دفتر علم🪶📖

🤲🏻چند دعاء برای ایام جنگ: ۱-ابو حمزه گويد: حضرت باقر عليه السلام به من فرمود: اى ابا حمزه! چرا هر گاه براى تو پيش آمدى می‌آید كه از آن خوف داری به يكى از گوشه‌هاى خانه‌ات يعنى بسوى قبله رو نميكنى، پس دو ركعت نماز بخوانى سپس هفتاد بار بگوئى: «یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ وَ یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ وَ یَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ وَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ» و در هر بار كه اين كلمات را مى‌گوئى حاجت خود را بخواهى؟ (الکافی ج ۲، ص ۵۵۴) ۲-رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس به او اندوهى يا غمى يا سختى يا بلائى يا دشوارى (در معیشت) برسد پس بگويد: «اللَّهُ رَبِّی وَ لَا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ» (الله پروردگار من است و چیزی را با او شریک نمی‌کنم، بر آن زنده‌ای که نمی‌میرد توکل می‌کنم) ۳-امام صادق علیه السلام فرمود: هرگاه از پیش آمدی می‌ترسی پس بگو: «اللَّهُمَّ إِنَّکَ لَا یَکْفِی مِنْکَ أَحَدٌ وَ أَنْتَ تَکْفِی مِنْ کُلِّ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ فَاکْفِنِی کَذَا وَ کَذَا» (به جای «کذا و کذا» آن امری که می‌ترسی را بگو) و در حدیث دیگر فرمود: می‌گویی: «یَا کَافِیاً مِنْ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ لَا یَکْفِی مِنْکَ شَیْ ءٌ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ اکْفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ» (الکافی ج ۲، ص ۵۵۷) ۴-امام صادق علیه السلام فرمود: امام سجاد علیه السلام می‌فرمود: هرگاه این کلمات را می‌گویم برایم مهم نیست (و باکی ندارم) حتی اگر جن و انس، علیه من جمع شوند!: «بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ مِنَ اللَّهِ وَ إِلَی اللَّهِ وَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ عَلَی مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله اللَّهُمَّ إِلَیْکَ أَسْلَمْتُ نَفْسِی وَ إِلَیْکَ وَجَّهْتُ وَجْهِی وَ إِلَیْکَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِی وَ إِلَیْکَ فَوَّضْتُ أَمْرِی اللَّهُمَّ احْفَظْنِی بِحِفْظِ الْإِیمَانِ مِنْ بَیْنِ یَدَیَّ وَ مِنْ خَلْفِی وَ عَنْ یَمِینِی وَ عَنْ شِمَالِی وَ مِنْ فَوْقِی وَ مِنْ تَحْتِی وَ مِنْ قِبَلِی وَ ادْفَعْ عَنِّی بِحَوْلِکَ وَ قُوَّتِکَ فَإِنَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِکَ.» ۵-عبد اللَّه بن عبد الرحمن گويد: حضرت باقر عليه السلام به من فرمود: آيا دعائى به تو نياموزم كه با آن دعاء كنى؟ که همانا ما اهل بیت هر گاه امرى بر ما سخت آید و از سلطان (صاحب قدرت) از امرى بترسيم كه تاب آن را نداريم، با آن دعا (بدرگاه خداوند) دعا ميكنيم. عرض كردم: بله پدر و مادرم بفدايت باد اى فرزند رسول خدا! فرمود: بگو: «یَا کَائِناً قَبْلَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ یَا مُکَوِّنَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ یَا بَاقِی بَعْدَ کُلِّ شَیْ ءٍ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِی کَذَا وَ کَذَا.» (به جای «کذا و کذا» حاجت گفته شود) ۶-ابن أبى حمزه گويد: از حضرت على بن الحسين عليهما السلام شنيدم كه به فرزندش ميفرمود: اى پسر جانم براى هر كدام از شما مصيبتى رسيد يا پيش آمد ناگوارى اتفاق افتاد، پس باید وضوء بگیرد و بايد وضوء كاملى باشد (یعنی صورت و دست‌ها هرکدام دوبار شسته شوند) سپس دو ركعت يا چهار ركعت نماز بخواند، سپس در آخر آنها (يعنى در سجده آخر و يا بعد از نماز) بگويد: «یَا مَوْضِعَ کُلِّ شَکْوَی وَ یَا سَامِعَ کُلِّ نَجْوَی وَ شَاهِدَ کُلِ مَلَإٍ وَ عَالِمَ کُلِّ خَفِیَّةٍ وَ یَا دَافِعَ مَا یَشَاءُ مِنْ بَلِیَّةٍ وَ یَا خَلِیلَ إِبْرَاهِیمَ وَ یَا نَجِیَّ مُوسَی وَ یَا مُصْطَفِیَ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله أَدْعُوکَ دُعَاءَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ قَلَّتْ حِیلَتُهُ وَ ضَعُفَتْ قُوَّتُهُ دُعَاءَ الْغَرِیقِ الْغَرِیبِ الْمُضْطَرِّ الَّذِی لَا یَجِدُ لِکَشْفِ مَا هُوَ فِیهِ إِلَّا أَنْتَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ» زيرا كسى به اين دعا خدا را نخواند جز اينكه خداوند گرفتاريش را برطرف سازد ان شاء اللَّه. ادامه دارد... دفتر علم🪶📖: @DaftareElm

پنج حدیث اساسی درباره‌ی معامله، سرمایه گذاری و شراکت: ۱-ظريف بن ناصح گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: «معاشرت و معامله نکن مگر با کسی که در خیر و برکت بزرگ شده.» (الکافي ج ۵، ص ۱۵۸: عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ ظَرِيفِ بْنِ نَاصِحٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ تُخَالِطُوا وَ لاَ تُعَامِلُوا إِلاَّ مَنْ نَشَأَ فِي اَلْخَيْرِ.) ۲-صبيح گويد: امام صادق عليه السّلام به من فرمود: «از شخص کم بهره (در معاملات) خریداری مکن چون که کاسبی او برکت ندارد.» (الکافي ج ۵، ص ۱۵۷: عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ اَلْعَبَّاسِ بْنِ اَلْوَلِيدِ بْنِ صَبِيحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: لاَ تَشْتَرِ مِنْ مُحَارَفٍ فَإِنَّ صَفْقَتَهُ لاَ بَرَكَةَ فِيهَا.) ۳-عيسی‌ گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: «مبادا تو و معاشرت با افراد پست؛ زيرا كه فرد پست راهی‌ به خير و برکت ندارد.» (الکافي ج ۵، ص ۱۵۸: مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ [اَلْحُسَيْنِ خ ل] بْنِ مَيَّاحٍ عَنْ عِيسَی‌ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: إِيَّاكَ وَ مُخَالَطَةَ اَلسَّفِلَةِ فَإِنَّ اَلسَّفِلَةَ لاَ يَئُولُ إِلَی‌ خَيْرٍ.) ۴-امام باقر علیه السلام فرمود: «همانا مَثَلِ نیازمندی به کسی که تازه به مالش رسیده (تازه‌ به‌ دوران رسیده) مانند درهمی در دهان افعی است که به آن درهم نیازمندی ولی از آن افعی در خطر.» (تهذيب الأحکام ج ۶، ص ۳۲۹: عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ اَلْيَقْطِينِيِّ عَنْ زَكَرِيَّا اَلْمُؤْمِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «إِنَّمَا مَثَلُ اَلْحَاجَةِ إِلَی‌ مَنْ أَصَابَ مَالَهُ حَدِيثاً كَمَثَلِ اَلدِّرْهَمِ فِي فَمِ اَلْأَفْعَی‌ أَنْتَ إِلَيْهِ مُحْوِجٌ وَ أَنْتَ مِنْهَا عَلَی‌ خَطَرٍ».) ۵-امام صادق علیه السلام فرمود: «ای داود! دستت را تا آرنج در دهان اژدها کنی برای تو بهتر از حاجت خواستن از آنکس است که کسی نبوده و تازه کسی شده (تازه به دوران رسیده)» (تهذيب الأحکام ج ۶، ص ۳۲۹: عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ يُوسُفَ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ اَلْخَزَّازِ عَنْ دَاوُدَ اَلرَّقِّيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ: «يَا دَاوُدُ تُدْخِلُ يَدَكَ فِي فَمِ اَلتِّنِّينِ إِلَی‌ اَلْمِرْفَقِ خَيْرٌ لَكَ مِنْ طَلَبِ اَلْحَوَائِجِ إِلَی‌ مَنْ لَمْ يَكُنْ فَكَانَ») دفتر علم🪶📖: @DaftareElm

💡پاسخ به دو اشکال احمقانه به روایات مطلاق بودن امام حسن مجتبی علیه السلام متأسفانه عادت بدی شده که بعضی دین‌پژوهان برای کسب رضایت مخالفان دین و مدعیان روشنفکری، با هر استدلال چرندی که به ذهنشان می‌رسد، تیشه به ریشه روایات معتبر در کتب دسته اول شیعه (مثل الکافی و المحاسن) می‌زنند تا خود را یک دیندار متمدن عاقل جلوه دهند. لذا به این افراد می‌گوییم: «رجالی لوس». در حالی که براهین و ادله‌ی به مراتب محکم‌تر از این استدلال‌های چرندشان را اگر در تأیید روایات بیاورید خواهند گفت: «این‌ قرینه‌ها دلیل بر صدور روایت نمی‌شود». بله! اما اشکالات مضحک و سست شما دلیل بر جعل و رد روایت می‌شود! این رجالیون لوس در رد روایات مطلاق بودن امام حسن مجتبی علیه السلام دو اشکال احمقانه‌ی عمده مطرح می‌کنند: اشکال اول: "این روایت، با آیه تطهیر و حدیث «ما من شیء أبغض إلى الله من الطلاق» (هیچ حلالی نزد خداوند مبغوض تر از طلاق نیست) و با مبانی اعتقادی کلامی شیعه معارض است." 🪶پاسخ: ✓اولاً مصادره به مطلوب می‌کنید؛ یعنی هنوز ثابت نکردید که کثرت طلاق امام مجتبی علیه السلام، گناه یا اشتباه است که می‌گویید با آیه تطهیر معارض است. ✓ثانیاً اگر دلیلتان بر تعارض این عمل با آیه تطهیر، همین روایتی است که ذکر کردید واقعاً باید به میزان حدیث فهمی شما خندید که هنوز نمی‌دانید این روایت درباره «طلاق ذواق» است یعنی کسی که با زن‌ها فقط به هدف چشیدن مزه‌شان ازدواج دائم می‌کند و وقتی مزه‌شان را چشید آن‌ها را طلاق می‌دهد تا بقیه‌ی زن‌ها را هم بچشد و این کار را مدام انجام می‌دهد. به چنین کسی می‌گویند «ذواق» و عمل چنین کسی در طلاق دادن است که مبغوض خداوند است. ✓ثالثاً مگر در باقی موضوعات اعتقادی یا فقهی تعارض نداریم؟ چرا اگر روایتی در تعارض با مشهورات اعتقادی یا فقهی باشد با هر توضیح لایتچسبکی هم که شده به زور می‌خواهید آن را جمع کنید؟ ولی اینجا به صرف یک تعارض ظاهری حدیث را رد می‌کنید و حتی به خود انقدر زحمت نمی‌دهید که چند باب آنورتر از همین کتاب کافی را بخوانید و این حدیث را ببینید تا وجه جمع این تعارض ظاهری برایتان روشن شود؟: امام صادق علیه السلام فرمود: «طلاق دادن پنج نفر در هر حالتی هیچ اشکالی ندارد! ۱-زنی که شوهرش از او غائب است. ۲-زنی که (هنوز) حیض نشده است. ۳-زنی که (هنوز) به او دخول نشده است. ۴ـو زن باردار. ۵-و زنی که از حیض شدن ناامید (و یائسه) شده است.» (الکافي ج ۶، ص ۷۹: علی بن ابراهیم عن أبیه عن إبن أبی عمیر عن حماد عن الحلبی عن أبي عبد الله علیه السلام قَالَ: لاَ بَأسَ بِطَلاَقِ خَمسٍ عَلَى كُلِّ حَالٍ اَلغَائِبِ عَنها زَوجُها وَ اَلَّتي لَم تَحِض وَ اَلَّتِي لَم يَدْخُل بِها زَوجُها وَ اَلْحُبلَى وَ اَلَّتي قَد يَئِسَت مِنَ اَلمَحِيضِ.) 🪶بیان: پر واضح است که می‌توان آن تعداد زنانی که امام مجتبی علیه السلام طلاق داده اند را جزو یکی از این ۵ زن دانست که با توجه به اصرار و هجوم مردم به نکاح با آن حضرت، به نظر می‌رسد غالب آن زنها جزو دسته سوم بودند یعنی حضرت فقط عقد می‌کرد و قبل از دخول بلافاصله طلاق می‌داد تا نوبت به چهار زن بعدی برسد. هرچند با توجه به رسم رایج در میان اعراب بعید هم نیست که بعضی‌ها دختران نابالغ خود (دسته دوم) را صرفاً به عقد آن حضرت درمی‌آوردند تا با پیامبر و امیر مؤمنان خویشاوند شوند که با توجه به حدیث فوق طلاق دادن آن‌ها در هر حالتی که باشد هیچ اشکالی نداشت. سه روایت دیگر نیز با همین مضمون با اسناد دیگر از امام صادق و امام باقر علیهما السلام روایت شده است. اشکال دوم: "این روایت، با معیارهای عقلی و کلامی اعتقادی شیعه سازگار نیست که امام معصوم، امام معصوم دیگری را نهی کند‌." 🪶پاسخ: ملاحظه می‌کنید که حتی لفظ روایت را از رو هم درست نمی‌خوانند! و چقدر در رد آن عجله دارند! آخر کجای حدیث آمده که امیرالمومنین علیه السلام، امام حسن علیه السلام را نهی کرده؟! حداقل چشمان مبارک را باز کنید و حدیث را با دقت بیشتری بخوانید سپس رد کنید. خیلی واضح در متن روایت آمده که امیرالمومنین علیه السلام از این ماجرا نگران شدند و به منبر رفته و از مردم خواهش کردند که دیگر به امام حسن علیه السلام انقدر زن ندهند. در حدیث نگفته که آن حضرت از خود امام حسن علیه السلام خواسته که نکاح نکند! می‌بینید چطور برای رد روایت و جلب توجه روغن‌فکران و کسب رضایت مخالفان دین و اظهار دینداری متمدنانه عجله دارند؟! می‌بینید چه اشکالات لوسی مطرح می‌کنند؟ مجدداً باید گفت این افراد تصورشان از زیبایی، ثروت و جایگاه اجتماعی امام حسن مجتبی علیه السلام حتی در حد بیژن مرتضوی و آن فوتبالیست کره‌ای (چو گو سونگ) هم نیست که فقط در حد ۵۰ الی ۳۰۰ زن برای ازدواج با ایشان به او هجوم آورند. در مطالب بعدی در این باره توضیحات بیشتری عرض خواهیم کرد. #فقه #احکام #نکاح #ازدواج #طلاق دفتر علم🪶📖: @DaftareElm

https://telegram.me/DaftareElm/1284

🪶روایتی که نشان می‌دهد کلینی برای روایاتش در کافی سندهای دیگری هم داشته که ذکر نکرده خالد گفت: از درد شکمم (اسهال) به امام صادق علیه السلام شکایت کردم. پس امام به من فرمود: «برنج را بگیر و آن را بشوی سپس آن را در سایه خشک کن سپس نیم کوبش کن و در هر صبح به اندازه یک کف دستت از آن استفاده کن.» (کلینی گوید:) و اسحاق جریری در این روایت (این را) افزوده: «به اندازه‌ی یک اوقیه اندکی تفتش بده و آن را بنوش» (الکافي ج ۶، ص ۳۴۲: عَنْهُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ خَالِدِ بْنِ نَجِيحٍ قَالَ: شَكَوْتُ إِلَی‌ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَجَعَ بَطْنِي فَقَالَ لِي خُذِ اَلْأَرُزَّ فَاغْسِلْهُ ثُمَّ جَفِّفْهُ فِي اَلظِّلِّ ثُمَّ رُضَّهُ وَ خُذْ مِنْهُ فِي كُلِّ غَدَاةٍ مِلْءَ رَاحَتِكَ وَ زَادَ فِيهِ إِسْحَاقُ اَلْجَرِيرِيُّ تَقْلِيهِ قَلِيلاً وَزْنَ أُوقِيَّةٍ وَ اِشْرَبْهُ.) 🪶بیان: در اینجا همین روایت را اسحاق جریری هم با این اضافه نقل کرده بود که کلینی فقط به تفاوتش اشاره می‌کند و خود حدیثِ منقول از جریری را ذکر نکرده و سندش را هم نیاورده. این نشان می‌دهد روایات زیادی مانند این بوده که کلینی آن روایات و اسنادش را در اختیار داشته اما ذکر نکرده. این قرینه در کنار قرائن متعدد دیگر به وضوح نشان می‌دهد که روایات کافی و بسیاری از کتب معتبر شیعه با چندین طریق و نسخه به مؤلفینشان رسیده بوده و آن سندهایی که ذکر کردند تنها سند آن روایات نبوده و صحت سنجی سندمحور این روایات کاری بس خطاست و موجب می‌شود بسیاری از روایات قطعی که بیانگر احکام دین و شرایع الهی است کنار زده شود و در دین خدا تحریف ایجاد گردد. #فقه #حدیث دفتر علم🪶📖: @DaftareElm

این هم لینک دانلود بهترین نرم افزار موبایلیِ کتاب کافی شامل هر سه بخش اصول و فروع و روضه با ترجمه (ترجمه فروع کافیش فکر کنم پولی باشه): http://cafebazaar.ir/app/?id=com.farasai.kafi&ref=share دفتر علم🪶📖: @DaftareElm

روضه کافی با ترجمه سید هاشم رسولی محلاتی (برای احادیث کشکولی شامل خطبه‌ها و بعضی داستان‌های روایی): 📗جلد ۱: https://lib.eshia.ir/12543/1/0 📗جلد ۲: https://lib.eshia.ir/12543/2/264 دفتر علم🪶📖: @DaftareElm