Ω دوبیتی و رباعی Ω

من بودم و بی قراری از ساعت 7 خاموشی محض با چراغی بی نفت یک مترو بودم با مشتی آدم در بین 2 ایستگاه در آمد و رفت #:سید_مهدی_موسوی @robaii2beiti

می خواست بگوید که... شب و گریه ی مرد می خواست بگوید که... سکوتی از درد گفتند به ما که لال مادرزاد است این قاصدکی که باد با خود آورد #سید_مهدی_موسوی @robaii2beiti

تا کی ز جهان پرگزند اندیشی تا چند ز جان مستمند اندیشی این کز تو توان ستد همین کالبد است در مزبله گو مباش چند اندیشی #رضی_الدین_آرتیمانی @robaii2beiti

تا در غم نوشیدنی و خوردنی‌ای هرگز مبر این گمٰان که جان بردنی‌ای تا کی خور و خواب زندگانی داری این است اگر زندگیت مردنی‌ای #رضی_الدین—آرتیمانی @robaii2beiti

گر در عمری شبی به ما پردازد وین جان به لب رسیده را بنوازد لب بر لب او نهشته ، ناگه خورشید با تیغ کشیده بر سر ما تازد #کسایی @robaii2beiti

هستی تو ، هستی هست دگر است وین مستی تو ، مستی مست دگر است رو ، سر به گریبان تفکر درکش کاین دست تو ، آستین دست دگر است #کسایی @robaii2beiti

از مشک نگر که لاله بنگاه گرفت زو طبع، غمی دراز و کوتاه گرفت بر ماه به شست زلفکان راه گرفت گیرند به شست ماهی او ماه گرفت #عنصری @robaii2beiti

من گفت نیارم که تو ماهی صنما روشن به تو گشت ماه و ماهی صنما من شاهِ جهان مرا تو شاهی صنما فرمانت‌ْ روا بهر چه خواهی صنما #عنصری @robaii2beiti

ای دوست! به ذات حق تعالی سوگند کز هجر تو ساعتی نی‌ام من خرسند وز یاد تو هیچ گه تغافل نکنم تا حشر اگر بُرند بندم از بند #ایرج_میرزا @robaii2beiti

اکنون که هوای ری به سر دارم و بس ملبوس همین پوست به بردارم و بس ز اسباب سفر که جمله مردم دارند من -بنده- همین عزم سفر دارم و بس   #ایرج_میرزا @robaii2beiti

چندان زغم انگیخته ام آتش و آب وز دیده و دل ریخته ام آتش و آب از آرزوی لبش چو رخساره او در یکدگر آمیخته ام آتش و آب #ظهیر_فاریابی @robaii2beiti

بی آن که به کس رسید زوری از ما یا گشت پریشان دل موری از ما ناگاه برآورد بدین رسوایی شوریده سر زلف تو شوری از #ظهیر_فاریابی @robaii2beiti

دولت همه ساله بی‌جلال تو مباد همت همه ساله بی‌جمال تو مباد هر بنده که هست بی‌کمال تو مباد خورشید جهان تویی، زوال تو مباد #منوچهری_دامغانی @robaii2beiti

کار که هست جز به کام تو مباد هر خصم که هست جز به دام تو مباد هر سکه که هست جز به نام تو مباد هر خطبه که هست جز به بام تو مباد #منوچهری_دامغانی @robaii2beiti

هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری تا چند کنی بر گِل مردم خواری؟ انگشت فریدون و کف کی‌خسرو بر چرخ نهاده‌ای، چه می‌پنداری؟ #خیام @robaii2beiti

گر دست دهد ز مغز گندم، نانی وز مِی دو منی ز گوسفندی، رانی با لاله‌رخی و گوشهٔ بستانی عیشی بود آن، نه حد هر سلطانی #خیام   @robaii2beiti

کردم همه عمر آنچه نمی‌باید کرد از کردهٔ او حذر نمی‌شاید کرد امروز چنینم و ندانم فردا تا با من بیچاره چه فرماید کرد #سیف_فرغانی @robaii2beiti

دل در طلب تو خستگی‌ها دارد کارش ز غم تو بستگی‌ها دارد هر چند که پشت لشکر هستیَم اوست زان روی بسی شکستگی‌ها دارد #سیف_فرغانی @robaii2beiti

خورشید سپهر بی زوالی عشق است مرغ چمن خجسته فالی عشق است عشق آن نبود که همچو بلبل نالی هر گه که بمیری و ننالی عشق است #اهلی_شیرازی @robaii2beiti

ای رفته و در دام بلا هشته مرا آتش زده در کشته و نا کشته مرا کی رشته عافیت بدست آرم باز کز زلف تو گم شدست سررشته مرا   #اهلی_شیرازی @robaii2beiti