سجاد سامانی

حیدر که شاه عالم و عالم غلام او من هم غلام عام غلامان عام او حیدر که از کلیم خدا خوش‌سخن‌تر است صدها سخنورند اسیر کلام او حیدر که نیست با احدی قابل قیاس والاتر از تصور عالم مقام او حیدر که نام او‌ گره از کار ما گشود نام خداست زمزمه‌ی صبح و شام او از هوش برده شیردلان را شهامتش پیوند خورده نام عدالت به نام او آن کس که احترام به دربار او کند هربار واجب است مرا احترام او وان کس که دشمن است علی را بدون شک خونش حلال باد و‌ محبت حرام او ما آهوانه آمده تا صید او شویم خوشبخت آهویی که بیفتد به دام او صدها سلام ما به حضور مبارکش ای کاش بشنویم جواب سلام او سجاد سامانی @sajjadsamani

آهندل خودشیفته‌ی کافر مغرور دور است که یادی کند از عاشق مهجور ... می‌گفت: در این شهر، که دلباخته‌ام نیست؟ آنقدر که محبوبم و آنقدر که مشهور گفتم که تو منظور من از اینهمه شعری مغرور، نگاهی به من انداخت که: منظور؟! من شاعر دوران کهن بودم و آن مست آمد به مزار من و برخاستم از گور بار دگرش دیدم و در نامه نوشتم: نزدیک رقیبانی و می‌بوسمت از‌ دور ... بر عاشق دل‌نازک خود رحم نکردی آهندل خودشیفته‌ی کافر مغرور! #سجاد_سامانی اجرای علی بخشی عزیز @sajjadsamani

وعده‌ی دیدار ...‌ ‌ آمد به مزار من و خشنودترین بود پس وعده‌ی دیدار که می‌گفت، همین بود ... ‌ از دشت گذر کرد خرامان و خرامان صیاد، فراوان و فراوان به کمین بود ‌ از جانب خود راندن و بر خاک نشاندن پاداش دعای منِ سجاده نشین بود ... ‌ زاهد، به نگاهی دل و دین باختی آخر ای وای اگر آخر تقوای تو این بود ‌ کم سرزنشت میکنم ای دل که به هر حال تقدیر تو در مساله عشق چنین بود ... ‌ ‌ #سجاد_سامانی @SajjadSamani

دلیل اشک من ... ‌ سلام کردم و گفتم مرا که یادت هست؟ جواب دادی و گفتی به جا نیاوردم ... ‌ دلیل اشک مرا دوستان که پرسیدند صبور بودم و نام تو را نیاوردم #سجاد_سامانی ‌ @sajjadsamani

اف بر شما و ذات خبیث و پلیدتان بر کوچک و بزرگ و سیاه و سپیدتان هر روز، زجرتان برساند خدا و رنج هر دم عزایتان و عزا باد عیدتان! الحق که برگزیده شمایید موش‌ها! ابلیس خوش فریفت و‌ خوش برگزیدتان موسی کجا و ذات پلید شما کجا؟ فرعون عبدتان شده، هامان عبیدتان ای قوم صدپدر، همه آلوده‌دامنید نفرین به مادری که نزایید و **دتان! ای بی‌رگان که خون هر آزاده را به جوش آورده‌اید، لعن خدا بر وریدتان در انتقام خون عزیزان که ریختید باید به خاک و خون چو ذلیلان کشیدتان چون بیرق حسینی عالم علم شود رحمی نمی‌کنیم به شمر و یزیدتان! سجاد سامانی @sajjadsamani

آه از جفای چرخ ستمگر، حسین را وای از بلای نیزه و خنجر، حسین را مظلوم عالم است و ستم‌دیدگان دهر فریاد کرده‌اند مکرر حسین را ابنای روزگار اگر سر دهند و تن یا رب مخواه بی تن و بی سر، حسین را خم شد ستون عرش الهی در آن میان در هم شکست داغ برادر حسین را وای از دقایقی که ملائک خبر کنند از ماجرای سیلی و معجر، حسین را در خاک بردن علی اصغر به جان رساند یا جان سپردن علی اکبر، حسین را؟ هر گوشه پیکری ست در این دشت لاله‌گون دیگر نماند یاورِ دیگر، حسین را خورشید ذره‌ای ز حسین است و ماه نیز یاداورند سرو و صنوبر حسین را شاعر ز استعاره پشیمان شد و نخواند با هیچ جز حسین برابر حسین را معشوق را مفارقت از عاشقان مباد دامن گرفته‌ایم به محشر، حسین را اول حسین گفتم و آخر همان حسین من دوست دارم اول و آخر حسین را سجاد سامانی @Sajjadsamani

گفت در چشمان من غرق تماشایی چقدر گفتم آری، خود نمی‌دانی که زیبایی چقدر! ‌ در میان دوستداران تا غریبم دید گفت: دوره‌گرد آشنا! دور و بر مایی چقدر! ‌ ای دل عاشق که پای انتظارش سوختی هیچکس در انتظارت نیست، تنهایی چقدر ‌ عاشقی از داغ غیرت مرد و با خونش نوشت دل نمی‌بندی ولی محبوب دلهایی چقدر ‌ آتش دوری مرا سوزاند، ای روز وصال بیش از این طاقت ندارم، دیر می‌آیی چقدر... ‌ #سجاد_سامانی @Sajjadsamani

سلام کردم و گفتم مرا که یادت هست؟ جواب دادی و گفتی به جا نیاوردم ‌ دلیل اشک مرا دوستان که پرسیدند صبور بودم و نام تو را نیاوردم ‌ #سجاد_سامانی @Sajjadsamani

در شمار دشمنان آورده ای، امّا چه غم با همین شادم که گاهی در شمار آری مرا سجاد سامانی @Sajjadsamani

تو وعده می‌دهی و فکر می‌کنی که مرا هزارسالگی نوح و صبر ایوب است ... سجاد سامانی @Sajjadsamani

بی من خوشی وگرنه از آن تو می‌شدم جان می‌سپردم آخر و جان تو می‌شدم سجاد سامانی @sajjadsamani

سفر می‌کردی و کار تو را دشوار می‌کردم که چون ابر بهاری گریۀ بسیار می‌کردم ‌ همان "آغاز" باید بر حذر می‌بودم از عشقت همان دیدار "اول" باید استغفار می‌کردم ‌ ملاقات نخستین کاش بار آخرینم بود تو را دیگر میان خواب‌ها دیدار می‌کردم ‌ «به روی نامه‌هایت قطرۀ اشک است، غمگینی؟» تو می‌پرسیدی و با چشم خون انکار می‌کردم ‌ در آن دنیا اگر قدری مجال همنشینی بود به پای مرگ می‌افتادم و اصرار می‌کردم ‌ خدا عمر غمت را جاودان سازد که این شاعر غزل در گوش من می‌خوانْد و من تکرار می‌کردم ‌ #سجاد_سامانی @Sajjadsamani

ای دوست، آنچه گفتی و زخم زبان زدی من شرم می‌کنم که بگویم به دشمنم سجاد سامانی @sajjadsamani

گفتم ای دوست، تو هم گاه به یادم بودی؟ گفت من نام تو را نیز نمی‌دانستم... سجاد سامانی @sajjadsamani

ياراي گريه نيست، به آهي بسنده کن ! آري، به آه گاه به گاهي بسنده کن! درد دل تو را چه کسي گوش مي‌کند؟  اي در جهان غريب! به چاهي بسنده کن! دستت به گيسوان رهايش نمي‌رسد از دوردست‌ها به نگاهي بسنده کن! سرمستي صواب اگر کارساز نيست گاهي به آهِ بعدِ گناهي بسنده کن! اهل نظر نگاه به دنيا نمي‌کنند تنها به ياد چشم سياهي بسنده کن! . #سجاد_سامانی @sajjadsamani

به دیدارم نمی‌آیی چرا؟ دلتنگ دیدارم همین بود اینکه می‌گفتی وفادارم وفادارم؟ سجاد سامانی @sajjadsamani

به رسم صبر ، باید مَرد آهش را نگه دارد اگر مرد است، بغض گاهگاهش را نگه دارد پریشان است گیسویی در این باد و پریشان‌تر مسلمانی که می‌خواهد نگاهش را نگه دارد عصای دست من عشق است، عقل سنـگدل بـگذار که این دیوانه تنها تکیه‌گاهش را نگه دارد به روی صورتم گیسوی او مهمان شد و گفتم خدا دلبستگان روسیاهش را نگه دارد دلم را چشم‌هایش تیرباران کرد ، تسلیمم بگویید آن کمان‌ابرو سپاهش را نگه دارد....! #سجاد_سامانى @sajjadsamani

بعد من تنها نخواهی ماند اما بعد تو بر من تنها نمی‌دانی چه‌ها خواهد گذشت ... سجاد سامانی @sajjadsamani

بی من خوشی وگرنه از آن تو‌ می‌شدم جان می‌سپردم آخر و جان تو می‌شدم سجاد سامانی @sajjadsamani

آمد به مزار من و خشنودترین بود پس وعده‌ی دیدار که می‌گفت، همین بود ... ‌ از دشت گذر کرد خرامان و خرامان صیاد، فراوان و فراوان به کمین بود ‌ از جانب خود راندن و بر خاک نشاندن پاداش دعای منِ سجاده نشین بود ... ‌ زاهد، به نگاهی دل و دین باختی آخر ای وای اگر آخر تقوای تو این بود ‌ کم سرزنشت میکنم ای دل که به هر حال تقدیر تو در مساله عشق چنین بود ... ‌ #سجاد_سامانی @sajjadsamani