رو به درون

چرا زن و مرد مدام به هم نزدیک می‌شوند؟ علی اشکان نژاد نزدیک‌شدن زن و مرد در عصر مدرن، گاه چیزی شبیه یک طلب مازوخیستی است: دو موجودی که زبان و تمنای یکدیگر را هرگز نمی‌فهمند، بااین‌حال اصرار دارند هرچه بیشتر به هم نزدیک شوند. آن‌قدر نزدیک که تفاوت، به تنفر بدل شود و رابطه‌ای که از ابتدا بر توهمی متقابل بنا شده، سرانجام به انفجار برسد. هرکدام از دیگری چیزی می‌خواهد که دیگری اساساً قادر به برآوردنش نیست؛ بااین‌حال خیال می‌کنند اگر بیشتر نزدیک شوند، سرانجام یکدیگر را کشف خواهند کرد. اما این کشف ممکن نیست. رابطه فرو می‌پاشد، دیگری عوض می‌شود و همان طلب دوباره آغاز می‌شود: تکرارِ میل به چیزی که از ابتدا دست‌نیافتنی بوده است. @towardinside

https://naghd.com/2026/08/14/%d8%ac%d9%86%da%af-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d8%a8%d8%b7-%d8%a8%db%8c%d9%86%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%84%d9%84/ جنگ و روابط بین‌الملل بِنو تِشکه ترجمه‌ی: طه رادمنش @towardinside

ای منعم آخر بر خوان جودت تا چند باشیم از بی نصیبان حافظ @towardinside

جست‌وجو کنید ببینید چه کسی اگر به جوانی برگردد، باز هم همین شغل را انتخاب می‌کند؛ روی همان آدم می‌شود حساب کرد. بعید می‌نماید اکثر سیاستمداران، اگر فرصت بازگشت داشته باشند، دوباره سیاست را انتخاب کنند؛ خودشان فهمیده‌اند که اساساً برای این کار ساخته نشده‌اند. @towardinside

درباره‌ی کاسب‌کوچولوهایی که این روزها ویدئوی اعتراضی منتشر می‌کنند کسادی بازار، انکارشدنی نیست؛ اما ظاهراً بعضی جوانک‌های مدعیِ «توانمندی» فقط تا وقتی خود را توانمند می‌دانند که واقعیت با تصویر متوهمانه‌شان از خویشتن درگیر نشده باشد. کافی است دیوار سختِ واقعیت کمی جلو بیاید تا آن ژستِ مردانگی و همه‌چیزدانی فروبریزد و پشت آن، موجودی عصبانی و درمانده ظاهر شود: پرخاش، فرافکنی، تهدید و در نهایت همان پس‌روی به رفتارهای کودکانه. عجیب‌تر این‌ که چند ماه پیش به آگاهی رسیده بودند و همه‌چیز را می‌دانستند و امروز، در نقش قربانی، از دولت می‌خواهند «درد مردم را دوا کند». پدران خود را هم انکار می‌کردند و متهم به این‌ که کاسبی بلند نیستند! این است عاقبتِ توانمندی‌ای که فقط در خیال وجود داشت. @towardinside

درباره‌ی بی‌شیله‌پیله باید دانست که در واقع، بی‌شیله‌پیله، دوست‌داشتنی نیست. آدم‌ها اغلب دیگری را نه برای خودش، که برای فرافکنیِ میل خود دوست دارند. روانکاوی: آن‌که فرافکنی‌پذیر نیست، میل‌برانگیز نیست. @towardinside

چرا کمربندهای ایمنی خدمهٔ کابین این‌قدر پیشرفته به نظر می‌رسند، در حالی که کمربندهای ایمنی مسافران این‌قدر ساده‌اند؟ WHY DO CABIN CREW SEATBELTS LOOK SO ADVANCED, WHILE PASSENGER SEATBELTS ARE SO BASIC? @towardinside

در ستایشِ بازگشتِ دادگاهِ تفتیشِ عقاید علی اشکان نژاد بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی، بی‌سوادانی هستند که بلافاصله پس از هر رویدادی دست‌به‌کیبورد می‌شوند و تنها با آوردن یک «به نظرم» در ابتدای افاضاتشان، هیکلِ علم سیاست، علم حقوق، و علم اقتصاد را به لجن می‌کشند! چه بسا باید دوباره همان جهان سابق را طلب کنیم؛ جهانی که در آن «نظر داشتن» امتیاز بود، نه حقِ طبیعیِ هر موجودِ متصل به اینترنت. شاید لازم باشد بار دیگر دروازه‌های دانش را ببندیم، حلقه‌های تخصص را سخت‌تر کنیم و برای این خیلِ عظیمِ صاحب‌نظران، دادگاه‌هایی برپا کنیم که در آن هرکس پیش از گشودن دهانش احضار شود، درباره‌ی صلاحیتش بازجویی کنند و اگر نتوانست ثابت کند بر چه مبنایی سخن می‌گوید، مجازاتش نه به جرمِ اشتباه، بلکه به جرمِ گستاخیِ اظهار نظر باشد. چه رهایی‌بخش خواهد بود بازگشت جهانی که در آن هر انسان، صرفِ انسان‌بودنش را مجوزِ سخن گفتن نمی‌دانست. @towardinside

https://naghd.com/2026/08/12/%d9%be%db%8c%d8%af%d8%a7%db%8c%d8%b4-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%b1-%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%ae%d8%aa%db%8c/ پیدایش کارگر شناختی کلکتیو چپ ترجمه‌ی: ساسان صدقی‌نیا @towardinside

اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباح صلاحِ ما همه آن است کآن تو راست صلاح سوادِ زلفِ سیاهِ تو جاعِلُ الظُّلُمات بَیاضِ رویِ چو ماهِ تو، فالِقُ الأصباح حافظ @towardinside

حتی سال‌های بعد از جنگ هم بخشی از جنگ به شمار می‌رفت. سانست پارک پل استر @towardinside

در دورهٔ پهلوی، در جریان بحران ملی‌شدن نفت در سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲، بریتانیا صادرات نفت ایران را عملاً با محاصرهٔ خریدوفروش و فشار بر شرکت‌ها و دولت‌های خریدار متوقف کرد و دولت آمریکا نیز، در هماهنگی با بریتانیا، از پذیرش شرایط ایران و فروش آزاد نفت ایران حمایت نکرد؛ اسناد رسمی وزارت خارجهٔ آمریکا صراحتاً از فشار ناشی از «embargo» بر نفت ایران و تلاش برای یافتن راهی جهت بازگرداندن نفت ایران به بازار جهانی سخن می‌گویند. U.S. Department of State, Foreign Relations of the United States (FRUS), 1969–1976, Vol. XXXVI, “Foreign Economic Policy,” Document 61، بخش V، بند 38. @towardinside

حاکمیت، قدرتِ مطلق و دائمیِ یک دولت است. هیچ حقی برای شورش رعایا علیه حاکمِ دارای حاکمیت وجود ندارد. ژان بودن (Jean Bodin) Jean Bodin, Les Six Livres de la République (1576), Book I, Chapter 8, “Of Sovereignty”; English trans. The Six Books of a Commonweale (1606), Book I, ch. 8. @towardinside

پندی به مادران مادران گرامی! ارزیابی و کارنامهٔ پسران خود را به معلمان و استادان سختگیر بسپارید؛ این قربان‌صدقه‌های بی‌حدوحصر، به‌تدریج در آنان توهمی کودکانه از بزرگی و استثنایی‌بودنِ خویش می‌سازد؛ توهماتی که معلم و استاد بیچاره سال‌ها باید با زحمت اصلاحشان کند. وقتی خانواده، به‌جای تربیت و واقع‌بینی، مدام این پسران کاکل‌زری را نازپرورده و بی‌عیب بار می‌آورد، طبیعی است که در بزرگسالی نیز همان تصویر خیالی را با خود حمل کنند: آرایش، لش‌کردن در کافه‌ها و جفت‌یابیِ پی‌درپی؛ چون هر دختر قبلی لابد آن‌طور که باید و شاید نبوده است! @towardinside

اصلاح‌طلبی؛ از ادعای بدیل تا برچسب فریبکاری از منظر پدیداری، یعنی بی‌آنکه در اینجا دربارهٔ حقانیت یا بطلان هیچ‌یک داوری ارزشی کنیم، اصلاح‌طلبان در ایران توانستند با تکیه بر رسانه، مطبوعات و تبلیغات گسترده، چنان بر ذهن عمومی اثر بگذارند که خود را نه صرفاً یک جریان درون نظام، بلکه بدیلِ نظام سیاسی موجود بنمایانند؛ گویی شیپورچی برای چیزی شیپور می‌زد که هنوز در عالم واقع وجود نداشت. همین امر برای ساختار حاکم غافلگیرکننده بود، زیرا با رقیبی مواجه شد که پیش از آنکه در عرصهٔ قدرت به بدیل تبدیل شود، در عرصهٔ ادراک عمومی به صورت «بدیل» درآمده بود. مدتی طول کشید تا نظام موجود از این غافلگیری بیرون بیاید، سازوکار رسانه‌ای خود را فعال کند و جایگاهش را در میدان جدیدِ رقابت بر سر افکار عمومی پیدا کند. وقتی این اتفاق افتاد، بوقچی‌ها و شومن‌ها به میدان آمدند و شروع کردند به بیرون کشیدن نقاط ضعف، رخنه‌ها و باگ‌های فکری اصلاح‌طلبی و بزرگ‌نمایی آنها در رسانه و شبکه‌های اجتماعی. به‌تدریج، مسئله فقط نقد یک جریان سیاسی نبود؛ خودِ تصویر ساخته‌شده از آن جریان فرو ریخت. در فضایی که زمانی اصلاح‌طلبان برای خود جایگاه «بدیل» ساخته بودند، این بار همان‌ها در شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان فریبکار شناخته شدند و «اصلاح‌طلبی» نیز از یک عنوان سیاسی، به تدریج به یک برچسب تحقیرآمیز و حتی فحش سیاسی تبدیل شد. @towardinside

راهنمای جامع تعویض دوست علی اشکان نژاد انسانِ امروز، خانواده را به مثابه نخستین پناهگاهِ خویش انکار کرده و چون جانوری تک‌زی، در دخمهٔ فردیتِ خود به حیات ادامه می‌دهد. سپس، در میان ویرانه‌های همین انزوای خویش، به جست‌وجوی «آدم‌های جدید» می‌رود؛ آدم‌هایی برای چند فصل، چند ماه، چند پیام و چند معاشرت. اما این دیدارها دیدارِ انسان با انسان نیست؛ مواجههٔ ویترین‌هاست با یکدیگر. هر کس ویترینی می‌آراید، لبخندی می‌چسباند، زوایای نامطلوب را پنهان می‌کند و تا آنجا «دوست» است که نمایشِ آراسته‌اش دوام بیاورد. و چون اندکی از پشت صحنه پیدا شد و موجودِ واقعی از زیر تزئینات بیرون زد، نمایش تمام می‌شود و شکارِ ویترین بعدی آغاز. باید گفت: دوست عوض کردن شغل نیست! این صورتِ سبک‌سرانه و مصرفیِ رابطه، نه فقط بی‌سرانجام، که هولناک است. زیرا از این شیوه، آدم‌هایی تربیت می‌شوند که دیگر نه ریشه‌ای دارند و نه وفاداری‌ای؛ مارمولک‌های بی‌کس‌وکار، سرد، ترسناک و بی‌قاعده که در هر دیوار برای خود شکافی تازه می‌یابند و هیچ‌جا خانه ندارند. @towardinside

https://pecritique.com/2026/08/12/%da%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d8%ac%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d8%aa%d8%ba%db%8c%db%8c%d8%b1%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d9%82%d9%84%db%8c%d9%85%db%8c-%d9%81%d8%a7%d8%ac%d8%b9%d9%87%d8%a8/ گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی فاجعه‌بار / کامران نیری @towardinside

گرت آرزوی آنست که خون خلق ریزی چه کند که شیر گردن ننهد چو گوسفندت تو امیر ملک حسنی به حقیقت ای دریغا اگر التفات بودی به فقیر مستمندت سعدی @towardinside

مخاطبان گرامی «رو به درون» پایگاه‌های علوم انسانی، غالباً برآمده از یک سنت فکری یا متکی بر چارچوبی نظری‌اند و طبیعی است که در انتخاب مطالب، نوعی جهت‌گیری داشته باشند. «رو به درون» اما خود را به مکتب یا اندیشه‌ای خاص مقید نمی‌داند؛ تنها معیار ما، برخورداری مطلب از وزن و اعتبار فکری است. از این‌رو، در حوزه‌هایی چون اندیشه سیاسی، مطالبی از جریان‌های گوناگون ــ از لیبرالیسم و سوسیالیسم تا سلطنت‌طلبی و دیگر دیدگاه‌ها ــ منتشر شده است، مشروط بر آنکه از حیث فکری و نظری واجد اهمیت و تأمل باشند. تنوع دیدگاه‌ها، برای ما نه یک امتیاز فرعی، بلکه بخشی از معنای علوم انسانی است. از شکیبایی مخاطبان ارجمند سپاسگزاریم که حتی در برابر مطالبی که با مبانی فکری آنان همدل نیست، مجال می‌دهند این تنوع حفظ شود. با احترام @towardinside

بازاستفاده از شیرینی‌های ترِ مانده در برخی قنادی‌ها در برخی قنادی‌ها، حتی واحدهای شناخته‌شده و مشهور، مشاهده شده است که شیرینی‌های ترِ فروش‌نرفته یا قطعات باقی‌ماندهٔ کیک به‌جای دورریز کامل، پس از جداسازی قسمت‌های نامطلوب، در تهیه یا تزئین محصولات دیگری به کار می‌روند؛ برای نمونه، قطعات کیک با خامه ترکیب یا پوشانده می‌شوند و سپس با موز، تکه‌های میوه، شکلات و سایر مواد تزئین می‌شوند تا محصولی با ظاهر و نامی متفاوت عرضه شود. این شیوه لزوماً به معنای استفاده از محصول فاسد نیست، اما در صورت نگهداری نامناسب یا عبور از شرایط مجاز بهداشتی، می‌تواند خطر آلودگی و فساد را افزایش دهد. #درباره‌ی_فرهنگ‌_خوراکی‌ها @towardinside