زمان میگذره‌، زندگی جریان داره و ما هیچوقت فراموش نمی‌کنیم‌.

سال بلوا‌.

اندوه، مرا پدرانه‌‌ در آغوش گرفت.

+ما هیچ خاطره‌ای نداریم -شاید چون هیچوقت نداشتمت

«تاحالا به سکوتی که پر از حرفه رسیدی؟»

و در همان لحظه فهمیدم که این فقط یک خداحافظی ساده نیست. این پایانِ همه‌چیز بود.

همیشه دوست داشتم هیچوقت دوست داشته نشدم

_خوشبختی تو چیه؟ «تو.»

داریوش – دستایِ‌ تو

1:40

نبودت درد داشت، بودنت بیشتر

از زمانی که رفتی همه‌چیز یادآور توست ؛ حالا بدون تو، هیچ چیزی کامل نیست

پدر پرسید: «دنبال چی می‌گردی؟» آیدین گفت: « دنبال خودم.»

اگر رفتی، برو و هیچوقت برنگرد‌.