بیانات حضرت ولی امرالله

یدالله کایدی : مفهوم توکل درآثارالهی . ________________ «توکلوا علی الله فی کُل الامور اِنه یحفظ من یشاء وینصرمن نطق بذکره » حضرت بهاء الله . درعرفان « توکل » با « طلب » همراه است . متوکل درپی روزی است و میداند که روزی رسان خداست . انسان متوکل ازهرآنچه غیرخداست به کلی جداست . او روزی را ازمسبب اسباب می خواهد . مولوی درداستان شیرونخیر ازاین وادی عرفانی سخن می گوید . درمتون عرفانی « توکل » درزمره مقامات آمده است . وآن را پس ازمقام صبر وبعضی پس اززهد وهردو پیش ازمقام « رضا » آورده اند . توکل چیزی نیست مگرکامل شدن یقین به خداوند . می گویند : « توکل » دوشرط لازم دارد : قوّت یقین وقوّت نفس که نتیجه آن ها سکون وآرامش ضمیراست .عمل نیزاز ارکان توکل است . توکل ثمره ایمان است . توکل ازنظر ساخت معنائی ، نزدیکترین رابطه وخویشاوندی را با « توحید » دارد وآن مربوط به قلب می باشد . توحید وتوکل یک چیزند . اما ازدو منظر و جهت . جنید بغدادی ، عارف مشهورعقیده دارد که : توکل عمل قلب است و توحید قول قلب . نک : الرسالة القشیریة .ج 1 ص 47 .چاپ بیروت 1988م درتصوف توکل با تسلیم وتفویض و رضا خویشاوندی دارد . گویند توکل : تسلیم شدن به قضا وقدر الهی است وبرخی حقیقت توکل را تفویض دانسته اند وگویند : مقام « رضا » پس ازتوکل حاصل می شود . برخی درمیان مؤلفه ها ومتعلقات توکل را ورای قلب می دانند وتوکل اعتماد وآرامشی است که برقلب وضمیر سالک عارض می شود . توکل نوعی سکون قلب است درهنگام بروز شدائد وبی توجهی قلب به دنیا . توکل را مانند روزی پرندگان می دانند که صبحگاه ازآشیانه گرسنه بیرون می آیند وشامگاه سیربازمی گردند . نمونه هائی ازتوکل انبیاء را می توان درزندگی نامه آنان بررسی کرد . مانند زندگی حضرت ابراهیم که وقتی او را « درآتش سعیر» انداختند ، دعائی نکرد وگفت : علم خدا برحال من ، مرا ازسؤال بی نیاز کرده است . مولوی داستان حضرت ابراهیم را نه دربحث توکل ، بلکه درباب تسلیم آورده است . از همین جا برخی ازعارفان تسلیم را برترازتوکل ، وتفویض را برتر از تسلیم دانسته اند . گویند : « توکل » مختص عامه مؤمنین است وتسلیم مختص خواص واولیاء الله . صاحب « تسلیم » همچون حضرت ابراهیم به علم خدا بسنده می کند وصاحب تفویض به حکم خدا رضا میدهد . درمتون اسلامی روایتی است که : مردی سواربرشتر نزد پیامبراسلام رفت وهنگامی که ازمرکب خویش پیاده شد . ازپیامبر پرسید : شتر را رهایش کنم یا توکل کنم ؟ وپاسخ شنید : ببندش وتوکل کن . عرفا « تقوی » ویقین را دو کفه ترازو می دانند که بوسیله آن کاهش وافزایش دریافت می شود . شاعر فرماید : تکیه برتقوا و دانش درطریقت کافریست راهرو گرصد هنر دارد ، توکل بایدش . حضرت بهاءالله درلوحی میفرمایند : « ... قلم اعلی مقام توکل وتفویض را القاء فرمود . برهرصاحب بصر وادراکی معلوم و واضح است که ازحق جل جلاله آنچه مصلحت اوست ظاهر شود . باید به اسباب تمسک نمود . متوکلاً علی الله مشغول گشت . » ( نک : امروخلق : ج 3 ص 404 ) ونیزمی فرمایند : « اصل کل الخیر هو الاعتماد عَلَی الله وَ الانقیّاد لامرهِ وَالرضاء بِمَرضَاتهِ » وهمچنین می فرمایند : « واِن یَمسّکَ الحزنُ فی سبیلی اَوِِالذلةُ لاجلِ اسمی لاتضطرِب فَتَوکِل علی الله ربّک و ربّ آبائک الاولین » ( نک : ادعیه حضرت محبوب .ص 184 ) حضرت ولی امرالله می فرمایند : « ازجمله معنی عبودیّت محضه آنکه نزد آن اراده مطلقه جزتسلیم و رضا نخواهیم وغیرتوکّل واعتماد به آن مشیت محیطه نجودیم .» ( نک : مائده آسمانی ج 3 ص 7-8 ) حضرت ربّ اعلی میفرمایند: هَل مِن مُفرِجٍ غَیرُاللهِ ؟ قُل سُبحانَ اللهَ هُواللهُ کُل عِباد لهُ وَ کُل بِامرِهِ قائِمونَ » _________________________________________ https://t.me/Andishebahai https://t.me/Shoghi_Effendi

و نیز میفرمایند قوله الاحلی: "اگر فی الحقیقه بموجب احکام و تعالیم الهیّه سالک و عامل شویم و بنوع بشر و وطن خویش خدمت نمائیم عاقبت حقیقت معلوم و مکشوف گردد و خود آن نفوس آگاه شوند و اقبال نمایند معذلک مگذارید گمان کنند که بهائیان تعلّق بوطن خویش ندارند بلکه براستی بدانند و یقین نمایند که از همه بیشتر و از همه مخلصتر و از همه ثابت‌تر در احیای ایران و تعزیز ایرانیان بوسائلی حقیقی میکوشند و مطمئنّند که ایران عاقبت عزیز و توانا خواهد شد بلکه بفرموده حضرت عبدالبهاء (دولت وطنی جمال مبارک در جمیع بسیط زمین محترمترین حکومات خواهد گشت و ایران معمورترین بقاع عالم خواهد شد ) برادران و خواهران روحانی، عالم بشر منتظر است و قلب حضرت عبدالبهاء در ملکوت ابهی متمنّی و شائق که بهائیان تعالیم حضرت بهاءالله را از حیّز قول بحیّز عمل رسانند این چه فرصت مبارکی است باید اقدام نمود و باب معاشرت و مراوده را باتمام ملل و نحل باز کرد ایّام گوشه‌نشینی و سکوت و خموشی گذشته باید از زاویه خمول در آئیم و در میدان وسیع قدم گذاریم و مباشرت بعمل نمائیم مقصود این نیست که حکمت را فراموش نمائیم و پرده در‌ی نمائیم و از حدّ اعتدال خارج گردیم و بمخالفت اصول و قوانین و رسوم دولت و ملّت قیام کنیم حاشا که یاران الهی چنین نمایند بلکه مقصود این است که باعمال و افعال تبلیغ امر حضرت بهاءالله نمائیم تبلیغ باعمال حکمت قبول ننماید و تقیید و تحدیدی نداند کلّ از وضیع و شریف و قدیم و جدید و پیر و جوان قابلیّت و توانائی پیمودن این سبیل را داشته و دارند پس عذری از برای احدی نمانده هر نفسی که خود را بشیم و حلل تقدیس و تقوی و اخلاق مزیّن ندارد او بهائی حقیقی نه ولو اینکه باین اسم موسوم و موصوف و معروف و اگر نفسی امّی و جاهل و از تبلیغ بنطق و بیان قاصر و باعمال و سلوک و رفتارش علّت انتباه و تذکّر و اقبال یک نفس گردد البتّه مرجّح و محترمتر و عزیزتر و بهتر از شخصی است که سالهای سال به تبشیر و تبلیغ لفظی پرداخته و شهرت و اهمّیت یافته ولی مشرب و اخلاقش مباین و مخالف کلام و قول او حسنات آن نفس عاقبت قلوب نفوسی را بنور ایمان کاملاً دائماً منوّر خواهد ساخت ولی سیّئات این شخص بالأخره سبب شود که تمام مواعظش فراموش گردد بلکه بالعکس نتیجه بخشد و توجّه و ایمان مبدّل بیأس و سستی و بید‌ینی شود. میل و رضا بلکه امر شدید حضرت عبدالبهاء در این است که بهائیان در جمیع امور حتّی در جزئیّات و معاملات یومیّه و روابط افراد با یکدیگر بحسب تعالیم الهی رفتار نمایند میفرمایند بخضوع و خشوع و افتادگی اکتفا منمائید مظهر محویّت گردید و فنای محض شوید مهر و وفا و شفقت و محبّت نصایح پیشینیان بوده در این دور اعظم اهل بها بفداکاری و جانفشانی مأمور عدالت محبوب و مطلوب بوده و هست ولی مؤمنین و مؤمنات در اینعصر نورانی باین امر مأمور ضع ما ینفعک و خذ ما ینتفع به العباد لیس الفخر لمن یحبّ الوطن بل لمن یحبّ العالم ملاحظه فرمائید که در الواح مقدّسه و کتب الهیّه و وصایای مبارکه احبّای الهی بچه حدّی مأمور بپرهیزکاری و خیرخواهی و بردباری و تقدیس و تنزیه و انقطاع از ما سوی الله و تجرّد از شئون دنیا و اخلاق و صفات الهیّه هستند باید بهر نحوی که ممکن است قبل از همه چیز قلب را صاف و نیّت را خالص نمود و الّا اقدام بهیچ امری نتیجه و ثمری نبخشد باید از تصنّع و تقلید احتراز جست چه که رائحه منتنه‌اش را هر عاقل هوشمندی فوراً ادراک نماید باید اوقات مخصوصه تذکّر و تنبّه و دعا و مناجات را فراموش ننمود چه که بدون فضل و عنایت الهیّه موفّقیّت و ترقّی و پیشرفت در امور مشکل بلکه ممتنع و محال" انتهی (مائده آسمانی صفحه ۶۰-۶۲) @Shoghi_Effendi

حضرت ولی‌امرالله می‌فرمایند: 📜 «کافی نیست که فرد بهائی فقط تعالیم را بپذیرد و به موجب آن عمل کند؛ بلکه باید احساس روحانیت را در خود پرورش دهد — و این امر تنها به قوّهٔ دعا میسّر است. امر بهائی، مانند جمیع ادیان الهی دیگر، اساساً ماهیتی عرفانی دارد. هدف اصلی آن، ترقّی فرد و اجتماع است از طریق کسب فضائل و قوای روحانی. ابتدا باید روح انسان تغذیه شود و دعا این تغذیهٔ روحانی را به بهترین وجه تأمین می‌کند. لهذا احبّا، به‌ویژه جوانان، باید لزوم دعا را کاملاً درک نمایند؛ زیرا دعا برای ارتقای روحانیِ باطنی آنان مطلقاً لازم و حیاتی است — و این همان اساس و هدف شریعت الهی است.» 📚 زر و آتش، ص ۱۰۳

(احبّای الهی در ممالک اسلامی) حضرت ولی‌امرالله در فوریه 1927 خطاب به احبّای ایران، قفقاز، ترکستان، مصر، هندوستان، ترکیه، عراق و بریّةالشّام می‌فرمایند، "پیروان اسم اعظم که مقیم و ساکن ممالک اسلامیه‌اند، به مرور ایّام دچار فشار و تضییقات گوناگون و شدائد و صدمات و ناملایمات متنوّعۀ مختلف گردند و در معاملات دنیویّه و کسب امور ظاهره و علاقات شخصیّه در زحمت و تعب افتند و به رنج و محنت و خسارت مبتلا گردند. ولی به یقین مبین بدانند که این رنج و تعب در سبیل استخلاص و استعلاء و استقلال این امر نازنین است و هر گونه تزییف و تحقیری در این سبیل در بساط ملأ اعلی مایۀ عزّت ابدیّه و اکلیل سعادت سرمدیّه است. خوشا به حال نفوسی که به این عطیۀ کبری و منحۀ عظمی و شرف اعلی و مقام اسنی در این کور بدیع موفّق و مفتخر گردند. (توقیعات مبارکه، 1927-1939، ص17)

پیام ۲۴ مه ۲۰۲۴ @Beitol_Adl

موضع رسمی بهائیان در قبال اعتراضات خیابانی تا کنون هیچ پیام یا بیانیهٔ رسمی از نهادهای اداری بهایی (مانند بیت‌العدل اعظم یا محافل روحانی ملی) به طور مشخص به جنبش‌های اخیر خیابانی مانند «زن، زندگی، آزادی» اشاره نکرده است. جامعهٔ جهانی بهائی (دفتر برون‌مرزی بهایی‌ها) در بیانیه‌های خود بیشتر بر نقض حقوق بهائیان در ایران تمرکز کرده است تا فراخوان دادن به شرکت در اعتراضات. برای مثال، پس از اعتراضات سال ۱۴۰۱ «زن، زندگی، آزادی» دفتر اروپایی جامعه جهانی بهائی در ژنو اعلام کرد «پس از اعتراضات ‹زن، زندگی، آزادی› در سال ۱۴۰۱، جامعه ایران شاهد «افزایش بهت‌آور در حمله به زنان بهایی» بوده است». همچنین در بهمن ۱۴۰۳ این نهاد آورد که بازداشت ۱۱ زن بهایی را «بخشی از یک کارزار سیستماتیک و رو به افزایش آزار و سرکوب علیه بهائیان در ایران» دانسته و محکوم کرده است. نکتهٔ مهم این است که این بیانیه‌ها معطوف به محکومیت اقدامات حکومتی است و نه تشویق بهائیان به شرکت در اعتراضات؛ بهائیان از جمله اعلام کرده‌اند که جرم این زنان «خدمت به جوامع محلی» بوده و به همین دلیل در منازلشان بازداشت شده‌اند. @Beitol_Adl آموزه‌های آیین بهائی درباره‌ی سیاست و خشونت تعالیم بهائی شرکت در مبارزات سیاسی پرخشونت یا فعالیت‌های حزبی را ممنوع می‌دانند. کتاب اقدس، نوشتهٔ حضرت بهاءالله، صراحتاً می‌گوید: «به خدا سوگند! ما قصد تصرف در ممالک شما را نداریم بلکه آمده‌ایم تا قلوب را تسخیر کنیم». بنابراین هدف آیین بهائی ساختن دل‌ها و ارتقای معنوی است و نه تصاحب قدرت سیاسی. حضرت عبدالبهاء در ضمن الواح وصایا بر مطیع بودن به پادشاهان تأکید می‌کند و می‌فرماید: «ای احبای الهی!… در امور سیاسی بدون اذن و اجازه از ایشان مداخله ننمائید؛ زیرا خیانت با هر پادشاه عادلی خیانت با خداست». در همین منشور، عبدالبهاء حتی گفته است که بهائیان «هر نفسی بخواهد در نزد احبّاء ذکری از امور حکومت و دولت نمايد… بگویند ما به این امور تعلقی نداریم؛ ما رعیت حاکمیم». مجموع این بیانات حکایت از موضع قاطع بهائیان دارد: پرهیز از دخالت در سیاست رسمی و تمرکز بر تکالیف معنوی و اجتماعی خودشان. از سوی دیگر، تعالیم بهائی تأکید دارند که فعالان اجتماعی باید با روش‌های سازنده و تدریجی عمل کنند. به عبارتی، نصوص قدسی بهائی به جای حمایت از شورش یا انقلاب خشونت‌آمیز، ارزش تغییر بنیادی در آگاهی و عمل فردی و جمعی را گوشزد می‌کنند. برای نمونه، پیام بیت‌العدل اعظم در سال ۲۰۰۱ می‌گوید: «نیازهای مبرم نوع بشر با … اعتراض به یکایک ظلم و ستم‌های بی‌شمار برآورده نخواهد شد. در عوض، لازمۀ رفع این نیازها تغییری بنیادین در آگاهی وجدان و همچنین پذیرفتن صمیمانهٔ تعالیم حضرت بهاءالله است». به عبارت دیگر، بهائیان بر این باورند که اصلاح جامعه تنها با مبارزهٔ خشن میسر نیست، بلکه باید وجدان جمعی بیدار و معیارهای اخلاقی و معنوی ارتقا یابد. خود حضرت بهاءالله نیز در الواح خود هشدار داده‌اند که «نه هر آنچه دانسته شود باید گفته شود؛ نه هر آنچه گفته شد، وقت آن رسیده؛ و نه هر آنچه وقت آن رسیده، شنوندگانش حاضرند»، یعنی در بیان مطالب دقت و اعتدال را رعایت کنیم و عجولانه یا بی‌فایده سخن‌نگوی نکنیم. چنین متونی نشان می‌دهد که بهائیان بر دوری از هیجانِ بی‌ضابطه تأکید دارند و راه حل مشکلات اجتماعی را به طرق آرام و مشورت‌آمیز می‌بینند. @AeenBahai نتیجه‌گیری به طور خلاصه، متون رسمی بهائی در زبان فارسی اشاره‌ای به شرکت یا مخالفت با جنبش‌های اخیر خیابانی نکرده‌اند. آنچه وجود دارد، تأکید بر مبانی کلی بهائی است: بیگانگی از فعالیت‌های حزبی و اغتشاش‌آمیز و تأکید بر عمل سازنده و قانون‌مند. بیانیه‌های جامعه جهانی بهائی پس از رخدادهای اخیر ایران، تمرکزشان بر محکومیت سرکوب بهائیان بوده است (مثلاً اشاره به موج جدید سرکوب زنان بهایی پس از اعتراضات) و هیچگاه توصیه‌ای به شرکت در اعتراضات نداده‌اند. آموزه‌های بهائی نیز به روشنی بیان می‌کنند که هرگونه تغییر اجتماعی پایدار باید بر مبنای وحدت، اخلاق و تحول درونی باشد، نه از طریق خشونت یا درگیری سیاسی. این دیدگاه در منابع فوق به وضوح مشاهده می‌شود: «تدابیر لازم که مانع فساد موسسات گذشتگان گردد… اعتدال (در بیان) را توصیه نموده‌اند» و «هر نفسی بخواهد از امور سیاسی سخن گوید، باید بگوید ما رعیّتِ شهریاریم». به طور کلی، واکنش بهائیان و رهبری بهائی چیزی جز فروتنی، احترام به قانون و تمرکز بر خدمت معنوی و اجتماعی نبوده است؛ این سیاست آگاهانه برای حفظ «وحدت امر الهی» و اجتناب از تشنج در جامعه اتخاذ شده است.

🟤🌹 نهی از حديث‌سازی و استناد به روایات بی‌سند 🔹 حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند: «در خصوص واردين از ارض اقدس و روايات مرقوم نموده بوديد. هر روايتی که سند در دست نباشد اعتماد نشايد زيرا اگر صدق باشد هم باز اسباب پريشانی است. نصوص معمولٌ بها است و بس.» 📗 گنجینه حدود و احکام، ص ۴۶۰ 🔹 حضرت ولیّ‌امرالله می‌فرمایند: «بهائيان نبايد به خطابات شفاهی که به حضرت عبدالبهاء نسبت داده شده زياد اهميّت بدهند، مگر در صورتيکه خطابات مزبوره بشرف صحّه مبارکه رسيده باشد. حضرت بهاءالله اين مطلب را بحدّ کافی جهت احبّا روشن فرموده‌اند که الواح و نصوص الهی معمولٌ بها است و بس...» 📗 گنجینه حدود و احکام، ص ۴۶۰–۶۱ 🔹 گلزار تعالیم بهائی – دکتر ریاض قدیمی، ص ۳۹۳ 🌿✨ تأمل و نکته: این دو بیان نورانی یکی از مهم‌ترین اصول شناختی و اعتقادی در دیانت بهائی را روشن می‌سازد: که اساس دین بر نصوص معتبر استوار است، نه روایت‌های شفاهی و نقل‌های بدون سند. تأکید حضرت عبدالبهاء و ولیّ‌امرالله بر این نکته، در واقع محافظت جامعهٔ بهائی از تحریف، تأویل‌های بی‌اساس، و شکل‌گیری روایات ساختگی است؛ امری که در ادیان گذشته بارها موجب اختلاف، سردرگمی و تفرقه شده بود. بنابراین هر روایتی—even اگر زیبا، لطیف یا مطابق میل ما باشد—تا زمانی که سند معتبر نداشته باشد، نمی‌تواند مبنای اعتقاد یا رفتار دینی قرار گیرد. این یک اصل کلیدی برای صیانت از «کلام حق» و سلامت تعالیم است. @AbdolBaha @Shoghi_Effendi

🌹🌹🌹 هراس نداشته باشید؛ خداوند رنج بی‌گناهان را جبران می‌کند حضرت ولی‌امرالله در مکتوبی مورخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۰ می‌فرمایند: 📜 «هیکل مبارک معتقد نیستند که ترس، برای خودمان یا دیگران، مسأله‌ای را حل نماید یا ما را قادر سازد اگر مسأله‌ای ایجاد شود، بهتر بتوانیم با آن مواجه شویم. ما نمی‌دانیم که آینده دقیقاً چه در بر خواهد داشت، اما آنچه می‌دانیم این است که تنها کاری که ما بهائیان می‌توانیم انجام دهیم عبارت است از تبلیغ و اتّصاف به تعالیم امر مبارک. ما نمی‌توانیم بار مصائب دیگران را بر دوش بکشیم و لزومی ندارد در این طریق تلاش کنیم؛ جميع نفوس انسانی در ید مشیت الهیه هستند. حتی اگر کشته شوند، می‌دانیم که زندگی دیگری ورای این زندگی وجود دارد که مسرت و امید عظیمی برای نفس انسان در برداشته باشد. هر اتفاقی که بیفتد، هیچ امری مهم‌تر از آن نیست که نسبت به خداوند احساس اعتماد نمائیم، در درون خود آرامش و ایمان داشته باشیم که در پایان، علیرغم شدت مصائب و بلایا، همان‌طور که حضرت بهاءالله وعده فرموده‌اند، به سلامت از عهده آنها برآییم. به خاطر داشته باشید که اگر خداوند، خالق جميع نفوس، بتواند رنج‌های آنها را تحمل کند، وظیفه ما نیست که حکمت او را زیر سؤال ببریم. او می‌تواند بلایا و رنج‌های بی‌گناهان را به طریقی که خود می‌داند جبران نماید.» 📚 ترجمه از مکتوب مورخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۰ از طرف حضرت ولی‌امرالله به یکی از احباء 🌺 یادآوری: در روزهایی که اندوه و اضطراب در میان مردم گسترده است، این بیان شریف ما را به آرامش، اعتماد به مشیت الهی و تمرکز بر وظیفه‌ی روحانی خود فرا می‌خواند: تجلی دادن صفات الهی در کردار و رفتار روزمره. 🕊 @AeenBahai

🌟 وسایط رحمت الهی در یوم رهیب حضرت ولی محبوب امرالله می‌فرمایند: 📜 «بیایید به درگاه خداوند دعا کنیم که در این ایام ظلمت جهانگیر٬ هنگامی که نیروهای تاریک طبیعت٬ یعنی تنفر٬ طغیان٬ هرج و مرج و تلافی٬ اساس ثبات جامعهٔ بشری را تهدید می‌کند. وقتی که ارزشمندترین ثمرات مدنیت، امتحانات شدیدهٔ بی‌سابقه‌ای را تحمل می‌نماید، عمیق‌تر از همیشه درک می‌نماییم که گرچه جمعی قلیل در میان توده‌های خروشان عالمیم، اما در این یوم رهیب وسایط رحمت خداوندیم و حامل ضروری‌ترین و حیاتی‌ترین مأموریت در جهت سرنوشت بشریتیم. و آنگاه ت 📚 انوار هدایت، ص ۱۷۸ 🕊 شرح کوتاه: در میان تاریکی و آشوب جهان، بهائیان—even اندک شمار—نقش وسیله 📡 🕊 @Shoghi_Effendi

نور امید در دل محن ❝اگر سؤال شود که چرا هنوز احبای ایران در دریای محن و تضییقات‌اند، پاسخ را حضرت ولی‌امرالله چنین می‌فرمایند:❞ 📜 «اگر چنانچه در مستقبل ایام آفات گوناگون آن سرزمین را احاطه نماید و انقلاب کشوری بر تضیقات حاليه و محن وارده متواتره بیفزاید و افق آن اقلیم جلیل تاریک‌تر گردد، ملول و اندوهگین مگردید و از مسلک و منهج قویم خویش که مواظبت و سعی مستمر متمادی در ازدیاد و استحکام و اشتهار و اعزاز مؤسسات امریه است سر مویی منحرف مگردید... به حق‌الیقین بدانید و آنی متردد نمانید که میعاد نجات و میقات جلوه موعوده دیرینه نزدیک گشته و وسایل اخیره فوز و نصرت عظمی از برای ملت ستمدیده بهاء در آن کشور مهیا و فراهم شده... هذه سنَّة الله و لَن تَجِدَ لِسُنَّتِهِ تَبدیلاً.» 📚 توقیعات مبارکه، ج ۳، ص ۵۱ 🕊 شرح و بازگویی: در این بیان درخشان، حضرت ولی‌امرالله ما را به استقامتی بی‌وقفه فرا می‌خوانند. هرچند سختی‌ها، محنت‌ها، و حتی ظلم‌های شدیدتری ممکن است بر جامعه بهائی ایران فرود آید، اما این دوران صرفاً گذرگاهی‌ست به سوی نصرت و پیروزی بزرگ‌تر. ایشان تأکید می‌فرمایند که در این طوفان بلا، ثبات قدم و عزم راسخ لازمهٔ عبور از مرحله‌ای حیاتی در تاریخ ایمان ماست؛ مرحله‌ای که پایانش، جلوه‌ای حیرت‌انگیز از تحقق وعده الهی خواهد بود. 📡 با این نگاه، هر سختی معنایی تازه می‌گیرد و هر اندوه، نوید طلوعی دیگر را می‌دهد... 🕊 @Shoghi_Effendi

آیا حضرت ولی امرالله بر اسرار دل‌ها آگاه بودند؟ زائران بسیاری از لحظات دیدار با حضرت ولی امرالله یاد کرده‌اند. یکی از این روایت‌ها که جناب هوپر دانبار در تاریخ ۵ مارس ۲۰۱۰ در حیفا بیان کرده‌اند، حقیقتی لطیف و تأمل‌برانگیز را نشان می‌دهد. روزی که حضرت ولی امرالله گروهی از احباء را به زیارت مقام اعلی بردند، در میان راه، در حالی که کسی سخنی نگفته بود، یکی از زائران (جناب خاضع) در دل خود اندیشید: ❝در بهجی چه وضعی برقرار است؟❞ و پیش از آنکه فرصتی برای بیان بیابد، حضرت ولی امرالله رو به او کرده و فرمودند: 🔸 «و حضرت باب و انبیاء و ملائکه طائف حول بهجی هستند.» آن‌ها را لرزه‌ای ربود... مگر نه آن‌که کسی صدای دل او را نشنیده بود؟ ✨ گاه، انسان‌هایی که مأموریتی آسمانی دارند، به مرتبه‌ای از تأییدات روحانی می‌رسند که لایه‌هایی از اسرار دل و اندیشه را درمی‌یابند... و این‌گونه است که گاه، حتی سکوت قلب شنیده می‌شود. 🔹 حضرت ولی امرالله پیامبر نبودند، اما ولیّ منصوص امرالله بودند، حامل تأییدات خاص و عمیق. و روایت‌هایی از این دست، نه برای اثبات غیب‌دانی، بلکه برای اشاره به عمق روحانی شخصیت ایشان است؛ شخصیتی که جان‌ها را روشن، و دل‌ها را آرام می‌ساخت. @Shoghi_Effendi

بهائیان ایران و تضييقات حاليه ✨ بیانی از حضرت ولی عزیز و محبوب امرالله 📜 در توقیعی خطاب به محفل روحانی مرکزی بهائیان ایران، حضرت شوقی افندی می‌فرمایند: «اگر چنانچه در مستقبل ایام، آفات گوناگون آن سرزمین را احاطه نماید و انقلابات کشوری بر تضييقات حاليه و…

بهائیان ایران و تضييقات حاليه ✨ بیانی از حضرت ولی عزیز و محبوب امرالله 📜 در توقیعی خطاب به محفل روحانی مرکزی بهائیان ایران، حضرت شوقی افندی می‌فرمایند: «اگر چنانچه در مستقبل ایام، آفات گوناگون آن سرزمین را احاطه نماید و انقلابات کشوری بر تضييقات حاليه و محن واردهٔ متواتره بیفزاید، و افق آن اقلیم جلیل تاریک‌تر گردد، ملول و اندوهگین مگردید و از مسلک و منهج قویم خویش، که مواظبت و سعی مستمرّ متمادی در ازدیاد و استحکام و اشتهار و اعزاز مؤسسات امریّه است، سر مویی منحرف مگردید. استخلاص این فئهٔ مظلوم بی‌گناه از قیود اسارت و چنگ ارباب ظلم و عداوت، ضوضا و هیجان عمومی را مقتضی، و حصول عزّت و رَخا و آسایش حقیقی از برای اهل بها، مقاومت و ممانعت و شور و آشوب اهل حقد و جفا را مستلزم است؛ پس اگر چنانچه تلاطم دریای بلا ازدیاد یابد و طوفان محن و رزایا از شش جهت آن جمعیت مظلوم را احاطه نماید، به حقّ الیقین بدانید و آنی متردد نمانید که: 🔷 میعاد نجات و میقات جلوهٔ موعودهٔ دیرینه نزدیک گشته، 🔷 و وسایل اخیرهٔ فوز و نصرت عظمی از برای ملت ستمدیدهٔ بهاء در آن کشور مهیّا و فراهم شده. 🕊️ قدم ثابت لازم و عزم راسخ واجب تا این مراحل باقیه طی گردد و مقصود و آمال اهل بهاء در اعلی المقامات پدیدار گردد و جلوه‌ای حیرت‌انگیز نماید. 🔸 هَذَهِ سُنَّةُ اللَّهِ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِهِ تَبْدِيلًا. 📚 منتخبات توقيعات مباركه، ص ۳۴۹ 📍 @Shoghi_effendi

(ترجمه ی غیر مصوب) محفل روحانی ملی بهائیان ایالات متحده ۱۶ ژوئن ۲۰۲۵ به جامعه‌ی بهائی آمریکا دوستان عزیز و محبوب، رویدادهای چند روز اخیر که در خاورمیانه در حال وقوع است، سبب شده که پیروان حضرت بهاءالله در این کشور احساسات عمیق خود را ابراز دارند. بدون شک همه‌ی ما برای ایمنی و آسایش مردم ایران و اسرائیل و برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مشکلات کنونی دعا می‌کنیم. متأسفانه، در میان بسیاری از اظهار محبت‌ها و پیام‌های صلح و تفاهم که در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده، برخی از دوستان نیز اظهارات ناپخته‌ای بیان کرده‌اند که دیدگاه‌هایی را منتقل می‌کند که با اصول اساسی دیانت بهائی در تضاد است. در چنین زمان‌هایی است که پایبندی به معیارهای بی‌طرفی ما اهمیت ویژه‌ای می‌یابد، به‌خصوص وقتی به یاد می‌آوریم که بهائیان ساکن در مهد امر، بیشترین رنج را به‌خاطر پایبندی‌شان به تعالیم الهی متحمل می‌شوند. آن‌ها هرگز در اطاعت خود از اصول دینی کوتاه نیامده‌اند، حتی اگر این اطاعت به بهای از خودگذشتگی باشد. و این دقیقاً همان کسانی هستند که ممکن است به‌سبب ناپختگی دیگر دوستان، با پیامدهای شدیدی مواجه شوند. شما بی‌تردید این بخش از پیام صادر شده از طرف بیت‌العدل اعظم به تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۹ را به خاطر می‌آورید که در رابطه با این موضوع چنین بیان می‌کند: "یکی از نمونه‌های مهم در میان حوزه‌هایی که ملاحظات ذکرشده در بالا برای آن‌ها صدق می‌کند، بحث در رسانه‌های اجتماعی در خصوص مسائل مربوط به ایران است. همان‌طور که به‌خوبی می‌توان درک کرد، این حوزه بسیار حساس است، و از این‌رو لازم است دوستان به‌ویژه مراقب باشند. اظهارات عجولانه در فضای مجازی ممکن است ناخواسته باعث گمراهی مؤمنین آن سرزمین شود یا فرصت در اختیار دشمنان امر قرار دهد تا چهره‌ی بهائیان را تحریف کنند. رعایت احتیاط بسیار جدی در این زمینه، برای محافظت از جامعه‌ی تحت فشار ایران، امری حیاتی است." "در همین راستا، بیت‌العدل اعظم از ما خواسته‌اند که نکته‌ی دیگری را نیز منتقل کنیم، و آن اینکه به دوستان فارسی‌زبان مقیم خارج از مهد امر یادآور شویم که کاملاً قابل درک است که این دوستان احساس نزدیکی شخصی با وضعیت هم‌وطنان خود در ایران داشته باشند، و برای آسایش و آینده‌ی آن سرزمین نگران باشند. با این حال، از آن‌ها خواسته شده است به‌خاطر بسپارند که صرف‌نظر از محل تولد، وظیفه‌ی اصلی‌شان باید خدمت به پیشرفت امر الهی در سرزمینی باشد که در آن زندگی می‌کنند. در سراسر تاریخ دیانت بهائی، مشارکت‌های بهائیان فارسی‌زبان در آموزش و پرورش در هر قاره‌ای، بسیار چشمگیر و فراوان بوده است، و بیت‌العدل اعظم هنگامی که شاهد مشارکت فعال این دوستان در اجرای نقشه پنج‌ساله در سرزمین‌هایی هستند که اکنون ساکن آنند، خوشنود می‌شوند. این باید هدف اصلی آن‌ها باشد؛ چراکه خدمت به چنین هدفی نه تنها موجب آرامش دل برادران و خواهران روحانی‌شان در ایران می‌شود، بلکه ادای دینی است درخور در برابر فداکاری‌های بندگان باوفای آن سرزمین." روشن است که بر اساس این هدایت‌ها، مؤثرترین پاسخی که می‌توانیم به شرایط کنونی بدهیم، این است که تمام توان خود را وقف بنای نظمی یگانه نماییم؛ نظمی که صلح و سعادت جاودان برای همه‌ی انسان‌ها را تضمین خواهد کرد. با گرم‌ترین تحیات بهائی، (امضا) کنت ای. باوِرز منشی

هشدار ولی امرالله درباره خطر شهرهای بزرگ و فروپاشی تمدن مادی در یادداشت‌های زائر (Pilgrim Notes) که توسط Ruth Moffett در سال ۱۹۵۴ پس از دیدار با حضرت ولی امرالله گردآوری شده، مطالبی هشدارآمیز درباره آینده تمدن انسانی نقل شده است. با وجود آن‌که این بیانات جزو آثار مکتوب رسمی حضرت شوقی افندی نیست، ولی بازتابی مهم از نگرانی‌های ایشان نسبت به جهان مادی‌گرای امروز به شمار می‌آید. 📌 ایشان درباره وضعیت جهانی چنین فرموده‌اند: «شهرهای بزرگ در سراسر جهان در خطر عظیمی خواهند بود... هر شخص باهوشی که از سیر پیشرفت تسلیحات در آینده آگاه است، درمی‌یابد که دوری از مناطق صنعتی بزرگ، عاقلانه‌تر است.» (Ruth Moffett, Pilgrim Notes, 1954, p.14) و نیز در ادامه می‌خوانیم: «جنگی عظیم در سطح جهانی، حتی در میان خود مردم، روی خواهد داد و سپس دوران وحدتی بزرگ فرا خواهد رسید... در آمریکا تمرکز بیش از حد بر اداره و ساختار است و روحانیت مغفول مانده... اکنون زمان تغییر مسیر تاریخ بشر است؛ هم در سطح فردی و هم جهانی... مردمان شهرنشین کور و کر شده‌اند...» (همان، ص.۱۵) 📍 این نقل‌قول‌ها اگرچه در آثار رسمی حضرت ولی‌امرالله نیامده‌اند، اما از طریق زائران مورد اعتماد منتقل شده‌اند و در فضای بهائی، به‌ویژه نزد محققان غربی، مورد توجه قرار گرفته‌اند. 📚 Pilgrim Notes are not authoritative Bahá'í texts but provide valuable insight into the thoughts and utterances of Shoghi Effendi as remembered by early pilgrims. @AeenBahai

بیان حضرت ولی امرالله درباره عید رضوان: حضرت شوقی افندی در کتاب دور بهائی و دیگر پیام‌های خود، عید رضوان را به عنوان "اعظم اعیاد دیانت بهائی" معرفی می‌کنند و می‌فرمایند که این ایام، "یادآور عظیم‌ترین واقعه تاریخ بشریت" یعنی اعلان مقام منیع حضرت بهاءالله است. ایشان توضیح می‌دهند که: > «ایام رضوان ایامی است که حضرت بهاءالله در باغ رضوان، واقع در نزدیکی بغداد، پس از ده سال مصائب و محنت، امر خود را برای خواص یاران اعلام نمودند. این اعلان، مقدمه‌ی دوره‌ای تازه در تاریخ عالم انسانی گردید و بشارت‌بخش طلوع دور اعظم بهائی شد که در آن، تعالیم الهی به‌تدریج عالم را احاطه خواهد کرد.» حضرت ولی امرالله در وصف معنوی این ایام چنین بیان می‌کنند: > «ایام رضوان، ایام تمجید، تجدید میثاق، و یادآور عهد الهی است که با ظهور حضرت بهاءالله تحقّق یافت. در این ایام، هر بهائی موظف است با تجدید بیعت قلبی و عملی، وفاداری خود را به عهد الهی محکم‌تر ساخته و در راه پیشبرد امرالله همت گمارد.» همچنین ایشان یادآور می‌شوند که: > «باغ رضوان که حضرت بهاءالله آن را محل توقف خود قرار دادند، به واسطه‌ی انوار تجلیات الهی که در آن ساطع شد، مقام مقدس‌ترین مکان‌ها را در قلوب احباب یافت.» در تحلیل حضرت ولی امرالله، رضوان فقط یک مناسبت تاریخی نیست، بلکه: > «رمزی از آزادی روح انسانی از قید ظلمت جهل و بند اسارت خویش، و طلوع آفتاب وحدت و یگانگی در آفاق هستی است.» و خلاصه می‌فرمایند: > «عید رضوان، عهدی است تازه میان انسان و خالق، و نویدبخش تحقق وعده‌های آسمانی در سراسر عالم.» (منبع اصلی این مطالب: دور بهائی، فصل مربوط به تاریخ دیانت بهائی و پیام‌های حضرت ولی امرالله) @Shoghi_Effendi

بت‌خانه‌ای مدرن با کاهنانی نو از بیانات حضرت شوقی افندی محبوب در نگاهی هول‌انگیز و نافذ به جهان معاصر، حضرت ولی‌امرالله چنین می‌فرمایند: «عرش قلوب بشر از وجود خداوند متعال خالی گشته است و جهان بت‌پرست با شور و هیاهو دست نیاز به سوی خداهائی دروغین که آفریده ابلهانه اوهام بشری است بلند نموده و به ستایش و نیایش مشغول است... کاهنان این بتخانه، سیاسیون و دنیاپرستان روزگارند که خود را حکمای عصر می‌دانند. قربانیانش گوشت و خون هزاران هزار کشتگان انسان. اورادشان زمزمه‌های پوسیده و تکرار عبارات گستاخانه و بی‌شرمانه. بخورش دود دل پر درد و سوخته ماتم‌زدگان و بی‌خانمان‌ها و مصدومین است.» (حضرت شوقی افندی، قرن انوار، ص. ۵۱) در این توصیف، گویا جهان امروز نه در معبدی از حقیقت، بلکه در بتکده‌ای نو بازسازی شده است، و بشرِ دور از خدا، در اسارت وهم و قدرت و خودپرستی، از معنا تهی گشته. @Shoghi_Effendi

✨ نوروز؛ طلیعه تجدید و تولد روحانی ✨ نوروز، این عید کهن و نورانی، نه‌تنها آغاز فصل بهار طبیعت است، بلکه در تعالیم بهائی و در بیان حضرت ولی امرالله، نمادی از تجدید حیات روحانی و نو شدن دل‌ها به شمار می‌آید. حضرت شوقی افندی، با تبیین جایگاه نوروز در نظم بهائی، آن را به‌عنوان جشنی روحانی، سرشار از معنا و شور الهی معرفی می‌کنند که پس از ایّام هاء و صیام، طلیعه‌ای برای آمادگی دل‌ها جهت ورود به مراحل بالاتر سیر و سلوک روحانی است. ایشان در یکی از توقیعات می‌فرمایند: "نوروز، جشن روحانی و مقدسی است که باید با طهارت ظاهر و صفای باطن، به ذکر الهی، انس با احباء، و خدمت به خلق گرامی داشته شود." (توقیع خطاب به محفل روحانی ملی ایران، حدود دهه ۱۹۳۰) همچنین اشاره می‌کنند: "این روز نو، نشانه‌ای از تجدید عهد با ملکوت الهی است. روزی که دوستان الهی باید دل از غبار غم بزدایند، به محبت بیفزایند و در راه نشر انوار هدایت گام بردارند." (ترجمه از مجموعه توقیعات حضرت ولی امرالله) ✨ نوروز در نگاه ولی امرالله یعنی: ▪️ تجدید ایمان و امید ▪️ طهارت روح و صفای قلب ▪️ تجلی وحدت و محبت در جمع احباء ▪️ آغاز مرحله‌ای تازه در مسیر رشد روحانی باشد که نوروز امسال، نه‌تنها طبیعت، که دل‌های ما را نیز نو و روشن سازد. نوروزتان فرخنده و جانتان لبریز از نور محبت الهی. @Shoghi_Effendi

✨ ایّام هاء: روزهای بخشش، سرور و خدمت ✨ ایّام هاء، که حضرت بهاءالله در کتاب اقدس آن را به‌عنوان ایّامی مبارک و فرح‌انگیز تعیین فرمودند، زمانی برای محبّت، سخاوت، و شادی روحانی است. حضرت ولی امرالله در تفسیر و توضیح این ایّام، بر اهمیت این دوره در تقویت وحدت، ایجاد محبت در اجتماع، و آمادگی روحانی برای ایام صیام تأکید فرموده‌اند. ایشان در یکی از توقیعات می‌فرمایند: "ایّام هاء نه فقط ایّام هبه و عطا و اکرام و انعام است، بلکه ایّامی است که در آن به یاد محرومین و محتاجین، به ذکر و دعا، و به بذل و بخشش پرداخته شود." (ترجمه از توقیع خطاب به محافل روحانی، ۱۹۳۵) همچنین در توصیف نقش اجتماعی این ایّام، حضرت شوقی افندی چنین می‌نگارند: "در این ایّام که به فرح و سرور موسوم است، دوستان الهی باید در اشاعه رحمت و رأفت کوشیده، به تهذیب اخلاق خویش پردازند و به مثال خورشید، نور محبّت و مهربانی بر جمیع بیفشانند." (ترجمه از مجموعه توقیعات، جلد دوم) ✨ چگونه می‌توان ایّام هاء را گرامی داشت؟ ✅ خدمت به دیگران: کمک به نیازمندان و انجام کارهای خیر ✅ محبّت و دوستی: تحکیم روابط و محبت میان دوستان و خانواده ✅ شادی و سرور: ایجاد فضایی مملو از خوشی و جشن در محیط زندگی ✅ ذکر و نیایش: آمادگی روحانی برای ایام صیام باشد که در این روزهای مبارک، با پیروی از تعالیم حضرت ولی امرالله، نوری باشیم که در قلوب انسان‌ها فروغ می‌افکند. ✨ ایّام هاء بر همگان مبارک! ✨ @Shoghi_Effendi

بیانات مبارکه حضرت ولی امرالله درباره پاکی و طهارت روحانی و اجتماعی حضرت شوقی افندی در توصیف شأن والای عفّت و عصمت می‌فرمایند: "این تنزیه و تقدیس... مستلزم حفظ اعتدال در جمیع مراتب و احوال است، از وضع پوشش و لباس گرفته تا ادای الفاظ و کلمات و بهره‌گیری از ملکات هنری و ادبی. همچنین احتراز از مشتهیات نفسانیه و ترک تمایلات سخیفه‌ای که از مقام بلند انسان بکاهد و او را به حضیض ذلت فرو برد." (ترجمه از کتاب "The Advent of Divine Justice"، صفحه ۳۰) ایشان همچنین تأکید می‌فرمایند که این پاکی و تقدیس نه‌تنها در امور شخصی، بلکه در روابط اجتماعی و هنری نیز رعایت شود و هر عملی که منافی عفّت و عصمت شمرده شود، چه در قالب هنر و ادبیات، چه در رفتار اجتماعی، مورد نهی قرار گرفته است. ما بهائیان در این دوران پرآشوب، با درک مسئولیت عظیم خویش، باید در مسیر تهذیب اخلاق، تکمیل شخصیت روحانی، و ترویج نظام مقدّس الهی گام برداریم. چنانکه حضرت ولی محبوب امرالله می‌فرمایند: "ما تعدادی قلیل هستیم ولیکن وظیفه‌ای خطیر و منحصر به فرد در پیش داریم که می‌بایستی جمیع قوای خود را در طریق تحقّق آن به کار بندیم." (ترجمه از کتاب "Messages to the Bahá'í World"، صفحه ۴۱) ✨ باشد که در ظلّ هدایت الهی، به آنچه مرضیّ حضرت بهاءالله است نائل آییم. @Shoghi_Effendi