የህይወት ቃል / Word of life

ቀን 205 እግዚአብሔርን ተስፋ የሚያደርጉ ግን፣ ኀይላቸውን ያድሳሉ የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 40-43 'እግዚአብሔርን በመተማመን የሚጠባበቁ ግን ኃይላቸውን ያድሳሉ፥ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፥ ይሮጣሉ፥ አይታክቱም፥ ይሄዳሉ፥ አይደክሙም።' ትንቢተ ኢሳይያስ 40:31 የባቢሎን ንጉስ የነበረው ናቡከደነፆር የእውነተኛውን አምላክ፣ የእግዚአብሔርን ታላቅነት ለመረዳት እና በእርሱ ላይ ተስፋውን ለማድረግ የሚያስችለው ብዙ ዕድል ተሰጥቶት ነበር። ነገር ግን በእግዚአብሔር ላይ ከመታመን ይልቅ እንዲሀ በማለት ተኩራራ:- “በብርቱ ኀይሌ፣ ለገናናው ክብሬ ንጉሣዊ መኖሪያ ትሆን ዘንድ ያሠራኋት ታላቂቷ ባቢሎን ይህች አይደለችምን?” አለ። ዳን. 4:30 እግዚአብሔርም ይህንን ንጉስ ያስተምረው ዘንድ ከህዝብ ተለይቶ እንዲሰደድ እንደ ከብት ሣር እንዲበላ አደረገው። በዚህ ሁኔታ ዓመታት ካለፉ በኋላ፣ በገዛ ክንዱ መተማመኑና ለእግዚአብሔር ዕውቅና አለመስጠቱ ምን ያህል ከንቱ እንዲሁም አጥፊ መሆኑን በተረዳ ጊዜ ንጉሱ ያደረገውን በራሱ አንደበት እንዲህ በማለት ይነገረናል:- “እኔ ናቡከደነፆር ዓይኖቼን ወደ ሰማይ አነሣሁ፤ አእምሮዬም ተመለሰልኝ፤ ልዑሉንም ባረክሁት፤ ለዘለዓለምም የሚኖረውን ወደስሁት፤ ክብርንም ሰጠሁት። … አእምሮዬ እንደ ተመለሰልኝ፣ ወዲያው ለመንግሥቴ ክብር፣ ግርማዊነቴና ሞገሴ ተመለሱልኝ፤ አማካሪዎቼና መኳንንቴ ፈለጉኝ፤ ወደ ዙፋኔም ተመለስሁ፤ ከቀድሞውም የበለጠ ታላቅ ሆንሁ።” ዳን. 34፣36 እኛም ዓይኖቻችንን ወደ ሰማይ ስናነሳ እና እግዚአብሔርን ተስፋ ስናደርግ፣ ከወደቅንበት እንነሳለን፤ ኀይላችንም ይታደስልናል። እግዚአብሔር በነቢዩ በኢሳይያስ አንደበት እንዲህ ብሎአልና (ኢሳ. 40:26-31) :- “ዓይናችሁን አንሡ፤ ወደ ሰማይ ተመልከቱ፤ እነዚህን ሁሉ የፈጠረ ማን ነው? የከዋክብትን ሰራዊት አንድ በአንድ የሚያወጣቸው፣ በየስማቸው የሚጠራቸው እርሱ ነው። ከኀይሉ ታላቅነትና ከችሎታው ብርታት የተነሣ፣ አንዳቸውም አይጠፉም። ያዕቆብ ሆይ፤ ለምን እንዲህ ትላለህ? እስራኤል ሆይ፤ ለምን እንዲህ ትናገራለህ? “መንገዴ ከእግዚአብሔር ተሰውራለች፤ ፍርዴም በአምላኬ ቸል ተብላለች” ለምን ትላለህ? አታውቅምን? አልሰማህምን? እግዚአብሔር የዘለዓለም አምላክ፣ የምድር ዳርቻ ፈጣሪ ነው። አይደክምም፤ አይታክትም፤ ማስተዋሉም በማንም አይመረመርም። ለደከመው ብርታት ይሰጣል፤ ለዛለው ጒልበት ይጨምራል። ወጣቶች እንኳ ይደክማሉ፤ ይታክታሉም፤ ጐበዛዝትም ተሰናክለው ይወድቃሉ። እግዚአብሔርን ተስፋ የሚያደርጉ ግን፣ ኀይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ፤ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ፤ አይደክሙም።” አባት ሆይ፣ እኛም ዓይኖቻችንን ወደ አንተ እንድናነሳ፣ አንተን ተስፋ እንድናደርግ እና ኀይላችን እንዲታደስልን ትረዳን ዘንድ እንጸልያለን። አሜን!

ቀን 204 ደብዳቤውን በእግዚአብሔር ፊት ዘረጋው የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 37-39፣ መዝሙር 76 'ሕዝቅያስም ደብዳቤውን ከመልእክተኞች እጅ ተቀብሎ አነበበው፥ ሕዝቅያስም ወደ እግዚአብሔር ቤት ወጥቶ በእግዚአብሔር ፊት ዘረጋው። ' ትንቢተ ኢሳይያስ 37:14 የአሦር ንጉሥ ሰናክሬም የንጉሥ ሕዝቅያስ መቀመጫ ወደ ሆነችው ወደ ኢየሩሳሌም በመገስገስ እርሱን እና ግዛቱን ሁሉ በቁጥጥሩ ስር ለማድረግ ዝቶ ተነሳ። የላከበትም መልእክት እንዲህ የሚል ነበር፦ “ማንም ከእጄ ሊያድንህ የሚችል የለም። አምላክህ እግዚአብሔርም ቢሆን ሊያድን አይችልም።” ለሕዝቡም እንዲህ የሚል መል እክት አደረሰ፦ “ሕዝቅያስ፣ ‘እግዚአብሔር ያድነናል’ በማለት አያታልላችሁ፤ ለመሆኑ፣ እስካሁን ምድሩን ከአሦር ንጉሥ እጅ ያዳነ የየትኛው ሕዝብ አምላክ ነው።” ኢሳ. 36፡14 ሕዝቅያስ ይህንን ሲሰማ ያደረገው ነገር ቢኖር ወደ አምላኩ ወደ እግዚአብሔር መጮኽ ነበር። “ንጉሡ ሕዝቅያስ ይህን ሲሰማ፣ ልብሱን ቀደደ፤ ማቅ ለበሰ፤ ወደ እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ገባ።… ደብዳቤውን በእግዚአብሔር ፊት ዘረጋው። ሕዝቅያስም እንዲህ ሲል ወደ እግዚአብሔር ጸለየ፤ “በኪሩቤል ላይ የምትቀመጥ፣ የእስራኤል አምላክ፣ የሰራዊት ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፤ በምድር ባሉ መንግሥታት ሁሉ ላይ አንተ ብቻ አምላክ ነህ፤ ሰማይንና ምድርንም ፈጥረሃል። አቤቱ፣ እግዚአብሔር ሆይ፤ ጆሮህን አዘንብል፤ አድምጥም። እግዚአብሔር ሆይ፤ ዓይኖችህን ክፈት፤ ተመልከትም። ሰናክሬም ሕያው አምላክን ለመሳደብ የላከውን ቃል ስማ። እግዚአብሔር ሆይ፤ በርግጥ የአሦር ነገሥታት እነዚህን ሕዝቦች፣ ምድራቸውንም ሁሉ ባድማ አድርገዋል። አማልክታቸውን ወደ እሳት ጥለዋል፤ በሰው እጅ የተቀረጹ የድንጋይና የዕንጨት ምስሎች እንጂ አማልክት አልነበሩምና። አሁንም፣ እግዚአብሔር አምላካችን ሆይ፤ የምድር መንግሥታት ሁሉ አንተ እግዚአብሔር ብቻ አምላክ እንደ ሆንህ ያውቁ ዘንድ፣ አቤቱ ከእጁ አድነን።” ኢሳ. 37:1፣14-20 በእርግጥም ሕዝቅያስ ወደ እግዚአብሔር ያቀረበው ይህ ጸሎት ታላቅ ምላሽን ይዞለት መጣ። እንደዚያ በዕብሪት ያቅራራው ሰናክሬም ከእግዚአብሔር ዘንድ በተላከው የእግዚአብሔር መልአክ ሠራዊቱን ሁሉ በአንድ ሌሊት አጣ። “ከዚያም የእግዚአብሔር መልአክ ወጣ፤ ከአሦራውያን ሰፈር አንድ መቶ ሰማንያ አምስት ሺሕ ሰው ገደለ፤ በሰፈር ያሉት ማለዳ ሲነሡ፤ ቦታው ሬሳ በሬሳ ነበር። ስለዚህ የአሦር ንጉሥ ሰናክሬም አመለጠ፤ ወደ ነነዌም ተመልሶ በዚያ ተቀመጠ።” ኢሳ. 37፣36 አምላካችን እግዚአብሔር ታላቅ አምላክ ነው። መዝሙረኛው እንዲህ በማለት ይህንን አምላክ ይገልጸዋል፦ “መፈራት ያለብህ አንተ ብቻ ነህ፤ በተቈጣህ ጊዜ ማን በፊትህ መቆም ይችላል? አንተ ፍርድን ከሰማይ አሰማህ፤ ምድርም ፈርታ ጸጥ አለች፤ አምላክ ሆይ፤ ይህም የሆነው አንተ የምድር ጐስቋሎችን ለማዳን፣ ለፍርድ በተነሣህ ጊዜ ነው።” መዝ. 76:7-9 አባት ሆይ፣ እኛም በእውነተኛው አምላክ በአንተ ላይ ብቻ በመደገፍ በኃያሉ ክንድህ እንደተሸከምከን ሁሉ በከበዱን ነገሮች ሁሉ ድል ከአንተ ዘንድ እንዲሆንልን እንጸልያለን። አሜን!

ቀን 203 አምላካችሁ ይመጣል የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 35-36 'የደከሙትን እጆች አበርቱ፥ የላሉትንም ጕልበቶች አጽኑ። ፈሪ ልብ ላላቸው፦ እነሆ፥ አምላካችሁ በበቀል በእግዚአብሔርም ብድራት ይመጣልና፥ መጥቶም ያድናችኋልና በርቱ፥ አትፍሩ በሉአቸው። ' ትንቢተ ኢሳይያስ 35:3-4 በዘመናችን በዙሪያችን ከከበቡን ብዙ አቸጋሪ ነገሮች የተነሳ ስለ መጪው ጊዜ ስናስብ ልባችን በፍርሃት ይናጣል። የክፋት እያደር በከፍተኛ መጠን መበራከት፣ የሰው ልጅ ልብ ድንዳኔ ከመቼውም ጊዜ በላይ መጨመር፣ እንዲሁም በተፈጥሮ ውስጥ እንኳን ሳይቀር የምናያቸው አሉታዊ ለውጦች በእርግጥም “ወዴት እያመራን ነው?” ብለን እንድንጠይቅ ግድ ይሉናል። ምንም እንኳን የተከበብንበትን ስናይ ምንም አይነት ተስፋ በማጣት ጉልበታችን ቢዝልና ልባችን ቢፈራም የእግዚአብሔር ቃል ግን እንዲህ ይለናል፦ “የደከሙትን እጆች አበርቱ፤ የላሉትንም ጒልበቶች አጽኑ፤ የሚፈራ ልብ ላላቸው እንዲህ በሉ፤ ‘በርቱ፤ አትፍሩ፤ አምላካችሁ ይመጣል፤ ሊበቀል ይመጣል፤ እርሱም ብድራቱን ይዞ፣ ሊያድናችሁ ይመጣል።’” ኢሳ. 35:3-4 አዎ፣ በእርግጥም አምላካችን ይመጣል። እርሱ ፈጥሮ የጣለን አምላክ ሳይሆን ፍጥረቱን ደግፎ የያዘ፣ በዓለማችን ውስጥ እየገዘፈ ለመጣው የክፋት ችግርም መፍትሔ ያለው አምላክ ነው። ይህ አምላክ ሶስት ነገሮች ሊያደርግ እንደሚመጣ ጥቅሱ ይነግረናል፦ ሊበቀል ይመጣል የክፋት ደራሲ ሆነውን ነፍሰ ገዳዩን የዲያቢሎስን ራስ ሊቀጠቅጥ እና ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ወደ ዘለዓለም እሳት ባሕር ሊጥለው ይመጣል። ብድራቱን ይዞ ይመጣል እርሱን በመታመን እስከ መጨረሻ ለጸኑት ዓለም ከተፈጠረ ጊዜ ጀምሮ የተዘጋጀላቸውን መንግሥት ሊያወርሳቸው ይመጣል። ሊያድናችሁ ይመጣል እርሱ ኃጥአትን ከዩኒቨርስ ለማጽዳት አዲስ ሰማይን እና አዲስ ምድርን ሊመሰርት ይመጣል። የማዳን ስራውም በድል ይጠናቀቃል። እንግዲያውስ በዚህ ተስፋ ደስ ይበለን። የፍርሃትን ጨለማ በእምነት ብርሃን እንግለጠው። በቃሉ ማጽናናት የዛለው ጉልበታችን ይበርታ። አባት ሆይ፣ አንተ አምላካችን እንደምትመጣ በሰጠኸን ተስፋ ልባችንን እንድታሳርፍልን እንጸልያለን። አሜን!

ቀን 202 ዳኛችን፣ ሕግ ሰጪአችን፣ ንጉሳችን፣ አዳኛችን የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 31-34 'እግዚአብሔር ፈራጃችን ነው፥ እግዚአብሔር ሕግን ሰጪያችን ነው፥ እግዚአብሔር ንጉሣችን ነው፥ እርሱ ያድነናል። ' ትንቢተ ኢሳይያስ 33:22 ዳኛችን አምላካችን እግዚአብሔር ዳኝነቱ ፍትሐዊነትን የተሞላ ሲሆን ይህም ፍጹም በሆነው ህጉ ላይ የተመሰረት ዳኝነት ስለሆነ ነው። እርሱ ለስልጣናቸው ብቻ በማሰብ የፈለጉትን ህግ እንደሚያወጡ እና ፍርደ ገምድል እንደሆኑ ምድራዊ ነገስታት / መሪዎች አይደለም። በእርሱ ዘንድ በቲፎዞ የሚሰራ ነገር የለም። በብዙዎች ጫጫታ የሚታፈን የምስኪን የሲቃ ድምጽ የለም። ፍትህ ለተጓደለባቸው፣ በጭቆና ቀንበር ስር ላሉ፣ በክፉ ጉልበተኞች እጅ ለሚንገላቱ ሁሉ የምሬት ለቅሶአቸውን አይቶ በቅን የሚፈርድላቸው ዳኛ ነው። ሕግ ሰጪአችን የአምላካችን የእግዚአብሔር ሕግ መብት የሚነፍግ፣ እውነተኛ ደስታን የሚነጥቅ ሳይሆን በጨለማ እንዳንሰናከል የሚያደርገን፣ መዝሙረኛው እንዳለው “ሕግህ ለእግሬ መብራት፣ ለመንገዴም ብርሃን ነው።” መዝ. 119:105 የሆነ የበረከት ህግ ነው። ንጉሳችን አምላካችን እግዚአብሔር በጥበቃው ጥላ ስር የሚያኖረን ንጉሳችንም ነው። “ጋሻችን የእግዚአብሔር ነውና፤ ንጉሣችንም የራሱ የእስራኤል ቅዱስ ነው።” መዝ. 89:18 እርሱ ዙፋኑን ለማስጠበቅ ብዙዎችን በጦር እሳት ውስጥ የሚማግድ ንጉስ ሳይሆን የሕዝቡን ደህንነት የሚያስጠብቅ፣ ስሙም “ጋሻችን እግዚአብሔር” ነው። አዳኛችን አምላካችን እግዚአብሔር ከወደቅንበት የሚያነሳን፣ ከጠፋንበት የሚፈልገን፣ የሞት እዳችንን ከፍሎ የሚታደገን አዳኛችንም ነው። እንዲህ ተብሎ እንደተጻፈው፦ “ድነት ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው” ዮናስ 2:9 አባት ሆይ፣ በእርግጥም አንተ በፍቅር ላይ የተመሰረተን ህግ የምትሰጥ፣ ቅን ፈራጅ ዳኛችን እና ንጉሳችን መሆንህን በማስተዋል፣ የአንተን ማዳን ብቻ ተስፋ በማድረግ እንድንበረታ በጸጋህ እርዳን። አሜን!

ቀን 201 ምሕረት ሊያደርግላችሁ ይታገሣል የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 28-30 እግዚአብሔር ግን ምሕረት ሊያደርግላችሁ ይታገሣል፤ ርኅራኄም ሊያሳያችሁ ይነሣል። እግዚአብሔር የፍትሕ አምላክ ነውና፣ እርሱን በመተማመን የሚጠባበቁት ብፁዓን ናቸው! (ትንቢተ ኢሳይያስ 30፥18) በኢሳይያስ ምዕራፍ 28 እስከ 30 ባሉት ክፍሎች ውስጥ ይሁዳ ከአሦር ስጋት ለማምለጥ በእግዚአብሔር ከመታመን ይልቅ ከግብፅ ጋር ህብረት ለማድረግ ሲጣደፉ ይታያሉ። እግዚአብሔር ይህንን ምድራዊ መደገፊያና የሰው ጥበብ "የሐሰት መሸሸጊያ" ሲል ይጠራዋል። የሰው ልጅ በራሱ ጥበብና አቅም ሊድን ሲጥር ይደክማል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ወደ እርሱ ተመልሰን በንስሐና በእምነት እንድንጠብቀው ይፈልጋል። ከዚህ ክፍል የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦ 1. የእግዚአብሔር መታገስና ይቅርታን የማደል ፍላጎት እግዚአብሔር እኛን ለመቅጣትና ለማጥፋት አይጣደፍም፤ ይልቁኑ ንስሐ ገብተን ወደ እርሱ እንድንመለስና ምሕረቱን እንድንቀበል በትዕግሥት ይጠብቀናል። ሰው በራሱ መንገድ ሄዶ ውድቀትና ጭንቅ ሲገጥመው፣ እግዚአብሔር አሁንም እጁን ዘርግቶ ይቅር ለማለትና ለማደስ ዝግጁ ነው። የእርሱ ምሕረት በሰው ውድቀት ከሚመጣው ውርደት እጅግ የሚበልጥ ሰማያዊ ሀብት ነው። 2. የመለኮታዊ ፍርድና የጽድቅ እውነት እግዚአብሔር መሐሪና ይቅር ባይ ብቻ ሳይሆን፣ ፍጹም ጻድቅና እውነተኛ አምላክ ነው። እርሱ ነገሮችን የሚያየውና የሚፈርደው በሰው ውጫዊ እይታ ሳይሆን በፍጹም ጽድቁ ነው። በእግዚአብሔር ላይ መታመን ማለት በሕይወታችን፣ በነገራችንና በዓለማችን ላይ ፍጹም በሆነው የእርሱ ፍርድና ጽድቅ ላይ ተደግፎ መቆም ማለት ነው። የእርሱ ፍርድ ሁልጊዜ ትክክለኛና የታመነ ነው። 3. በእግዚአብሔር የመታመንና የመጠበቅ በረከት ምስጉን ወይም ብፁዕ የሚባለው ሰው ምድራዊ ሀብትና ሥልጣን ያለው ሳይሆን፣ አምላኩን እግዚአብሔርን በትዕግሥት የሚጠብቅ ነው። እግዚአብሔርን መጠበቅ ማለት በጸሎትና በእምነት መቆም፣ በቃሉ ታምኖ ፈቃዱ እስኪፈጸም ድረስ መታገስ ነው። በሰውና በምድራዊ አቅም የሚታመኑ ሲያፍሩ፣ እግዚአብሔርን በትዕግሥት የሚጠብቁ ግን በታላቅ በረከት፣ በሰላምና በመታደስ ይሞላሉ። አባታችን ሆይ! በምሕረትህና በታማኝነትህ ላይ ብቻ እንድደገፍ እርዳኝ። ልቤን በንስሐ ወደ አንተ ስመልስ ልትራራልኛ ልትትታደገኝ በጽኑ ትዕግሥት ስለምትጠብቀኝ አመሰግንሃለሁ። በሕይወቴ፣ በቤተሰቤና በነገሬ ሁሉ ላይ ያንተን ድንቅ ጊዜና የመዳን እጅ በትዕግሥት እንድጠብቅ መንፈሳዊ ጥንካሬን ስጠኝ። አፌ በምስጋና እንዲሞላ በሰማያዊ በረከትህ ባርከኝ። አሜን።

ቀን 200 ያልታረሰውን መሬት ማረስና የእግዚአብሔር ጽድቅ ዝናብ የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ሆሴዕ 8-14 ለራሳችሁ ጽድቅን ዝሩ፤ የጽኑ ፍቅርን ፍሬ ዕጨዱ፤ ዕዳሪውንም መሬት ዕረሱ፤ እርሱም መጥቶ፣ ጽድቅን በላያችሁ እስኪያዘንብ ድረስ፣ እግዚአብሔርን የምትፈልጉበት ጊዜ ነውና።" (ትንቢተ ሆሴዕ 10፥12) በነቢዩ ሆሴዕ ዘመን የእስራኤል ሕዝብ ልብ በዓለማዊነት፣ በጥፋትና በባዕድ አምልኮ ምክንያት ደንድኖ፣ ልክ እንደ አልታረሰ ድንጋያማ መሬት ሆኖ ነበር። ዘር በደረቀና ባልታረሰ መሬት ላይ ቢዘራ ፍሬ እንደማያፈራ ሁሉ፣ የደነደነ ልብም የእግዚአብሔርን ቃልና መለኮታዊ በረከት ሊቀበል አይችልም። ሆሴዕ ሕዝቡ ወደ እግዚአብሔር ተመልሰው የልባቸውን መሬት እንዲያርሱና ጽድቅን እንዲዘሩ ጥሪ ያቀርባል። ከዚህ ክፍል የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦ 1. ያልታረሰውን የልብ መሬት ማረስ መሬት ሳይታረስና ሳይለሰልስ ቢዘራበት ፍሬ እንደማያፈራ ሁሉ፣ ልባችንም በጥላቻ፣ በትዕቢትና በዓለማዊ አስተሳሰብ እንደደነደነ እግዚአብሔርን ማገልገልና ፍሬ ማፈራት አንችልም። ማረስ ማለት በንስሐ በፊቱ መደፋት፣ የደነደነውን ልብ በቃሉ ማለስለስና ኃጢአትን መናዘዝ ነው። እውነተኛ መንፈሳዊ መታደስ የሚጀምረው የልባችንን ደንዳናነት ሰብረን በንስሐ ራሳችንን ለእግዚአብሔር ስናቀርብ ብቻ ነው። 2. የጽድቅ ዘርና የምሕረት መከር ሰው የሚዘራውን ያንኑ ያጭዳል። በክፋት፣ በዓመፅና በዓለማዊ ፍላጎት የተዘራ ሕይወት ትርፉ ውድቀትና ኃዘን ነው። እግዚአብሔር ግን በጽድቅ፣ በቅንነትና በታማኝነት እንድንዘራ ይፈልጋል። በጽድቅ ስንዘራ፣ በገዛ አቅማችን ሳይሆን በእግዚአብሔር ምሕረት ላይ የተመሠረተውን ሰማያዊ ፍሬ አጭዳለን። ቅድስናና ታማኝነት በየቀኑ በሕይወታችን የምንዘራቸው ዘሮች ናቸው። 3. እግዚአብሔርን የመፈለጊያው ዘመን አሁን ነው እግዚአብሔርን የመፈለግ ነገር ለነገ ወይም ለሌላ ጊዜ የሚተው አይደለም፤ "ዘመኑ አሁን ነው"። እግዚአብሔርን ሳይታክቱ በጸሎትና በቃሉ መፈለጋችንን ስንቀጥል፣ እርሱ በሕይወታችን፣ በቤታችንና በነገራችን ላይ የጽድቅና የበረከት ዝናቡን ያዝናባል። የእግዚአብሔር ዝናብ የደረቀውን የሕይወት ክፍል ያረሰርሳል፤ አዲስ ተስፋና መንፈሳዊ ሕይወትንም ያመጣል። ጸሎት፦ አባታችን ሆይ! በዓለማዊ ነገር የደነደነውን የልቤን መሬት በንስሐ እንድሰብርና በቃልህ እንዳርስ አቅም ስጠኝ። በሕይወቴ በየቀኑ በጽድቅና በቅንነት እንድዘራ፣ በምሕረትህም የተሞላውን መንፈሳዊ ፍሬ እንድሰበስብ እርዳኝ። በደረቀው ሕይወቴና ነገሬ ላይ የመንፈስህንና የጽድቅህን ዝናብ አፍስስ። ፍሬያማ ሕይወት እንድኖር በጸጋህ ደግፈኝ። አሜን።

ቀን 199 እግዚአብሔርን ማወቅና እንደ ንጋት የሚያበራው መታደስ የዕለቱ የመጽሃፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ሆሴዕ 1-7 "እግዚአብሔርን እንወቀው፤ የበለጠ እናውቀውም ዘንድ አጥብቀን እንከተለው፤ እንደ ንጋት ብርሃን፣ በርግጥ ይገለጣል፤ ምድርን እንደሚያረሰርስ የበልግ ዝናብ፣ እንደ ክረምትም ዝናብ ወደ እኛ ይመጣል።" (ትንቢተ ሆሴዕ 6፥3) በነቢዩ ሆሴዕ ዘመን የነበሩት የእስራኤል ልጆች እግዚአብሔርን ትተው ወደ ጣዖታት በመሄዳቸውና ከሕጉ በመራቃቸው ምክንያት መንፈሳዊና ምድራዊ ውድቀት ገጥሟቸው ነበር። ሆኖም እግዚአብሔር በታላቅ ፍቅሩና ምሕረቱ ወደ እርሱ እንዲመለሱ ጥሪ ያቀርብላቸዋል። እውነተኛ መታደስ የሚጀምረው እግዚአብሔርን ለማወቅና እርሱን ለመከተል በምናደርገው ቁርጠኝነት ነው። ከዚህ ክፍል የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦ 1. እግዚአብሔርንም እንወቀው መንፈሳዊ ሕይወታችን ጥልቀት የሚኖረው አምላካችንን ማንነቱን በውል ስናውቅ ነው። እግዚአብሔርን ማወቅ በይሁኑ የመረጃ እውቀት ሳይሆን በሕይወት ልምምድ፣ በጸሎትና በቃሉ ውስጥ ከእርሱ ጋር በሚደረግ ጥልቅ ግንኙነት የሚገኝ ሰማያዊ ሀብት ነው። "እናውቀውም ዘንድ አጥብቀን እንከተል" እንደሚል፣ እግዚአብሔርን ለማወቅ በየቀኑ በታማኝነት እርሱን የመከተል፣ ለቃሉ የመታዘዝና ፈቃዱን የመፈለግ ቁርጠኝነት ይጠይቀናል። 2. እንደ ንጋት ብርሃን ሌሊት አልፎ ንጋት መተካቱና ፀሐይ መውጣቷ ምንም ጥርጥር እንደሌለው ሁሉ፣ ወደ እግዚአብሔር ለሚመለስ ሰውም የእግዚአብሔር ምሕረት፣ ብርሃንና ታደጊነት እርግጠኛ ነው። በሕይወታችን ውስጥ ምንም ያህል የኃጢአት፣ የጭንቅ ወይም የፈተና ጨለማ ቢሰለጥን፣ ወደ እግዚአብሔር በንስሐ ስንመለስ እርሱ እንደ ንጋት ብርሃን በሕይወታችን ላይ ይወጣል፤ ጨለማችንንም ወደ ታላቅ ደስታ ይለውጠዋል። 3. እንደ ክረምትም ዝናብ ወደ እኛ ይመጣል የደረቀች ምድር ውኃ አግኝታ እንደምትታደስና ፍሬ እንደምታፈራ ሁሉ፣ የደረቀችው ነፍሳችንም እግዚአብሔር በቃሉና በመንፈሱ ሲጎበኛት ታበቅላለች። እንደ ክረምትም ዝናብ ወደ እኛ ይመጣል የሚለው ቃል መለኮታዊውን የመንፈስ ቅዱስ ሙላትና በረከት ያመለክታል። በዘመናችን ሁሉ እግዚአብሔርን ቅድሚያ ሰጥተን ስንከተለው፣ እርሱ በሕይወታችን፣ በቤታችንና በነገራችን ላይ የሚያረሰርሰውን ሰማያዊ በረከቱንና ዕረፍቱን ያፈስልናል። ጸሎት፦ አባታችን ሆይ! በየቀኑ አንተን በይበልጥ የማውቅበትና በታማኝነት የምከተልበትን የተጠማ ልብ ስጠኝ። በሕይወቴ ውስጥ የነበረውን የጨለማና የድካም ዘመን በምሕረትህ አሳልፈህ፣ እንደ ንጋት ጸዳል ብርሃንህን በነገሬ ላይ ስላወጣህ አመሰግንሃለሁ። በደረቀው ሕይወቴና ነገሬ ላይ መንፈሳዊ መታደስንና በረከትን የሚያመጣውን ሰማያዊ ዝናብህን አፍስስብኝ፤ ሕይወቴም ለአንተ ክብር የሚሆን ፍሬ ያፍራ። አሜን።

ቀን 198 በሙሉ ልቡ አደረገ የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ነገስት 18:1-18፥ 2 ዜና 29-31፥ መዝሙር 48 "በእግዚአብሔርም ቤት አገልግሎት በሕጉና በትእዛዙ አምላኩን ይፈልግ ዘንድ የጀመረውን ሥራ ሁሉ በሙሉ ልቡ አደረገ፥ ተከናወነለትም።" (2 ዜና መዋዕል 31፥21) ንጉሥ ሕዝቅያስ በይሁዳ ሲነግሥ አገሪቱ በመንፈሳዊ፣ በፖለቲካዊና በኢኮኖሚ ውድቀት ውስጥ ነበረች። አባቱ አካዝ የቤተ መቅደሱን ደጆች ዘግቶ፣ ጣዖታትን አቁሞና አገሪቱን ለጠላት አሳልፎ ሰጥቶ ነበር። ሕዝቅያስ ግን ገና በነገሠ በጀመሪያው ወር የቤተ መቅደሱን ደጆች ከፈተ፣ አጸዳ፣ አምልኮን መለሰ፣ እንዲሁም ሕዝቡን ወደ እግዚአብሔር ቃል ኪዳን ሰበሰበ። መጽሐፍ ቅዱስ የሕዝቅያስን ስኬትና ቅንነት ሲመዘግብ ይህንን ወርቃማ ቃል ያስቀምጥልናል። ከዚህ ክፍል የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦ 1. "በእግዚአብሔርም ቤት አገልግሎት..." ሕዝቅያስ ንግሥናውን ሲጀምር መጀመሪያ ያከናወነው የፖለቲካ ወይም የጦር ሰራዊት ግንባታ አልነበረም፤ ይልቁኑ የእግዚአብሔርን ቤት ማደስና አምልኮን ወደ ቦታው መመለስ ነበር። በሕይወታችን ውስጥ እውነተኛ መታደስና ስኬት የሚጀምረው ለእግዚአብሔርና ለአምልኮው ቅድሚያ ስንሰጥ ነው። ነገሮቻችን ሁሉ መስመር እንዲይዙና መለኮታዊ በረከት እንዲከተለን፣ መጀመሪያ ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ግንኙነትና የአምልኮ ሕይወታችንን ማስተካከል ይጠይቀናል። 2. "በሕጉና በትእዛዙ አምላኩን ይፈልግ ዘንድ" ሕዝቅያስ አምላኩን የፈለገው በራሱ መንገድ ወይም በምድራዊ ፍልስፍና ሳይሆን "በሕጉና በትእዛዙ" መሠረት ነበር። እግዚአብሔርን መፈለግና ማገልገል የሚቻለው እርሱ በቃሉ ባስቀመጠው መለኮታዊ መመሪያ መሠረት ብቻ ነው። ቃሉን መሠረት ያላደረገ አምልኮ ወይም ጥረት ፍሬ አልባ ነው። በምናደርገው ማንኛውም እንቅስቃሴ የእግዚአብሔር ቃል የሕይወታችን መብራትና የመንገዳችን ብርሃን ሊሆን ይገባል። 3. "በሙሉ ልቡ አደረገ፥ ተከናወነለትም" መጽሐፍ ቅዱስ ሕዝቅያስ የጀመረውን ሥራ ሁሉ "በሙሉ ልቡ" እንዳደረገ ይናገራል። እግዚአብሔር በግማሽ ልብ የሚደረግን አገልግሎትና አምልኮ አይወድም። የጀመርነውን መንፈሳዊ ጉዞ፣ ሥራና አገልግሎት በሙሉ ፍቅር፣ በትጋትና በታማኝነት ስናከናውን የእግዚአብሔር እጅ ከእኛ ጋር ይሆናል። "ተከናወነለትም" እንደሚል፣ በሙሉ ልባቸው እግዚአብሔርን የሚከተሉና የሚታመኑ ሰዎችን መንገድ እግዚአብሔር ያከናውነዋል። አባታችን ሆይ! በሕይወቴ፣ በቤተሰቤና በአገልግሎቴ ውስጥ ለእግዚአብሔር ቤትና ለቅዱስ አምልኮህ ሁልጊዜ ቅድሚያ እንድሰጥ እርዳኝ። አምላኬ ሆይ! በግማሽ ልብና በልማድ ከመመላለስ አድነኝ፤ ይልቁኑ እንደ ሕዝቅያስ በቃለህና በትእዛዝህ መሠረት አንተን በሙሉ ልቤ እንድፈልግና እንድታዘዝ ጸጋህን አብዛልኝ። በሙሉ ልቤ የምጀምረውን መልካም ሥራ ሁሉ በእጅህ ባርክ፤ መንገዴንም አከናውን። አሜን።

ቀን 197 የእግዚአብሔር ድንቅ ሥራና ዘላለማዊ ታማኝነት የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 23-27 "አምላኬ እግዚአብሔር ሆይ፥ አከብርሃለሁ፥ ስምህንም አመሰግናለሁ፤ ድንቅ ነገርን፥ ከጥንት የነበረውን እውነተኛና ታማኝ አሳብ አድርገሃልና።" (ትንቢተ ኢሳይያስ 25፥1) በኢሳይያስ ምዕራፍ 23 እስከ 27 ባሉት ክፍሎች ውስጥ በንግድና በሃብቷ ትመካ በነበረችው በጢሮስ ላይ የተነገረው ፍርድና በዓለም ሁሉ ላይ የሚመጣው ታላቅ የእግዚአብሔር ፍርድ ይታያል። ነገር ግን በዚህ ሁሉ ትርምስና ውድቀት መካከል እግዚአብሔርን የሚያውቁትና የሚተመኑበት ሕዝቦች አምላካቸውን ያመሰግናሉ። ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦ 1. "አከብርሃለሁ፥ ስምህንም አመሰግናለሁ" ነቢዩ ኢሳይያስ በዙሪያው ያለውን የዓለም ውድቀትና ፍርድ ሲመለከት በፍርሃት ከመዋጥ ይልቅ አፉን በአምልኮና ምስጋና ከፈተ። እግዚአብሔር አምላካችን በየትኛውም ሁኔታ ውስጥ ቢሆን ሊከበርና ሊመሰገን የሚገባው ኃያል አምላክ ነው። ምስጋናችን በሁኔታዎች መለወጥ ላይ የተመሠረተ ሳይሆን፣ በአምላካችን ማናቸውም ድንቅ ሥራዎችና ቅዱስ ስሙ ላይ የተመሠረተ መሆን አለበት። 2. "ድንቅ ነገርን አድርገሃልና" የሰው ልጅ በራሱ ጥበብና አቅም ብዙ ነገሮችን ሊያደርግ ይችላል፤ ነገር ግን ዘላለማዊና ድንቅ የሆነውን ነገር ማድረግ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። እግዚአብሔር በሕይወታችንና በታሪክ ውስጥ የሚያደርጋቸው ነገሮች ሁሉ አእምሮን የሚያልፉ ድንቆች ናቸው። በዙሪያችን ያሉ ምድራዊ ነገሮችና ግንቦች ቢፈርሱም፣ እግዚአብሔር ግን በሕይወታችን ላይ የጀመረውን ድንቅ የደኅንነትና የመታደስ ሥራ እስከ መጨረሻው ይፈጽመዋል። 3. "ከጥንት የነበረውን እውነተኛና ታማኝ አሳብ" እግዚአብሔር በሕይወታችን የሚያደርጋቸው ነገሮች በድንገት የሚደረጉ ሳይሆኑ፣ "ከጥንት የነበረውን" የእርሱን ዘላለማዊ ዓላማና አሳብ መሠረት ያደረጉ ናቸው። የእግዚአብሔር አሳብ በእውነትና በታማኝነት የተሞላ ነው። እርሱ በገባልን ተስፋ ሁሉ ታማኝ ነው፤ ቃሉን አይሽርም፣ አሳቡንም አይለውጥም። በነገሮቻችን ላይ የሚጸናው የሰዎች ሴራ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ታማኝና እውነተኛ አሳብ ብቻ ነው። አባታችን ሆይ! ስለ ታላቅነትህ፣ ስለ ድንቅ ሥራህና ስለ ዘላለማዊ ታማኝነትህ አከብርሃለሁ፤ ቅዱስ ስምህንም አመሰግናለሁ። በዓለማችንና በሕይወቴ ዙሪያ ያሉ ምድራዊ ነገሮች ቢናጉና ቢወድቁ እንኳ፣ እኔ ግን በእውነተኛውና በታማኙ አሳብህ ላይ ተደግፌ እንድቆም እርዳኝ። አፌ በምስጋና እንዲሞላ፣ ሕይወቴም ለስምህ ክብር የሚሆን ድንቅ ፍሬ እንዲያፈራ መንፈስ ቅዱስ ሆይ በኃይልህ ደግፈኝ። አሜን።

ቀን 196 አምላክን ማወቅና በጽኑ እምነት መቆም የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - ኢሳይያስ 18-22 "እግዚአብሔርም በግብፅ ዘንድ የታወቀ ይሆናል፥ ግብፃውያንም በዚያ ቀን እግዚአብሔርን ያውቃሉ፤ በመሥዋዕትና በቁርባን ያመልካሉ፥ ለእግዚአብሔርም ስእለት ይሳላሉ ይፈጽሙትማል።" (ትነቢተ ኢሳይያስ 19፥21) በኢሳይያስ ምዕራፍ 18 እስከ 22 ባሉት ክፍሎች ውስጥ እግዚአብሔር በኢትዮጵያ (ኩሽ)፣ በግብፅ፣ በባቢሎን፣ በኤዶምና በኢየሩሳሌም ላይ ስላለው ፍርድና ውድቀት ይናገራል። ግብፅ በዚያ ዘመን በምድራዊ ጥበቧ፣ በጠንቋዮቿና በወታደራዊ ኃይሏ የምትመካ ትልቅ አገር ነበረች። ነገር ግን እግዚአብሔር ምድራዊ አቅሟን ሁሉ ሲመታው፣ የቆመችበት መሠረት እንደተናጋ ተገነዘበች። እግዚአብሔር የሰዎችን ምድራዊ መደገፊያ የሚያፈርሰው ሊያጠፋቸው ሳይሆን፣ ወደ እውነተኛው የመዳን ምንጭ ሊመልሳቸው ነው። ከዚህ ክፍል የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦ 1. ምድራዊ መደገፊያዎች መፍረስና ወደ እግዚአብሔር መመለስ ሰው በገንዘቡ፣ በጥበቡ ወይም በምድራዊ ሥልጣኑ ሲታመን እግዚአብሔርን መፈለግ ይተው ይሆናል። ግብፃውያን በራሳቸው አማልክትና ጥበብ ይታመኑ ነበር፤ ነገር ግን እግዚአብሔር እጁን በዘረጋባቸው ጊዜ ምድራዊ መደገፊያቸው ሁሉ ከንቱ ሆነ። በሕይወታችን ውስጥ እግዚአብሔር አንዳንዴ የምንተማመንባቸውን ምድራዊ ነገሮች የሚያናጋው፣ ዓይኖቻችንን ከምድር አንስተን ወደ እርሱ እንድናጠጣና እርሱን ብቻ እንድናውቅ ነው። እውነተኛ ደኅንነት የሚገኘው በእግዚአብሔር በመታመን ብቻ ነው። 2. "እግዚአብሔርን ያውቃሉ... ያመልካሉ" ጥቅሱ "እግዚአብሔርን ያውቃሉ፤ በመሥዋዕትና በቁርባን ያመልካሉ" ይላል። አምልኮ ትርጉም የሚኖረው አምላካችንን ማንነቱን በውል ስናውቅ ብቻ ነው። ያለ እግዚአብሔር እውቀት የሚደረግ አምልኮ ባዶ ሃይማኖታዊ ልማድ ነው። አምላካችንን በፍቅሩ፣ በቅድስናውና በኃያልነቱ በየቀኑ እያወቅነው ስንሄድ፣ የምናቀርበው አምልኮ፣ ጸሎትና ስእለት በእግዚአብሔር ፊት የተወደደና ሕያው መሥዋዕት ይሆናል። 3. "ስእለት ይሳላሉ ይፈጽሙትማል" ግብፃውያን እግዚአብሔርን ካወቁ በኋላ አምልኳቸው በቃል ብቻ አልተወሰነም፤ የተሳሉትን ስእለት እስከ መፈጸም የደረሰ ታማኝነት አሳዩ። እውነተኛ የሕይወት መታደስ የሚገለጸው ለእግዚአብሔር በገባነው ቃልና በምንኖረው ታማኝነት ነው። በዘመናችን ሁሉ ከእግዚአብሔር ጋር ባለን ግንኙነት እውነተኛና ታማኞች ልንሆን ይገባል። እግዚአብሔርን በሕይወታችን ቅድሚያ ሰጥተን ስናከብረው፣ እርሱ ደግሞ በምህረቱና በበረከቱ ያጠግባናል። አባታችን ሆይ! ከንቱ በሆኑ ምድራዊ ነገሮችና መደገፊያዎች እንዳልታለል፣ ይልቁኑ በሕይወቴ ውስጥ አንተን በማወቅና በመፍራት እንድመላለስ እርዳኝ። አምልኮዬና አገልግሎቴ በልማድ የተያዘ እንዳይሆን፣ በየቀኑ በቃልህና በመንፈስህ ማንነትህን እያወቅሁ በቅንነት እንድሰግድልህ ጸጋህን አብዛልኝ። በዘመኔ ሁሉ በፊትህ የተሳልኩትንና የገባሁትን የሕይወት ቃል ኪዳን በታማኝነት እንድፈጽም አቅምና መንፈሳዊ ጥንካሬን ስጠኝ። አሜን።