انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا

💤نسل Z و تجربه نخستین جنگ؛ تفاوت واکنش نسل جدید با نسل دفاع مقدس ✍🏻سیدمحمود کمال‌آرا دانشجوی دکتری علوم‌سیاسی- مدیر دپارتمان جامعه شناسی سیاسی انجمن 🔺هر نسلی با بحران‌های بزرگ تاریخی همانند رخدادهایی ناگهانی که هویت جمعی، نگاه به جهان و الگوهای رفتاری شناخته می‌شود که در دوران بلوغ فکری‌اش شکل می‌گیرد. برای نسل اول انقلاب، این حرکت بزرگ، دفاع مقدس بود که زیست‌جهان یک نسل را با مفاهیمی چون ایثار، جهاد، شهادت و همبستگی ملی پیوند زد. برای نسل جدید یا همان نسل Z تقابل میان جمهوری اسلامی ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی، نخستین تجربه ملموس از فضای جنگ و رویارویی مستقیم نظامی بود. این رویارویی فرصتی را از لنز جامعه‌شناسی سیاسی فراهم آورده تا در این یادداشت ضمن بررسی تفاوت واکنش ادراکی و رفتاری نسل جدید با نسل دوران دفاع مقدس در مواجهه با پدیده جنگ، این تفاوت‌ها را از لحاظ مؤلفه‌های جامعه‌شناختی مورد مطالعه قرار دهیم. مطالعه متن کامل مقاله در لینک زیر https://iawas.com/generation-z/ تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

کانون دانشجویی سروش دانشگاه علوم و تحقیقات ، با همکاری انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا، انجمن علمی علوم سیاسی علوم و تحقیقات ، و انجمن علمی فقه و حقوق خوارزمی برگزار می کند :   وبینار مجازی :  نقد و بررسی انقلاب فرهنگی چین ( 1976 _ 1966 ) ( به مناسبت شصتمین سالگرد انقلاب فرهنگی چین )   🎤سخنرانان : دکتر اسدالله اطهری مریان (رئیس انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا) دکتر افشین زرگر  (رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج ) دکتر محمد حسین صالحی (دبیر انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه علوم و تحقیقات و پژوهشگر ارشد اندیشکده مطالعات ایران و چین) دبیر نشست : عدنان احمدیان (دبیر کانون دانشجویی سروش) ⏰تاریخ برگزاری: سه شنبه ، ۲۰ مرداد ۱۴۰۵  ساعت ۱۹ 🔗بصورت مجازی در بستر اسکای روم : https://skyroom.online/ch/eilia_srb/skyroom.online-china-revolution- پیام رسان بله🔻 https://iawas.com/seminar/ اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS واتس اپ انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا🔻 https://chat.whatsapp.com/IXcbPK0PNrL05QRHmWZEjN

توافق سه‌جانبه عربستان، ترکیه و پاکستان؛ مساله فقط ایران نیست! ✍🏻مهدی علیخانی- استاد دانشگاه و عضو هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا 🔺روز جمعه یک توافق دفاعی سه‌جانبه میان سه کشور مهم منطقه یعنی عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان امضا شد. بلافاصله پس از انتشار این خبر و در تحلیل‌های اولیه‌، دلیل اصلی یا هدف این پیمان به «نحوه مواجهه با ایران پس از هدف قرار گرفتن عربستان سعودی به‌عنوان میزبان پایگاه‌های آمریکا در جریان جنگ رمضان» معطوف شد. 🔺پیشتر در تحلیل پیامدهای منطقه‌ای جنگ رمضان گفته و نوشته بودم که برخلاف گذشته که نظم و ترتیبات منطقه‌ای فقط بر ایفای نقش بازیگران بین‌المللی متمرکز بود، این‌بار نقش بازیگران جدید منطقه‌ای نیز در ترتیبات امنیتی برجسته‌‌ می‌شود اما نه فقط به‌دلیل رویکرد ایران در جنگ اخیر. 🔺در حال حاضر و در تحلیل اولیه شاید بتوان چند زمینه کلان‌ و مهمتر این توافق را در کنار تحولات جنگ اخیر مورد اشاره قرار داد؛ نخست، رویکردهای ایالات متحده در حدود ۱.۵ دهه اخیر در کاهش تعهداتِ «عملی»ِ امنیتی نسبت به متحدان عرب در منطقه که زمینه بی‌اعتمادی اعراب به‌خصوص ریاض به آمریکایی‌ها را دامن زد. از ماجرای سقوط حسنی مبارک متحد کلیدی سابق آمریکا و سعودی تا ماجرای حملات به تاسیسات نفتی آرامکو در جریان جنگ یمن و پس از خروج آمریکا از برجام تا تحولات جدیدتر که البته این‌ رویکرد فارغ از حزب و رئیس جمهور حاکم در آمریکا به یک راهبرد کلان‌تر یعنی کاهش تمرکز بر غرب آسیا برای افزایش توجهات به حوزه شرق آسیا برمی‌گشت. 🔺دوم، رفتار‌های رژیم اسرائیل به‌ویژه از میانه جنگ غزه که سیاست پیشین مبتنی بر «موازنه» در برابر ایران با همراهی آمریکا و کشورهای محافظه‌کار عرب را با تصور تضعیف محور ایران (به‌خصوص پس از سقوط اسد، ترور سیدحسن نصرالله و برداشت تضعیف حزب‌الله و...) به سیاست «هژمونی» با هدف تسلط بر منطقه تغییر داد و این امر حساسیت عربستان و ترکیه را به‌شدت برانگیخت. موضع نتانیاهو درباره تشکیل دولت فلسطینی در درون قلمرو عربستان! در میانه جنگ غزه و طرح و پیگیری ایده «اسرائیل بزرگ» و سپس تحولات جنگ ۱۲ روزه، احساس تهدید آنکارا و ریاض از اهداف بعدی نتانیاهو در صورت «تسلط بر منطقه» را بیش از گذشته کرد. با وجود فاصله نزدیک حمله اسرائیل به قطر با اعلام توافق دفاعی پاکستان – عربستان، اما در تحلیل‌های اولیه برخی صاحبنظران در آن مقطع هم، ایران به‌عنوان هدف توافق دوجانبه بیشتر برجسته و به مساله تهدیدات تل‌آویو کم توجهی شده بود. 🔺سوم، جنگ رمضان و نوع واکنش ایران به کشورهای عربی میزبان پایگاه‌های آمریکا در منطقه نشان داد که در درجه اول، اولویت امنیتی واشنگتن تل‌آویو است و نه کشورهای عربی و دوم، این پایگاه‌ها و پیمان‌های امنیتی با آمریکا در شرایط جنگی ناکارآمدند. اما الزاما این نوع توافقات چه از نوع دوجانبه پاکستان-عربستان و چه توافق سه‌جانبهِ بسط یافته، به معنی اتحادی تازه با قابلیت عملیاتی در برابر ایران در کوتاه مدت نیستند. البته این موضوع برای ایران دارای پیام‌های جدی است اما در بحث ایران، به‌نظر می‌رسد فعلا ترکیه و پاکستان بیشتر افزایش بازدارندگی سعودی (رهبری عربی، اعتبار اسلامی و البته برخوردار از منابع مالی گسترده) را مدنظر دارند و تا ورود به درگیری احتمالی. 🔺همچنین در اینجا، می‌توان به نقش یمن و انصارالله به‌عنوان یکی دیگر از زمینه‌های این پیمان اشاره داشت اما نباید هم فراموش کرد که پیش از درگیری اخیر یمن و سعودی، ترکیه و پاکستان در سال ۲۰۱۵ نیز از حامیان ائتلاف نظامی عربستان علیه انصارلله بودند. 🔺بنابراین از زمینه‌های مهم این توافق سه‌جانبه دفاعی، راهبرد کلان ایالات متحده در کاهش تعهدات «عملی» امنیتی در منطقه در قبال متحدان عرب به‌خصوص عربستان، تهدیدات رژیم صهیونیستی برای آینده منطقه از جمله برای ترکیه، عربستان و حتی پاکستان با پیگیری راهبرد «هژمونی» و نیز تعقیب ایده «اسرائیل بزرگ» و سپس نحوه ایجاد بازدارندگی به‌ویژه برای عربستان سعودی در جنگ‌های آتی منطقه می‌باشند. https://etemadnewspaper.ir/fa/main/print/251124 پیام رسان بله🔻 https://iawas.com/seminar/ اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS واتس اپ انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا🔻 https://chat.whatsapp.com/IXcbPK0PNrL05QRHmWZEjN

🎤واکاوی راهبرد ترکیه در قبال جنگ ایران در گفتگوی سید اسدالله اطهری استاد دانشگاه و رئیس هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا با روزنامه شرق ۱۴۰۵/۵/۱۰ 📝اینجا بخوانید👇🏻 https://cdn.sharghdaily.com/servev2/5oPNIbrOaLar/Xyn5iwrlk-z9cKOcSOFlOLfIG2F-f2YSTvD1ZpjSHNASOjA9j223-9eIDJj2pUE6i36fjZjeK7coXS6_jGVZ-Q,,/02.pdf و https://cdn.sharghdaily.com/servev2/KUH6SD6Ci4wY/lqx_lYbzfPOSz4XU7A5nRPkxGnQOdA3o9VPnYiM1u_wZZT3WtHqDnQTmtHgn3fgGqA1eDLHIY7Y-STeAa3zNrg,,/03.pdf پیام رسان بله🔻 https://iawas.com/seminar/ اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS واتس اپ انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا🔻 https://chat.whatsapp.com/IXcbPK0PNrL05QRHmWZEjN

🛑 انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا با همکاری خانه اندیشه ورزان برگزار می کند واکاوی جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران ( ابعاد ، پیامدها و دستاوردهای داخلی ، منطقه ای و بین المللی ) 🎤سخنرانان : 👤دکتر داود دانش جعفری استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی…

📃چین از روابط نزدیک با ایران و پاکستان چه به دست می‌آورد؟ ✍ احمدرضاطاهری، مدیر شعبه سیستان و بلوچستان، انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا 🔹در روابط بین‌الملل، دولت‌ها معمولاً برای تأمین منافع ملی، افزایش امنیت و گسترش نفوذ خود، با سایر کشورها وارد شراکت‌های راهبردی می‌شوند. سیاست خارجه چین نیز در درجه نخست بر پایه منافع ملی این کشور شکل گرفته است. در این چارچوب، ایران و پاکستان به دلیل موقعیت جغرافیایی، ظرفیت‌های اقتصادی و اهمیت ژئوپلیتیکی، از مهم‌ترین شرکای چین در غرب و جنوب آسیا به شمار می‌روند. 🔹پاکستان از چند جهت برای چین اهمیت دارد. یکی از مهم‌ترین آنها، کریدور اقتصادی چین–پاکستان است؛ طرحی که با هدف اتصال غرب چین به بنادر گوادر و کراچی از طریق مسیرهای زمینی در حال اجراست. اگرچه اجرای این کریدور با چالش‌های امنیتی، اقتصادی و اجرایی روبه‌رو بوده و تاکنون همه اهداف آن محقق نشده، اما همچنان این طرح یکی از مهم‌ترین پروژه‌های راهبردی چین محسوب می‌شود. 🔹همکاری با پاکستان به چین کمک می‌کند تا حضور و نفوذ خود را در جنوب آسیا تقویت کند و در رقابت با هند از ظرفیت بیشتری برخوردار باشد. با توجه به رقابت چین و هند در سطح منطقه، پاکستان یکی از مهم‌ترین شرکای راهبردی چین محسوب می‌شود. البته این همکاری را نباید صرفاً استفاده ابزاری چین از پاکستان دانست؛ بلکه تا حد زیادی بر همگرایی منافع دو کشور در حوزه‌های امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی استوار است. 🔹ایران نیز جایگاه مهمی در محاسبات چین دارد. منابع گسترده نفت و گاز، ایران را به یکی از شرکای مهم چین در حوزه انرژی تبدیل کرده است. علاوه بر این، همکاری با ایران امکان گسترش حضور اقتصادی و دیپلماتیک چین در غرب آسیا و بهره‌گیری از ظرفیت‌های ترانزیتی و ژئوپلیتیکی این کشور را فراهم می‌کند. از نگاه چین، ایران صرفاً یک تأمین‌کننده انرژی نیست، بلکه به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی، دسترسی به خلیج فارس و دریای عمان و نقش آن در تحولات امنیتی منطقه، یکی از شرکای مهم چین در غرب آسیا به شمار می‌رود. 🔹همکاری با ایران، دامنه گزینه‌های راهبردی چین در غرب آسیا را افزایش می‌دهد و می‌تواند تا حدودی به ایجاد موازنه در برابر نفوذ آمریکا در منطقه کمک کند. البته میزان تأثیر این همکاری بر کاهش نفوذ آمریکا قابل بحث است و این نکته را نیز می بایست یادآوری کرد که چین همچنان تلاش می‌کند ضمن توسعه روابط با ایران، مناسبات خود را با سایر بازیگران منطقه نیز حفظ کند. 🔹در مجموع، روابط با ایران و پاکستان بخشی از راهبرد کلان چین برای تأمین امنیت انرژی، تنوع‌بخشی به مسیرهای تجارت، گسترش نفوذ اقتصادی و دیپلماتیک، افزایش نقش خود در معادلات غرب و جنوب آسیا و مدیریت رقابت با سایر قدرت‌ها است. از این رو، چین می‌کوشد روابط خود را با هر دو کشور حفظ و تقویت کند؛ زیرا این روابط، قدرت مانور و انعطاف‌پذیری چین را در محیط پیچیده نظام بین‌الملل افزایش می‌دهد. پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS واتس اپ انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا🔻 https://chat.whatsapp.com/IXcbPK0PNrL05QRHmWZEjN

‍ دبیرخانه مرکزی گفت و گوهای فرهنگی بین‌المللی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با همکاری انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا و موسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن برگزار می‌کند: «گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در روابط فرهنگی ایران و ترکیه» سخن آغازین: 🔸پروفسور دکتر محمود ارول قلیچ رئیس و مدیرکل مرکز پژوهش‌های تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی (ایرسیکا) سخنرانان: 🔸دکتر بهرام کیان وابسته فرهنگی و مسئول خانه فرهنگ ج. ا ایران در استانبول- ترکیه 🔸دکتر سید اسدالله اطهری رئیس انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا و مدیر گروه ترکیه مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه 🔸دکتر محرم خیر مدیر موزه آثار ترکی و اسلامی استانبول 🔸دکتر غلامعلی پاشازاده عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه تبریز 🔸دکتر سلما کایا کارشناس ارشد نسخ خطی موزه آثار ترکی و اسلامی استانبول 🔸فاطمه اصل صریرائی مردم‌شناس و رئیس موزه آذربایجان تبریز 🔸دکتر ابراهیم بابایی استاد و عضو هیات علمی و مسئول دبیرخانه گفت و گوهای فرهنگی ایران و ترکیه در دانشگاه تبریز زمان: سه شنبه ۳۰ تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت: ۱۵:۰۰ به وقت ایران (تهران) ۱۴:۳۰ به وقت ترکیه (استانبول) لینک ورود به نشست : https://www.skyroom.online/ch/khanahouse/kohan تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

🛑 آیا روابط هند با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و اسرائیل، باعث شده است که پاکستان به اهمیت همکاری با ایران برای موازنه‌سازی در برابر نفوذ منطقه‌ای هند پی ببرد؟ ✍احمدرضا طاهری، انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا، شعبه سیستان و بلوچستان 🔺هند در سال‌های اخیر کوشیده است جایگاه خود را در ترتیبات سیاسی، امنیتی و اقتصادی غرب آسیا تقویت کند تا از تحولات در این منطقه عقب نماند. این رویکرد را نباید در چارچوب تقابل با ایران تفسیر کرد. از همین رو، ایران نیز نمی‌تواند به‌عنوان عامل اصلی موازنه پاکستان در برابر هند تلقی شود. سیاست‌گذاران پاکستانی به‌خوبی از ظرفیت‌ها و محدودیت‌های روابط با ایران آگاه‌اند و مناسبات دو کشور را بر پایه ای از منافع مشترک و نسبتاً مشخص تنظیم کرده‌اند. به عنوان نمونه، بندر چابهار برای پاکستان دارای اهمیت ژئوپلیتیکی و امنیتی است. 🔺مشارکت هند در توسعه این بندر، از نگاه پاکستان، می‌تواند بر موازنه ژئوپلیتیکی میان چابهار و گوادر اثر بگذارد و زمینه افزایش نفوذ هند در پیرامون پاکستان را فراهم سازد. یکی از عوامل مؤثر در احتیاط هند نسبت به تسریع توسعه بندر چابهار، نگرانی از واکنش‌ها یا اقدامات احتمالی پاکستان در قبال این پروژه است. با وجود اطمینان‌بخشی‌های ایران درباره امنیت و تداوم اجرای طرح، هند همچنان رویکردی محتاطانه اتخاذ کرده است. البته کندی پیشرفت این پروژه را نباید صرفاً ناشی از ملاحظات امنیتی پاکستان دانست؛ تحریم‌های آمریکا علیه ایران و تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی نیز در این روند نقش مهمی ایفا کرده‌اند. 🔺بنابراین، اگرچه ایران برای پاکستان همسایه‌ای مهم و دارای جایگاهی ویژه است، اما نقش آن در موازنه راهبردی با هند، نقشی مکمل است و نه تعیین‌کننده. از دیدگاه نخبگان سیاسی و امنیتی پاکستان، اولویت در روابط با ایران، حفظ امنیت مرزهای مشترک، مدیریت تهدیدهای ناشی از افراط گرایی مذهبی و تروریسم قومی، و جلوگیری از تبدیل ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی ایران، به‌ویژه بندر چابهار، به بستری برای گسترش نفوذ هند در پیرامون پاکستان است. در واقع، استراتژی اصلی پاکستان برای ایجاد موازنه در برابر هند همچنان بر حفظ و تقویت روابط با چین و آمریکا استوار است. پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS واتس اپ انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا🔻 https://chat.whatsapp.com/IXcbPK0PNrL05QRHmWZEjN

📃چگونه تجربه جنگ‌ها و تنش‌های نظامی با هند، پاکستان را به بازنگری در رویکرد سیاست خارجی خود در قبال کشورهای همسایه واداشته است؟ "بازدارندگی در برابر هند، موازنه میان آمریکا و چین و حفظ نفوذ در افغانستان" ✍احمدرضاطاهری. انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا، شعبه سیستان و بلوچستان. 🔺در میان بخش قابل توجهی از نخبگان امنیتی و نظامی پاکستان این دیدگاه تثبیت شده است که قدرت نظامی همچنان یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های حفظ امنیت ملی و تقویت بازدارندگی به شمار می‌رود. با این حال، پاکستان به‌خوبی آگاه است که هند نیز الزاماً در پی ایجاد بحران یا تشدید تنش‌ها نیست. اما این واقعیت، از ضرورت هوشیاری امنیتی پاکستان نمی‌کاهد. از همین رو، این کشور می‌کوشد تحولات مربوط به هند و محیط امنیتی پیرامون خود را به‌صورت مستمر رصد کند تا اختلافات و سوءبرداشت‌ها، پیش از آن‌که به بحران‌های گسترده تبدیل شوند، از طریق سازوکارهای سیاسی، دیپلماتیک و امنیتی مدیریت شوند. 🔺در عین حال، پاکستان با مجموعه‌ای از چالش‌های امنیتی مواجه است که بخشی از آنها لزوماً در کنترل کامل این کشور قرار ندارند. همین مسئله، اسلام‌آباد را به سمت حفظ و تقویت روابط با قدرت‌های بزرگ سوق داده است. به عنوان نمونه، مسئله کشمیر همچنان یکی از مهم‌ترین محورهای نگرش امنیتی پاکستان نسبت به هند محسوب می‌شود. یا مثلا ناآرامی‌های بلوچستان و فعالیت گروه‌های مسلح بلوچ نیز از مهم‌ترین دغدغه‌های امنیت داخلی این کشور به شمار می‌آید. از نگاه نخبگان امنیتی پاکستان، گروه‌های جدایی‌طلب بلوچ به‌تنهایی از ظرفیت لازم برای تحقق جدایی بلوچستان برخوردار نیستند و تحقق چنین سناریویی مستلزم حمایت گسترده و مؤثر خارجی خواهد بود. با این حال، حتی چنین حمایتی نیز به‌تنهایی نمی‌تواند ضامن موفقیت این پروژه باشد، زیرا تجزیه یک سرزمین تابع مجموعه‌ای از متغیرهای پیچیده داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی است. در چنین شرایطی، پاکستان کوشیده است روابط بسیار خوبی با آمریکا داشته باشد. اهمیت این رابطه برای اسلام‌آباد بیش از هر چیز به جایگاه و نفوذ واشنگتن در معادلات امنیتی و سیاسی منطقه بازمی‌گردد. در کنار آن، روابط نزدیک با چین نیز به یکی از ارکان سیاست خارجی پاکستان تبدیل شده است؛ زیرا پکن یکی از مهم‌ترین حامیان اسلام آباد در حوزه‌های امنیتی و ژئوپلیتیکی به شمار می‌رود. از این منظر، موازنه در روابط با آمریکا و چین را می‌توان یکی از ویژگی‌های مهم سیاست خارجی پاکستان دانست. 🔺افغانستان همچنان جایگاه ویژه‌ای در محاسبات امنیتی پاکستان داشته و دارد. اسلام‌آباد همواره حفظ سطحی از نفوذ سیاسی و امنیتی در افغانستان را بخشی از الزامات تأمین منافع ملی خود تلقی کرده است. نگرانی‌های امنیتی، مسائل مرزی و رقابت با هند، از مهم‌ترین عوامل شکل‌دهنده این رویکرد هستند. از این رو، پاکستان همواره تلاش نموده جایگاه خود را در معادلات سیاسی و امنیتی افغانستان حفظ کند و از گسترش روابط کابل و دهلی‌نو در سطحی که آن را مغایر با منافع امنیتی خود ارزیابی می‌کند، جلوگیری نماید. 🔺در پایان، این واقعیت را نباید نادیده گرفت که ارتش پاکستان نهادِ محوری و تصمیم‌گیر در ساختار قدرت این کشور است. البته نهادهای دموکراتیک (دولتی یا غیردولتی) و مذهبی در پاکستان فعال هستند، اما عملکرد و دامنه اثرگذاری آنها تا حد زیادی تحت تأثیر ملاحظات امنیتی و اولویت‌های کلان نظام سیاسی قرار دارد؛ به‌گونه‌ای که فعالیت این نهادها معمولاً در چارچوبی صورت می‌گیرد که با این اولویت‌ها در تعارض قرار نگیرد. 🔻این یادداشت در پاسخ به پرسش مطرح‌شده از سوی حمید حسینی فرخانی، مدیر دپارتمان مطالعات راهبردی شرق، انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا، تدوین شده است: چگونه تجربه جنگ‌ها و تنش‌های نظامی با هند، پاکستان را به بازنگری در رویکرد سیاست خارجی خود در قبال کشورهای همسایه واداشته است؟ تیرماه ۱۴۰۵. پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

‍ ‍ نقد فیلم «داستانی از عشق و تاریکی»   ✍🏻دکتر احسان اعجازی- مدیر دپارتمان مطالعات فلسطین- اسرائیل انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا 🔺«داستانی از عشق و تاریکی» اولين تجربه کارگردانی «ناتالی پورتمن»، اقتباسی از خاطرات «آموس عوز» است که در آن تاریخ شکل‌گیری اسرائیل با روایتی از فروپاشی یک خانواده آمیخته می‌شود. فیلم درباره کودکی يهودی است که در میانه جنگ،مهاجرت و بحران‌های خانوادگی، به نویسنده‌ای بزرگ تبدیل می‌شود. فیلم با نگاه «آموس عوز» خردسال پیش می‌رود؛ کودکی که تحولات سیاسی را نه از طریق میدان‌های جنگ، بلکه از دریچه خانه، والدین و داستان‌هایی که مادرش برای او تعریف می‌کند، تجربه می‌کند. 🔺در این بین، شخصیت «فانیا» با بازی خود «پورتمن»، درون مایه اصلی فیلم است؛ زنی خیال‌پرداز که رؤیای «سرزمین موعود» را با خود از اروپا به فلسطین آورده، اما به ‌تدریج زیرفشار واقعیت، انزوا و افسردگی دست به خودکشی می‌زند. فیلم رنج یک خانواده در رویارویی با بیماری روانی را به تصویرمی‌کشد و نشان می‌دهد چگونه این تجربه تلخ، تخیل و جهان ادبی آموس را شکل می‌دهد. 🔺صحنه‌ها و دیالوگ‌های فیلم مملو از استعاره‌هایی است که کارگردان تلاش کرده است با استفاده از آنها یهودیانی را که به بیت‌المقدس آمده‌اند معصوم و مظلوم جلوه بدهد. در یکی از صحنه‌های فیلم، مادر به آموس می‌گوید من به خاطر معصومیت تو، تو را دوست دارم. در اینجا آموس به استعاره‌ای از کل قوم یهود تبدیل می‌شود که معصومیت‌اش برای مخاطب بازگو می‌شود. در سراسر فیلم زمانی که مادر با آموس صحبت می‌کند، گویی کل قوم یهود را مخاطب قرار می‌دهد. در یکی از دیالوگ‌های فیلم،مادر به پسرش چنین می‌گوید: «اگر روزی میان آزردن کسی وگفتن یک دروغ ناچار به انتخاب شدی، مهربان باش؛ زیرا ملاحظه‌کاری و همدلی، از راست‌گوییِ بی‌ملاحظه ارزشمندتر است.» 🔺از نظر کارگردانی، پورتمن اثری پخته و صادقانه خلق کرده است. او در آفرینش لحظات احساسی، هدایت بازیگران و بازآفرینی فضای بیت‌المقدس دهه ۱۹۴۰ موفق عمل می‌کند، هر چند گاهی اوقات ریتم کندِ فیلم و روایت پراکنده، از انسجام دراماتیک آن کم می‌کند. فیلمبرداری با رنگ‌های سرد، اگرچه گاهی بیش از حدخاکستری به نظر می‌رسد، اما به‌ خوبی لحظات دردناک تاریخ، حس اندوه و درماندگی شخصیت‌ها را به بیننده القا می‌کند. موسیقی نیز فضای شاعرانه و مالیخولیایی اثر را دو چندان کرده است. 🔺رویکرد فیلم از منظر سیاسی قابل توجه است. هر چند روایت عمدتاً از دیدگاه خانواده‌ای یهودی بیان می‌شود، اما نگاه آموس عوز به آینده اسرائیل، نگاهی انتقادی و پیچیده است. آرمان صهیونیستی در کنار اضطراب، خشونت و تردیدهای اخلاقی به تصویر کشیده می‌شود. صحنه‌هایی مانند گفت‌وگوی کودکانه آموس با دختر عرب درباره امکان همزیستی دو ملت، نشان می‌دهد که فیلم بیش از آنکه به دنبال داوری سیاسی باشد، دغدغه همزیستی مسالمت‌آمیز را دارد. با وجود این، برخورد تابِ آموس با برادر دختر عرب و زخمی شدن او نشان دهنده وقوع یک درگیری قریب‌الوقوع میان ساکنین بیت‌المقدس است. در همین راستا، در یک صحنه از فیلم، یک ناشناس به یک زن یهودی که در حال پهن کردن لباس است شلیک می‌کند و در صحنه‌ای دیگر یک پسر بچه یهودی که در حال توپ بازی است، مورد هدف گلوله قرار می‌گیرد. در این صحنه‌پردازی‌های دراماتیک، «پورتمن» تلاش می‌کند روایتی یکجانبه از حوادث سال 1947 و 1948 بیت‌المقدس برای مخاطب خود به تصویر بکشد. 🔺«نقطه اوج» فیلم در پایان آن فرا می‌رسد؛ جایی که آموس در ذهن خود سرنوشت تلخ مادرش را ترسیم می‌کند و در داستان‌هایش او را از مرگ نجات می‌دهد. این لحظه، ارزش هنر و ادبیات را برای غلبه بر فقدان و رنج آشکار می‌کند و همه صحنه‌های دراماتیکفیلم را به تجربه‌ای تأثیرگذار و امید بخش تبدیل می‌کند. صحنه پایانی فیلم، که در آن دوره سالمندی آموس به نمایش گذاشته می‌شود، با نوشتن کلمه مادر به زبان عبری و نگاه مستقیم آموس پیر به دوربین پایان می‌پذیرد. تاکید بر نقش مادر (با توجه به ارتباط یهودیت با مادر) در سراسر فیلم مشهود و چشمگیر است. 🔺در مجموع، «داستانی از عشق و تاریکی» فیلمی آرام، شاعرانه وتأمل‌برانگیز است که تاریخ را از طریق حافظه یک کودک، خانواده و عشق روایت می‌کند. شاید اثر از نظر ریتم و ساختار خالی ازضعف نباشد، اما به لطف کارگردانی «ناتالی پورتمن»، بازی درخشان او و ترسیم محکم شخصیت‌ها، به اثری ارزشمند درباره پیوند میان خاطره، هویت، سیاست و ادبیات تبدیل شده است. تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

انجمن ايرانى مطالعات غرب آسيا pinned a photo

🚨 استراتژی «فرسایش تدریجی» آمریکا و زمینه‌سازی برای اشغال کم‌دردسر تنگه هرمز ✍🏻 دکتر هاشم امیری- عضو دپارتمان نظام بین الملل انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا رصد حملات ایالات متحده به ایران در دوره آتش‌بس ۶۰روزه، به‌ویژه تمرکز این حملات بر مناطق ساحلی کشور با شدت بیشتر بر قوس داخلی اطراف تنگه هرمز، نشان‌دهنده واقعیتی جدی است که احتمال وقوع تحولات گسترده‌تر را در ماه‌های آینده بسیار محتمل می‌سازد. این الگو به وضوح یادآور برخوردهای جزئی و آماده‌سازی اولیه اسرائیل با جمهوری اسلامی پیش از جنگ ۱۲ روزه (خرداد-تیر ۱۴۰۴) است؛ جایی که حملات اولیه با هدف تضعیف پدافند هوایی، ایجاد خلأ اطلاعاتی و آسیب به زنجیره فرماندهی و لجستیک انجام شد تا زمینه برای عملیات اصلی فراهم گردد.ایالات متحده اکنون همان فاز «پیش‌جنگ» را با ابزارهای پیشرفته‌تر و در مقیاسی راهبردی‌تر تکرار می‌کند. تمرکز حملات بر سایت‌های موشکی، پهپادی، رادارهای ساحلی و تأسیسات لجستیکی در مناطقی مانند قشم، بندرعباس، میناب، سِریک و جزایر هرمز و لارک، بخشی از یک استراتژی «فرسایش تدریجی و هدفمند» است. هدف نهایی این رویکرد، ایجاد شرایط برای اشغال یا کنترل کم‌هزینه و کم‌دردسر تنگه هرمز — شامل خود آبراه، جزایر کلیدی آن و حاشیه‌های ساحلی اطراف- است. مطالعه متن کامل مقاله در لینک زیر https://iawas.com/strait-of-hormuz-2/ 🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻 صفحات انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا در فضای مجازی👇🏻 پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

📜نظم کریدوریِ تقابلی در هم‌افزایی ناتو، جی‌۷ و ترکیه؛ از شارلوا تا آنکارا ✍علی رضایی، عضو انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا شعبه سیستان و بلوچستان 🔸نشست ناتو در آنکارا (ژوئیه ۲۰۲۶) را می‌توان ادامهٔ روندی دانست که با اجلاس جی‌۷ در شارلوا (ژوئن ۲۰۲۶) آغاز شد. هرچند ناتو و جی‌۷ وظایف و ماهیت متفاوتی دارند، اما هر دو در مسیر بازآرایی کریدورهای ترانزیتی اوراسیا و محدود کردن نفوذ ایران، روسیه و چین گام برداشته‌اند. با این حال، این دو نشست هم‌زمان اختلاف‌ها و شکاف‌های داخلی کشورهای غربی را نیز آشکار کردند. 🔸در اجلاس جی‌۷ بر ادامهٔ تحریم‌های ایران، تأمین امنیت مسیرهای انتقال انرژی و کاهش وابستگی به روسیه تأکید شد. نشست ناتو نیز بیشتر بر جنبه‌های امنیتی این سیاست‌ها تمرکز داشت. طرح‌هایی مانند خط لوله سوخت نظامی و توسعهٔ کریدور میانی، نشان می‌دهد که برنامه‌های اقتصادی و امنیتی غرب در حال هم‌افزایی و پیوند با یکدیگرند. در مقابل، ایران، روسیه و چین با توسعهٔ کریدور شمال–جنوب، راه‌آهن رشت–آستارا و طرح «یک کمربند، یک راه» در حال ایجاد شبکه‌ای موازی از مسیرهای ترانزیتی هستند. در نتیجه، رقابت بر سر کریدورها به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های رویارویی قدرت‌های جهانی تبدیل شده است. 🔸با وجود این، غرب همچنان با اختلاف‌های داخلی روبه‌رو است. در جی‌۷ دربارهٔ شدت تحریم‌های ایران و نحوهٔ برخورد با چین اتفاق نظر کامل وجود نداشت. در ناتو نیز افزایش بودجه دفاعی اعضا تا ۵ درصد با مخالفت برخی کشورها همراه شد. رویکرد معاملاتی ترامپ در قبال متحدان اروپایی، اعتمادِ میان دو سوی آتلانتیک را کاهش داده و به تقویتِ هم‌افزاییِ رقبای شرقی انجامیده است. هم‌زمان، افزایش هزینه‌های انرژی و مشکلات اقتصادی، نارضایتی‌های اجتماعی را در برخی کشورها تشدید کرده و تصمیم‌گیری دولت‌های غربی را دشوارتر ساخته است. ادامهٔ جنگ اوکراین و تنش‌ها در خلیج فارس نیز منابع و توان راهبردی غرب را در چند جبهه درگیر کرده است. 🔸ترکیه نیز سیاستی دوگانه در پیش گرفته است. این کشور در اجلاس جی‌۷ حضور نداشت، اما در نشست ناتو نقش مهمی در اجرای برخی طرح‌های ترانزیتی و امنیتی ایفا کرد. آنکارا با حفظِ روابط با غرب و هم‌زمان، همکاری با شرق، در پیِ افزایشِ اهرمِ چانه‌زنیِ خود است. در کنار آن، کشورهایی مانند امارات، عربستان و آذربایجان نیز با توجه به منافع خود، گاه با غرب و گاه با سایر قدرت‌ها همکاری می‌کنند و همین موضوع، برنامه‌ریزی راهبردی غرب را پیچیده‌تر کرده است. 🔸در مجموع، پروژهٔ ایجاد نظم جدید بر پایهٔ کریدورهای ترانزیتی، با وجود تلاش‌های غرب، با موانع مهمی روبه‌رو است؛ از جمله اختلاف‌های داخلی، شکل‌گیری مسیرهای جایگزین در شرق، فشارهای اقتصادی و اجتماعی و رفتار متغیر بازیگران منطقه‌ای. بنابراین، این روند را نمی‌توان نشانهٔ پیروزی کامل نظم غربی دانست، بلکه بیشتر تلاشی برای حفظ موقعیت و مدیریت چالش‌های موجود است. 🔸حملات سنتکام به ایران در شب ۸ ژوئیه را می‌توان در ادامهٔ همین روند تحلیل کرد. از این دیدگاه، هم‌زمانیِ حملات با نشست ناتو، نشان‌دهندهٔ ارادهٔ آمریکا برای اقدامِ نظامیِ مستقل و بدونِ هماهنگیِ کامل با متحدان اروپایی بود. 🔸ایران در پاسخ این وضعیت گزینه های متعددی روی میز دارد، ولی سه راهبرد عملی پیش رو عبارتند از: افزایش هزینه‌های نظامی برای آمریکا از طریق حمله به پایگاه‌های آن در منطقه؛ استفاده از اهرم تنگه هرمز برای اعمال فشار اقتصادی بر متحدان اروپایی وابسته به انرژی؛ و بهره‌گیری از ظرفیت‌های دیپلماتیک و حقوقی برای برجسته کردن اختلاف‌های میان آمریکا و اروپا. ترکیبِ این اقدامات، قدرت بازدارندگیِ ایران را احیا کرده و اجرای طرح‌های راهبردی غرب در منطقه را با دشواری بیشتری روبه‌رو می‌کند. انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا شعبه سیستان و بلوچستان. ۱۸ تیر ۱۴۰۵. https://t.me/iawasz

🛑 انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا با همکاری خانه اندیشه ورزان برگزار می کند واکاوی جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران ( ابعاد ، پیامدها و دستاوردهای داخلی ، منطقه ای و بین المللی ) 🎤سخنرانان : 👤دکتر داود دانش جعفری استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی 👤دکتر جهانگیر کرمی استاد روابط بین الملل دانشگاه تهران 👤دکتر حسین ربیعی دانشیار جغرافیای سیاسی دنشگاه خوارزمی 👤دکتر سیامک کریمی استادیار حقوق بین الملل دانشگاه شهید بهشتی 👤دکتر آرش حیدری مدرس دانشگاه و کارشناس ارشد مسائل امنیتی دریایی 👨🏻‍💻مدیر نشست : دکتر جلال الدین سلیمی مدیر دپارتمان سازمان های منطقه ای و بین المللی انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا ⏰زمان: یکشنبه ۲۱ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ لغایت ۱۹ 🏫مکان : تهران خیابان انقلاب اسلامی بین خیابان ولیعصر(عج) و برادران مظفر- پلاک ۹۰۷، خانه اندیشه ورزان؛سالن کنفرانس 📝 پژوهشگرانی که در این نشست تخصصی شرکت می‌کنند و مایل به دریافت گواهی معتبر علمی می‌باشند، می‌توانند به شماره واتساپ یا تلگرام 09376462154 روابط عمومی انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا پیام ارسال نمایند. تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

🛑تضعیف محور مقاومت: از دارایی به بدهی ✍🏻دکتر زینب تبریزی- مدیر دپارتمان مسایل ژئوپولیتیک و استراتژیک انجمن 🔺 «محور مقاومت» طی دهه‌های گذشته یکی از مهم‌ترین ابزارهای راهبردی جمهوری اسلامی ایران برای گسترش نفوذ منطقه‌ای و ایجاد بازدارندگی در برابر اسرائیل و ایالات متحده به شمار می‌رفت. این شبکه شامل حزب‌الله لبنان به عنوان ستون اصلی، حماس و جهاد اسلامی در فلسطین، حوثی‌های یمن، شبه‌نظامیان شیعه در عراق و رژیم بشار اسد در سوریه بود. ایران با صرف میلیاردها دلار برای تسلیح، آموزش و حمایت لجستیکی، این گروه‌ها را به حلقه‌ای از آتش پیرامون اسرائیل تبدیل کرده بود تا بدون درگیری مستقیم، اهرم فشار ایجاد کند و عمق استراتژیک خود را حفظ نماید. مطالعه متن کامل مقاله در لینک زیر https://iawas.com/resistance/ پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

📄الگوی ایرانی و محاسبات روسی ✍ احمدرضاطاهری- استاد دانشگاه مدیر شعبه سیستان و بلوچستان انجمن اگر آمریکا و متحدان اروپایی آن به حمایت نظامی و سیاسی خود از اوکراین ادامه دهند و همچنان در پی شکست روسیه باشند، از نگاه تصمیم‌گیران روسی، احتمال گسترش جنگ به قلمروی متحدان اروپایی آمریکا بیش از گذشته مطرح خواهد شد. اگر رهبران روسیه احساس کنند که موجودیت و امنیت ملی این کشور با تهدید جدی روبه‌رو شده است، حتی استفاده از سلاح‌های هسته‌ای علیه غرب با هدف بازدارندگی آمریکا و متحدانش نیز دور از انتظار نخواهد بود. دست‌کم، حملات ایران به پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای خلیج فارس و حملات موشکی به اسرائیل، و نیز واکنش متعاقب آمریکا که بر کاهش تنش، برقراری آتش‌بس و حل‌وفصل اختلافات از مسیر دیپلماسی تأکید کرد، این تصور را در روسیه تقویت نموده که می‌توان با افزایش هزینه‌های نظامی و امنیتی برای طرف مقابل، غرب را به تجدیدنظر در اهداف و راهبردهایش در قبال اوکراین واداشت. روسیه می‌تواند با الهام از این الگو، درصدد افزایش فشار بر کشورهای غربی برآید تا آنها را به کاهش یا تعدیل حمایت از اوکراین ترغیب کند. اگر این فرضیه به شکلی که در بالا توضیح داده شد تحقق یابد در نهایت غرب ناگزیر خواهد شد در سیاست‌های خود نسبت به اوکراین تجدیدنظر کند یا دست‌کم از شدت و دامنه حمایت‌های خود بکاهد. 🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻 صفحات انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا در فضای مجازی👇🏻 پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

سیاست بدون دشمن؛ آزمون دشوار دولت‌ها در دوران کاهش تنش ✍🏻سیدمحمود کمال‌آرا دانشجوی دکتری علوم‌سیاسی- مدیر دپارتمان جامعه شناسی سیاسی انجمن 🔺با مروری بر تاریخ سیاسی کشورها می‌توان دریافت دولت‌ها اغلب در دوران بحران با یک نوع مسئله مواجه هستند و در دوران آرامش با مسئله‌ای از جنس دیگر روبرو می‌شوند. شاید در زمان جنگ، تهدید خارجی یا تنش‌های امنیتی، دغدغه اصلی حفظ انسجام و مدیریت بحران باشد اما درست از لحظه‌ای که سطح آن تهدید کاهش می‌یابد، چالش تازه با این عنوان آغاز می‌شود که چگونه می‌توان جامعه‌ای را که سال‌ها حول یک خطر مشترک متحد شده بود، در غیاب آن خطر مدیریت کرد؟ پژوهشگران معتقدند تهدیدهای خارجی، صرف‌نظر از ماهیت و ابعاد آنها، بطور معمول به افزایش همبستگی درونی جوامع منجر می‌شوند. در چنین شرایطی اختلافات سیاسی، شکاف‌های اجتماعی و رقابت‌های معمول تا حدی به حاشیه می‌روند و مسئله بقا و امنیت در اولویت قرار می‌گیرد. اما تاریخ به همان اندازه که درباره دوران بحران سخن می‌گوید، درباره دوران پس از بحران نیز درس‌های مهمی دارد. زیرا کاهش تنش‌ها آغاز مرحله‌ای جدید از سیاست‌ورزی است. با این مقدمه در یادداشت پیش‌رو به دنبال پاسخ چگونگی مدیریت جامعه در دوران پساتوافق خواهیم بود. مطالعه متن کامل مقاله در لینک زیر https://iawas.com/policy/ 🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻 صفحات انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا در فضای مجازی👇🏻 پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

یگان ویژه زنان در نیروی هوایی اسرائیل ✍🏻احسان اعجازی- دکتری روابط بین‌الملل؛ مدیر دپارتمان فلسطین- اسرائیل انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا 🔺در حالی که برخی جریان‌ها در اسرائیل تلاش می‌کنند از خدمت زنان در یگان‌های رزمی در ارتش اسرائیل جلوگیری کنند، نیروی هوایی اسرائیل آرام و بی ‌سر و صدا در حال تشکیل یک واحد ویژه کماندویی مشابه یگان شناسایی ستاد کل است که به‌ طور کامل از سربازان زن تشکیل شده است. یگان «آراد» نیروی واکنش سریع نیروی هوایی به شمار می‌رود. با توجه به جنگ‌های اخیر، نیروی هوایی اسرائیل به این نتیجه رسیده است که به یک نیروی رزمی اختصاصی و واکنش سریع نیاز دارد تا بتواند با نفوذ دشمن، حملات ناگهانی و حوادث غیرمترقبه در داخل و اطراف پایگاه‌های نیروی هوایی مقابله کند. مطالعه متن کامل مقاله در لینک زیر https://iawas.com/women_isrl/ 🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻 صفحات انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا در فضای مجازی👇🏻 پیام رسان بله🔻 http://ble.ir/iawas اينستاگرام: 🔻 https://instagram.com/iranian_awas?utm_medium=copy_link تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS

۷ نکته درباره توافق اولیه تیم مذاکره کننده «بدون لکنت» از توافق دفاع کند ✍🏻دکتر مهدی علیخانی عضو هیات مدیره انجمن مطالعات غرب آسیا/ روزنامه اعتماد درخصوص توافق اولیه میان ایران و آمریکا درجهت پایان بخشیدن به جنگ، چندنکته قابل اشاره است: 1) هر مذاکره‌ سیاسی-امنیتی به‌ویژه در زمانیکه طرفین آن روابطی تعارض‌آمیز را تجربه کرده‌اند برمبنای بی‌اعتمادی است و زمانی امکان توافق وجود دارد که علاوه بروجود اراده سیاسی، طرفین از مواضع اولیه اعلامی‌شان عدول کرده باشند. به‌نظر یکی از عوامل موثر بر این تفاهم، فهم با تاخیر ترامپ از عدم امکان تحقق خواسته‌های خود ازطریق نظامی و پرهزینه بودن‌شان است. در نتیجه «ظاهرا» از بازی با حاصل جمع صفر (برد-باخت) به‌سمت بازی با حاصل جمع مثبت رفته است. هر توافقی نتیجه بده-بستان و حاوی نه الزاما بهترین گزینه‌ها، بلکه مفاد تامین کننده منافع پایه طرفین است. 2) یکی از بزرگترین دستاوردهای جنگ اخیر در امتداد جنگ12روزه، تقویت انسجام ملی است. هر رفتار و حرکتِ موجب آسیب به این مهم، در اصل امنیت ملی کشور را به‌مخاطره می‌اندازد. از این‌رو، ترسیم تصویر یک بازیگر «شکست خورده» یا «مستعمره شده» به‌واسطه توافق احتمالی، درراستای ادعای پیروزی ترامپ در شرایطی است که آمریکا و رژیم صهیونیستی به‌اهداف اعلامی‌شان در جنگ دست نیافتند. این کار باعث حس سرخوردگی در میان حامیان پا به میدانِ نظام نیز می‌شود. البته ضمن توضیح به دل‌نگرانان واقعی؛ باید توجه کردکه برخلاف هیاهوی اقلیتی اکثریت‌نما، غالب مردم از تدابیر نظام و دولت در «پایان دادن به جنگ» و وضعیت تعلیقیِ پرهزینه حاکم بر کشور حمایت می‌کنند. بنابراین تیم مذاکره کننده باید «بدون لکنت» از این توافق دفاع کند. 3) نباید تصور کرد این توافق اولیه و حتی نهاییِ احتمالی به‌معنای پایان مناقشه ایران با آمریکا (با یا بدون ترامپ) و به‌طور خاص با رژیم اسرائیل (با یا بدون نتانیاهو) است. ادامه مذاکرات برای رسیدن به توافق نهایی کاری سخت‌تر و پیچیده‌تر، همراه با تهدیدها و لفاظی‌های جدید وتکراری خواهد بود و تضمینی هم برای تحقق قطعی آن نیست. باید برای این فضا و مدیریت آن در داخل و خارج آماده بود. 4) چالش با ترامپِ دمدمی‌ و کاسب‌پیشه در اجرای توافق، تفسیر آن، انجام تعهدات و... همچنان ادامه پیدا می‌کند. همانطور که مکر نتانیاهو برای به چالش کشیدن توافق و بر هم زدن آن قابل پیش‌بینی است. البته در تفاوت با دوره برجام، رژیم صهیونیستی در تخریب دیپلماسی تنهاتر از گذشته خواهد بود. مهم، استفاده از فرصت جدید برای رفع ضعف‌ها و تقویت کشور در همه عرصه‌ها و آمادگی برای نقض گسترده و حتی احتمال کنار گذاشتن آن از سوی آمریکا و برخورد دوباره در آینده است. باید در این دوران بر زمینه‌هایی تمرکز کرد که باایجاد منافع مشترک، احتمال برخورد مجدد رابه میزان زیادی کم می‌کنند. 5) برخی کشورهای عربی برخلاف دوره پسابرجام، ناشی از تحمل هزینه‌های زیاد در جنگ اخیر تمایل‌شان بر تداوم توافق خواهد بود. ازسوی‌دیگر حیات سیاسی نتانیاهو، همچنان وابسته به درگیری و چالش‌زایی بیرونی است. او ضربه به ایران و نیز ایده «اسرائیل بزرگ» را رها نکرده و نمی‌کند. مقابله بااین ایده درکنار «تامین ثبات منطقه‌ای» می‌تواند چارچوب‌های اولیه برای شروع بازسازی روابط با اعراب جنوبی و نیز تسری آن به‌دیگر همسایگان باشد. 6) ضمن غافل نبودن از مدیریت روابط بااروپا به‌خصوص ازمنظر نقش انگلیس و فرانسه در شورای امنیت مبتنی بر تحولات ژئوپلتیکی نوین، پیشبرد وتعمیق عملیاتی روابط ایران با چین حائز اهمیت است. با تغییر نگاه و برداشت پکن به تهران پس از دو جنگ اخیر، و رفع تردید‌ها درباره پایداری و ثبات سیستم به‌ویژه پس از جنگ مستقیم و سنگین با آمریکا، فرصت‌های نوینی برای همکاری‌های گسترده دوجانبه و منطقه‌ای میان دوکشور مهیا شده است که باید آنهارا غنیمت شمرد. 7) در کنار «مهربانی عملی با مردم»* و «گشودن راه برای جوانان و ایده‌های نو و خلاق»، «استفاده از ظرفیت چهره‌های ملیِ باتجربه و کنار نشستهِ سیاسی،اقتصادی،مدیریتی و بین‌المللی داخلی برای تقویت نظام مدیریتی، ارتباطی با جامعه و نیز بهبود مناسبات خارجی»؛ «رویکرد متمایز و ملموس در جلب و جذب ایرانیانِ خارج از کشور با اولویت چهره‌های شناخته شده و موثرِ ضدجنگ»، «تداوم بهره‌گیری از ظرفیت‌های خلاقانه رسانه‌ای غیررسمیِ دوران جنگ برای ارائه پیام به‌جهان بیرون»،«یاری همگان به دولت» و مهمتر ازهمه «اقدامات فوری برای کاهش فشارهای معیشتی و اقتصادی به مردم» در زمانی که آثار جنگ و محاصره به‌زودی خودنمایی خواهند کرد،می‌توانند جزو تدابیر دوره کنونی فارغ از توافق یا عدم آن باشند. https://etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/249068 تلگرام🔻 https://t.me/IranianAWAS