⚫روان آنالیز⚫

عمیق ترین شکل بردگی، عطش برای درک شدن توسط دیگران است.

یک صبح دم به طرف گلستان گذشته‌ای شبنم هنوز بر رخ گل آب می‌زند #صائب_تبریزی

Modern Talking "No Face, No Name, No Number" اگر نمی‌توانی پرواز کنی به موسیقی گوش بسپار!

🤍🪴 صبح زیبای تابستونیتون بخیر

☆ نصیحت_امشب: 🫰

دشمنان نیستند که انسان را محکوم به تنهایی می کنند،دوستان اند! #میلان_کوندرا شوخی

ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻧﮑﺒﺘﯽ ﺷﺪﻩ ... ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺩﻟﺶ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﺵ ﭼﻨﮓ ﺑﯿﺎﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ ﺁﻧﺠﺎﻫﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﺮﺩﺩ. #ﻋﺒﺎﺱ_ﻣﻌﺮﻭﻓﯽ #عطر_یاس

فقط کسانی که به خود احترام نمیگذارند. متکی به احترام دیگران هستند. خیلی از رفتارها جهت کسب احترام دیگران است. درک این نکته تو را سبک بال خواهد کرد. #ﺑﻮﺩا

چیستم من؟زادەی یک شام لذتبار ناشناسی پیش میراند دراین راهم روزگاری پیکری بر پیکری پیچید من به دنیا آمدم بی آنکه خود خواهم.!

خدا نکند آدم چیزی یا کسی را گم کند، مثل سوزن می‌شود که اگر تمام خانه را زیر و رو کنی پیداش نمی‌کنی، فرش را وجب به وجب دست می‌مالی، اما نیست. فکر می‌کنی خب حتما یک جایی گذاشته‌ام که حالا یادم نیست، بعد بی‌آنکه یادت باشد از ته دل فریاد جگر خراشی می‌کشی و می‌نشینی! #عباس_معروفی #سال_بلوا

مرا از دورها تماشا کن من از نزدیک غمگینم!! عباس_معروفی

به او فکر کردم، چه فکر خنک و زیبایی در این ظهرِ تب‌دارِ مرداد.

کسانی که زیاد حرف میزنند کاری از دستشان ساخته نیست #سارتر

فقط یک اشتباه مادرزادی وجود دارد، و آن این است که می‌پنداریم زندگی می‌کنیم تا خوشبخت باشیم. تا زمانی که بر این اشتباه مادرزادی پافشاری کنیم، جهان پر از تناقض به نظرمان می‌رسد. #کافکا_در_کرانه #هاروکی_موراکامی

گفت عالیجناب افتخاری بالاتر از آن نیست که کسی به خاطر مملکتش بمیرد، و او لبخند زنان، با دلسوزی پاسخ داد: حماقت نکن، پسر. میهن یعنی زنده ماندن. #پاییز_پدرسالار #گابریل_گارسیا_مارکز

چیزهایی هست که نمی توان به زبان آورد چرا که واژه ای برای بیان آنها وجود ندارد اگر هم وجود داشته باشد کسی معنای آن را درک نمی کند اگر من از تو نان و آب بخواهم تو درخواست مرا درک می کنی اما هرگز این دستهای تیره ای را که قلب مرا در تنهایی گاه می سوزاند وگاه منجمد می کند درک نخواهی کرد... #فدریکو_گارسیا_لورکا #احمد_شاملو

بعضی‌ها آنقدر به دیگران وفادارند که به خودشان خیانت میکنند! #گابریل_گارسیا_مارکز #زايران_غريب

. آدم هایی که دنیا را نجات می بخشند: مردی که در باغچه‌اش کار می‌کند، آنسان که ولتر آرزو داشت. آن کس که از وجود موسیقی سپاسگزار است. آن کس که از یافتن ریشه واژه‌ای لذت می‌برد. آن دو کارگری که در کافه‌ای در جنوب، سرگرم بازی خاموش شطرنج هستند. کوزه‌گری که درباره رنگ یا شکل کوزه‌ای می‌اندیشد. حروفچینی که این صفحه را خوب می‌آراید، هرچند برایش چندان رضایتبخش نباشد. زن و مردی که آخرین مصراع‌های بند معینی از یک شعر بلند را می‌خوانند. آن کس که دست نوازشی بر سر حیوان خفته‌ای می‌کشد. آن کس که ظلمی را که بر او رفته توجیه می‌کند یا دلش می‌خواهد که توجیه کند. آن کس که ترجیح می‌دهد حق با دیگران باشد؛ این آدم‌ها، ناخودآگاه  دنیا را نجات می‌بخشند. #خورخه_لوئيس_بورخس .