جواد منفرد

تو درمن حل‌شو و من در تو مثل پیچک و دیوار شبیه شعر و آهنگی که با هم می‌شود تکرار #جواد_منفرد

از سکوت آنقدر لبریزم ، تصور می‌کنم گوش‌هایم عاقبت از شدتش کر می‌شود #جواد_منفرد

سراب بودی و غرقم نموده‌ای در هیچ تمام‌عمر پی تو دویدم ، آخر هیچ غمت یلی‌ست،تماشا کن از تمامیتم چه مانده‌است دراین جنگ نابرابر...هیچ فقط صداست که می‌ماند و از آن‌هم حیف نصیب من شده ازتو شبیه یک کر هیچ جهان به چشم‌ترم تار شد ،نمایان است همیشه از پس یک شیشه‌ی مُشجّر ،هیچ به راز داری او شک نکن هرآنکه چو من نگفته‌است از این درد گریه آور هیچ زمان به این در و آن در زدن گذشت آری که عشق در به دری بوده است و دیگر هیچ #جواد_منفرد

#جواد_منفرد

Live stream started

سر مي كنم بي تو به ناحق روزها را آن سان كه محكوميتش را بي گناهي زنداني ام در خانه ،ماه از پشت نرده از نو تنم كرده لباس راه راهي #جواد_منفرد

از صدای آژیر خطر موسیقی عاشقانه تری سراغ ندارد جوانی که هرشب هنگام حمله هوایی برای دیدن دختر همسایه به سوی پناهگاه می دود #جواد_منفرد

به روی هر گلی دست نوازش میکشی هرصبح به جای شبنم از آن شیره‌ی تریاک می‌افتد تمام غوره‌ها طعم شراب ناب می‌گیرند همین‌که سایه‌ات روی درخت تاک می‌افتد #جواد_منفرد

به‌حدی بی‌کس و کارم که شک دارم به‌جز روحم کسی باشد که نعشم را میان گور بگذارد #جواد_منفرد

جهان ندیده کسی را اسیرتر از من منی که بعد تو از هفت دولت آزادم #جواد_منفرد

پرم‌از داد و بی‌داد و به جایی ره نخواهد یافت ندای دادخواهی در جهانی مملو از بیداد #جواد_منفرد

جواد منفرد pinned «دلم‌را برده اما دلربایی را نمی‌داند کسی‌را می‌پرستم که خدایی‌را نمی‌داند تمام‌عمر پنهان‌کرده درخود حسن‌هایش را چو طاووسی که هرگز خودنمایی را نمی‌داند در آمد بعد عمری ازپس ابر آفتاب‌عشق ولی او قدر این بخت‌طلایی را نمی‌داند مرا از بام خود پر می‌دهد هرچند…»

دلم‌را برده اما دلربایی را نمی‌داند کسی‌را می‌پرستم که خدایی‌را نمی‌داند تمام‌عمر پنهان‌کرده درخود حسن‌هایش را چو طاووسی که هرگز خودنمایی را نمی‌داند در آمد بعد عمری ازپس ابر آفتاب‌عشق ولی او قدر این بخت‌طلایی را نمی‌داند مرا از بام خود پر می‌دهد هرچند می‌داند که هرگز جلد معنای رهایی را نمی‌داند ببارید ابرهای تیره ،باران درس شیرینی‌ست به هر کس مثل او عقده‌گشایی را نمی‌داند پس‌از یک عمر تنهایی به او بد جور دلگرمم کسی‌چون‌کور قدر روشنایی‌رانمی‌داند #جواد_منفرد

بیا که هردو به‌نوعی به شانه محتاجیم دوباره موی‌تو و حال‌من پریشان‌است #جواد_منفرد

همدرد بودن خصلت خوبی‌ست اما حیف جز آینه در هیچ‌کس آنرا نمی‌بینم هردو به یک‌اندازه مشتاقیم،بی‌خود نیست هی از لبان سایه‌ی خود بوسه می‌چينم #جواد_منفرد

#یلدا_مبارک

قهرت آتش‌زد به لبخندي كه برلب داشتم ريشه‌كن كرد آنچه‌را با زور و زحمت كاشتم قله‌ي آتشفشاني هستم از‌وقتي شكست بغض‌هايي راكه عمري روي‌هم انباشتم اي‌كه همزاد سرابي ،شك به عقلم كرده‌اند از زماني كه‌به سمت تو قدم برداشتم از گلستان هيچ آثاري نديدم ،در‌‌‌‌عوض سوختم در آتش اما پا عقب نگذاشتم نيمي‌از من هوشيار و نيمي‌از من مست بود در رگانم الكل پنجاه درصد داشتم مثل‌مار از درد مي‌پيچم به خود در‌راه عشق مارپيچ است آنچه راه‌راست مي‌پنداشتم #جواد_منفرد

شبیه عنکبوتی محو آزار خودم هستم گرفتار جهان تیره و تار خودم هستم تنم بدجور روی دست روحم مانده و عمری ست خجالت میکشم از این که سربار خودم هستم همه حتی خودم انگار با من دشمنی دارند تنی از جمع بدخواهان بسیار خودم هستم به لالایی شباهت می‌دهد توجیه رفتارم پی خواباندن وجدان بیدار خودم هستم نمی افتد در آن این روزها تصویر من از بس جلوی آینه مشغول انکار خودم هستم عجیب‌است اینکه می‌پرسی چرا مشکی به‌تن دارم به‌رغم اینکه می دانی عزادار خودم هستم #جواد_منفرد

مرده ام ،آری ولی نبضم کماکان می‌زند قلبم‌از شوق‌تو در این جسم بی‌جان می‌زند #جواد_منفرد

افتادن از چشمان تو یعنی تباهی یعنی سقوط از عرش در اعماق چاهی چندی ست همدرد کسی هستم که پایش لغزیده هنگام عبور از پرتگاهی باشب یکی‌شد ، رفتی و بعد از تو روزم پیشی گرفت از گیسوانت در سیاهی سرمی‌کنم بی‌تو به ناحق روزها را آنسان که محکومیتش را بی‌گناهی زندانی‌ام در خانه، ماه از پشت نرده از نو تنم‌کرده لباس راه‌راهی می بینمت باغیر ، گویی کشورش را در چنگ دشمن دیده‌باشد پادشاهی #جواد_منفرد