nobody's daughter

"انرژی زنانه‌"ی بنده درحالیکه با یه دست تخت رو بلند کردم و با اون یکی دستم دارم زیرش رو تِی می‌کشم و سیگار هم گوشه‌ی لبمه:

well would you look at that! me and my cunty little bob🧚‍♀

well would you look at that! me and my cunty little bob🧚‍♀

"انرژی زنانه‌"ی بنده درحالیکه با یه دست تخت رو بلند کردم و با اون یکی دستم دارم زیرش رو تِی می‌کشم و سیگار هم گوشه‌ی لبمه:

با من صحبت نکنید.

بیخیالِ حسودها که زشت و خامَن من و تو می‌سازیم بهشت رو با هم

هی باید به خودم یادآوری کنم که زندگی همینه و من عجله ندارم به جایی برسم و لازم نیست با سرعت یوزپلنگ راه برم.

دو گروه از بچه‌ها خیلی با من ارتباط خوبی می‌گیرن: دخترهای خردسال (زیر ۴ سال) و پسرهای دبستانی.

انقدر از فضاهای اداری و زندگی کارمندی متنفرم که کارمند می‌بینم احساس خفگی می‌کنم.

بدترین خصیصه‌ی اختلال دوقطبی، extreme irritabilityئه. هیچ‌چیز به گرد پای این کصکش نمی‌رسه و مانیا و افسردگی هم حالیش نیست، همیشه هستش.

این سوال "زن چیه؟" که در مواجهه با زن‌های ترنس پرسیده می‌شه، توی جوابش خلاصه‌شده‌ی ریشه‌ی زن‌ستیزی رو داره. چون فرد ترنسفوب توی این موقعیت اول میاد زن رو یک "نا-مرد" توصیف می‌کنه (جالبه که توی این بحث‌ها "مرد" همیشه یک تعریف مشخص داره که عملاً همون تعریف "انسانه") و بعد همون "نا-مرد" رو تقلیل می‌ده به اندام‌های تناسلی و توانایی زایمانش و می‌گه "پس کسی که رحم و واژن نداره، نمی‌تونه زن باشه". بعدش چی می‌شه؟ بعدش دنیا با "زن" مثل the handmaid's tale رفتار می‌کنه و چون "زن" به اندام تناسلیش تقلیل داده شده، هویتش هم به "ماشین جوجه‌کشی" تغییر پیدا می‌کنه و آیا کسی برای "ماشین جوجه‌کشی" حق و حقوق خاصی قائله؟ خیر. نتیجه‌ش؟ اوضاع فعلی جامعه که پر از زن‌ستیزی و زن‌کُشیه. بنابراین وقتی می‌گن trans rights are human rights، منظورشون چنین چیزیه. انقدر هویت‌ همه‌ی ماها بهم گره خورده که امکان نداره گروهی از ما در عذاب باشه و بقیه بتونن "خوب" زندگی کنن.

بنده واقعاً پیر و خسته شدم و از خیلی از میادین کنار کشیدم و ذره‌ای حوصله‌ی مردم رو ندارم و با یه "به کیرم" جمعش می‌کنم.

ایرانی هیچوقت نمی‌تونه از چرخه‌ی خشونت و نفرت بیرون بیاد و به همین دلیل هیچوقت نجات پیدا نمی‌کنه.