As-Sunna - Abdullah bin Ahmad

• تقبل الله منا ومنكم صالح الأعمال وغفر لنا ولكم • 🌺 كل عام وأنتم بخير في دينكم ودنياكم 🌺 Аллоҳ таъоло аз мову шумо амалҳои некамонро бипазирад ва моро дар Тавҳид ва Суннат собитқадам бигардонад ва аз ҷумлаи бандагони содиқаш қарор диҳад. اللهم آمين

اللّٰهمَّ صلِّ علىٰ محمَّد ، وعلىٰ آل محمَّد كما صلَّيت علىٰ إبراهيم وعلىٰ آل إبراهيم ؛ إنَّك حميد مجيد اللّٰهمَّ بارِك علىٰ محمَّد ، وعلىٰ آل محمَّد كما باركت علىٰ إبراهيم وعلىٰ آل إبراهيم ؛ إنَّك حميد مجيد

[٤١٦] حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ، نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، نا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ صُهَيْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: « إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَأَهْلُ النَّارِ النَّارَ »، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ ؛ « .. فَيُكْشَفُ الْحِجَابُ؛ فَيَتَجَلَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ، فَمَا أَعْطَاهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَيْئًا كَانَ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنَ النَّظَرِ إِلَيْهِ ». 416. Ба ман падарам роҳимаҳуллоҳ нақл кард. Ба мо Абдурраҳман ибн Маҳдий нақл кард. Ба мо Ҳаммад ибн Салама аз Абдурраҳман ибн абу Лайла аз Суҳайб родияллоҳу анҳу аз Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам нақл кард, ки фармуданд: «Вақте, ки аҳли ҷаннат вориди ҷаннат гарданд ва аҳли оташ вориди оташ гарданд...» ҳадисро зикр намуд; «... Пас ҳиҷобҳо кушода шаванд. Аллоҳ азза ва ҷалла барои онҳо Худро таҷаллӣ диҳад (яъне нишон диҳад). Ва Аллоҳ азза ва ҷалла чизеро маҳбубтар барояшон аз нигоҳ кардан ба Сӯяш дида, ато накардааст».

[٤١٥] حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، نا حَمَّادُ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ، نا ثَابِتٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ: " ( لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ ) [يونس: 26] قَالَ: ( الْحُسْنَى ): الْجَنَّةُ، وَالزِّيَادَةُ: نَظَرُهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ عَزَّ وَجَلَّ ( وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ ) [يونس: 26] بَعْدَ نَظَرِهِمْ إِلَى رَبِّهِمْ عَزَّ وَجَلَّ ". 415. Ба ман Убайдуллоҳ ибн Умари Қоваририй нақл кард. Ба мо Ҳаммад - яъне ибн Зайд хабар дод. Ба мо Собит аз Абдурроҳман ибн абу Лайла нақл кард, ки гуфт: «Барои онон, ки некӯкорӣ карданд, некӣ ва зиёда бошад» (Юнус/26), гуфт: «Некӣ - Ҷаннат аст; Зиёда бошад - Ба сӯйи Парвардигорашон азза ва ҷалла нигоҳ карданашон аст. «Ва рӯи онҳоро ҳеҷ сиёҳӣ ва ҳеҷ хорӣ напӯшад» (Юнус/26), (яъне) баъд аз нигоҳ ба Парвардигорашон азза ва ҷалла».

[٤١٤] حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، نا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُو جَالِسٌ فَقَالَ: « مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيُعْرَضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ يَلْتَفِتُ يَمِينًا وَشِمَالًا لَا يَرَى إِلَّا النَّارَ فَمَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَقِيَ وَجْهَهُ النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَلْيَفْعَلْ ». 414. Ба ман Муҳаммад ибн Абубакри Муқаддамий нақл кард. Ба мо Абу Авана аз Абдулмалик ибн Умайр аз ғайри як нафаре аз Адий ибн Ҳатим родияллоҳу анҳу нақл кард. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам вақте нишаста буданд, фармуданд: «Ягон нафаре аз шумо нест, магар ин ки ба Аллоҳ азза ва ҷалла пешкаш карда мешавад, байни Ӯ ва байнаш тарҷумон нахоҳад буд. Ва ба чапу рост нигоҳ мекунад, ҷуз оташро намебинад. Касе аз шумо тавонад ки рӯйи худро аз оташи ҷаҳаннам наҷот диҳад, агарчи ба нисфи хурмо бошад ҳам, пас бигзор ин корро анҷом бидиҳад».

[٤١٣] حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، ثنا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيُكَلِّمُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ وَلَا حَاجِبٌ ». قَالَ: وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ ». 413. Ба мо Абубакр ибн абу Шайба раҳматуллоҳи алайҳ нақл кард. Ба мо Ҳафс ибн Ғиёс аз Аъмаш аз Хойсама аз Адий ибн Ҳатим нақл кард, ки ӯ гуфт: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Ягон нафаре аз шумо нест, магар ин ки Аллоҳ азза ва ҷалла бо ӯ сухан хоҳад кард. Байни Ӯ ва байнаш тарҷумон ва ҳиҷоб нахоҳад буд». Гуфт: Ва Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Аз оташи (ҷаҳаннам) тақво кунед, агарчи бо нисфи хурмо бошад ҳам».

[٤١٢] حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ الدَّرَاوَرْدِيَّ، عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه. 412. Ба мо Мусъаб ибн Абдуллоҳи Зубайрий нақл кард. Ба ман Абдулазиз яъне ибн Муҳаммад ибн абу Убайди Даровардий аз Ъала ибн Абдурраҳман аз падараш аз абу Ҳурайра родияллоҳу анҳу (ба ин монандро) нақл кард.

شوك السعدان - Хори саъдан

[٤١١] وَحَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ، نا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، مَرَّةً أُخْرَى أَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ ﴿ كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا ﴾ [الجاثية: 28] عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: " قَالَ النَّاسُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ نَرَى رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ؟ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ سَحَابٌ؟ ». فَقَالُوا: لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ؟ ». قَالُوا: لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: « فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ فَيَقُولُ: مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ، وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا، فَيَأْتِيهِمُ اللَّهُ فِي غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي كَانُوا يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ. قَالَ: فَيَأْتِيهِمُ اللَّهُ فِي الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ: أَنَا رَبُّكُمْ، فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ. قَالَ: فَيُضْرَبُ جِسْرٌ عَلَى جَهَنَّمَ ». قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ اللَّهُمَّ سَلِّمْ، وَبِهَا كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَتَخَطَّفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ .. ». فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ إِلَى آخِرِهِ. 411. Ба ман падарам роҳимаҳуллоҳ нақл кард. Ба мо Абдурроззақ хабар дод. Маротибаи дигар ба мо Маъмар аз Зуҳрий дар зери қавли Аллоҳ азза ва ҷалла «Ҳар як уммат ба сӯйи китобаш даъват карда хоҳад шуд» (Ҷосия/28) нақл кард аз Ато ибн Язиди Лайсий аз абу Ҳурайра родияллоҳу анҳу ки гуфт: «Мардум гуфтанд: Эй Расулуллоҳ оё Парвардигорамон азза ва ҷалларо рӯзи қиёмат мебинем? Пас Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтанд: «Оё дар дидори офтоб ки абр нест, якдигарро халалдор мекунед?» Мардум гуфтанд: Не, эй Расулуллоҳ. Гуфтанд: «Оё дар дидори моҳ дар шаби бадр ки пешаш абр нест, якдигарро халалдор мекунед? Мардум гуфтанд: Не, эй Расулуллоҳ. Гуфтанд: «Ба рости шумо низ рӯзи қиёмат ҳамин гуна Парвардигоратонро хоҳед дид. Аллоҳ мардумро ҷамъ мекунад ва мегӯяд: «Касе, ки чизеро ибодат мекард, бигзор аз ӯ пайравӣ намояд. Пас касоне, ки моҳро ибодат мекарданд, аз пайи моҳ мераванд. Касоне, ки офтобро ибодат мекарданд, аз пайи офтоб мераванд. Касоне, ки тоғутҳоро ибодат мекарданд, аз пайи тоғутҳо мераванд. Ва боқи хоҳад монд ин Уммат бо мунофиқҳояш. Пас Аллоҳ Таъоло дар ғайри он сурате, ки Ӯро мешинохтанд, ба наздашон меояд ва мегӯяд: Ман Парвардигоратон мебошам. Пас мегӯянд: Паноҳ мебарем ба Аллоҳ аз ту. Ин ҷойгоҳи мост, то он замоне, ки Парвардигорамон биояд. Ҳар гоҳ ки Парвардигорамон омад, мо Ӯро мешиносем. Гуфт: Пас Аллоҳ Таъоло дар он сурате, ки мешиносанд, ба наздашон меояд ва мегӯяд: Ман Парвардигоратон мебошам. Мегӯянд: Ту Парвардигори мо мебоши, пас Ӯро пайравӣ хоҳанд кард. Гуфт: Бар болои ҷаҳаннам кӯприке гузошта хоҳад шуд». Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтанд: «Ман аввалин касе хоҳам буд, ки аз он мегузарад. Ва дуъои Паёмбарон он рӯз чунин хоҳад буд: Аллоҳо саломат кун, Аллоҳо саломат кун. Бар он чангакҳо мавҷуданд, ки монанди хори саъдан мебошанд. Оё хори саъданро дидаед? Лекин бузургии онро танҳо Аллоҳ медонад. Инсонҳоро мувофиқи амалҳояшон медорад... ». Ҳадисро бо дарозиаш то охир зикр намуд.

[٤١٠] وَحَدَّثَنِي أَبِي، نا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، نا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ النَّاسُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ؟ 410. Ва ба ман падарам роҳимаҳуллоҳ нақл кард. Ба мо Абдурроззақ хабар дод. Ба мо Маъмар аз Зуҳрий аз Ато ибн Язиди Лайсий аз абу Ҳурайра родияллоҳу анҳу нақл кард, ки гуфт: Мардум гуфтанд: Эй Расулуллоҳ оё Парвардигорамон азза ва ҷалларо рӯзи қиёмат мебинем?

٤١٢ - قال: وَحَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ، نا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ، نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَخْبَرَهُ. 409. Ба мо падарам роҳимаҳуллоҳ нақл кард. Ба мо Сулаймон ибн Довуди Ҳошимий нақл кард. Ба мо Иброҳим ибн Саъд аз имом Зуҳрий аз Ато ибн Язиди Лайсий нақл кард, ки абу Ҳурайра родияллоҳу анҳу барояш хабар дод.

[٤٠٨] حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْوَرْكَانِيُّ، نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَخْبَرَهُ. 408. Ба мо Муҳаммад ибн Ҷаъфари Варканий нақл кард. Ба мо Иброҳим ибн Саъд аз ибн Шиҳаб аз Ато ибн Язид нақл кард, ки абу Хурайра родияллоҳу анҳу барояш хабар дод.

[٤٠٧] حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قُلْنَا " يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ نَرَى رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ؟ قَالَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ سَحَابٌ؟ ». قُلْنَا: لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا فِي غَيْرِ سَحَابٍ؟ ». قُلْنَا: لَا. قَالَ: « فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا ». 407. Ба мо Усмон ибн абу Шайба нақл кард. Ба мо Ҷаъфар ибн Авн нақл кард. Ба мо Ҳишом ибн Саъд нақл кард. Ба ман Зайд ибн Аслам аз Ато ибн Ясар аз абу Саъид ал-Худрий родияллоҳу анҳу нақл кард, ки гуфт: Гуфтем: Эй Расулуллоҳ оё Парвардигорамон азза ва ҷалларо рӯзи қиёмат мебинем? Гуфтанд: «Оё якдигарро дар дидани хуршед ки ҳаво софу беғубор ва беабр аст, халалдор мекунед? » Гуфтем: Не, эй Расулуллоҳ. Гуфтанд: «Оё якдигарро дар дидори моҳ дар шаби софу беғубор ва беабр, халалдор мекунед? » Гуфтем: Не. Гуфтанд: «Дар ҳақиқат шумо дар дидори Ӯ якдигарро халалдор намекунед, магар ҳамон гунае, ки дар дидори якеи онҳо якдигарро халалдор мекунед».

[٤٠٦] حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ، وَعُثْمَانُ، ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ، عَنْهُ قَالَ: قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ: هَلْ نَرَى رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ؟ قَالَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ فِي غَيْرِ سَحَابٍ؟ ». قَالَ: قُلْنَا: لَا. قَالَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فِي غَيْرِ سَحَابٍ؟ ». قَالَ: قُلْنَا: لَا. قَالَ: « فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا ». 406. Ба ман Абубакр ва Усмон - писарони абу Шайба нақл карда гуфтанд: Ба мо Абдуллоҳ ибн Идрис аз Аъмаш аз абу Солеҳ аз абу Саъид ал-Худрий родияллоҳу анҳу нақл кард, ки ӯ гуфт: Гуфтем: Эй Расулуллоҳ оё Парвардигорамон азза ва ҷалларо мебинем? Гуфтанд: «Оё якдигарро дар дидори офтоб ки равшан ва абр нест нест, халалдор мекунед? » Гуфтем: Не. Гуфтанд: «Оё якдигарро дар дидори моҳ дар шаби бадр ки абр нест, халалдор мекунед? » Гуфтем: Не. Гуфтанд: «Дар ҳақиқат шумо дар дидори Ӯ якдигарро халалдор намекунед, магар ҳамон гунае, ки дар дидори якеи онҳо якдигарро халалдор мекунед».

[٤٠٥] حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ، ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ، عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « أَنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ ». فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، نَرَى رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ؟ قَالَ: فَقَالَ: « أَتُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ نِصْفَ النَّهَارِ؟ ». فَقَالُوا: لَا. قَالَ: « أَفَتُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ؟ ». قَالُوا: لَا. قَالَ: « فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ ذَلِكَ ». قَالَ: قَالَ الْأَعْمَشُ: تُضَارُّونَ يَقُولُ: تُمَارُونَ.¹ 405. Ба ман падарам роҳимаҳуллоҳ нақл кард. Ба мо Яҳё ибн Адам нақл кард. Ба мо Абубакр ибн Аййаш аз абу Солеҳ аз абу Саъид ал-Худрий родияллоҳу анҳу нақл кард, ки ӯ гуфт: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Дар ҳақиқат шумо Парвардигоратон азза ва ҷалларо ба зуди хоҳед дид». Мардум гуфтанд: «Эй Расулуллоҳ оё Парвардигорамон азза ва ҷалларо хоҳем дид? Фармуданд: «Оё дар нисфирӯзи дар дидани хуршед якдигарро халалдор мекунед? Гуфтанд: Не. Фармуданд: «Оё шаби бадр дар дидани моҳ якдигарро халалдор мекунед? Гуфтанд: Не. Фармуданд: «Дар ҳақиқат шумо дар дидори Ӯ якдигарро халалдор намекунед, магар ҳамон миқдоре ки дар дидори якеи онҳо якдигарро халалдор мекунед». ¹: رواه الإمام أحمد (١١١٢٠)، والبخاري (٧٤٣٩)، ومسلم (٣٧٣).

[٤٠٤] حَدَّثَنِي أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْمَاعِيلَ الْمُؤَدِّبُ، ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَوْ سَيُوقَفُ بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ فَيَنْظُرُ يَمِينًا وَشِمَالًا فَلَا يَرَى إِلَّا النَّارَ ». 404. Ба ман Абу Маъмар нақл кард. Ба мо Абу Исмоили Муаддиб нақл кард. Ба мо Абдулмалик ибн Умайр нақл кард аз шахсе, ки ӯ аз Абу Ҳурайра родияллоҳу анҳу ривоят кард, ки ӯ гуфт: Росулуллоҳ ﷺ гуфтанд: «Дар миёни шумо касе нест, ки магарам бо Аллоҳ азза ва ҷалла рӯбарӯ хоҳад шуд ё ин ки дар назди Ӯ қарор хоҳад гирифт. Байни ӯ ва байни Аллоҳ тарҷумоне нест. Сипас ӯ ба тарафи чап ва рост назар мекунад ва ҷуз оташро намебинад».

[٤٠٣] حَدَّثَنِي أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى الرَّمْلِيُّ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: « هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ؟ » قَالُوا: لَا. قَالَ: « فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَ رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ ». 403. Ба ман Абу Маъмар нақл кард. Ба мо Яҳё ибн Исои Ромлий аз Аъмаш аз абу Солеҳ аз абу Ҳурайра нақл кард ки гуфт: Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтанд: «Оё дар дидори моҳи шаби бадр якдигарро халалдор мекунед? Гуфтанд: Не Гуфтанд: «Албатта шумо Парвардигоратон азза ва ҷалларо мебинед, он гунае, ки ин моҳро дида истодаед. Дар дидори Ӯ якдигарро халалдор нахоҳед кард».