𝐁𝐋𝐀𝐂𝐊 𝐒𝐖𝐀𝐍

Then: Now:

نفس کشیدن همیشه به معنای زندگی کردن نیست عزیز من،گاهی فقط از روی اجبار و برای بقاست.

میدونی عزیزدلم‌؟؟ گاهی اوقات هم تقصیر هیچکس نیست،هرچقدر تلاش میکنی نمیشه،هر دوتون حق دارین ولی فقط نمیشه. دلیل خاصی هم نمیتونی پیدا کنی براش، مثل این میمونه که کل دنیا و جهان یکی شن تا فقط شما دوتا رو جدا کنن؛تو با انبوهی از جنگ و جدال مواجه میشی، تا جون تو بدنت هست میجنگی و اخ نمیگی ولی در اخر چیزی ازت باقی نمیمونه؛ تو میمونی و تنهاییت با بار سنگینی از غم،درد،حسرت و دلتنگی برای روزایی که احساس کردی واقعا زنده بودی،نه فقط نفس کشیدن باشه برای بقا.

1:00 Hollywood is bleeding; But we call it home...:)

زِمستانِ اِمسال خُدا نَداشت؛ زیرا اَگر که داشت بَرف تازه نِشسته روی خاک این میهَن،به سِپیدی ماه بود نه به سُرخی خون جَوانان دَلیر این سَرزمین!

اینو یادت باشه،همیشه اونایی که بیشترین دردا رو دارن صاحب زیباترین لبخند ها هستن؛چون اونا خیلی خوب یاد گرفتن چطوری تلخی دردا رو با شیرینی لبخند بپوشنن.

0:47

در به در همانند معتاد بیچاره ای که مواد به بدنش نرسیده باشد،دنبال کوچک ترین ردی از تو درون قلبم بودم. به جای جایش نگاه کردم،دیوار هایش،پنجره هایش،سقفش،ایوانش،پشت بامش.. هرجایی که به ذهنم رسید دیدم،گشتم،اما اثری از تو نبود. فراموش نمیکنم،منی که اعتقادی به پرودگار نداشتم،چگونه بر روی زانو هایم افتادم و به همان خدا با تمام وجودم التماس کردم که مایه ی وجودم را از من نگیرد اما،بی فایده بود. به هر حال به قول قدیم ها،هرچیزی که در تقدیر نوشته شده باشد دیر یا زود اتفاق می افتاد. اما تقدیر من تو بودی عزیزکم و اتفاقا خالق هم تورا به نام من زده بود تا جانی دوباره به این بنده اش ببخشد؛اما گویی دل تو گیر دیگری بود که اجازه نداد مال من شوی. حال که نیستی هیچ چیزی روح ندارد پریزاد. نه روحی،نه رنگی،نه جانی... در و دیوار خانه ها لباس عزا بر تن کرده اند،مردم شهر روزه سکوت گرفته اند،آسمان از بغضی که دارد فقط می بارد،شبانه روز با بی میلی گذشته و حتی درختان شهر هم دیگر نفس نمی‌کشند! اوه،من؟؟ از من نپرس عزیز ترینم،منی بعد تو نمانده است. تمامی اعضای وجودم‌،روحم،تنم،جانم،قلبم و حتی ذهنم همگی به سوی تو پر کشیده اند. در این گوشه من ماندم و یک کالبد خالی از همه چیز که فقط نفس می‌کشد. به راستی راز جادویی طلسمت چه چیزی بود که حتی ماهرترین ها هم از دوای درد من عاجز ماندند. گرچه من که شکایتی از وضعیت خود ندارم؛خود را خوشبخت میدانم زیرا درد دل من درد عشق است! انسانی که نتواند عشق را در زندگی اش تجربه کند هیچ گاه تکامل نمی یابد‌. آری جگر گوشه ی من،بنده هیچ شکایتی ندارم اما کاش قبل از اینکه برای همیشه تنها می‌ماندم،برای آخرین بار نگاهم را به نگاهت میدوختم اما بازهم میندانستم تو نخواهی برگشت.

+چرا میخوای بمیری؟! -دلیل زندگی تو بمیره تو میتونی زنده بمونی و به نفس کشیدنت ادامه بدی؟؟

0:58 مَن تَمامِ دُنیا رو پُشت سَر گُذاشتم، تا به تو برسم. تو دارایی اَرزشمندِ مَنی؛ یه چیزایی توی وجودت هَست که منو جَذب میکنه! یه نیروی مغناطیسی..

من باختم،همون روزی که چشمات رو دیدم. من باختم،همون روزی که صدای خنده هات گوش هام رو نوازش کرد. من باختم،همون روزی که وقتی چشمام رو بستم؛تصویرت پشت پلکام نقش بست. من باختم،همون روزی که بغلت بهم آرامشی داد که همیشه دنبالش بودم. من باختم،وقتی توی تنهایی رویاهام یهو زندگی با تورو تصور کردم. من باختم،وقتی دیدم با بودنت دارم میخندم. من باختم،وقتی گرمی دستات سردی دستای منو به آغوش کشید. من باختم،وقتی با دیدن چیزهای کوچیک یاد تو افتادم. من باختم،وقتی که کسی به غیر تو به چشمم نیومد. من باختم،وقتی دیدم دارم سعی میکنم بخاطر تو زندگی کنم. من باختم،وقتی داشتم رو خودم کار می‌کردم تا برای تو آدم بهتری باشم. من باختم،وقتی داشتم ازت توی دفتر خاطراتم می‌نوشتم. من باختم،وقتی نتونستم تورو با هیچ کلمه و جمله ای توصیف کنم. من باختم،وقتی شب توی خوابم تورو دیدم. من باختم،وقتی نگاهم به لبات افتاد. من باختم،وقتی قلبم با دیدنت گرم شد. ولی حدس بزن چی؟! من باختی رو تجربه کردم که با هزاران برد هم عوض نمیکنم.آره،من به عشق باختم.اشکالی هم نداره اگه این باخت باعث نابودی من بشه؛به هر حال کار از کار گذشته.من خیلی وقته خودمو بهت باختم! و میدونی چیه؟؟ برد من وقتیه که به تو میبازم.

گَر تو شَوی گُناه،مَن توبه نِمیکنم زِ تو!