.

مردی خامنه‌ای، بالأخره مردی. *نابود باد جمهوری اسلامی.

‌ شاپور بنیاد بهرام اردبیلی کیوان قدرخواه پرویز اسلام‌پور منوچهر یکتایی طاهره صفارزاده محمد زهری رضا براهنی فیروز ناجی هوتن نجات اسماعیل شاهرودی شاپور جورکش اسماعیل خویی محمود شجاعی محمدرضا اصلانی منوچهر آتشی عباس نعلبندیان محمدرضا فشاهی مجید نفیسی عبدالعلی دستغیب هوشنگ گلشیری محمد مختاری بهرام صادقی غزاله علیزاده ابراهیم گلستان منیرو روانی‌پور عباس معروفی شاهرخ مسکوب ژاله اصفهانی گلی ترقی فریدون توللی حسن هنرمندی احمد محمود کبری امین سعیدی (شهرزاد) صادق چوبک پرتو نوری‌علا محمد محمدعلی علی اشرف درویشیان حسین رسائل ارسلان پوریا حمید عرفان بهزاد زرین‌پور اکبر سردوزامی ــــــــــــــــــــــــــــــــــ جنگ اصفهان جنگ طرفه شعر دیگر جزوهٔ شعر کتاب شعر

از شمارهٔ ۲۹ مجلهٔ تماشا، ۱۵ مهرماه ۱۳۵۰.

💬 ضیافت نفرت | پرونده‌ای در باب فاشیسم @enkarmag

از دنیای سخن ۱۰.

جهت اسکن کتب و.‌.. https://t.me/+7cjJ90xNiZwxN2Nk

۱۳۴۶.

بیانیه‌ی کانون نویسندگان ایران درباره‌ی حمله‌ی تجاوزکارانه‌ی اسرائیل به ایران https://telegra.ph/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87-06-16

وضعیت همچنان که عده‌ای سرگرم جمله‌سازی با «ققنوس» و «تمدن کهن» و «وطن» و «پاینده ایران» هستند و حداکثر پیش خودشان و اینجا و آنجا دلیل می‌آورند که سرنوشت حکومتی غیرمردمی و نفرت‌انگیز و بی‌کفایت جز این نیست، و عده‌ای دیگر، از این هم پوچ‌تر، کف‌ به دهان آورده‌اند و امید دارند که تبهکارترین و شرورترین زائدهٔ نظامی جهان کار را یکسره کند و آن پادشاه اوباش و پاسبان رذالت و مفتخوری را به تهران بیاورد تا هفته‌ای دو سه روز بر تخت طاووس بنشیند و باقی هفته را در ویلای مریلند بر ملک کیانی حکم براند، عملیات کلنگی‌سازی در گوشه‌وکنار کشور، با «مهارت تمام در نقطه‌زنی»، ادامه دارد. سر ظهر امروز، ارتش اسرائیل به ایرانیانِ ساکن در نزدیکی مراکز نظامی هشدار داد که تا اطلاع ثانوی منازل خود را ترک کنند — به‌عبارت دیگر، فرمان کوچ اجباری و آواره‌سازی میلیون‌ها ایرانی صادر شده است. عصر خبر آمد که مناطق مسکونی در تهران، ازجمله میدان تجریش و کوچه‌ای در عباس‌آباد، بمباران شده است — ترجمه‌ای دقیق از «نزدیکی مراکز نظامی». جواد طباطبایی عادت داشت که گاه‌وبیگاه در این سخنرانی و آن مصاحبه بادی به غبغب بیندازد و بگوید که «از ایران باید دفاع کرد — به نام یا به ننگ». اهن و تلپ بدناسونالیست‌های ایرانشهریِ سال‌های اخیر از این حد فراتر نمی‌رود: ایران موضوع فخر و رجزخوانی و لاف‌های بی‌پایان است. نخستین گلوله که شلیک شود، همهٔ این دادوقال‌ها دود می‌شود و به هوا می‌رود. شهریور ۱۳۲۰، آن آغاز تحقیرآمیزترین و سیاه‌ترین روزهای سدهٔ اخیر، با همین دست‌فرمان رقم خورده است. همین حالا هم دیدنی است که خیل «ایرانگرایان»، اگر کنار هارترین جریان‌های راست افراطی جهان برای کلنگی‌سازی ایران کف و سوت نزنند، دست‌کم زبان در کام گرفته‌اند و حداکثر سروته ماجرا را با ریتوریک مستعمل هم می‌آورند. لابد به من و امثال من نمی‌آید که سنگ ایران را به سینه بزنیم — کسانی که بعضاً یک خط شعر فارسی را از رو نمی‌توانند بخوانند و یک صفحه از تواریخ قدیم و جدید این سرزمین را اگر فلان نظریه‌پرداز فرنگی بلغور نکرده باشد بعید است در خاطر داشته باشند، اگر لطف کنند ما را جهان‌وطن می‌خوانند، وگرنه تردیدی در بی‌وطنی و ایران‌ستیزی ما روا نمی‌دارند. باری، اما غالباً این‌قدرم عقل و کفایت باشد که نخواهم زیستگاهم، محل زندگی‌ام، جایی که در آن بالیده‌ام و نفس می‌کشم و راه می‌روم و حرف می‌زنم و عاشقی می‌کنم و به هزاران شکل ایجابی و سلبی دیگر با آن در ارتباطم، این محله در منتهاالیه جنوب‌غربی تهران، این شهر، این جامعه، این زندگی اجتماعی نابود شود. گفت: تو آخه مسافری، خون رگ اینجا منم. و اگر یک لحظه به خودمان مسلط باشیم و قوهٔ عاقله‌مان را به دست یاسمین پهلوی و علی کریمی و سروش هیچکس و مابقی اوباش ندهیم، همهٔ حرف همین است: اسرائیل دارد این کشور زیبا را نابود می‌کند و ما را از خانهٔ خودمان بیرون می‌اندازد. تجربهٔ غزه به من می‌گوید که ممکن است یک ساعت دیگر، یک روز دیگر، یک هفتهٔ دیگر زنده بمانم و ممکن است سال‌ها بزیم و کابوس هولناک‌ترین شب‌ها و دقایق را تا همیشه پیش چشم داشته باشم. می‌نویسم.

رشته‌توییت خواندنی و مفصلی در معرفی محمدجعفر پوینده که این‌طور شروع می‌شود: «“از من نخواهید به شرافتم خیانت کنم” وقتی او را در خیابان ایرانشهر ربودند و به دفتر حراست گورستان تهران بردند تا به دارش بکشند هنوز آخرین مصاحبه‌اش منتشر نشده بود: «تایید وضع موجود،…

خسرو صادقی بروجنی: «محمدجعفر پوینده را اگر نمی‌کشتند امروز تازه ۷۱ سالش می‌شد.» .

https://on.soundcloud.com/sUQyhRuz8x2adOusiq

بی‌تو تمام پنجره‌ها بسته است.

منبع.