꧁ مٖؒاٖؒـٖؒہٖؒ نٖؒقٖؒرٖؒـٖؒہٖؒ اٖؒیٖٖؒؒ ꧂

باصدای استاد حسن گرامی شعر،#هلالی جغتایی

بقلم بانومونافرجاد خوانش:بانونسرین 🍃 هولوکاس 18-19دی.1404😢

خفته خبرنداردسربرکنارجانان کاین شب درازباشدبرچشم پاسبانان #سعدی

✅ ترانه بذار حرفمو بزنم ✅ خواننده : ایرج ✅ آهنگ : حسن لشگری ✅ شعر : پرویز وکیلی روزگاری به تو پابنده دلم

استاد ایرج درگذشت. جناب سرهنگی که «پهلوان آواز» ایران بود حسین خواجه‌امیری، خواننده نامدار موسیقی ایرانی که با نام هنری ایرج شناخته می‌شد، دیروز چهارشنبه ۲۱ مرداد ماه در ۹۴ سالگی درگذشت. درگذشت او موجی از خاطرات دوران طلایی موسیقی و سینمای قبل از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ را زنده کرده است، به ویژه در نزد شنوندگان برنامه‌های رادیویی و یا انبوه تماشاگرانی که آواز برخاسته از سینه ایرج را از لبان ستارگان فیلم‌های آن موقع می‌دیدند و می‌شنیدند. افسر آواز خوانی که حسن کسایی، اسطوره نی را واداشت «پهلوان آواز» خطابش کند و صدایش برای محمدرضا شجریان، خسرو آواز ایران، «متر و معیار سنجش کیفیت صدا در تاریخ آواز خوانی ما» باشد. روحش شاد و یادش گرامی ❤️🍃

🍃 خواستم لب به لبانت بگذارم، که نشد جان به اقلیم وصالت بگذارم، که نشد خواستم در برخورشید وصالت همه دم سر سودا به سلامت بگذارم، که نشد جلوه ی عشق تو تا کوکب اسماء رسید سر به سجاده ی ماهت بگذارم، که نشد چشم من، مردمکش را به صحرای تو داد خواستم آن به امانت بگذارم، که نشد شب نشینی به سحر کردم و پیدا نشدی خواستم دل به خجالت بکذارم، که نشد مست و مدهوش توام ای صنم خوش صورت جان و هستی به غرامت بگذارم، که نشد در سحرگاه که مرغ سحری ناله کند مهر انگشت به اشارت بگذارم، که نشد سایه ی زلف تو دید،م ز منش پوشاندی خواستم جان به حلاوت بگذارم، که نشد سر به سجاد،ه زانو همه شب بنهادم خواستم جان به فراغت، بگذارم که نشد مست یک بلبل باغم، اگرش ره دهدم سر بدامان قیامت بگذارم، که نشد "عارفم" جاه و مکان نیست، که نیست خواستم پا به شجاعت بگذارم، که نشد محمدحسین عارفی 🍃

🍃 بگذار تا بگویم شرح فراق یاران از دست رفت صبرم، با من ببار باران هر لحظه سر به سوئی، بَر می کُند نگاهم دیگر کَسش نبیند، در رهگذر خرامان تو جانِ جانِ مائی، ای نور هر دو چشمم میل دگر ندارد، جان بی جمال جانان شب‌ها مرا سحر شد، ئیینِ من دگر شد مرغ سحر فرو خفت، نای خوش هَزاران! سودا ز سوز سینه، عشق و غم و دگر هیچ سودا ز عشق خیزد، ناله به غمگساران در کوی نیکنامی با خیل عشقبازان سرها بریده باید، پیمان سربداران یادت به دل نشسته، گر خاطرت سمر شد رفتی، ولی به در هست، چشم امیدواران چشم از تو برنگیرم، تا هست در وجودم مِهری از آن هِزاران، تا هست روزگاران ای "جلو"ه کز فروغش، نوری به دل بتابد گر جامه‌ات سیه شد، روزِ وداعِ یاران فربد شکوهی "جلوه" 🍃

بی پناه بوده ام از درد که شاعر شده ام هر شب از خونِ جگر گفتم و ماهر شده ام من غریبم و غریب دردِ مرا می داند کاش گویند که رضا ضامن و زائر شده ام #یاغریب_الغربا ✍️ #آرمان_طاهری @armanghazal