روحِ او؛

Channel photo updated

خداروشکر کنید که یسریا قسمتتون نیستن؛ حیف باشه که پاکی گل تو باتلاق لجن، گندیده بشه!!

چه حرام زاده هایی اسماعیل؛ چه حرام زاده هایی!!!

حمدالله که قسمت نشدی؛ لیاقت تو هرزه دلانند نه منِ ساده ترین..

دلِ انسان های نازک تر از گل را شکستید؛ کاش باغ هایتان هیچ وقت بهار نشود.

-تو این دنیا به کی اعتماد داری؟! _هیشکی، همه بهت خنجر میزنن؛ _اونی که دل داره از روبه رو میزنه، _اوناییم که نامردن از پشت..!

نمکی که ریخت رو زخممو، از سفره دلم برداشته بود!

نمیدانم چه میخواهم بگویم؛ غمی در استخوانم میگدازد..

کی مرده؟! زندگیِ من..

انگار اینجا هیشکی زنده نیست؛ گریه فراوون، وقتِ خنده نیست..

من بارِ تقصیر را به دوش میکشم؛ تو گناهش را چگونه تا ابد تحمل خواهی کرد..؟!

هزار قاتل اگر سوی من روانه شوند، کسی شبیه تو دیگر مرا نخواهد کشت!

از زندگی خسته ام؛ مرا به قبرستان برسانید!

من از اهالی ای کاش های بی ثمرم، اگر تو خسته ای از من، من از تو خسته ترم:)

از من آدمی ساختند، که همیشه حس میکند باید برود؛

گاهی از تو می‌نویسم و گاهی از وطن، گویا مسائل مهم دنیا فقط شمائید.

کاش از این تن بروم؛

چرا آدمها در یادِ من زندگی میکنند اما من در یادِ هیچکس نیستم..!؟

بر درماندگی خود میگریست، بر تنهایی سیاهِ خود، و از سنگدلی آدم ها و از بی رحمی خدا که رهایش کرده بود..

خالی نمیشوم، از غمی که حقِ من نبود..