از رنجی که میبریم

ماجرا را که دوباره برای خودم مرور کردم، بغضِ انباشته شده‌ام ترکید! این در حالی بود که من فکر می‌کردم از آن اتفاق گذر کرده‌ام! بعد با خودم فکر کردم انگار آدمی در رنجی که می‌کشد گرم است،حالیش نیست.. اما بعدتر‌ها که از آن عبور کرد وقتی دوباره مرورش می‌کند تازه می‌فهمد چه فاجعه‌ای را پشت سر گذاشته که حتی خودش هم نمیتواند باور کند چه بر او گذشته است...

امروز 14 August تولد 12 سالگی تلگرامه.

آدم وقتی واقعا یکی رو دوست داره، کم‌کم آرشیوی از جزئیاتش توی ذهنش درست می‌کنه؛ مدل خندیدنش، کلمه ای که زیاد استفاده می‌کنه، وقتی خوشحاله چطوری حرف می‌زنه، وقتی ناراحته چجوری ساکت میشه. بعد یه روز می‌بینی چیزهایی ازش رو بلدی که خودش حتی نمی‌دونه انجامشون میده.

کاش آدمایی که دوسشون دارم، ناراحتم نمی‌کردن.

اینروزا انگار دو نفرم یکی دوست داره شلوغ کنه دورشو یکی نداره حتی حوصله خودشو یکی پیگیره بترکونه اون یکی نمیخواد ببینه فردا صبحشو یکی هنوز پا حرفاش هست یکی هر آن ممکنه بزنه زیر قولشو یکی هنوز میذاره زورش و کلشو اون یکی زندگی بد کور کرده ذوقشو یکی باور داره عشقو اون یکی میگه این حرفارو ولش کن بیخیال هرچی میگه قلبت از این به بعد فقط صدای عقلو بشنو یکی میگه این قلبو باز عاشقش کن اون یکی میگه بذار زیر پات لهش کن پاچیدم این روزا کاش بشه یه جور دیگه بچینم سرنوشتو

«در این دنیا همه‌چیز به راحتی مرا غمگین می‌کند و هر چیز کوچک و بزرگی هم، ممکن است از غمم بکاهد. می‌شنوی؟ هیچ‌ چیزی آنطور عمیق و ماندگار خوشحالم نمی‌کند، تنها از غمگینی‌ام کم می‌کند.»

یه نقطه هایی ازم درد میگیره که حتی اسم ندارن

واقعا نه دنیا دار مکافاته، نه جهنم رفتن کسی اون دنیا به درد الان من می‌خوره.

دیوید برنز میگه؛ اضطراب، بیماری آدم خوباست. زیادی خوب‌ها ...

برا اون آدم یک سال پیش هم گریم گرفت ببخشید که انقدر سعی کردی بقیه دوستت داشته باشن

یه مصاحبه از سوسن دیدم که با بغض میگه متاسفم که به دنیا اومدم. مصاحبه‌گر ازش می‌پرسه چی اذیتت می‌کنه و سوسن جواب میده دنیا اذیتم می‌کنه. وای دقیقا منم همینطور.

همه آدما ظرفیت روانی یکسانی ندارن همون چیزی که برای تو یک اتفاق ساده‌ست، ممکنه برای یکی دیگه یک زخم عمیق باشه

حفظ آبرو یعنی قربانی کردن خود واقعی‌ات، برای نگه‌داشتن یک تصویر در ذهن آدم‌هایی که هرگز نخواستند و نتوانستند تو را بشنوند و بشناسند.

هوا گرمه همه چی گرونه آدم ها غیرقابل تحمل اند هیچکس تو کوچه خیابون اعصاب نداره دلم هوس هیچی نکرده *خلاصه ای از تابستان ۰۵*

زندگی کردن تو خونه پدر و مادر رایگان نیست چون بهای اون رو داری با روانت می‌پردازی.

زندگی تو هر جغرافیایی آدم خودش رو می‌طلبه. متأسفانه نمیشه تو خاورمیانه با دل‌نازکی مردم سوییس زندگی کنی

آدم افسرده رو نصیحت نکنین، نصیحت هم کردین نصیحت جفنگ نکنین. به من میگه "خدا آدم‌های افسرده رو دوست نداره". خب فدا سرم که دوست نداره. خوش به حال آدم‌های خوشحال که خدا دوستشون داره. این کاپ هم تقدیم به اونا.