«Китаб ас-Сунна»-и Кирманий

• تقبل الله منا ومنكم صالح الأعمال وغفر لنا ولكم • 🌺 كل عام وأنتم بخير في دينكم ودنياكم 🌺 Аллоҳ таъоло аз мову шумо амалҳои некамонро бипазирад ва моро дар Тавҳид ва Суннат собитқадам бигардонад ва аз ҷумлаи бандагони содиқаш қарор диҳад. اللهم آمين

اللّٰهمَّ صلِّ علىٰ محمَّد ، وعلىٰ آل محمَّد كما صلَّيت علىٰ إبراهيم وعلىٰ آل إبراهيم ؛ إنَّك حميد مجيد اللّٰهمَّ بارِك علىٰ محمَّد ، وعلىٰ آل محمَّد كما باركت علىٰ إبراهيم وعلىٰ آل إبراهيم ؛ إنَّك حميد مجيد

https://t.me/sunnaabdullahahmad

📚 «Китоби Суннат» Муаллиф: Ҳарб ибн Исмоил ибн Холаф Ҳанзолии Кирманий رحمه الله تعالى Нашр: Забони тоҷикӣ Ҷилди дуввум @kitab_as_sunna

تم كتاب الحمد لله الذي بنعمته تتم الصالحات.  والحمد لله رب العالمين، وصلى الله على محمد النبي الأمي وآله. Охири китоб: Ҳамду ситоиши зиёд бошад ба Аллоҳ азза ва ҷалла ва дуруду салавоти бешумор ба афзалтарини башар ва Паёмбари охирон - Муҳаммад ﷺ, аҳлу оила ва ҳамаи асҳоби эшон.

[٥٣٩] قال حرب الكرماني: حدثنا إسحاق -يعني: ابن راهويه- ، قال : حدثنا مؤمل بن إسماعيل ، قال : حدثنا سفيان الثوري ، قال : حدثنا عباد ، قال : قلت لأبي حنيفة : يا أبا حنيفة رجل قال : أنا أعلم أن الكعبة حق ، ولكن لا أدري هي التي بمكة أو هي التي بخراسان ؟ أمؤمن هو ؟ قال : نعم . قال مؤمل : قال الثوري : أنا أشهد أنه عند الله من الكافرين حتى يستبين أنها الكعبة المنصوبة في الحرم . قال : وقلت : رجل قال : أعلم أن محمدا نبي وهو رسول ، ولكن لا أدري هو محمد الذي كان بالمدينة من قريش أو محمد آخر ؟ مؤمن هو ؟ قال : نعم ، هو مؤمن . قال مؤمل : قال سفيان : هو عند الله من الكافرين. 539. Ҳарб ал-Кирманий гуфт: Ба мо Исҳоқ яъне ибн Роҳавайҳ гуфт: Ба мо Муаммал ибн Исмоил гуфт: Ба мо Суфён ас-Саврий гуфт: Ба мо Аббад гуфт: Ман ба абу Ҳанифа гуфтам: Эй абу Ҳанифа, марде мегӯяд: Ман медонам, ки Каъба ҳақ аст, лекин намедонам, ки оё ҳамон Каъбаи дар Макка буда аст, ва ё оне, ки дар Хуросон аст? Оё чунин шахс мӯъмин аст? Гуфт: Бале (ӯ мӯъмин аст). Муҳаммал гуфт: Суфёнус Саври гуфт: Ман гувоҳи медиҳам, ки ӯ дар назди Аллоҳ аз ҷумлаи кофирон аст, то баён накунад, ки ӯ ҳамон Каъбае аст ки дар Ҳаром бино карда шудааст». Гуфт: Боз ба абу Ҳанифа гуфтам: Шахсе гуфт: «Ман медонам, ки Муҳаммад Паёмбар ва Расул аст, лекин намедонам, ки ӯ ҳамон Муҳаммадест, ки дар Мадина буд аз Қурайшиҳо ё ин ки дигар Муҳаммад аст». Оё чунин шахс мӯъмин аст? Гуфт: Бале, ӯ мӯъмин аст. Муаммал гуфт: «Исҳоқ гуфт: Ӯ дар назди Аллоҳ аз ҷумлаи кофирон аст»

[٥٣٨] حدثنا عباس...(¹) 538. Ба мо Аббос ривоят кард ... ___ Инҷо низ саҳифаҳо, ки дар бораи мазаммати абу Ҳанифа аст, нест ё даронда шудаанд. Аллоҳул муста'ан.

[٥٣٧] حدثنا أبو الأزهر، قال: حدثنا منصور بن أبي مزاحم، عن أبي صالح الفراء، قال: سمعت أبا إسحاق الفزاري يقول: حدثنا أبا حنيفة بحديث عن النبي على الصلاة السلام في رد السيف. فقال : هذا حديث خرافة. 537. Ба мо Абул-Азҳар гуфт: Ба мо Мансур ибн Абу Музаҳим аз Абу Солеҳ ал-Фаро ривоят кард, ки гуфт: Ман Исҳоқ ал-Фазарийро шунидам, ки мегуфт: Ба абу Ҳанифа ҳадисеро аз Набий ﷺ ки дар бораи рад кардани шамшер (яъне бо шамшер хуруҷ кардан бар зидди амир) буд, ривоят кардем, пас гуфт: Ин ҳадиси хурофа (сафсата) аст.

[٥٣٦] حدثنا محمد بن يحيى، قال: سمعت إسحاق بن إبراهيم يقول: قيل لأبي حنيفة حديث علي بن أبي طالب : « الوضوء نصف الإيمان » فقال : (....) حسن من هذا قلت لإسحاق : من يحكيه عن أبي حنيفة؟ قال: الشيباني 536. Ба мо Муҳаммад ибн Яҳё гуфт: Ман Исҳоқ ибн Иброҳимро шунидам, ки мегуфт: Ба абу Ҳанифа ҳадиси Алий ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳу гуфта шуд: «Таҳорат нисфи имон аст». Пас гуфт: (... аз ин дида хуб аст). Ба Исҳоқ гуфтам: «Инро ки аз абу Ҳанифа ривоят кардааст? Гуфт: «Аш-Шайбоний». __ Муҳаммад ибн Наср ал-Марвазӣ дар китоби таъзими қадрус-солат (438-442) гуфт: Ман Исҳоқро шунидам, ки мегуфт: Яҳё ибн Одам гуфт: Ба абу Ҳанифа ҳадиси Набий ﷺ гуфта шуд: «Таҳорат нисфи имон аст», пас абу Ҳанифа гуфт: Бигзор ду маротиба таҳорат кунад, то имонаш пурра шавад. Исҳоқ гуфт: Яҳё ибн Одам гуфт: «Таҳорат нисфи имон аст», яъне нисфи намоз аст. Чунки Аллоҳ таъоло намозро имон номид ва мефармояд: «Ва Аллоҳ имони шуморо зоеъ намекунад». (Бақара/143), яъне намозатонро. Набий ﷺ гуфтанд: «Намоз қабул карда намешавад, магар бо таҳорат». Пас таҳорат нисфи имон аст, ба ин маъно ки намоз комил намешавад, магар бо таҳорат. Абу Абдуллоҳ гуфт: Исҳоқ гуфт: Яҳё ибн Одам гуфт: Ба абу Ҳанифа гуфта шуд: Касе бигӯяд, ки «намедонам» нисфи илм аст, пас абу Ҳанифа гуфт: Бигзор ду маротиба «намедонам» бигӯяд, то ки илмаш комил шавад. Яҳё гуфт: Тафсири қавли ӯ: «Намедонам» - нисфи илм аст, чунки вақте, ки мегӯӣ: «Ман медонам ва ман намедонам», пас якеи ин сухан нисфи дигариаш аст.

[٥٣٥] حدثنا عبدة بن عبد الرحيم، قال: أخبرنا سلمة بن سليمان، قال: قال ابن المبارك: كنت آتيه - يعني: أبا حنيفة - سرا من سفيان وأصحابنا. 535. Ба мо Абда ибн Абдурроҳим гуфт: Ба мо Салама ибн Сулаймон гуфт: Ибнул Муборак роҳимаҳуллоҳ гуфт: «Ман ба назди ӯ - яъне абу Ҳанифа - аз Суфён ас-Саврий ва асҳобамон пинҳонӣ меомадам».

[٥٣٤] حدثنا محمد بن يحيى، قال: حدثنا نعيم بن حماد، قال : سمعت ابن عيينة يقول: لما قدمت الكوفة حدثتهم، فكان فيما حدثتهم من حديث عمرو، عن جابر بن زيد. فقالوا: إن أبا حنيفة يرويه عن عمرو، ويقول جابر بن عبد الله. قال قلت: لا ، إنما هو جابر زيد. قال: فأتوه فأخبروه، فقال أبو حنيفة: لا تبالوا إن شئتم فاجعلوه جابر بن عبد الله، وإن شئتم جابر بن زيد. 534. Ба мо Муҳаммад ибн Яҳё гуфт: Ба мо Нуъайм ибн Ҳаммад гуфт: Ман ибн Уяйнаро шунидам, ки мегуфт: Вақте, ки ба Куфа омадам пас ба онҳо ҳадис нақл кардам. Ва дар байни ҳадисҳое, ки ба онҳо нақл кардам, ҳадиси Амр аз Ҷобир ибн Зайд буд. Мардум гуфтанд: Дар ҳақиқат абу Ҳанифа онро аз Амр ривоят мекунад ва ровиро Ҷобир ибн Абдуллоҳ мегӯяд. Гуфт: Гуфтам: Не, албатта ӯ Ҷобир ибн Зайд мебошад. Гуфт: Пас мардум ба назди абу Ҳанифа омаданд ва ба ӯ инро хабар доданд, абу Ҳанифа дар ҷавоб гуфт: Аҳамият надиҳед агар хоҳед онро аз Ҷобир ибн Абдуллоҳ ривоят кунед ва агар хоҳед аз Ҷобир ибн Зайд.

«Китаб ас-Сунна»-и Кирманий pinned «٣٩ - بقية الباب في قول أبي حنيفة Боби 39: «Боқимондаи боб дар бораи қавли абу Ҳанифа».»

٣٩ - بقية الباب في قول أبي حنيفة Боби 39: «Боқимондаи боб дар бораи қавли абу Ҳанифа».

[٥٣٣] حدثنا عبدالعزيز بن أبي سهل، قال: حدثنا منصور بن أبي مزاحم، قال: سمعت شريك بن عبدالله يقول: لأن يكون في كل رَبعٍ(¹) من ارباع الكوفة خمار يبيع الخمر، خير من أن يكون فيه من يقول بقول أبي حنيفة. 533. Ба мо Абдулазиз ибн Абу Саҳл гуфт: Ба мо Мансур ибн Абу Музаҳим гуфт: Ман Шарик ибн Абдуллоҳро шунидам, ки мегуфт: «Агар дар ҳар як хона аз хонаҳои Куфа шаробфурӯше бошад, ки хамр мефурӯшад, ин беҳтар аст аз он ки дар он онҷо касе бошад, ки бо қавли Абу Ҳанифа гап мезанад».

[٥٣٢] حدثنا محمد بن يحيى بن عبد الكريم، قال: حدثنا عبدالله ابن داود، قال: حدثني أشعث - صاحبٌ لي - قال: سمعت الأعمش يقول: إنما مثل أبي حنيفة مثل رجل خرج بالليل فرأى سوادا فظن أنه تمرة، فإن أخطأه أن يكون غير ذلك كان جرو كلب. 532. Ба мо Муҳаммад ибн Яҳё ибн Абдулкарим гуфт: Ба мо Абдуллоҳ ибн Довуд гуфт: Ба ман дӯстам Ашъас гуфт: Ман Аъмашро шунидам, ки мегуфт: «Дар ҳақиқат мисоли Абу Ҳанифа ба мисоли шахсест, ки шаб ба кӯча баромадааст, пас як сиёҳиеро дида гумон кардааст, ки ӯ хурмо аст. Аммо маълум шуд, ки вай сагбача будааст.

[٥٣١] حدثنا عبدة بن عبد الكريم بن حيان، قال: ثنا معروف بن حسان السمرقندي، قال: كنت عند الأعمش وهو مريض فأتاه أبو حنيفة يعوده، قال له أبو حنيفة: لولا أني أثقل عليك لعدتك كل يوم فقال الأعمش: من هذا؟ قال: أبو حنيفة قال: والله إنك لتثقل علي وأنت في منزلك، فكيف إذا عدتني 531. Ба мо Абда ибн Абдурроҳим ибн Ҳассан гуфт: Ба мо Маъруф ибн Ҳассани Самарқандӣ гуфт: Ман дар назди Аъмаш роҳимаҳуллоҳ будам, дар ҳоле, ки эшон бемор буд. Пас Абу Ҳанифа ба зиёрати ӯ омад. Абу Ҳанифа ба ӯ гуфт: Агар ман бароят вазнинӣ намекардам, пас ҳаррӯз бароям зиёратат меомадам. Аъмаш гуфт: Ин ки аст? Гуфт: Абу Ҳанифа. Гуфт: Қасам ба Аллоҳ ки ту бароям вазнини мекуни, дар ҳоле, ки ту дар хонаат ҳасти. Пас чи гуна бошад, ки барои зиёрати ман наздам биёи!?

[٥٣٠] حدثنا الأزهر، قال: سمعت حبيبا كاتب مالك، يقول: قال مالك: كانت فتنة أبي حنيفة أضر على هذه الأمة من فتنة إبليس في الوجهين جميعا: في الإرجاء، وما وضع من نقض السنن. 530. Ба мо Азҳари гуфт: Ман Ҳабиб котиби Моликро шунидам, ки мегуфт: Имом Молик гуфт: Фитнаи Абу Ҳанифа зарарноктар аст ба ин Уммат аз фитнаи Иблис дида аз ду ҷониб: аз тарафи мурҷиягӣ ва аз тарафи дигар бошад он чизҳое, ки барои ноқис кардани Суннат гузоштааст.