یکی‌ بود

و من تورا انتخاب کردم تا آبادی من باشی.

[مگه به من قول ندادی...]

و شاید حق با تو بود عزیز من غم برای همیشه باقی خواهد ماند

و انتظار چیز قشنگی نیست

آدم‌ها عوض میشن عزیزکرده بدون اینکه به تو توضیحی بدن

و عزیزِ من، مدت‌هاست برای هیچ‌چیز جز تو و وطن گریه نکرده‌ام…

او خانه بود بدون اینکه خودش بداند

خاکستری یاسی من پاپا سالیوان کافه مورد علاقه‌ی من در مارسی عزیزکرده‌ی قلب کوچک من تو،ژنرال من تو تمام ذوق کودکانه‌ی من برای ادامه دادن به زندگی هستی تو هرچیزی هستی که به زندگی من معنا می‌دهد

23/Oct/2025 تلگراف همه چیز به مرور بهتر میشه. مشکلات قدیمی حل میشن و مشکلات جدید جوونه میزنن. زندگی گاهی بی‌رحم و گاهی بسیار عاشقانه است.گاهی دلت برای یه حرکت ساده مثل مو پشت گوش انداختن تنگ میشه و پیش خودت فکر می‌کنی این رابطه تمام شده‌ است و دیگه مثل گذشته همدیگر رو دوست ندارید،و گاهی عاشقانه و عاجزانه منتظری تا زودتر در خونه باز شه و تو خودت رو پرت کنی بغلش تا فقط چندتا نفس عمیق بوی عطرش رو قورت بدی. به خوشمزگی پاستای آلفردو و لازانیای قرمزه،گاهی هم به بدشانسی آتیش گرفتن ماهیتابه و یا افتادن قاشق سس روی سرامیک سفید خونه است. به قشنگی رزهای خشک شده جلوی شیشه ماشین و یا قرارهای یواشکی و آشکار دوشنبه‌های اول ماه. زندگی به قشنگی خوابیدن روی بازوش و نصفه شبی بلند شدن و زل زدن به برگشته مژگانه. یا که نوازش آروم روی صورتش طوری که از خواب بیدار نشه بلکه فقط یهو دستش رو تکون بده. به زیبایی تمام لحظاتی که من مطمئنم هیچکس رو بیشتر از تو نمیتونستم توی زندگیم دوست داشته باشم. به زیبایی انتظار و بی‌قراری برای نامه‌های کاغذی. ولی اینبار نامه‌ی تو بهت تلگراف شده عزیزکرده.

تو ذوق قلب کوچک منی:)

و گاهی او فقط یک شرقی غمگین است

عشق می‌کنم بهم میگن نیستی!کجایی؟ بله نیستم چسبیده به خودم،به آرامشم،به کارم،به زندگیم،به پارتنر قشنگ‌تر از ماهم

تو بوی خونه میدی عشق بوی پناه بوی امنیت بوی وطن