𝖨𝗍𝗌 𝖠𝗌𝖺𝗅

𝖨 𝖽𝖾𝗌𝖾𝗋𝗏𝖾 𝗍𝗈 𝗁𝖺𝗏𝖾 𝖺 𝗅𝗂𝖿𝖾 𝗈𝖿 𝗆𝗒 𝗈𝗐𝗇 𝗍𝗈𝗈! — 𝖥𝗂𝗈𝗇𝖺 𝖦𝖺𝗅𝗅𝖺𝗀𝗁𝖾𝗋

Googosh – Komakam Kon

من پر از وسوسه های رفتنم رفتن و رسیدن و تازه شدن توی یک سپیده طوسی سرد مسخ یک عشق پر آوازه شدن

"I just wanted my dad to love me

🤍😭🇦🇷

خون‌بَس/

جمعه ها خون جای بارون می‌چکه

ﺗﻮ دﻟﻢ ﻓﺮﻳﺎد و ﻓﺮﻳﺎدرﺳﻰ ﻧﻴﺴﺖ..

اشتباه از ما بود که خوابِ سرچشمه را در خیالِ پیاله می‌دیدیم. دست‌هایمان خالی، دل‌هایمان پُر؛ گفت‌وگوهایمان، مثلاً یعنی «ما». کاش می‌دانستیم هیچ پروانه‌ای پریروزِ پیلگیِ خویش را به یاد نمی‌آورد. حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب می‌میریم. از خانه که می‌آیی، یک دستمالِ سفید، پاکتی سیگار، گزیدهٔ شعرِ فروغ و تحملی طولانی بیاور. احتمالِ گریستنِ ما بسیار است.

سر داده در سکوتی آوای بی‌نوایی؛ پیچد در آسمان‌ها، ناله‌های جدایی..

I do know how it feels to look at your life and to see all the things that you want from it, and to have them all seem so unattainable.

ما سر انجام شبی، مست و مدهوش و کمی ژولیده، با بدن های به خون غلتیده، بر مزار نجس و نحس شما میرقصیم.

[آلاله غنچه کرده کاش بودی و میدیدی کبوتر بچه کرده کاش بودی و میدیدی گلا چشم انتظارن تا از در برسی تو گلا غرق بهارن کاش بودی و میدیدی]

مجازات مرگ، نشانه‌ی توحش است.

آه از آن رفتگان بی برگشت../

می‌دانستی که در تمام معابد یک در کاذب وجود دارد؟ خب آدم ها هم چنین چیزی را دوست دارند یک در تقلبی می سازند..برای فریب. اگر از ضعف و ناکارآمدی خودشان مطلع شوند، دری با ابهت از قدرت و اقتدار و توانایی‌هایشان میسازند و بعد از مدتی حتی خودشان هم باورشان میشود. فکر می‌کنند از نظر بقیه هم همان شکلی هستند ولی پشت این در فقط صخره است و وقتی واقعیت رو می‌شود و با پرِ حقیقت سنجیده می‌شود، خود واقعی شان را نشان می‌دهند. آگاتا کریستی-و سر انجام مرگ

فردا هجدهم بهمن است. یک ماه پیش از فردا، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.