دکتر حسین ابراهیمی مقدم-روانشناس و مشاور خانواده

🔴‏ کتاب"غلبه بر اهمالکاری" دنیل والتر (Walter) رو دست گرفتم؛ صفحه ی 10 اون نوشته بود: "بلاتکلیفی هم یه نوع اهمال‌کاریه چرا که وقتی مطمئن نیستیم چه کاری رو باید انجام بدیم، هیچ کاری انجام نمیدیم. پس هرچه سریع‌تر تصمیم بگیریم، به همون نسبت کار کمتر عقب میفته. + عمیقا تایید کردم. ‏📌صفحه 23 نوشته بود؛ "این روزا حواس‌پرتی‌ها و وسوسه‌ها خیلی زیاد شدن. از گوشی و اینستاگرام و یوتیوب گرفته تا دیدن فیلم تو نتفلیکس و بازی‌های کامپیوتری، همیشه یه فعالیت جذاب‌تر از کار کردن وجود داره. اما این کار کردن روی تخصص‌مونه که ما رو به جایی می‌رسونه. نه اونها. پس ‏دفعه بعدی که به فکر تسلیم شدن در برابر وسوسه‌ها افتادی، یه قدم عقب برو و به این فکر کن که پس از ۱۰ دقیقه، ۱۰ ساعت یا ۱۰ روز چه احساسی خواهی داشت." + یادم افتاد که آدم از انجام نداده‌های خودش بیشتر پشیمون میشه تا انجام داده‌هاش. ‏📌صفحه 36 نوشته بود؛ "مسیر حرکت ما تو زندگی مثل جاده‌ایه که با تعداد زیادی از تابلوهایی که ما رو به استراحتگاه دعوت میکنن پوشونده شده و هرجا چشم میگردونی، یه علامت پرزرق و برق اما انحرافی رو میبینی که تو رو از رسیدن به چیزی که دنبالشی به سمت خودش جذب می‌کنه." + بی‌هوا فکری شدم. ‏📌صفحه 41 نوشته بود؛ "ما فکر میکنیم که با اقدام نکردن، امکان انجام کاری که منجر به قضاوت منفی میشه رو از بین می‌بریم و این مدلی شکستی نخوردیم که بابتش قضاوت بشیم! ولی واقعیت اینه که درست تو همون لحظه‌ای که تصمیم گرفتیم تلاشی نکنیم، شکست رو خوردیم... + واقعی، اما تلخ بود. ‏📌صفحه 47 نوشته بود؛ "هر چیزی که در حال حرکته، هم‌چنان در حرکت باقی میمونه، بنابراین حالا وقتی احساس خستگی می‌کنم، واسه خودم یه قهوه درست می‌کنم و به جای چرت ۲۰ دقیقه‌ای، ۲۰ دقیقه قدم می‌زنم. وقتی دوباره برمی‌گردم، آماده انجام هر کاری هستم!" + آموزنده بود. ‏📌صفحه 55 نوشته بود؛ "خوردن نوشابه، شما رو امروز به دیابت مبتلا نمیکنه اما اگه الان تسلیم بشید، دوباره و دوباره تسلیم خواهید شد. هر وقت عادت بدی رو انجام بدید به خودتون میگید که فردا دوباره 'خوب بودن' رو شروع میکنم، اما واقعیت اینه که اون فردای خیالی حالا حالاها قرار نیست بیاد. ‏📌 صفحه 63 نوشته بود؛ "واسه عادت کردن به تغییر، سعی کنید کارهای جدیدی رو انجام بدید که خارج از ناحیه امن و آرامش شما هستن، چیزهایی مثل یادگیری یه مهارت‌ جدید، صحبت با آدم‌هایی که به‌ طور معمول با اونها صحبت نمی‌کنید و یا تمرین کارهایی که می‌دونید توی اونها مهارت زیادی ندارید." ‏📌 صفحه 88 نوشته بود؛ "کارهایی مثل دور هم جمع شدن با عزیزان یا خوابیدن به اندازه مورد نیاز، مشکلی نداره. اما اگه بیشتر وقت‌تون رو صرف این کارها میکنید و اونها روی بهره‌وری شما تأثیر میذارن به این معنیه که مشکلی هست!" + یه مشکل جدی که آینده‌ی اهداف و آرزوها رو به خطر میندازه. 📌‏و در نهایت صفحه 99 کتاب نوشته بود؛ "واسه غلبه‌ی به اهمالکاری راه زیاده اما از اصلی‌ترین مسیرهای شکست دادن اون'دست و پا زدنه'. اهمالکاری از جنس عمل نکردنه و برای غلبه بر اون باید عمل کردن رو به هر نحوی که میشه تو اولویت قرار داد. یادمون باشه، انگیزه مقدم بر عمل نیست، خروجی اونه.... ✍️دکتر ابراهیمی مقدم، متخصص روان شناسی، استاد دانشگاه و مشاور خانواده ☎️۰۲۱-۲۲۸۰۴۰۱۱ https://chat.whatsapp.com/EaCXrFatmb87BxRt9RJH6K?s=cl&p=i&ilr=4

تلفیق هنر، اسکیت و خورشید گرفتگی؛ جذابترین ویدیو ورزشی 24 ساعت اخیر جهان! ویدیویی از اسکیت‌سوار اسپانیایی، دنی لئون در پس‌زمینه خورشیدگرفتگی روز گذشته که در عرض تنها ۱۰ ساعت بیش از ۵۰ میلیون بازدید داشته است. 🌺اینستاگرام ما را دنبال کنید: https://instagram.com/dr.ebrahimi_moghadam?igshid=6znptvn07oap

🫵لطفا کمی هم زندگی کن! 🌺دکتر ابراهیمی مقدم http://ble.ir/join/ZDE3OGM1YT

🎯چپ دست های محترم روزتون گرامی باد.... ❤️❤️❤️❤️ https://t.me/DoctorEbrahimiMoghadam

🔴هنر «تنبلی هوشمندانه»! 🔸در «هیچ کاری نکردن» هنری وجود دارد و من سال‌های زیادی از عمرم را به کمال یافتن در این هنر صرف کرده‌ام. برخی افراد در ویولن به استادی می‌رسند، دیگران برای شرکت در ماراتن تمرین می‌کنند و من بیشتر دوران چهل تا پنجاه سالگی خود را به یافتن راه‌هایی برای دستیابی به بیشترین نتایج با کمترین تلاش‌ها اختصاص داده‌ام! 🔸انتخاب اینکه چه زمانی تنبل باشید، یا آنچه من تنبلی استراتژیک می‌نامم، می‌تواند بزرگ‌ترین دستاوردها و بهترین ایده‌های شغلی‌تان را به همراه داشته باشد. مفهوم تنبلی استراتژیک دقیقا مربوط به هوشمندانه‌تر کار کردن به جای سخت‌تر کار کردن است که همه ما درباره آن شنیده‌ایم ولی اجرایش برایمان دشوار است. با این حال، واقعا بسیاری از ایده‌های فوق‌العاده من زمانی به ذهنم رسیده است که در استراحت بوده‌ام یا حتی روی تختم دراز کشیده بودم. ◀️ چیزی که تنبل‌ها از قبل می‌دانند! 🔸می‌توان گفت افرادی که «تنبل» تلقی می‌شوند، به مراتب راه‌های اثربخش‌تر بیشتری برای تکمیل وظایف کاری نسبت به همتایان سختکوش‌تر خود پیدا می‌کنند. به بیان دیگر: افراد تنبل سریع‌ترین راه را برای انجام یک کار پیدا می‌کنند تا به هیچ کاری نکردن بازگردند. زمانی که درباره‌اش فکر می‌کنید، واقعا شاهکار است. 🔸بر اساس یافته‌های یک پژوهش در سال ۲۰۲۲ در دانشگاه تگزاس، آن دسته از کارکنانی که زمان‌های استراحت استراتژیک برای خود در نظر می‌گیرند، توانایی‌های حل مساله بهتر و بهره‌وری بلندمدت بالاتری نسبت به افرادی دارند که بی‌وقفه کار می‌کنند. آن کارکنانی که تنبل تلقی می‌شوند، به طور غریزی از کارهایی که کم‌ارزش هستند، اجتناب می‌کنند. آنها ساده‌سازی می‌کنند و از باتلاق شنی تفکر بیش از حد و فلج تصمیم‌گیری همکاران پرمشغله‌تر خود اجتناب می‌کنند. ◀️ داستان هنری فورد 🔸پیش از آنکه پژوهشگران به این یافته‌ها برسند، هنری فورد آن را به خوبی درک کرده بود. داستان به زمانی بازمی‌گردد که یک مشاور در ۱۹۳۰ از فورد پرسید که چرا سالانه ۵۰ هزار دلار به یکی از کارکنانش حقوق می‌دهد که بیشتر اوقات کار، پاهایش را روی میز انداخته است. فورد جوابی روشن داد: «به این دلیل که چند سال پیش، همین مرد ایده‌ای داد که باعث یک صرفه‌جویی ۲‌میلیون دلاری برای من شد... و زمانی که آن ایده به ذهنش رسید، پاهایش دقیقا همان جایی بودند که اکنون هستند.» ◀️ چگونه هیچ کاری نکنیم؟! 🔸تنبل بودن استراتژیک به معنای اجتناب از کارها و وظایفی نیست که واقعا اهمیت دارند. معنای آن فقط انتخاب این است که چه چیزی ارزش انرژی شما را دارد و چه چیزی باید رها شود. این رویکرد در عمل به شرح زیر است: در هر روز خود، یک زمان مشخص به «هیچ کاری نکردن» اختصاص دهید. مغز برای بازسازی سیستم توجه خود نیاز به وقفه و استراحت دارد که کار متمرکز به مدت طولانی این توانایی را کاهش می‌دهد. 🔸در زمان کوتاه استراحت خود، می‌توانید بدون موبایل بیرون بروید. نقطه‌ای برای خیره شدن به آسمان بیابید. این همان چیزی است که پژوهشگران «شیفتگی نرم» می‌نامند؛ نوعی حالت ذهنی آرام، با رهاسازی توجه و با شیفتگی نسبت به طبیعت و جهان اطراف که باعث بازسازی سیستم مغز و اعصاب می‌شود. گاهی بهترین راه برای حل یک مساله، توقف تلاش برای حل آن و اجازه دادن به مغز برای غرق شدن کامل در چیزی دیگر است! نویسنده: Chris Lovett 🌺دکتر ابراهیمی مقدم ☎️۰۲۱-۲۲۸۰۳۰۵۰ https://chat.whatsapp.com/EfRwf6W5eN0JOZpeQCmEwK?s=cl&p=i&mlu=4

https://t.me/DoctorEbrahimiMoghadam

🌑☀️ خورشید گرفت؛ شاید فرصتی برای دیدن «نورِ خودِ قدیمی» ما ۱۲ اوت ۲۰۲۶، خورشیدگرفتگی کامل رخ می‌دهد؛ پدیده‌ای نجومی که اگرچه از نظر علمی هیچ نقشی در تعیین سرنوشت انسان ندارد، می‌تواند از منظر تفکر نقاد، روان‌شناسی تکاملی و معناشناسی نمادین استعاره‌ای برای خودنگری باشد. در این خوانش نمادین، ☀️ خورشید می‌تواند نماد «خود و آگاهی» و 🌑 ماه نماد لایه‌های هیجانی و ناهشیار باشد؛ «گرفت» نیز فرصتی برای مکث و دیدن بخش‌هایی از خود است که معمولاً در پسِ نورِ آگاهی پنهان می‌مانند. مغز انسان در مسیر تکامل، برای بقا، امنیت، تعلق، پذیرش و جایگاه اجتماعی شکل گرفته است؛ اما همین نیازها گاهی ما را گرفتار تأییدطلبی، مقایسه، کنترل و ترس از طردشدن می‌کنند. پس به‌جای اینکه بپرسیم «این گرفت چه سرنوشتی برای من رقم می‌زند؟» شاید بهتر باشد بپرسیم: 🔸 کدام بخش هویتم به تأیید دیگران وابسته است؟ 🔸 کجا برای تعلق، خود واقعی‌ام را پنهان کرده‌ام؟ 🔸 کدام ترس قدیمی هنوز رفتار امروزم را هدایت می‌کند؟ 🔸 آیا «من بودن» را با «بهتر بودن از دیگران» اشتباه گرفته‌ام؟ 🌑 بعضی گرفت‌ها در آسمان چند دقیقه‌اند؛ اما گرفتگی‌های روان ممکن است سال‌ها ادامه داشته باشند. رشد روانی یعنی توانایی دیدن خود، حتی وقتی نورِ آشنای زندگی موقتاً کنار می‌رود. ✍️دکتر ابراهیمی مقدم https://instagram.com/dr.ebrahimi_moghadam?igshid=6znptvn07oap

آدم‌ها فکر می‌کنن قوی بودن یعنی هیچ‌وقت نلرزی، اما واقعیت اینه که قوی بودن یعنی لرزیدی، ترسیدی، ولی بازم ادامه دادی .. ✍️دکتر ابراهیمی مقدم http://eitaa.com/dr_ebrahimi_moghadam

『 مگر خودت آنجا نبودی !؟ 』 ❒برخی تجربه‌های زندگی، به‌ویژه رنج و مواجهه با مرگ، کاملاً شخصی و درونی هستند. مارتین هایدگر تأکید می‌کند که انسان باید این بار سنگین را به تنهایی به دوش بکشد. جستجوی «شاهد» بیرونی برای باور کردن درد، در واقع فرار از تنهایی وجودی است؛ زیرا عمق واقعی درد فقط برای خود ما قابل درک است. 🪞بسیاری از ما به شدت به دنبال تایید و همدردی دیگران هستیم، چرا که رنج را نمی‌توان به‌راستی با کسی تقسیم کرد. اِلین اسکاری نشان می‌دهد که درد اساساً در قالب کلمات نمی‌گنجد و انتقال کامل آن به دیگری تقریباً غیرممکن است. اطرافیان گاهی رنج ما را کوچک می‌شمارند یا نادیده می‌گیرند و این امر تنهایی وجودی را عمیق‌تر می‌کند. در چنین لحظاتی حتی به واقعی بودن درد خود شک می‌کنیم. 🧠 با این حال، مفهوم «شاهد بودن» در روان‌شناسی فراتر از تایید بیرونی است؛ مهارتی است برای حضوری آگاهانه در کنار خود، بدون قضاوت و بدون عجله برای حذف فوری درد . سورن کی‌یرکگور ریشه بسیاری از اضطراب‌ها را دوری از خویشتن واقعی می‌دانست. جمله «مگر خودت آنجا نبودی؟» دعوتی است به بازگشت به خود و پذیرش تجربه‌مان. 👁‍🗨هرچند تایید دیگران آرامش‌بخش و حس تعلق می‌دهد، اما در نهایت حضور آگاهانه خود ما در دل رنج است که به آن معنامی‌دهد.پذیرش اینکه «ما خودمان آنجا بودیم و درد را زیسته‌ایم»، ما را از قربانی بی‌دفاع به شاهدی معتبر برای تاریخچه زندگی‌مان تبدیل می‌کند. این آشتی با خود، آغاز بهبودی است. #اگزیستانسیالیسم⁩ ┏━━━━━━━━━━━ https://t.me/DoctorEbrahimiMoghadam ✍️دکتر ابراهیمی مقدم

https://t.me/DoctorEbrahimiMoghadam

🫵یک روتین روزانه برای خودتون داشته باشید جوردن پیترسون میگه کسی نمیتونه بدون روتین زندگی سالمی داشته باشه. میگه اگه توی زندگیتون روتین ندارین، حتما باید یکی برای خودتون بسازین. شما بدون روتین نمیتونین از نظر ذهنی سالم بمونین. این کار بخصوص برای انسانی که افسرده و مضطربه میتونه کمک کننده باشه. میگه هر روز سر ساعت مشخصی از خواب بیدار شو و به این ساعت پایبند باش.در غیر اینصورت، ریتم شبانه‌روزیت بهم میخوره و مودت هم طبیعتا بهم میریزه. این یک بایده. روتین یعنی کارهای تکراری و قابل پیش بینی در طول روز. روتین یعنی ساختن ساختاری که حس قابل پیش بینی بودن زندگی رو به شما میده. این بحث رو امیل دورکیم، جامعه شناس فرانسوی، یه جور دیگه میگه. ایده‌ی دورکیم کمی ظریف‌تر از داشتن یک روتینه. از نظر دورکیم یکی از سنگ بناهای داشتن یک ذهن باثبات و سالم، داشتن ساختار و استراکچره. روتین در دل این ساختار قرار میگیره. چیزهای دیگه‌ای هم مثل داشتن شبکه ای از آدمها و داشتن یک هویت شخصی هم توش قرار میگیره. دورکیم میگه از دست دادن این ساختار میتونه منجر به بی‌ثباتی بشه و همین منجر به افسردگی در فرد میشه. در حقیقت، باید برای زندگی یک چهارچوب و ساختاری داشته باشی و معلق بودن خطرناکه. منظور از این ساختار یا روتین روزانه هم، کارهای عجیب غریب نیست. صبح سر ساعت مشخصی از خواب بیدار شی، تختت رو مرتب کنی، صبحونه بخوری، به گلها آب بدی، یک ربع ورزش کنی و برای مابقی روز هم همین. کارهایی باشه که انجام بدی و برای همیشه بهش پایبند باشی. می‌بینی یکی هر روز جلو مغازه‌ش رو آب و جارو می‌کنه درحالی که شاید خیلی وقتا نیاز نباشه. یکی هر روز ماشینش رو یه دستمالی می‌کشه و اگه این کار رو نکنه انگار روزش از بین رفته.یا آدمی که هر روز کلی راه میره تا برسه به پارک محل تا به چند تا گربه غذا بده! این کارا به زندگیشون معنی میده و شما هم باید برای خودتون چیزهایی داشته باشین که هر روز انجامش بدین. مثلا من برای خودم مشخص کردم که هر روز یک ویس تو کانال بذارم ،‌ یا هر دو سه روز یکبار یک ویدیو روی اینستاگرام آپلود کنم. این رو برای خودم به یک «باید» تبدیل کردم و همین چیزا باعث میشه زندگیم یک ساختاری داشته باشه. ریچل گلدمن میگه:«اگه افراد ساختار نداشته باشن و روتین‌های روزانه‌ای نداشته باشن که روش تمرکز کنن، به احتمال زیاد بیشتر و بیشتر به موقعیت‌های استرس‌زا فکر میکنن که همین میتونه منجر به اضطراب و استرس اضافی بشه». داشتن روتین باعث میشه کمتر فکر و خیال بکنید. هرچند که ممکنه در طول روزها و هفته‌ها، دفعاتی پیش بیاد که شما مجبور باشید چیزهایی رو تغییر بدید اما رعایت یک ساختار اولیه برای زمان بیدار شدن، غذا خوردن، کار کردن، خوابیدن و دیگر فعالیت‌ها میتونه به شما کمک کنه استرس کمتری داشته باشید و زندگیتون رو بهتر سازمان دهی کنید. ✍️دکتر ابراهیمی مقدم https://chat.whatsapp.com/BY4hRZ3vMi88xdzjWhylQd?s=cl&p=i&mlu=4

📣 امروز ساعت ۱۸ ⏰ 📻رادیو جوان 🗣️کارشناسی دکتر ابراهیمی مقدم http://ble.ir/join/ZDE3OGM1YT

۵ نشانه که میگه سلامت روان شما در حال فرسوده شدنه 🌺دکتر ابراهیمی مقدم 📞۰۹۱۰۲۰۰۹۰۹۳ https://t.me/DoctorEbrahimiMoghadam

** یه کتابی هست به اسم «فقر احمق می‌کند» ( اثر الدار شفیر و سند هیلی مولا ینیتن). منظورش اصلاً توهین نیست. به شکل کلی می‌گوید: وقتی آدم مدام تو کمبود زندگی می‌کند، ذهنش دیگر فضای خالی برای پردازش ندارد. و این درست است! فقر فقط این نیست که پول نباشد. فقر یعنی هر روز با اضطراب بیدار شوی، مدام حساب کنی چی را نداشته باشی، کدام نیاز را عقب بیاندازی، کجا کوتاه بیای و... این وضعیت کم‌کم ذهن را فرسوده می‌کند. آدم هنوز باهوشه، اما توان فکر کردن درست و بلندمدت را از دست می‌دهد. تصمیم‌ها کوتاه‌مدت می‌شوند، واکنش‌ها هیجانی می‌شوند، اشتباه‌ها بیشتر می‌شوند، نه از سر نادانی، بلکه از سر خستگی ذهن. حالا همین را تصور بفرمایید نه برای یک نفر، بلکه برای یک جامعه. وقتی یک جامعه فقیره، یعنی اکثریت مردمش دائم تو وضعیت بقا هستند. همه ذهن‌ها پر است، همه عصبی‌ هستند، همه عجله دارند. دیگر حوصله شنیدن حرف پیچیده، بحث طولانی، فکر جمعی باقی نمی‌ماند. جامعه شروع می‌کند به تصمیم‌های عجولانه، قضاوت‌های سریع، انتخاب‌های ساده‌پسند. اینطوری می‌شود که شعار جواب می‌دهد، اما توضیح نه. وعده فوری جذابه، برنامه بلندمدت اما خسته‌کننده است. این‌جاست که جامعه کم‌کم شبیه یک آدم خسته رفتار می‌کند. آینده را نمی‌بیند، فقط می‌خواهد از امروز رد بشود. این احمق شدن نیست، فرسوده شدن است. فقر، قبل از اینکه جامعه را بی‌اخلاق یا بی‌فرهنگ کند، عقل جمعی را کوتاه‌برد می‌کند. نتیجه‌اش جامعه‌ایه که واکنش هیجانی نشان می‌دهد به‌جای فکر کردن، دعوا می‌کند به‌جای گفت‌وگو، و بقا را با عقلانیت اشتباه می‌گیرد. کتاب دقیقاً همین را می‌گوید: فقر ذهن را اشغال می‌کند، و وقتی ذهن یک جامعه اشغال شد، لازم نیست نادان باشد، همین که نتواند درست فکر کند، کافیه ✍️دکتر ابراهیمی مقدم https://chat.whatsapp.com/BY4hRZ3vMi88xdzjWhylQd?s=cl&p=i&mlu=4