به روحیه و سبک زندگیشون ساختن. مووآن من :)))))))

برای من نجات‌دهنده در آینه نبود، نجات‌دهنده «هنر» بود.