life off-roading

یک‌جوری دارن از چنل لفت می‌دن که بابت طبیب نبودنم شرمنده شدم.

‎ سلام نگار خانوم برای ساخت عادت های جدید، یا تغییر عادت ها و کلا بهبود شخصیت و اخلاق چه کتابی معرفی می‌کنی؟ چند وقتی درگیر اینم که آدم بهتری باشم ولی نمیدونم چطور

‎ سلام نگار خانوم برای ساخت عادت های جدید، یا تغییر عادت ها و کلا بهبود شخصیت و اخلاق چه کتابی معرفی می‌کنی؟ چند وقتی درگیر اینم که آدم بهتری باشم ولی نمیدونم چطور

اخه عزت نفس چی می‌گه این وسط؟! اگر کسی می‌گفت عزت نفس‌ت رو ببری بالا باعث می‌شه بعدا خاطرات مثبت بیشتری به‌یاد بیاری واقعا مسخره‌ش می‌کردم و فکر می‌کردم از محتویات کتاب راز و چهار اثر از فلورانس و… داره نقل قول می‌کنه ولی نههههه این جمله دقیقا وسط رفرنس علوم شناختی‌ه😫. [روان‌شناسی شناختی استرنبرگ، ص۲۷۵]

نه تنها در بهترین دوره تاریخ برای جوان بودن و سپری کردن اوایل بزرگسالی زیست می‌کنیم، بلکه قراره بولدترین خاطرات میانسالی‌مون هم همین روزا باشه. با تشکر از دست‌اندرکاران🙌🏻. [روان‌شناسی شناختی ان‌ترنبرگ، ص۲۷۴]

سخنرانی، کتاب، فیلم، موسیقی، کلاس درس و و و بیشتر از همه اخرشو یادمون می‌مونه بعد اوایل‌ش رو و کمتر از همه اواسط‌ش رو ؛) مثلا ممکنه یک فیلم که اکثرش خسته کننده بوده، بخاطر پایان خفن‌ش تو ذهنمون بهتر از اون چیزی که بوده تخمین زده بشه. یا حتی وقتی یک آدم جدید می‌بینیم برداشت اولیه بسیار بسیار تاثیرگذارتر از حرف‌ها و رفتار‌های بعدشه و شاید اصلا نتونیم از حس اولیه‌ای که گرفتیم چشم‌پوشی کنیم حتی اگر بعدش خلاف اون حس اولیه رو بهمون نشون بده🤷🏻‍♀️ اگر می‌خواید سخنرانی/ارائه به‌یادماندنی‌تری داشته باشید، نحوه پایان و شروع خیلی مهم تره؛ با اینکه اکثرا روی مطالب اصلی که وسط ارائه هست وقت می‌ذاریم نه؟ [روان‌شناسی شناختی استرنبرگ، ص۲۶۹] -Let’s off-roading +where? -in life

روش‌های میان‌بر‌ برای یادسپاری بهتر. [روان‌شناسی شناختی استرنبرگ، ص۲۴۸ و ۲۴۹] -Let’s off-roading +where? -in life

#سوال(۴۳) سه تا ویژگی که دوست داری بقیه آدم‌ها با اون ویژگی‌ها بشناسنت و ازت یاد کنن؟ -Let’s off-roading +where? -in life

یکبار برای همیشه بدون تیتر زرد و قلاب؛ طبق علوم شناختی چطوری می‌تونیم اطلاعات رو یاد بگیریم و به حافظه بلند مدت بفرستیم؟ مختصر و مفید می‌گم؛ نه هزار بار تکرار پشت هم به‌درد می‌خوره نه کتاب رو زیر بالشت گذاشتن. یک راه وجود داره و اون هم تلفیق کردنِ اطلاعات جدید با اطلاعات قدیمی‌ای که در ذهنتون ذخیره شده، هست. یعنی بیای اون اطلاعاتی که میخوای یادت بمونه رو ربط بدی به اطلاعاتی که تو ذهنت داری. به جای اینکه دویست بار تکرار کنی انقلاب مشروطه ۱۲۸۵، انقلاب مشروطه ۱۲۸۵،… میای می‌گی موقعی که ممدقلی (پدرِ پدربزرگم مثلا) سال ۱۲۸۵ تو قهوه‌خونه با رفیقاش نشسته بود همه‌جا صحبت از انقلاب مشروطه بود. به همین راحتی به یک اطلاعات خشک، زندگی دادی و مثل هلو می‌پره تو گلوی حافظه‌ی بلند مدتت (همراه با مرور). [روان‌شناسی شناختی استرنبرگ، ص۲۵۲] -Let’s off-roading +where? -in life

#سوال(۴۲) بپرسید؛ اگر آلزایمر بگیری، با کدوم خاطره‌مون باید خودمو بهت یادآوری کنم؟ -Let’s off-roading +where? -in life

هر چیزی یک کپی بی‌ارزش داره؟! (خودمونی‌تر و ساده تر(!) درباره DMN) اگر هر چیز یک کپی بی‌ارزش داشته باشه، اتوپایلت برای خلبان ها کپیِ نه چندان بی‌ارزشِ شبکه‌ی حالت پیش فرض برای ما انسان هاست! پیشرفت علم به خلبان ها کمک کرد تیک‌آف و لندینگ رو بدست بگیرین و در بقیه مواقع از ویو ابدی لذت ببرن و از گوشه‌ی چشم هم حواسشون باشه که چه اتفاقی داره میافته، اما درباره مغز این تکامل بود که سرنوشت DMN رو عوض کرد، یعنی اینکه جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد اندر جد من زمانیکه هنوز تو جنگل و غار زندگی می‌کردن و همیشه جون‌شون در خطر بود (اصلا همونجا بود که ضرب المثل حادثه خبر نمی‌کنه رو سرودند) مغز نیاز به یک قابلیتی داشت که مثل گزارش لحظه به لحظه‌ی اطراف رو تحلیل و بررسی و مقایسه کنه تا اگه خرسی، پلنگی یا جانور دو پایی نزدیکمون شد سریع متوجه بشیم و الفرار، کیا مُردن؟ اونایی که حواسشون به اطرافشون نبود، کیا مثل تولید کردن؟ اونایی که بیشتر زنده موندن و خرس نخوردشون، یعنی حواسشون بیشتر به اطرافشون بود و یک جورایی DMN قوی تری داشتن، پس نسل کی ادامه پیدا کرد؟ اونایی که DMN قوی تری داشتن. تفسیر، تحلیل، مقایسه زیاد موجب امنیت و احتمال بقای بیشتر می‌شد، پس ما نوادگان افرادی با DMN گودرتمند هستیم. و اکثر بیخیال ها نسل‌شون منقرض شد. (انا لله و انا الیه راجعون) حالا DMN همچنان حضور داره اما خطرهای گذشته ما رو تهدید نمی‌کنه دیگه (به جز پلنگ) پس DMN مجبوره یک سری دغدغه جدید برای خودش جفت و جور کنه که بهش نگن مفت خور، شروع می‌کنه مقایسه کردن مسائلی که ارزش مقایسه کردن ندارن مثل مقایسه‌ی بدنت، خونه‌ات،رابطه‌ات و… و فضای مجازی هم که راست کارش همینه. حالا نکته‌ی جالب اینه که فعالیت DMN رابطه‌ی عکس با فعالیت بدنی‌مون داره. یعنی وقتی داری ورزش می‌کنی، یا وقتی روی موضوع خاصی تمرکز می‌کنی، دیگه DMN مجالِ یاوه گویی نداره و نخودی می‌شه. نتیجه؟ کاری که مدت هاست داری بهش فکر می‌کنی رو وقتشه از دستِ DMN ات بکشی بیرون و بشینی براش برنامه ریزی کنی و شروعش کنی، سپردن زمانت به DMN یعنی مواجه شدن با کلی بدبختیِ مغزساخته. -Let's off-roading +Where? - in life!

اگر این‌روزا درگیر درس خوندن یا مطالعه یا هر کاری که نیاز به تمرکز داره هستید، این اپ احتمالا به‌کارتون می‌اد. می‌تونید با دوستاتون یا هر کس دیگه‌ای گروه تشکیل بدید و ببینید بقیه دارن درس می‌خونن و انگیزه بگیرید، برنامه ریزی کنید و تایم هر درس رو تفکیک کنید و کلی اپشن دیگه. راستی حین روشن بودن تایمر مطالعه، بقیه اپ‌ها قفل می‌شه. اسم‌ش: YPT آیکون‌ش شبیه نوک مداده.

امروز بطری آب‌ام رو حدودا ۸ ساعت گذاشته بودم فریزر که یخ بزنه بعد که برداشتم با همچین اثر شگفت‌انگیزی مواجه شدم؛ چرا این‌طوری شد؟ دلیل علمی‌ش چیه؟

دیگه واقعا مسخره‌تر از این نمی‌شه که عیناً از همون مطلبی که دو تا رفرنس اصلی تضاد کامل دارن، تست مستقیم هم طراحی بشه.

خودشیء ‌انگاری یعنی زن به‌جای اینکه بدن‌ش رو یک تجربه‌ی در حال زیستن بدونه، به اون مثل یک “شیء” همواره در حال قضاوت شدن نگاه کنه. یعنی دیگه بدن جایگاهی نیست که از طریق‌ش حس می‌کنیم، تجربه می‌کنیم و اصولا زندگی می‌کنیم! بلکه شیء‌ای در ویترین هست که زیر ذره‌بین…