“requiem for a dream

من موندم و شب و تنهایی

یخبستگی، درخت های خیابون ولیعصر/احمد سلگی برای بار دوم؛ سراسر حس..از بار اول بیشتر دوستش داشتم، متن، طراحی صحنه و بازی ها کامل تر بود.بار اول هم جز نمایش های مورد علاقه‌م بود اما این‌بار خیلی بیشتر از قبل ازش لذت بردم. دیدنش رو شدیداً پیشنهاد می‌کنم حتی به کسانی که دور اول اجرا رو دیدن.

مرگ، اینم یه اجراست، مگه نه؟ حتی شاید باشکوه ترین اجرای ممکن!

and I want you more than any stupid song could ever say!

“if loving me means letting go and wishing me the best, then I guess. I wish, I wish, I wish you loved me less.

I let this person in, I let her in I don’t let people in..

بی داد قطعاً از اون فیلم هاییه که همه باید ببینن اما از لحاظ روحی الان یه جایی بین خشم شدید و افسردگی قرار دارم.

برای آخرین بار.

مرا ببوس؛

the great “plot” of This is Us:

راستی اگه این روزا تئاتر خوبی رفتید بهم پیشنهاد بدید؛ @requiemfordreambot 🫶🏼

Black Comedy با حالِ خوب از سالن اومدم بیرون، یه کارِ تمیز که همه‌چی سر جای خودش بود”

بذار‌سر‌روی‌شونه‌م‌گریه‌سر‌کن..

if سلامت روان was a couple: