مریمی در انتظارِ اصغر.

از جمعه ای که اصلا جمعه نبود با حضور افتخاری مریمی، محی، فرزانه، یاسمن

نشستم دارم براش مناسک و مراسمات نوظهور فرقه ای ها رو توضیح میدم و هی با نگاه های عاقل اندر سفیهانه برگاش می‌ریزه.

عه ببینید کیو دیدم...🤌😌

‏این تجمعات شبانه دیگه حالت پیک‌نیک گرفته. شبا می‌رن یه شعاری می‌دن یه راهپیمایی می‌کنند یه چیزی می‌خورند یه بازی‌ای می‌کنند برمی‌گردند خونه‌شون.

این مدت مشهد یجوریییییی شلوغ بود (و هست) که تا مدت ها آدم و مرد میبینم جیغ میکشم.

مریم هشت هزار و شونصدساعته که خوابه و داره تماس‌هام رو جواب نمیده، و رسماً سه تا آدم(من و محیا و محدثه) رو یه لنگه‌پا نگه داشته چون ساعت قرارمون رو خانومی قرار بوده مشخص کنه. مریم خدا سوسکت کنه.

گله ای نیست اگر غصه بی حد داریم خلوتی هست که در گوشه مشهد داریم... ما گنه کار ترین ها وسط صحن رضا آنچه در خُلدِ برین خَلق ندارد داریم... «مسعود یوسف پور»

ولی من عاشق این مردمی ام که حتی عزاداری شون هم با خیابان(تجمع)گره خورده.

من بیست و هشتم ماه صفر به دنیا آمدم

تا همیشه ترکیبِ مشهدی+ اصفهانی جوابه.

دختر بدرالدجی امشب سه جا دارد عزا ؛ گاه می‌گوید پدر ، گاهی حسن ، گاهی رضا

خونه‌ی شما، عزیزدلم، ثابت کرد که او در خدمت شما بود و نه شما در بند او؛ او بود که شما رو رشد داد و نه شما او رو توسعه؛ او شما رو بزرگوار کرد و نه شما او رو بزرگ. حقیقتا آقا، عجب درسی می‌شه گرفت آدمی از دَه‌سال خوشبختیِ این خونه...!

خونه‌ی شما، عزیزدلم، ثابت کرد که او در خدمت شما بود و نه شما در بند او؛ او بود که شما رو رشد داد و نه شما او رو توسعه؛ او شما رو بزرگوار کرد و نه شما او رو بزرگ. حقیقتا آقا، عجب درسی می‌شه گرفت آدمی از دَه‌سال خوشبختیِ این خونه...!

اینکه قبح «بددهنی و بی‌ادبی» هم داره بین قشر به اصطلاح انقلابی/مذهبی/وطن‌پرست شکسته می‌شه اصلا اتفاق جالبی نیست. این فقط مسئله‌ی «زشت حرف زدن» نیست؛ وقتی یک رفتار بارها در یک گروه تکرار بشه و با اعتراض جدی مواجه نشه، کم‌کم عادی و هنجاری می‌شه؛ یعنی مرز قبحش جابه‌جا می‌شه. به این فرایند «عادی‌سازی اجتماعی» می‌گن. مشکل از جایی جدی‌تر می‌شه که بی‌ادبی و توهین، به اسم «صراحت»، «انقلابی‌گری» یا «دفاع از ارزش‌ها» توجیه بشه؛ چون اون‌ وقت فقط یک ادبیات زشت رواج پیدا نکرده، بلکه خودِ معیار تشخیص رفتار محترمانه هم داره تغییر می‌کنه. جریان مذهبی، انقلابی یا وطن‌پرست اگر مدعی ارزش اخلاقیه، اتفاقاً باید در نحوه‌ی مخالفت و خشمش هم تفاوتش رو نشون بده؛ وگرنه کم‌کم چیزی که قرار بود ازش دفاع کنه، در شکل رفتارش بی‌اعتبار می‌شه.

فکر میکنم تمرکز زیاد گذاشتن روی سطلی ها از یه جایی به بعد آدم رو همسطح اونها می‌کنه.