شهاب ثاقب

❓در نقلی از کتاب شیخ طوسی رحمه الله چنین آمده است که: جناب حسین بن روح نوبختی رحمه الله، سفیر سوم امام زمان علیه السّلام در دوره‌ی غیبت صغری، کتابی با عنوان «التأدیب» را برای برخی از علمای قم فرستاد و این طور نوشت: در این کتاب و مطالب آن دقت کنید که آیا در آن چیزی هست که با شما مخالف باشد؟ برخی با توجه به این نقل، این اشکال را مطرح می‌کنند که اگر حسین بن روح به راستی سفیر امام زمان علیه‌السّلام بوده است، چرا صحّت کتاب التأدیب را از علمای قم پرسیده و مستقیماً از امام زمان علیه‌السّلام مطلب را اخذ نکرده است؟ ✅ عبارت حسین بن روح خطاب به علمای قم، صراحتی در این مطلب ندارد که از آنها خواسته باشد تا خطاهای کتاب التأدیب را بگیرند. بلکه، احتمالات متعددی را می‌توان برای آن در نظر گرفت: احتمال اول اینکه او با ارسال کتابی دقیق به سوی علمای قم، خواسته است تا ایشان را متوجّه صحّت مطالب کتاب کند و به این طریق، سفارت او نسبت به امام زمان علیه‌السّلام در حوزه‌ی حدیثی قم تحکیم شود و شک‌ها برطرف شود. احتمال دوم آنکه، با این عبارت خواسته است تا به ایشان بگوید که آنچه از مطالب این کتاب که خلاف نظر شما است، می‌توانید به عنوان سؤال بپرسید تا جواب آن را از ناحیّه‌ی مقدّسه برایتان ارسال کنم. احتمال سوم اینکه هدف نامه، اصلاح غیرمستقیم برخی دیدگاه‌های رایج در میان علمای قم بوده است. این روش در سیره اهل‌بیت علیهم‌السّلام نیز سابقه دارد؛ مانند شیوه‌ای که امام حسن و امام حسین علیهما‌السّلام برای اصلاح وضوی پیرمرد به کار گرفتند، یا روشی که امام حسن عسکری علیه‌السّلام به یکی از اصحاب خود آموخت تا دانشمندی را که قصد نگارش کتابی درباره تناقضات قرآن داشت، بدون رویارویی مستقیم متوجه اشتباه خود سازد. تعبیر حسین بن روح نیز این احتمال را تقویت می‌کند؛ زیرا او نپرسید که آیا در کتاب چیزی مخالف دین، حق یا صواب وجود دارد، بلکه پرسید آیا مطلبی در آن هست که «با شما مخالف باشد». این نحوه بیان می‌تواند نشان دهد که مقصود، آگاهی از دیدگاه علمای قم یا اصلاح غیرمستقیم برخی آرای آنان بوده است، نه آنکه حسین بن روح در صحت مطالب کتاب تردید داشته و نیازمند تأیید علمی آنان بوده باشد. از طرفی، یکی از نکات بارز در سیره‌ی عملی حسین بن روح، با توجه به اوضاع آن زمان، رعایت شدید تقیه بوده است. تقیّه یکی از تعالیم مهم قرآن کریم و اهل‌بیت علیهم‌السّلام به شیعیان، در موارد ضروری است. به‌ویژه در دوران فشار و تعقیب حکومت‌ها، تقیّه نقش مهمی در حفظ جامعه شیعه و دفع خطر از امامان علیهم‌السّلام و پیروان ایشان داشته و روایات فراوانی نیز بر اهمّیّت آن دلالت دارد [۱]. شیخ طوسی حسین بن روح را از عاقل‌ترین مردم زمان خود معرفی کرده و نوشته است که وی در معاشرت با مخالفان، تقیّه را رعایت می‌کرد [۲]؛ تا آنجا که یکی از خدمتکاران خود را به سبب ناسزا گفتن به معاویه برکنار کرد [۳]. ابوسهل نوبختی نیز در وصف رازداری او گفته است: اگر حسین بن روح امام زمان علیه السّلام را زیر لباس خود پنهان کرده باشد و بدنش را با قیچی قطعه‌قطعه کنند تا جای امام را نشان دهد، هرگز چنین نخواهد کرد [۴]. با توجه به این نکته، می‌توان برای رفتار حسین بن روح در ماجرای کتاب «التأدیب» احتمال دیگری نیز مطرح کرد: آنکه وی به دلیل رعایت تقیّه، نامه را به این صورت نوشته باشد. علمای شیعه از مقام و نیابت او آگاه بودند و در نتیجه جایگاه کتاب نیز برای آنان روشن بوده است. بنابراین درخواست بررسی کتاب می‌توانسته پوششی ظاهری برای جلوگیری از حسّاسیّت مخالفان و پنهان نگه‌داشتن ارتباط کتاب با ناحیّه‌ی مقدّسه باشد؛ به‌ویژه آنکه حسین بن روح، بنا بر شهادت ابوسهل نوبختی، در رازداری و رعایت تقیّه کم‌نظیر بوده است. 📚 منابع ۱. به عنوان نمونه ر.ک. کلینی، الکافي، ج ۲، ص ۲۱۷، باب التّقیّة. ۲. طوسی، الغیبة، ج ۱، ص ۳۸۴. ۳. همان، ص ۳۸۶. ۴. همان، ص ۳۹۱. 🔗 به شهاب ثاقب بپیوندید.

❓ با توجّه به اینکه خبر ولادت و رشد امام زمان علیه‌السّلام از عموم مردم پوشیده بوده است، چگونه می‌توان از ولادت ایشان اطمینان حاصل کرد؟ 💡پاسخ: 📝 بخش دوم ✏️ از زبان مخالفان - در این مورد می‌توان به گزارش احمد بن بلال سنّی ناصبی ــ که همسایه‌ی امام عسکری علیه‌السّلام در سامرا بود ــ اشاره کرد که او از طریق پیرزن ساکن این خانه، از این ولادت مطّلع می‌شود و برای دوست شیعه‌اش، حنظلة بن زکریا، گزارش می‌دهد [۱۳]. هم‌چنین داستان معتضد عباسی که در سال ۲۷۹ ق به حکومت می‌رسد قابل‌تأمّل است. او مأمورانی را جهت یورش به بیت امام عسکری علیه‌السّلام در سامرا و کشتن فردی که آنجا زندگی می‌کند، گسیل می‌دارد. بعدها مأموران، ماجرای مشاهدات خود و دیدن جوانی که مشغول نماز بوده و ناموفّق بودن این توطئه را گزارش می‌دهند [۱۴]. دانستنی است که تعدادی از علمای اهل سنّت نیز در کتاب‌های خود، به ولادت مولودی از حضرت عسکری علیه‌السّلام و نرجس یا صیقل یا سوسن با نام محمّد و یا لقب مهدی، اعتراف کرده‌اند [۱۵]. این نمونه‌ها، شواهد و قرائنی از طرف موافق و مخالف هستند که دلالت بر ولادت و وجود فرزندی برای حضرت عسکری علیه‌السّلام دارند. بنابرین جایی برای شکّ و تردید در این امر باقی نخواهد ماند. 📚 منابع ۱. طوسی، الغیبة، ص ۲۳۹ ۲. صدوق، کمال‌الدّین ج ۲، ص ۴۳۱، باب ۴۲. ۳. همان، ص ۴۳۲. ۴. طوسی، الغیبة، ص ۲۳۲ ۵. کلینی، الکافي ج۱، ص ۳۲۸. ۶. صدوق، کمال‌الدّین ج ۲، ص ۴۳۲، باب ۴۲. ۷. همان. ۸. طوسی، الغیبة، ص ۲۴۶. ۹. حرّعاملی، إثبات الهداة بالنّصوص و المعجزات‌، ج ۵، ص ۱۹۶. ۱۰. صدوق، کمال‌الدّین ج ۲، ص ۳۸۵. ۱۱. همان، ص ۴۳۵. ۱۲. همان، ص ۴۷۵. ۱۳. طوسی، الغیبة، ص ۲۴۰. ۱۴. همان، ص ۲۴۹. ۱۵. در این مورد می‌توان به کتاب امام مهدی علیه السلام در منابع اهل سنت، نوشته‌ی مهدی فقیه ایمانی مراجعه کرد. 🔗 به شهاب ثاقب بپیوندید.

❓ با توجّه به اینکه خبر ولادت و رشد امام زمان علیه‌السّلام از عموم مردم پوشیده بوده است، چگونه می‌توان از ولادت ایشان اطمینان حاصل کرد؟ 💡پاسخ: 📝 بخش اوّل ✏️ خلفای بنی‌عباس در مسیر دشمنی با خاندان وحی، نسبت به اخبار آخرین امام شیعیان که قیام‌کننده بر علیه طاغیان خواهد بود، حسّاس شده بودند، لذا نسبت به تولّد مولودی در منزل امام حسن عسکری علیه‌السّلام مراقبت‌های شدیدی به خرج می‌دادند. خانه امام، پیوسته تحت نظر دستگاه خلافت بود تا اگر طفلی زاده شود، او را فوراً نابود کنند. از این جهت بر اساس روایات امامان پیشین، خداوند تولّد این مولود را هچون تولّد حضرت موسای کلیم، مخفی ساخت و آثاری از بارداری در مادر آن حضرت، نرجس خاتون علیهاالسّلام، دیده نمی‌شد و تولّد آن حضرت پنهانی صورت گرفت. دشمنان از این مسئله سوء استفاده کرده و با توجّه به غیبت امام از مردم، تردید در ولادت آن حضرت را القا و تشدید کردند. با این وجود، حضرت عسکری علیه‌السّلام با تدابیر پیشین، جهت زدودن این تردید، در زمان حیاتشان با انجام برنامه‌هایی، راهیابی به حقیقت را برای حق جویان هموار کردند تا شیعیان از این تحیّر و سرگردانی در امان بمانند. نمونه‌هایی از این تدابیر به شرح زیرند: ✏️ شهادت‌دهندگان بر ولادت - امام عسکری علیه‌السّلام بعضی از خواصّ اصحاب را در جریان ولادت فرزندشان قرار دادند تا آنها به عنوان شاهد و راوی ولادت این مولود باشند. از آن جمله: حکیمه خاتون، عمّه آن حضرت است که در شب ولادت، در خانه امام حضور یافت [۱]. دیگری ابوغانم، خادم ایشان است که از تولّد مولودی برای امام و اینکه در روز سوم ولادت، او را به بعضی از اصحاب نشان دادند، سخن می‌گوید [۲]. دیگری حمزة بن ابوالفتح است که بشارت مولود امام را به حسن بن منذر می‌دهد [۳]. نسیم خادم، شاهد دیگری است که در روز دهم ولادت آن مولود، موفّق به دیدار می‌شود [۴]. عمرو بن اهوازی نیز راوی دیگری است که امام، فرزندشان را با عنوان امامِ پس از ایشان به او نشان می‌دهند [۵]. ✏️ اعلام ولادت - آن حضرت با ارسال نامه و یا فرستادن گوشت عقیقه‌ی ولادت، برای عده‌ای از دوستان، خبر از ولادت مولودی در این خانواده دادند که از آن میان می‌توان به گزارش احمد بن حسن قمّی اشاره کرد که از دست‌نوشته‌ی امام عسکری علیه‌السّلام برای احمد بن اسحاق قمّی در مورد این ولادت خبر می‌دهد [۶]. دیگری محمّد ابراهیم کوفی است که از ارسال عقیقه‌ی ولادت فرزند همراه با نامه، توسّط امام عسکری علیه‌السّلام، برای بعضی از افراد، گزارش می‌دهد [۷]. ✏️ معرّفی حجّت و جانشین بعدی - امام حسن عسکری علیه‌السّلام برای بعضی از شیعیان، فرزندشان را به صورت حضوری یا با علائم و نشانه هائی به عنوان امام و جانشین پس از خود معرفی کردند. از جمله می‌توان به ماجرای کامل بن ابراهیم مدنی اشاره کرد. او فرزند خردسال امام را ملاقات می‌کند و پس از دریافت پاسخ پرسش‌هایش از زبان آن کودک، امام به او می‌فرمایند که او حجّت بعد از من است [۸]. دیگری محمّد بن عبد الجبّار است که از حجّت بعد از امام عسکری علیه‌السّلام سؤال می‌کند، آن حضرت پسرشان را، که هم‌نام و هم‌کنیه‌ی رسول خدا صلّی الله علیه و آله و زاده‌ی دختر پسر قیصر روم است، به او معرّفی می‌کنند [۹]. مورد دیگر، احمد بن اسحاق قمّی، از نمایندگان امام عسکری علیه‌السّلام است. زمانی او از امام و حجّت بعدی پرسش می‌کند. امام بیان می‌دارند که خداوند هیچ‌گاه زمینش را بدون حجّت رها نمی‌کند. سپس به درون خانه رفته و پسر سه ساله‌شان را به عنوان حجّت بعدی به او نشان می‌دهند و او را در کتمان این سرّ الهی امر می‌فرمایند [۱۰]. فزّاری نیز گزارشگر دیگری است که می‌گوید: چهل نفر در خانه امام عسکری علیه‌السّلام حضور یافتند و آن حضرت فرزندشان را بدیشان نشان داده و فرمودند او امام و جانشین پس از من است [۱۱]. هم‌چنین ابوالادیان که نامه‌های حضرت عسکری علیه‌السّلام را به شهرها می‌برد، نقل می‌کند که در آخرین ملاقاتم، آن حضرت در بستر بیماری، به او فرمودند در سفر بعدی مرا نخواهی دید. من از جانشین آن حضرت پرسش کردم، حضرت فرمودند: آن‌کس که پاسخ نامه‌ها را از تو طلب کند و بر جنازه‌ی من نماز گزارد و از درون بسته‌ها خبر دهد. او پس از برگشت از سفرش با آن نشانه‌ها به دیدار آن کودک پنج ساله و شناخت امام زمان علیه‌السّلام، نائل می‌شود [۱۲]. ◀️ ادامه دارد ... 🔗 به شهاب ثاقب بپیوندید.

❓ قرآن، از زبان برخی از مؤمنین، چنین دعایی را گزارش می‌فرماید: رَبَّنا … وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقينَ إِماماً [۱]. خداوندا … و ما را برای اهل تقوا امام قرار بده. آیا از این آیه می‌توان نتیجه گرفت که امکان آن وجود دارد که در این زمان کسی با درخواست از خداوند متعال به مقام امامت برسد؟ ✅ از مجموع منابع دینی ما به صراحت و قطعیّت مشخّص است که امامان معصومی که نمایندگان خدا در زمین هستند و اطاعتشان بر همگان واجب است، دوازده نفر معیّن از آل پیامبر صلّی الله علیه و آله هستند که از جانب خدا تعیین و توّسط پیامبر یا امامان قبل از خود معرّفی شده‌اند و این مقام امروز منحصر در شخص صاحب الزّمان، فرزند امام حسن عسکری علیهما‌السّلام است. با این مقدّمه، می‌توان حدس زد که «امام» در این آیه به معنای دیگری به کار رفته است. علّامه طباطبایی در تفسیر المیزان، نقل می‌کند که برخی، در اینجا معنای دیگری را برای کلمه‌ی «امام» در نظر گرفته‌اند. در این خوانش، «امام» جمع کلمه «آمّ» به معنای قصدکننده است [۲] که از آن معنای اقتداکننده یا پیرو استفاده می‌شود [۳]. بر این اساس در این آیه، مؤمنان از خداوند درخواست می‌کنند که آنان را پیروان متّقین قرار دهد. از نظر زبان عربی هم فعل «إجعل» (به معنای قراربده) نیازمند دو مفعول است که طبق قاعده‌ی زبان عربی، این دو مفعول، در صورتی که هر دو عدددار باشند، باید از نظر مفرد، مثنّی یا جمع بودن با هم تطابق داشته باشند. پس وقتی مفعول اوّل آن ضمیر «نا» (ما) باشد که جمع است، باید مفعول دوم (امام) هم یک کلمه‌ی جمع باشد و نه کلمه‌ای مفرد. «امام» در معنای پیشوا یک کلمه مفرد است، امّا در معنای پیروان، جمع کلمه‌ی «آمّ» است. پس از نظر نحوی هم باید «امام» در این آیه به معنای «پیروان» باشد. البتّه باید توجّه کرد که مؤمنان نمی‌توانند از هر فرد متّقی، صرفاً به جهت داشتن تقوا پیروی کنند. از این رو پیدا است که متّقین در این آیه، افرادی هستند که علاوه بر دارا بودن کمالات اهل تقوا، ویژگی‌های منحصر به فرد دیگری هم دارند. در اعتقاد شیعه، این افرادِ ویژه از طرف خداوند به عنوان پیشوای مؤمنان معرّفی شده‌اند و مؤمنان در این آیه، توفیق پیروی از آنان را از حق تعالی مسألت دارند. این «پیشوایان متّقی» کسانی جز «پیامبر صلّی الله علیه و آله و امامان دوازده‌گانه‌ی پس از ایشان» نیستند. 📚 منابع ۱. فرقان، ۷۴. ۲. مانند صیام که جمع صائم است. ۳. المیزان في تفسیر القرآن، ج ۱۵، ص ۲۴۵. مفسّر شهیر اهل سنّت ناصر عبدالله بیضاوی در تفسیر خود موسوم به انوارالتّنزیل و اسرارالتّأویل معنای «قصدکنندگان و پیروان» را برای کلمه‌ی «امام» در این آیه شایسته دانسته است. برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید.

❓یمانی از کدام منطقه قیام می‌کند؟ ✅ روایات شیعه و سنّی مکان قیام یمانی را «یمن» معرفی کرده‌اند. نام و القاب او نیز می‌تواند شاهدی بر این مسئله باشد. القابی مانند «یمانی»، «منصور یمانی»، «خلیفه‌ی یمانی» و «قحطانی» (که اشاره به قبیله‌ای از یمن دارد) همگی نشان دهنده‌ی اصالت یمنی او است. در روایتی از امام باقر علیه‌السّلام چنین آمده است: … و از علامات قیام او: خروج سفیانی از شام، خروج یمانی از یمن و صیحه‌ی آسمانی است [۱]. در روایتی دیگر، وقتی راوی از امام باقر علیه‌السّلام سؤال می‌کند که قائم علیه‌السّلام چه زمانی قیام می‌کند؟ امام علیه‌السّلام بعد از وصف شرایط آن زمان می‌فرماید: زمانی که سفیانی از شام و یمانی از یمن خروج کند [۲]. همچنین عَبّاد بن محمّد مداینى مى‌گوید: در مدینه خدمت امام صادق علیه‌السّلام رسیدم، در حالى که ایشان از نماز ظهر فارغ شده و دستانشان را به سوى آسمان بلند کرده و مشغول دعا بودند. عرض کردم: فدایت شوم، آیا چنین نیست که برای خودت دعا کردی؟ فرمود: براى نور آل محمّد و پیشوای ایشان دعا کردم، همان کسی که به فرمان خدا از دشمنانشان انتقام مى‌گیرد. عرض کردم: خداوند مرا فداى تو گرداند، آن بزرگوار کِى ظهور خواهد کرد؟ فرمود: هر گاه خداوند ــ که خلق و امر به دست او است ــ بخواهد. عرض کردم: آیا برای ایشان نشانه‌اى پیش از ظهور خواهد بود؟ فرمود: بله، نشانه‌هاى گوناگون. عرض کردم: مانند چه؟ فرمود: خروج پرچمى از مشرق زمین، و پرچمى از مغرب زمین، و فتنه و آشوبى که بر اهل زوراء سایه مى‌افکند، و خروج مردى از فرزندان عمویم «زید» در «یمن»، و به غارت و تاراج رفتن پوشش و پرده‌ی خانه‌ی خدا [۳]. در برخی از روایات، به جای یمن، نام شهری از شهرهای آن آمده است. مانند آنچه عُبید بن زراره نقل می‌کند که: در محضر امام صادق علیه السّلام از سفیانى یاد شد، پس آن حضرت فرمودند: کجا و چگونه خروج می‌کند، در حالی که هنوز آن کسى که چشم او را از کاسه درآورَد در صنعاء خروج نکرده است [۴]. در مجموع، درباره‌ی مکان جغرافیایی قیام یمانی، برخی روایات از یمن به طور عام یاد کرده‌اند و در برخی از روایات هم به طور خاص به شهرهایی همچون «صنعا‌»، «عَدَن‌»، «کِنده» و منطقه‌ی «اَبیَن» اشاره شده است. 📚منابع ۱. شیخ صدوق، کمال الدّین و تمام النّعمة، ج ۱، ص ۳۲۸. ۲. همان، ص ۳۳۱. ۳. سید بن طاووس، فلاح السّائل و نجاح المسائل، ج ۱، ص ۱۷۱. ۴. نعمانی، الغیبة، ج ۱، ص ۲۷۷. #یمانی

❓فواید امام غائب از نگاه دین چیست؟ ✅ قبل از پرداختن به پاسخ به این سؤال باید توجه داشت که بخش بزرگی از آنچه در دین مأمور به پذیرش آن هستیم، از اموری است که ایمان به غیب شمرده می‌شود. خداوند در سوره‌ی بقره، مؤمنان را این طور وصف می‌فرماید: الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُون [۱]. کسانی که به غیب ایمان می‌آورند و نماز برپا می‌کنند و از آنچه به ایشان روزی کردیم، انفاق می‌کنند. در روایات، ایمان به امام غائب از جمله مصادیق ایمان به غیب دانسته شده‌ است [۲]. همچنین، پذیرش بسیاری از آثار وجودی امام علیه‌السّلام هم ــ که از دسترس حس و درک ما خارج است و تنها راه آگاهی از آنها، کلام معصومین علیهم‌السّلام است ــ می‌تواند از مصادیق ایمان به غیب دانسته شود. حال در پاسخ به سؤال مطرح شده، باید دانست که در نظام دینی، برای پیامبر و امامان علیهم‌السّلام دو نوع فایده‌ی وجودی بیان شده است: ظاهری ‌و باطنی . پاسخ به سؤالات مردم و تبیین مستقیم امور دینی، قضاوت و رفع اختلاف آنها و در صورت وجود شرایط، حکومت بر آنها از جمله‌ی فوائد ظاهری حجّت‌های الاهی است. مواردی چون هدایت باطنی که لزوماً نیازی به آشکار بودن در بین مردم ندارد، جزو فوائد باطنی ایشان است. در اینجا با توجّه به بیانات روایی به چند مورد از فوائد باطنی امام در هر عصر، اشاره می‌کنیم: ۱. واسطه فیض الهی و امان برای اهل زمین: خداوند در هر زمان حجّتی برای مردم در روی زمین قرار داده است که واسطه فیض بین خداوند و بندگان است و نعمات و برکات الهی از طریق وی به مخلوقات می‌رسد و بسیاری از بلایا و آفات از اهل زمین دور می‌شود. پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمود: اهل‌بیت من امان برای اهل زمین هستند … [۳]. یا به عنوان نمونه‌ی دیگر، امام هادی علیه‌السّلام در زیارت جامعه در وصف اهل بیت علیهم‌‌السّلام فرمود: به سبب شماست که [خداوند] باران را فرو می‌فرستد و به سبب شما آسمان را از اینکه بی‌رخصت او بر اهلش فرو ریزد، باز می‌دارد. به وسیله‌ی شماست که اندوه را می‌زداید و پریشانی‌ها را زایل می‌گرداند [۴]. امام زمان علیه‌السّلام همان حجّت الهی است که لحظه‌ای زمین از وجودش خالی نخواهد بود و باعث امنیّت برای مردم است. امام باقر علیه‌السّلام فرمود: اگر زمین یک روز بدون امامی از ما باقی بماند، اهلش را در خود فرو می‌برد … [۵]. ۲. هدایت و دست‌گیری از مردم: امام همواره هدایت‌گر قلوب مستعدّ است و آنها از نور هدایت باطنی و ولایت امام بهره می‌برند و به سوی حق رهنمون می‌شوند. امامان در هر حال چراغ هدایت و کشتی نجاتند [۶]. در دوران غیبت اگرچه امام زمان علیه‌السّلام از دیده‌ها پنهان است، امّا به تعبیر پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله همچون خورشیدی است که علی‌رغم در پشت ابر بودن، جهانیان از گرما و نورش بهره‌مند می‌شوند [۷]. البتّه نباید فراموش کنیم که در نظام تشریعی که خداوند برای انسان‌ها قرار داده است، حق‌جویی و حرکت و توسّل و تمسّک مردم در جلب هدایت و دست‌گیری، تأثیر اساسی دارد. قرآن نیز اشاره می‌کند که: آنان که در راه ما جهد و کوشش کنند، راه‌های هدایت را به روی ایشان می‌گشاییم [۷]. هم‌چنین روایات معتبر و متواتر مانند حدیث ثقلین، تأکید دارند که تمسک به قرآن و عترت، با هم، باعث هدایت و نجات و دوری از گمراهی می‌شود [۹]. ۳. حفظ دین و شریعت: وجود امام باعث حفظ اصل دین و جلوگیری از تحریف باطل‌گرایان می‌شود [۱۰]. این بدان معنا نیست که هیچ‌گونه انحراف و کجروی در میان مردم نخواهد بود، بلکه با وجود امام و حجّت خدا و وظیفه‌ای که مردم در شناخت و مراجعه‌ی به وی دارند، راه حق از باطل مشخّص می‌شود و طالبان حق با توجّه به تلاششان به صراط مستقیم راه می‌یابند. این موارد بخشی از فواید و برکات وجود امام زمان علیه‌السّلام در دوران غیبت است که در سخنان معصومان به آنها اشاره شده است. همان‌گونه که مشاهده می‌شود، در موارد فوق، لزوماً نیاز به ظاهر بودن امام در بین مردم نیست. 📚منابع ۱. بقره، ۳. ۲. خزّاز رازی، کفایة الأثر، ص ۵۹. ۳. همان، ص ۲۹. ۴. صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۶۱۵. ۵. صدوق، کمال‌الدّین، ج ۱، ص ۲۰۴. ۶. صفّار، بصائر الدّرجات، ج ۱، ص ۲۹۷. ۷. خزّاز رازی، کفایة الأثر، ص ۵۵. ۸. عنکبوت، ۶۹. ۹. صفّار، بصائر الدّرجات، ج ۱، ص ۴۱۲: باب في قول رسول الله ص إني تارك فيكم الثقلين كتاب الله و أهل بيتي‏. ۱۰. صدوق، کمال‌الدّین ج ۱، ص ۲۲۱. #فواید_امام_غائب برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید.

❓آیا میانگین سنّ اجداد حضرت مهدی علیه‌السّلام می‌تواند معیاری برای تخمین حدّ عمر آن حضرت باشد تا بتوان بر این اساس، عمر طولانی ایشان را منکر شد؟ ✅ برخی از افراد، برای ردّ عمر طولانی حضرت مهدی علیه‌السّلام، به میانگین عمر اجداد آن حضرت استناد می‌کنند و با این فرض، تخمینی برای مقدار عمر آن حضرت ارائه می‌کنند. در پاسخ به این نظر، به چند نکته اشاره می‌کنیم: ۱. ابتدا باید پرسید: تخمین زدن عمر فردی بر مبنای عمر پدر و اجدادش، در کدام قانون علمی مورد اطمینان ابراز شده است؟ اگر ادعا شود که این مطلب بر اساس قوانین وراثتی است، باید دقّت کرد که ما از محتوای ژنتیکی اجداد آن حضرت اطّلاعی نداریم و با توجّه به اینکه آنان به مرگ طبیعی از دنیا نرفته‌اند (شهید شده‌اند)، نمی‌توان میانگین عمر ایشان را معیار قرار داد. از طرفی عوامل مختلفی در طول عمر افراد مؤثّر است و استثنائات زیادی که در تاریخ وجود دارد، محدود بودن طول عمر و مشابهت آن با عمر اجداد را از یک قانون علمی فراگیر خارج می‌سازد. عمر حضرت نوح علیه‌السّلام یا حضرت خضر علیه‌السّلام یا اصحاب کهف در تاریخ بشر، شاخص شده‌اند. آیا می‌توان ثابت کرد که این عمرها بر اساس میانگین سنّ پدران آنها بوده است؟ آیا سنّ سایر معمَّرین معروف تاریخ نیز بر اساس میانگین سنّ پدرانشان بوده و آیا سنّ فرزندان آنها هم بر این مبنا، طولانی بوده است؟ این استثنائات گواهی می‌دهند که اگر چنین فرضیّه‌ای هم ارائه شده باشد، نمی‌تواند کلّی و فراگیر باشد. ۲. روایات بسیاری که از امامان پیشین، در خصوص طول عمر آن حضرت بیان شده است، نشان‌گر آن است که در میان امامان معصوم علیهم‌السّلام، طول عمر حضرت مهدی علیه‌السّلام یک استثنا است. همان‌گونه که اعتقادات صحیح، از اصول و فروع دین را از سخنان آن معصومین اخذ می‌کنیم، ویژگی‌های امام دوازدهم، از جمله غیبت و طول عمر را نیز از گفتارهای ایشان می‌گیریم و به آن معتقد می‌شویم، نه از نظرات شخصی و حدس و گمان‌های افراد. در روایات، عمر طولانی حضرت مهدی علیه‌السّلام با عمر طولانی دو پیامبر خدا، حضرت نوح علیه‌السّلام و حضرت خضر علیه‌السّلام، تشبیه شده است. امام صادق علیه‌السّلام می‌فرماید: خداوند از آنجا که می‌دانست عدّه‌ای از مردم، طول عمر قائم علیه‌السّلام را در غیبتش انکار خواهند کرد، عمر خضر علیه‌السّلام را طولانی ساخت تا نشانه‌ای بر طول عمر قائم علیه‌السّلام باشد [۱]. آری! کسی که قادر است عمری طولانی به حضرت نوح علیه‌السّلام و حضرت خضر علیه‌السّلام عطا کند قادر است که عمر حضرت مهدی علیه السّلام را نیز طولانی گرداند. ۳. توجّه به این نکته هم مفید است که سنّت‌های الهی در این جهان دو گونه‌اند: سنّت‌های اکثری (رایج) و سنّت‌های اقلّی (غیر رایج). سنّت‌های اکثری، تمام مواردی را شامل می‌شود که به صورت عادی و رایج در این دنیا جریان دارد، مانند جاذبه‌ی زمین، نظم طبیعی منظومه‌ی شمسی، سوزانندگی آتش و … . سنّت‌های اقلّی خداوند مواردی است که به صورت نادر و بر خلاف سنّت‌های عادی و رایج اتّفاق می‌افتد و به اصطلاح «خارق‌العاده» نامیده می‌شود. مانند شقّ‌القمر، گلستان شدن آتشی که برای سوزاندن حضرت ابراهیم علیه‌السّلام برپا شده بود، باز شدن راهی در میان رود نیل برای عبور حضرت موسی علیه‌السّلام و بنی‌اسرائیل و سایر معجزاتی که از پیامبران و معصومین علیه‌السّلام رخ می‌داده است. عمر طبیعی ما مردم از نوع سنّت‌های اکثری خداوند است و عمر طولانی حضرت مهدی علیه‌السّلام از نوع سنّت‌های اقلّی خداوند است که امامان علیهم‌السّلام بدان بارها و بارها اشاره کرده‌اند. بنابراین، نمی‌توان در طول عمر آن حضرت ــ که از عمر طبیعی و عادی مردم طولانی‌تر است ــ تردید کرد و آن را غیر ممکن دانست، بلکه می‌توان آن را «خارق‌العاده» به حساب آورد. بدین ترتیب، به دلیل وجود روایات معتبر متعدّد و تأکید آنها در خصوص طول عمر و غیبت حضرت مهدی علیه‌السّلام، باید به آن ایمان داشت و جایی برای تکیه به تخمین و آمار و احتمالات ذهنی و ناقص در این مورد نخواهد ماند. 📚 منبع ۱. کمال‌الدّین، ج ۲، ص ۳۵۲، باب ۳۳، ح ۵۱. #طول_عمر برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید.

❓آیا چند یمانی در زمان ظهور داریم یا فقط یک یمانی؟ ✅ خروج یمانی ـ که یکی از نشانه‌های ظهور و قیام امام زمان علیه‌السّلام شمرده شده ـ جنبشی است که توسّط فردی از اهالی یمن، از شیعیان امیرالمؤمنین علیه‌السّلام از شهر صنعا در یمن آغاز می‌شود. در هیچ روایتی درباره‌ی اینکه ایشان از فرزندان امام دوازدهم، امام زمان علیه السّلام است، اشاره‌ای نیامده است. عنوان «قحطانی» نیز تعبیر دیگری از یمانی است که در برخی از روایات اهل‌تسنّن به کار رفته است. مضمون تمامی روایات مربوط به علائم قیام امام عصر علیه‌السّلام حاکی از آن است که یمانی تنها یک شخص است و در بیشتر از یک نفر مصداق ندارد. با این حال، در کتاب مختصر اثبات الرّجعة، تألیف فضل بن شاذان، نقلی ذکر شده که بعضی مدّعیان دروغین با استناد به آن، ادّعا کرده‌اند که دو یمانی وجود دارد: یکی قبل از خروج سفیانی و دیگری هم‌‌زمان با ظهور. در این نقلی این‌طور آمده است که امام صادق علیه السّلام در باره‌ی اوضاع پیش از قیام امام زمان علیه‌السّلام فرمود: نخستین فردی که خروج می‌کند، مردی است که به او «أصهب بن قیس» گفته می‌شود … سپس «جرهمی» از شام و «قحطانی» از یمن بپا می‌خیزند. هر یک از این سه نفر، در سرزمین خود دارای شوکت و قدرتند و به مردم سرزمین خود ظلم و ستم می‌کنند … پس از آن، سفیانی از سرزمین خشک خروج می‌کند … خروج او هم‌زمان با خروج یمانی از یمن، با پرچم‌های سفید، در یک روز و یک ماه و یک سال خواهد بود. نخستین کسی که با سفیانی جنگ می‌کند، قحطانی خواهد بود، امّا قحطانی شکست می‌خورد و به یمن می‌گریزد و سرانجام به دست یمانی کشته می‌شود … سپس یمانی برای دفع شرّ سفیانی قیام می‌کند و پس از جنگ‌های فراوان و درگیری‌های شدید سفیانی فرار می‌کند. در نهایت، یمانی، او و پسرش را در نزد رودخانه‌ای به نام «لو» در میان اسیران می‌یابد و آنها را قطعه‌قطعه می‌کند. سپس یمانی سی سال حکومت می‌کند و پس از آن، حکومت را به فرزندش، سعید، واگذار می‌کند و در مکّه، سکنا می‌گزیند و منتظر ظهور قائم ما خواهد بود تا اینکه در همان جا رحلت می‌کند. حکومت فرزند او نیز نزدیک به چهل سال طول می‌کشد و آن دو به دعای قائم ما علیه السّلام به دنیا باز می‌گردند. زراره می‌گوید: از آن حضرت درباره مدّت حکومت سفیانی پرسیدم. فرمود: حکومت او بیست سال طول می‌کشد [۱]. با صرف نظر از سند این روایت، مطالبی در آن آمده است که با سایر روایات معتبر قابل جمع نیست: ۱. بر اساس این نقل، سفیانی حدّاقل هفتاد سال پیش از ظهور به دست یمانی کشته می‌شود، در حالی که طبق روایات متعدّد، وی در زمان ظهور زنده و از دشمنان سرسخت امام مهدی عجّل الله تعالی فرجه الشّریف است. ۲. در این نقل، مدّت حکومت سفیانی بیست سال ذکر شده است، در حالی که طبق روایات متعدّدی، این مدّت تنها هشت یا نه ماه است. ۳. بر اساس این نقل، قیام سفیانی حدّاقل نود سال پیش از ظهور رخ می‌دهد، در حالی که بر اساس روایات متعدّد، قیام سفیانی از نشانه‌های متّصل و نزدیک به ظهور خواهد بود. با توجّه به نکات یاد شده، این نقل اعتبار لازم را برای اینکه مبنای اعتقاد قرار گیرد، ندارد و نمی‌توان به مضمون آن اطمینان داشت. 📚 منبع ۱. مختصر اثبات الرّجعة، به نقل از: مجلّه تراثنا، سال دوم، شماره‌ی ۴، ص ۴۵۵.

❓آیا این گفته درباره‌ی قیام امام زمان علیه السلام درست است که چنان خونریزی و کشتاری به راه می‌افتد که از هر هزار نفر ۹۹۹ نفر کشته می‌شوند؟! ✅ در یک جمله، می‌توان گفت این سخن یا ناشی از سوء برداشت از بعضی از روایات و یا به دلیل استناد به نقل‌های کم‌اعتبار است. نخست اینکه پیش از ظهور حضرت مهدی علیه‌السّلام، وقایع خونینی همچون قیام سفیانی رخ می‌دهد که در روایات به آن‌ها اشاره شده است و نباید با قیام خود حضرت مهدی علیه‌السّلام پس از ظهور اشتباه گرفته شود. همچنین، برخی ترجمه‌ها از متون روایی مانند ترجمه‌ی این نقل از حضرت صادق علیه السلام: يَقْتُلُ الْقَائِمُ علیه السّلام حَتَّى يَبْلُغَ السُّوق‏ … (بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۸۷، ح ۲۰۳) به «بالا آمدن خون تا ساق پا» ناشی از بدفهمی معنای روایت است چرا که این عبارت اصطلاحی است که به‌شدّت جنگ اشاره دارد، نه حجم واقعی خونریزی. به عنوان مثال، در مجمع البحرین، آمده است که از عبارت «قامَتِ الحربُ علی ساقٍ» شدت جنگ اراده می‌شود. در قرآن نیز «ساق» در دو جا آمده و کنایه از شدّت واقعه است (قیامت، ۲۹؛ قلم، ۴۲). بیان این مطلب هم لازم است که هر چند حضرت مهدی علیه السّلام همچون پیامبر خدا و ائمه طاهرین علیهم السلام، مظهر رحمت و لطف و مهربانی خداوند بر بندگانند، با این وجود، در روایات معتبر و دعاها و زیاراتی مانند «دعای عصر جمعه» و «زیارت آل یاسین»، امام زمان علیه‌السّلام به‌عنوان «منتقم» هم معرّفی شده‌اند که انتقام خون بی‌گناهان را از ظالمان خواهند گرفت. از طرفی قیام جهانی ایشان برای برپایی قسط و عدل تنها با صلح و نرمی پیش نخواهد رفت چرا که همواره سرکشانی در مقابل دادگری ایستادگی می‌کنند و سدّ راه حق هستند. برای اجرای عدالت، برخورد با ستمگران و جبّاران و جنایتکارانی چون هیتلر، نتانیاهو و … ضروری است. امّا این جنگ‌ها هدفمند، عادلانه و بر اساس اصول انسانی خواهد بود، نه مانند جنگ‌های مدرن که اساس بسیاری از آنها جاه‌طلبی است و در آن‌ها، بی‌گناهان هم قربانی می‌شوند. با وجود این، شاید بتوان چنین احتمالی را هم در نظر گرفت که عده‌ای در تاریخ حدیث، با هدف تخریب چهره‌ی اهل‌بیت علیهم السّلام و مشروع جلوه دادن جنایات خلفا و حاکمان جور، در نقل بعضی از روایاتِ این موضوع تغییر و دگرگونی ایجاد کرده باشند. به عبارت دیگر، چه‌بسا مخالفان شیعه، با نسبت دادن برخی رفتارهای جنایت‌آمیز و خشونت‌بار به حضرت مهدی علیه‌السّلام و یا مبالغه‌ی در مضمون روایات، خواسته‌اند مردم را از ایشان بترسانند و خشونت و جنایات خود را توجیه کنند. در حالی که اصل مسلّم این است که حضرت مهدی علیه‌السّلام از دایره‌ی عدالت خارج نمی‌شود و بر مدار عصمت و تأیید الهی عمل خواهد کرد. خلاصه اینکه برداشت‌هایی مخالف این توضیحات از بعضی نقل‌ها، با مجموعه‌ی روایات این موضوع سازگار نیست و با مؤلّفه‌ها و ویژگی‌های رحمانی حضرت مهدی علیه السّلام هم‌خوانی ندارد. برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید.

سیّد بن طاووس رحمة الله علیه در کتاب مهج‌الدّعوات چنین آورده است که امام حسن عسکری علیه‌السّلام دعایی را در قنوت نماز خود می‌خواندند و زمانی که مردم قم از موسی بن بُغا به آن حضرت شکوه کردند، آنان را نیز به خواندن این دعا امر فرمودند. بیشتر فقرات این دعا درباره فرزندشان حضرت حجّت سلام‌الله‌علیه است؛ البتّه بدون این‌که به صراحت نام ایشان در دعا برده شده باشد. در فرازی از این دعا به خداوند متعال چنین عرضه داشتند که: خدایا! دل‌های مرده را با او (قائم علیه‌السّلام) زنده کن و خواسته‌های متفاوت و نظرهای گوناگون را به دست او متّحد فرما. شهادت امام حسن عسکری علیه‌السّلام بر فرزند بلافصل ایشان حضرت حجّت‌بن‌الحسن المهدی عجّل الله تعالی فرجه و همچنین بر شیعیان و منتظران فرج آن بزرگوار تسلیت باد. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

شیخ صدوق رحمة‌الله‌علیه در کمال‌الدّین نقل کرده است که ریّان بن صَلت به امام رضا علیه‌السّلام عرض کرد که آیا شما صاحب این امر هستید؟ حضرت پاسخ دادند که: من صاحب این امر هستم؛ ولی من آن کسی نیستم که زمین را از عدل آکنده سازد، همان‌گونه که از ظلم پر شده باشد؛ و چگونه من چنین باشم با این وضعی که از ضعف بدنم می‌بینی؟! درحالی‌که قائم کسی است که وقتی قیام کند، سنّ پیرمردان و چهره‌ی جوانان را دارد و آن‌چنان بدن قوی دارد که اگر به بزرگترین درخت زمین دست اندازد، آن را از جا بکنَد و اگر میان کوه‌ها فریاد زَنَد، سنگ‌های آن‌ها فروپاشد. عصای موسی و خاتم سلیمان علیهماالسّلام با او خواهد بود. او چهارمین فرزند از نسل من است که خداوند او را در ستر خود تا هر وقت بخواهد نهان سازد؛ سپس او را ظاهر کند و با او زمین را همان‌گونه که از ظلم و جور پر شده باشد از عدل آکنده سازد (کمال‌الدّین، باب ۳۵، حدیث ۸). شهادت مظلومانه‌ی پناه ایران حضرت امام ابی‌الحسن الرّضا علیه‌السّلام بر چهارمین فرزند از نسل پاکش و همین‌طور بر دلبستگان کویش تسلیت باد. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

جناب ابوحمزه ثمالی از امام باقر و ایشان از امام سجّاد و ایشان از سیّدالشّهدا علیهم‌السّلام نقل کردند که فرمود: من و برادرم بر جدّم پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله وارد شدیم. آن حضرت مرا بر یک زانو و برادرم حسن را بر زانوی دیگرش نشاند؛ سپس ما را بوسید و فرمود: پدرم به قربان شما دو امام شایسته باد! خداوند شما دو نفر را از وجود من و وجود پدر و مادرتان برگزید؛ و از صُلب تو ای حسین، نُه امام برگزید که نُهُمین آن‌ها قائم ایشان است و همه آن‌ها در فضیلت و منزلت نزد خداوند تعالی برابرند. (کمال الدین، باب ۲۴، حدیث ۱۲) شهادت پیامبر رحمت حضرت محمد بن عبد الله صلّی الله علیه و آله و نواده مظلومش امام حسن مجتبی علیه‌السّلام بر قائم اهل بیت و شیعیان راستین آنان تسلیت باد. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

طبق دعای چهل و هفتم صحیفه‌ی سجّادیّه ــ که در روز عرفه خوانده می‌شود ــ امام زین العابدین علیه‌السّلام به خداوند متعال چنین عرض می‌کند: خداوندا! تو در هر زمان، دینت را به سبب امامی تأیید کردی و او را نشانه‌ای برای بندگانت و مشعلی فروزان در شهرهایت بپا داشتی، پس از آن که ریسمان او را به ریسمان خود وصل کردی و او را وسیله‌ی دستیابی به رضای خود ساختی و اطاعتش را بر همگان واجب کردی و از نافرمانیش بیم دادی و به اطاعت دستوراتش و باز ایستادن در نواهی او و پیشی نگرفتن و جا نماندن از او فرمان دادی … شهادت امام سجّاد علیه‌السَّلام بر مشعل فروزان هدایت الاهی در این زمان، حضرت حجّت فرزند امام عسکری علیهما السَّلام و رهروان راه آنان تسلیت باد. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

❓نام شخصیّت یمانی در روایات چیست؟ چه القاب و صفاتی برای او به کار رفته است؟ ✅ در احادیث شیعه، سخنی از نام شخص یمانی به دست ما نرسیده است، امّا برخی از احادیث، یمانی را فرزند زید بن علی [۱]، یا فرزند امام حسین علیه‌السّلام [۲] و از شیعیان امیرالمؤمنین علیه‌السّلام معرفی می‌کنند. در منابع اهل‌تسنّن، اشاره‌ای به نام این شخصیّت شده است، از جمله از سَطیح کاهن چنین روایت شده که: از صنعای یمن مردی سفید، مانند پنبه به نام حسین یا حسن قیام می‌کند و با قیام او سختی فتنه‌ها پایان می‌یابد. در این هنگام شخصیّت مبارک، پاک، هدایت‌کننده و هدایت‌شده ظهور می‌کند [۳]. برخی او را «نصر» نامیده‌اند به سبب نصرت الهی و گفته‌اند نام اصلی او «سعید» می‌باشد. لکن در برخی متون نقل کرده‌اند که نام او «جهجاه» است [۴]. در روایات شیعه و سنّی، از تعابیر مختلفی برای این شخصیّت استفاده شده است: ۱. یمانی: از مجموع دوازده روایت شیعی، در نُه حدیث، صفت نسبی «یمانی» به تنهایی آمده است، مانند روایتی که از امام باقر علیه‌السّلام سؤال می‌شود که قائم شما چه زمانی ظهور خواهد کرد، می‌فرماید: زمانی که سفیانی از شام و یمانی از یمن خروج کند [۵]. همچنین تعبير به يمانی در روايات اهل سنّت حداقل در پنج‌ روايت، صراحت دارد: مانند: فيَظهَرُ اليَمانيُّ [۶]. ۲. منصور: تنها در یک روایت شیعی به خروج مردی از یمن که یاری‌دهنده جانشین پیامبر صلّی الله علیه و آله است، با عنوان «منصور» یاد می‌شود. در این روایت، پیامبر صلّی الله علیه و آله در وصف اهل یمن فرموده‌اند: گروهی هستند که دل‌هایشان نرم و ایمانشان استوار است، منصور از میان آنان است که با هفتاد هزار تن قیام می‌کند، جانشین من و جانشین وصی مرا یاری خواهد کرد [۷]. تعبیر به منصور یا منصور یمانی در روایات اهل‌تسنّن بیشتر نقل شده است [۸]. ۳. خلیفۀ یمانی: این تعبیر ـ که در منابع شیعه نیست ـ در روایات اهل‌تسنّن وجود دارد. حدّاقل در چهار روایت از آن استفاده شده است [۹]. ۴. قحطانی: تعبیر دیگر که در میان روایات اهل‌تسنّن یافت می‌شود، واژه‌ی «قحطانی» است که به همین شخصیّت اشاره دارد. در این روایات، حکومت قحطانی صحیح تلقّی شده است. قحطان همان یمن یا بخشی از یمن است که در بعضی از روایات چنین آمده: پس مردی به نام قحطانی در سرزمین یمن خروج می‌کند [۱۰]. 📚 منابع ۱. سید بن طاووس، فلاح السّائل و نجاح المسائل، ج ۱، ص ۱۷۱. ۲. شیخ صدوق، کمال‌الدّین و تمام‌النّعمة، ج ۱، ص ۲۵۰. ۳. «… ثم يخرج ملك من اليمن من صنعاء و عدن أبيض كالشطن، اسمه حسين أو حسن، فيذهب بخروجه غمر الفتن، فهناك‏ يظهر مباركا زكيا، و هاديا مهديا، و سيّدا علويّا …» (حافظ برسی، مشارق أنوار الیقین، ص ۲۰۰). ۴. صدر الدّين مُناوی، كشف المناهج والتناقيح في تخريج أحاديث المصابيح، ج ۴، ص ۴۷۱. ۵. شیخ صدوق، کمال‌الدّین و تمام‌النّعمة، ج ۱، ص ۳۳۱؛ شیخ حرّ عاملی، إثبات الهداة، ج ۵، ص ۳۴۶. ۶. نعيم بن حماد مروزی، الفتن، ج ۱، ص ۲۳۷. ۷. شیخ نعمانی، الغیبة، ج ۱، ص ۳۹. ۸. نعيم بن حماد مروزی، الفتن، ج ۲، ص ۷۰۵. ۹. همان، ج ۱، ص ۴۱۰. ۱۰. محمد بن اسماعیل بخاری، الصّحیح، ۱۴۰۷ ق، ج ۴، ص ۱۵۹. #یمانی #علائم‌ـ‌ظهور برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید.

❓آیا پرچم یمانی هدایت‌گرترین پرچم‌ها یا «أهدی الرّایات» است؟ ✅در مورد پرچم یمانی، دو روایت در منابع شیعه نقل شده است: روایت اوّل امام باقر علیه السّلام خروج‌ سفیانی‌ و یمانی و خراسانی را ذکر کردند و فرمودند که هر سه در یک سال، یک ماه و یک روز واقع می‌شوند. سپس فرمودند: در میان پرچم‌ها، پرچمی هدایت‌گرتر از پرچم یمانی نیست و آن پرچم هدایت است، زیرا‌ او‌ دعوت به حضرت قائم علیه السّلام می‌کند ... پس چون یمانی خروج کرد، به سوی او برخیز، پس به راستی که پرچم او، پرچم هدایت است ... و بر مسلمانی روا نباشد که با او مخالفت کند ... چرا که او به سوی حق و به سوی راهی مستقیم دعوت می‌کند ... [۱]. روایت دوم شیخ طوسی از امام صادق علیه السّلام چنین نقل کرده است که ایشان فرمودند: خروج این سه (خراسانی، سفیانی و یمانی) در یک سال، در یک ماه و در یک روز خواهد بود و در آن سال پرچمی راهنماتر از پرچم یمانی نیست که او به حق هدایت می‌کند [۲]. بررسی و نتیجه‌گیری نخست باید یادآور شد که از دیدگاه حدیث‌شناسی، نمی‌توان تنها با یک یا دو روایت، یک اصل مسلّم اعتقادی بنا نهاد و آن را در ردیف اعتقادات مسلّمی همچون «امامت» ـ که صدها روایت دارد ـ قرار داد. نکته‌ای که از این دو حدیث بر می‌آید و با سایر روایات درباره یمانی هم‌خوانی دارد، این است که اصل حرکت یمانی مورد تأیید اهل بیت علیهم السّلام قرار دارد. با توجه به روایت دوم، به نظر می‌رسد که مقایسه بین پرچم‌هایی است که در آن سال (سال قیام خراسانی، سفیانی و یمانی) بلند می‌شود؛ به عبارت دیگر، آنچه از این روایت می‌توان فهمید این است که در آن سال و در میان قیام‌های ذکر شده، پرچم یمانی هدایت‌گرتر است و به سوی حق راهنمایی می‌کند. پس نمی‌توان گفت این پرچم به طور مطلق در میان تمامی پرچم‌ها، هدایت‌گری بیشتری دارد و یا تنها پرچم هدایت در طول تاریخ غیبت است. نکته‌ی مهم این که تنها شاخصه‌ی نقل شده درباره‌ی دعوت یمانی، همان خروج او است و این روایات، هیچ معیار دیگری برای شناخت یمانی به دست نمی‌دهد که بتوان او را قبل از خروجش شناخت. همچنین، هیچ تشویقی بر شناخت و پیروی از او قبل از قیام هم در این روایات وجود ندارد. بنابراین، اگر شخصی سال‌ها قبل از قیام، ادّعا کند که همان یمانی مورد نظر این روایات است، حقّانیّتش به هیچ‌وجه قابل سنجش نیست. البته اگر او علاوه بر یمانی بودن ادعاهای دیگری همچون عصمت و حقّ تشریع و بیان احکام جدید داشته باشد، واضح است که برحق نخواهد بود و ادّعایش باطل است. 📚 منابع ۱. شیخ نعمانی، الغیبة، ص ۲۵۶. ۲. شیخ طوسی، الغیبة، ص ۴۴۷. #یمانی #علائم‌ـ‌ظهور برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید.

محمّد بن حُمران از امام جعفر صادق علیه‌السّلام روایت کرده است که فرمود: آن زمان که امر [شهادت] حسین بن علی علیهما‌السّلام واقع شد، فرشتگان به درگاه خداوند ضجّه زدند و عرضه داشتند:‌ پروردگارا! با حسین که برگزیده و فرزند پیامبر توست چنین رفتار می‌شود؟! پس خداوند عزّوجلّ سایه‌ی قائم علیه‌السّلام را برایشان به‌پا داشت و فرمود: به وسیله‌ی این [مرد] انتقام او را از ستمکارانش می‌ستانم (أمالی شیخ طوسی، ج ۱، ‌ص ۴۱۸). بزرگترین مصیبت و عزای تاریخ بشر بر صاحب عزا، حضرت بقیّة‌الله علیه‌السّلام تسلیت باد. باشد که خداوند متعال به زودی با اذن ظهور آن عزیز، تسلّی خاطری بر قلب نازنینش عنایت فرماید. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

در نقل مشهور از داستان شاه‌دخت روم حضرت نرجس سلام الله‌علیها در کتاب کمال‌الدّین آمده که وقتی شهبانو به همراه جمعی از بانوان برای اوّلین بار به خدمت امام علی النّقی علیه‌السّلام رسید، آن حضرت به او فرمود که می‌خواهم تو را اکرام کنم؛ کدام را بیشتر دوست می‌داری: ده هزار درهم، یا بشارتی که در آن شرافت ابدی است؟ شاهزاده عرض کرد:‌ بشارت را! امام فرمود: پس بشارت باد تو را به فرزندی که شرق و غرب عالم را مالک شود و زمین را پر از عدل و داد نماید، همچنان که پر از ظلم و جور شده باشد. شاهزاده که از این بشارت لبریز از سرور شده بود پرسید: از چه کسی؟ امام فرمود: از همان کسی که پیامبر خدا صلّی‌الله علیه‌ و آله در فلان شب از فلان ماه از فلان سال رومی تو را برایش خواستگاری کرد … 📚 کمال‌الدّین باب ۴۱، حدیث اوّل، بر اساس ترجمه‌ی دکتر منصور پهلوان. ولادت امام هادی بر نوه‌ی گرامیش حضرت مهدی علیهماالسّلام و پیروان آنان مبارک باد! #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

❓قیام یمانی در چه زمانی است و با کدام وقایع هم زمان است؟ ✅ تعیین زمان دقیق قیام یمانی ‌مانند‌ زمان‌ ظهور و سایر نشانه‌های آن، برای ما ممکن‌ نیست‌، چرا که در هیچ روایتی از زمان دقیق قیام یمانی سخنی وارد نشده است. ولی روایات، حاکی از رابطه‌ی‌ زمانی‌ قیام‌ یمانی با تعداد دیگری از علائم ظهور است که می‌‌‌‌‌توان آنها را در سه عنوان مطرح کرد: ۱. رابطه‌ی زمانی یمانی‌ و سفیانی: در بعضی روایات، قیام یمانی را با سفیانی همزمان بیان کرده‌اند، مثل روایتی که مرحوم نعمانی در کتاب «الغیبة»ی خود از امام صادق علیه السّلام آورده است كه فرمود: یمانی و سفیانی همانند دو اسب مسابقه هستند [۱]. و یا روایتی که از امام رضا علیه السّلام آورده است که: قبل از‌ این‌ امر، سفیانی و یمانی و مروانی‌ و شعیب‌ بن صالح‌، ظاهر‌ خواهند‌ شد [۲]. ۲. رابطه‌ی زمانی یمانی و خراسانی: مرحوم مجلسی در کتاب بحارالأنوار روایتی را از کتاب «سرورُ أهلِ الإیمان في علاماتِ ظهورِ صاحبِ الزّمان علیه السّلام» (سید بهاء الدین نیلی نجفی، م ۸۰۳ ق) نقل می‌کند که اصبغ بن نباته از‌ امیرالمؤمنین علیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌السّلام چنین نقل می‌کند: … در این هنگام سپاه یمانی‌ و خراسانی‌ نمایان می‌شوند. آنها سوار بر اسب، تیرهای محکم به دست، در حالی که ژولیده‌مو، غبارآلود‌ و قوی‌دل‌اند‌، مانند دو اسب مسابقه، بر‌ یکدیگر‌ پیشی می‌گیرند [۳]. ۳. رابطه‌ی زمانی یمانی و خراسانی و سفیانی: دو‌ روایت‌ درباره‌ی خروج هم‌زمان یمانی، سفیانی و خراسانی در‌ یک سال و یک ماه یک روز وجود دارد [۴]. در نتیجه، می‌توان چنین گفت که قیام‌ یمانی‌ پیش از قیام امام زمان علیه السّلام، هم زمان با سفیانی (یا اندکی پیش و پس از آن) رخ می‌دهد. خروج خراسانی نیز در برابر سفیانی و تقریباً هم زمان با قیام یمانی است‌. #یمانی #علائم‌ـ‌ظهور برای شناخت عمیق‌تر امام زمان علیه‌السّلام با کانال شهاب ثاقب همراه باشید. 📚 منابع ۱. الغیبة للنّعماني، ج، ۱ ص ۳۰۵. ۲. همان. ۳. بحار الأنوار، ج ۵۲، ص ۲۷۴؛ سرور أهل الإیمان، ص ۵۳. ۴. الغیبة للنّعماني، ج، ۱، ص ۲۵۶.

عُبَید بن زُراره از امام صادق علیه‌السّلام نقل کرده که فرمودند: مردم امامی را از دست می‌دهند که در موسم (حج) حضور می‌یابد و آنان را می‌بیند، ولی آنان او را نمی‌بینند. (کتاب الغیبة نعمانی باب ۱۰) عید سعید قربان بر عزیزترین مهمان این روزهای خانه خدا، حضرت صاحب‌الامر علیه‌السّلام و بر پیروان و منتظرانش مبارک باد. خوشا بر احوال حاجیانی که این روزها در عرفات و منا و مشعر و مسجدالحرام، در هوایی نفس کشیدند که حجّت خدا در آن تنفّس کرده است. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب

از حضرت امام محمّد باقر علیه‌السّلام روایت شده که فرمودند:‌ چون قائم ما قیام کند، دستش را بر سر بندگان نهد و (از برکت آن دست) عقل و خرد آن‌ها کمال یابد. (کمال‌الدّین، باب ۵۸، حدیث ۲۲ بر اساس ترجمه دکتر منصور پهلوان) شهادت امام محمّد باقر علیه‌السّلام بر قائم آل محمّد علیهم‌السّلام و شیعیان آنان تسلیت باد. باشد که خداوند متعال به ظهور آن عزیز و تکمیل گوهر عقل در وجود آدمیان، خوبی‌ها و بدی‌ها را آن‌گونه که هستند به آنان نشان دهد؛ تا بسیاری از انسان‌ها با میل و رغبت به مسیر حق و حقیقت بازگردند. #حدیث_مهدوی کانال شهاب ثاقب