تمامِ چیزهایی‌که‌نمی‌گوییم؛

و بله از دیروزی که با ادم های دوست داشتنی گذشت/🤍 خواب بسیار طولانی میراژ از شدت خستگی، لازانیا خوشمزه فرزانه پز، یاسمن که سعی داشت بهم ثابت کنه دوست داشتنی ام و انقدر به خودم اضطراب ندم، مریمی که برای اولین بار دیدمش و خیلی زود باهم مچ شدیم، و در اخر منی که…

و بله از دیروزی که با ادم های دوست داشتنی گذشت/🤍 خواب بسیار طولانی میراژ از شدت خستگی، لازانیا خوشمزه فرزانه پز، یاسمن که سعی داشت بهم ثابت کنه دوست داشتنی ام و انقدر به خودم اضطراب ندم، مریمی که برای اولین بار دیدمش و خیلی زود باهم مچ شدیم، و در اخر منی که مدام به خودم احساس ناکافی بودن میدادم و مورد حمله فیزیکی فرزانه و یاسمن قرار میگرفتم، همین دیگه...

از جمعه ای که اصلا جمعه نبود با حضور افتخاری مریمی، محی، فرزانه، یاسمن

دیروز ساعت ۱۱ ونیم از هتل زدم بیرون و تا الان بیرون بودم کامل، یعنی پامو هتل نذاشتم، درسته که بدنم از شدت خستگی و درد داره تیکه تیکه میشه ولی اون ارامش ذهنی و دوری از یه سری تنش ها، باعث شد عاشق این مدل سبک زندگی بشم. دوست داشتم صبح میرفتم سرکار و نصف شب خسته و کوفته برمیگشتم، تایمی هم واسه فکر و تنش ها نداشتم... و خب باز هم مثل همیشه ای کاش مشهدی بودم و این نوع سبک زندگی رو داشتم، اخه یه مشهدی بودن به کجای دنیا برمیخورد؟

گر بنا هست‌ کسی‌ واسطه‌ ما بشود، ضامنم‌ شاه‌ خراسان‌ بشود‌ خوب‌ تر است...

ای پناه روز های سرد و خستگیم/

من واقعا دلم نمیخواد این لحظه ها تموم شه، به کی بگم اخه؟

فرزانه مدام میخواد بزنه تو دهنم🙏

مگه‌ نمیجوشونن؟🫪

حس میکنم دوباره دارم افتاب سوخته میشم:)))) انقد عجله داشتم ضد افتاب نزدم، از تشنگی ام هلاکم.

مشهدی ها این حجم از گرما اصلا طبیعی نیستا:)))

هرموقع این اذان میشنوم تموم غم های عالم میریزه تو دلم:)

خداروشکر بابت این لحظه ها:)))