وین دایر

آمادگی برای پذیرفتن مسئولیت کامل زندگی، حس ارزشمندی و شایستگی را که لازمه دستیابی و جذب آمال و آرزو ها است به شما ارزانی می کند. اگر دیگران را مسئول و مسبب کمبود ها و فقدان های زندگیتان تلقی کنید و کاسه و کوزه بی تحرکی خود را بر سر آنان بشکنید، در واقع به این پندار نا صواب خود کرده اید که برای تحقق خواهش های دلتان، ضرورت دارد که رضایت دیگران را جلب کنید و در این زمینه از آنان اجازه بگیرید. انکار مسئولیت های زندگی توانایی شما را برای اتصال به سطوح بالا تر هشیاری سرکوب می کند. از آن جایی که اندیشه ها و احساس ها از انرژی مغناطیسی برخور دارند می توانند هر انرژی با طبیعت مشابه را به سوی خود جذب کنند. با مسئول دانستن خود در قبال تمام واکنش های زندگیتان قادر هستید که با نیروی اندیشه و احساس، هر آن چه را که خواهانش هستید متجلی سازید. به عکس با ملامت دیگران به خاطر موقعیت های ناخوشایند زندگیتان، این انرژی را به سوی افرادی که آنان را مسئول آفرینش اوضاع و شرایط خویش می پندارید هدایت می کنید. وین دایر معمار سرنوشت خود باشید ص 131 و 132

در جهان مادیات سرزنش دیگران و مسئول کردن آنان آسانترین راه است و عذر و بهانه های بسیاری در دسترس ما قرار دارند و هنگامی که روند زندگی به دلخواه ما نیست با داد و فریاد می توانیم به راحتی دیگران را متهم کنیم. گردش روزگار را برای بیماری، بازار و بورس سهام را برای نداری و نانوایی را برای چاقی و والدین را برای نارسایی های شخصیتی خود سرزنش کنیم. اما در جهان تفکر هر چند که ما مسئول همه چیز هستیم ولی به همان نحوی که اراده میکنیم می اندیشیم و همان چیزی هستیم که فکر میکنیم. توجه کنید باز هم تکرار میکنم ما همان چیزی هستیم که فکر میکنیم، نه آن چیزی که می خوریم. اگر نخواهیم مسئولیت آنچه را از خود ساخته ایم به عهده بگیریم در این صورت چشمان خود را به نیروی خودسازی خویشتن می بندیم و تنها در جسم مادی که به ارث برده ایم زیست میکنیم. اما اگر بدانیم که تفکر ما داروی شفابخش ماست و می تواند برای ما نیک بختی به ارمغان بیاورد و در زندگی ما و دیگران مؤثر باشد در این صورت زندگی مسئولانه تری را پیشه میکنیم و اگر ذهن خود را به جهان درونی افکار خویش متمرکز کنیم در این صورت به شخص مسئول تری بدل می شویم. به درون خود بنگرید تا دریابید داشتن مسئولیت بیشتر در جهان چه احساسی به شما می دهد. وین دایر درمان با عرفان ص 95 و 96

بیشتر مردم خود را از طریق محتوای زندگیشان تعریف میکنند. هر آنچه را مشاهده، تجربه عمل و احساس کنید یا بیندیشید، محتواست. محتوا چیزی ست که همه توجه مردم را به خودش جلب میکند و آنها، خود را با آن یکی می دانند. هنگامی که میگویید یا فکر میکنید «زندگی من»، شما به آن هستی ای که هستید اشاره نمی کنید، بلکه منظورتان آن هستی ای ست که دارید یا این گونه به نظر می رسد که دارید، شما به محتوا، یعنی سن، تندرستی، روابط، وضعیت مالی، کار، شرایط زندگی و همچنین حالت ذهنی - احساسی خود اشاره میکنید. شرایط درونی و بیرونی زندگی شما، گذشته و آیندۀ شما، همه به حیطه محتوا تعلق دارند، همان گونه که دستاوردها، سخنان و هر آنچه رخ میدهد چنین هستند. به جز محتوا چه چیز دیگری وجود دارد؟ آنچه که زمینه بودن محتوا را،فراهم می کند؛ آن فضای درونی آگاهی‌. اکهارت تله جهانی نو ص 180 و 181

ما نفس نیستیم، آن یک توهم است. ما انرژی هستیم. حقیقت همین است. ما فقط زمانی که حقیقت را درک کنیم و با این آگاهی زندگی کنیم، کارما نمی سازیم. لحظه ای که ساخت کارها را متوقف می کنیم، نه تنها از ایجاد کارما رها شده ایم، بلکه آگاهی، تمامی کارمای گذشته ما را مثل سنگریزه در اقیانوس رها می کند. این اتفاق می افتد چون ما با این آگاهی که به ما مجموعه جسم، ذهن و نفس نیستیم بلکه فقط ذره های کوچکی از انرژی الهی هستیم که تا وقتی که زنده است به جسم زندگی می بخشد - زندگی می کنیم. ما چیزی بیشتر از این نمی دانیم. موهبتی درک فراتر از این، به ما اعطا نشده است. ادراک یک بازی معمولی نیست! کمتر از 0/00001 درصد انسان ها قادرند حقیقت را درک کرده و آن را زندگی کنند. به این دلیل است که ما برده های مایا یا دنیای خیالی هستیم. به جای اینکه جسم و ذهن را کنترل کنیم، توسط آنها کنترل شده ایم. حقیقت طلبان کسانی هستند که می خواهند به فراتر از کارما دست یایند و آزاد باشند تا برای درک حقیقت به جست وجوی آن بروند. همه آنهایی که حقیقت را درک کردند و آزاد شدند، شاید از یک روش ادراک یکسان استفاده نکرده باشند. آتمان این راوی کارما ص 86

هنگامی که فضای زندگی خود را، با این اعتقاد که نعمت به وفور آفریده شده غرق در ثروت و برکت می کنید و خود را محق به بهره برداری از نعمات خداوندی و شایسته آن می بینید، خود و دیگران را فعالانه در این راستا یاری می دهید. همین اصل در مورد تولید ثروت و دنبال کردن هدفهای عقلایی و هر چیز دیگر درست است. این معنی مصداق این آیه از انجیل است که می گوید: «به آن کس که دارد و شایسته دارندگی است بیشتر باید اعطا شود» و این اصلی است که واقعا کارایی دارد. کائنات به شیوه غیر قابل تصوری بزرگ و آکنده از نعمت است. دستگاهی است که از نقطه نظر دید محدود ما غیرقابل درک است و بزرگی آن در ذهن کوچک ما نمی گنجد و به وسیله آن فهم نمی شود. وفور نعمت و برکت از همه جا می بارد و تنها محدودیت آن محدودیتی است که ما به واسطه تنگ نظری و کوته فکری خود برای آن قائل می شویم وین دایر درمان با عرفان ص 161

"هویت فکری " سوداگر الفاظ، نمودهـا و نمایشات است. با شنیدن لفظ "دوستت دارم"، آن ساختمان فکری ارضاء شده است، نه اینکه چیزی از حالات تو ساطع و به درون من منتقل شده باشد. وقتی یک چیزی باب شد و همـه تکرار کردند، انسان چشـم بسته آن را قبول می کند. بـه عمـق و بطـن آن نمی رود. "عشـق ورزیدن" یعنی چه؟ "دوستت دارم" یعنی چه؟ این حرف ها معنای ظاهری دارد اما معنای واقعی ندارد. رواج این حرف ها در بین انسان های تهی است ـ انسانهایی که بنیاد هستی روانی خود را بر مشتی الفاظ و تصاویر نهاده اند. اگر مـن پـر از حالات ذاتی انسانی خویش باشم، تو هم باشی و همه انسانها هم باشند، آیا جایی برای الفاظ "دوستت دارم"، "عشقم را به تو تقدیم میکنم" و اینجور حرف ها وجود دارد؟ محمد جعفر مصفا رابطه ص 293

رعایت قانون جبران دوستان عزیز در مسیر رشد معنوی و بیداری آگاهی، فراموش نکنیم که قانون جبران یکی از ارکان اساسی جهان هستی است. هر نیکی، هر لطف، هر حمایت، چون دانه‌ ای در زمین آگاهی کاشته می ‌شود و دیر یا زود به شکلی زیبا به زندگی ما باز می ‌گردد. اگر محتوای…

عالیه گوش کنید❤️🌹

جوهر يا ذات شما رنگ و بویی خاص شما دارد که آن را متفاوت از جوهر هر کس دیگری می سازد. همچنین هنگامی که با همه چیز احساس ارتباط دارید، می توانید جوهری را احساس کنید که فراتر از شماست. برای حس کردن ایـن جوهر همگانی، بر این نکته متمرکز شوید که چگونه همه ما در ژرف ترین لایه یکی هستیم. در نهایت، اعتماد به نفس شما در حس کردن جوهر خودتان و جوهر همه موجودات ریشه دارد. با رشد آگاهی، اندک اندک متوجه می شوید وجود واقعی شما از هیچ پیامی که گرفته اید یا هیچ تجربه ای که در زندگی داشته اید، اثر نمی پذیرد. بخشی از شما همیشه یکسان باقی می ماند؛ کاملاً رهـا و برکنار از هر رویداد زندگی. گی هندریکس یک سال زندگی آگاهانه ص 259

رهایش به معنی اعتماد به کائنات است که ما را در پناه خود جای می دهد و در سفر به سوی روشن بینی یار و نگهبان ماست. ما نیاموخته ایم که خود را به اصول متافیزیکی ازاین رده متکی کنیم و به آن باور داشته باشیم. به ما آموخته شده که با زرنگی هر چه می توانیم بیندوزیم و قبل از آنکه دیگری به چیزی چنگ زند دست روی آن بیندازیم تا مبادا از قافله عقب بمانیم و همیشه برای دستیابی به هر چه بیشتر تلاش کنیم و حرص بزنیم. با خود بیندیشید که آیا می خواهید سرنخ زندگی درونی شما در دست نیروهای برون از شما مانند مردمان دیگر، اشیاء و رویدادها باشد و یا تمایل به استقلال، و غیروابستگی و اختیار در زندگی درونی خود دارید؟ وین دایر درمان با عرفان ص 244

وقتی یگانه هدف ما عشق ورزیدن به کسی ـ دقیقاً همان گونه که هست ـ باشـد آرامش خواهیم داشت، اما اگر هدفمان تغییر دادن آن شخص باشـد فقـط دچـار ستیز و آشفتگی می شویم. با این شیوه در واقع پیام می دهیم: «مـن بـه تـو عشـق خواهم ورزید، به شرطی که تغییر کنی و رفتارت طوری باشـد که نیاز هـا مـرا برآورده سازی.» این پیام البته مخالف عشق بی قید و شرط است. ما به فرد مقابـل می گوییم نمی توانیم چنان که هست به او عشق بورزیم، بلکه فقط به شرطی عشـق خود را نثار او می کنیم که تغییر نماید. وقتی که هدف، تغییر دادن فرد مقابل باشد، در واقع به آن شخص اختيـار و اقتدار می دهیم که تعیین کند ما از آرامش برخوردار باشیم، یا نه. به این ترتیب در واقع آرامش ما به تغییر یافتن دیگران مطابق دلخواه مـا بستگی پیـدا مـی کنـد. مـا احساس و تجربه خود را بر اساس شرایطی که برای این افراد قائل شـده ایـم بـه رفتار آن‌ ها متکی می کنیم. اگر آنان تغییر نکنند و با قالب هـا مـا مطابقت نیابنـد، خشمگین و نا امید می شویم و دیگر در هیچ جا نمی توانیم آرامش ذهـن خـود را پیدا کنیم. جرالد جمپالسکی فقط عشق ص 140

تقدیر این است که انسان به ورای رنج برود، امانه به روشی که مد نظر منیت است. یکی از بی شمار فرض های نادرست منیت و افکار توهم آمیزش این است که« من نباید رنج ببرم». همین فکر، سرچشمه رنج است. رنج، مقصودی والا دارد: تکامل آگاهی (یعنی بیداری) و سوختن منیت. مرد به صلیب آویخته شده، نمادی کهن الگویی ست. او هر زن و هر مردی ست. تا وقتی شما با رنج مخالفت کنید، فرایند بیداری را آهسته می سازید، زیرا مقاومت و مخالفت، منیت بیش تری تولید می کند که در نهایت باید بسوزد، در حالی که با پذیرش رنج، این فرایند شتاب می گیرد، زیرا آگاهانه رنج می کشید. شما می توانید رنج را برای خودتان یا برای کسی دیگر، مانند فرزند یا مادر و پدرتان بپذیرید. دگرگونی در میان رنج کشیدن آگاهانه رخ می دهد؛ شعله رنج، به نور آگاهی تبدیل می شود. اکهارت تله یگانگی با کل زندگی ص 56 و 57

هر چه بیشتر به مردم و اشیاء و عقاید و احساس ها وابسته باشیم کمتر می توانیم این پدیده را که اعتبار شخصیت نامیده می شود درک کنیم. دست خود را به داخل جوی آب ببرید و سعی در مشت کردن و فشردن آب کنید و ببینید که چقدر سریع آب از دست شما می گریزد و دست تان از آن تهی می شود. حال دست خود را در جهت جریان آب رها سازید، خواهید دید که هر اندازه بخواهید می توانید آب را احساس کنید. این اصل رهایش و تسلیم است یعنی آنکه بگذاریم امور و اشیاء سیر طبیعی خود را در مسیر کائنات داشته باشند. آری، همه چیز در کائنات، یعنی همه چیز انرژی است ازجمله خود شما. انرژی باید جریان یابد تا حداکثر بازدهی و حسن اثر را داشته باشد. تسلیم به جریان طبیعی و احترام به آن راه درست در نظام جهان است. هوا بدون هیچ مانع و رادع در اطراف زمین جریان می یابد. آب در جهان در مسیری جریان می یابد که کمترین مقاومت را داشته باشد. کره زمین در مسیر و حول محور خود بدون برخورد با چیزی می چرخد و همه اجرام کیهانی هم به همین شیوه عمل می کنند. وین دایر درمان با عرفان ص 205

با نرمی و محبت خود را قانع کنید که صاحب و مالک هیچ چیز نمی توانید باشید. هیچ چیز ارث پدر شما و ملک قطعی و حتمی شما نیست. پذیرش این اصل در عین اینکه در تلاش برای بهبود وضع مالی، نگران سرمایه گذاری های خویش و کسب درآمد بیشتر هستید بسیار ارزشمند است و در واقع یک اصل کلی جهان است که شما جزیی از آن هستید. اگر در راه زندگی انسانی بیدار و هشیار هستید باید رهایی یابید و خود را آزاد و خلاص کنید. اگر فردی هستید که زندگی را در خوف و وحشت از نداشتن فلان و فلان سپری می کنید و از این بابت کلافه هستید و احساس ناکامی میکنید باید ترمزها را شل کنید، بیاسایید و کار را آسان بگیرید و به یاد داشته باشید که هر آنچه دارید تنها برای مدت کوتاهی در دسترس شما و قابل استفاده شماست و در هر لحظه، تنها به جزیی از آنچه انباشته میکنید دسترسی دارید. و هنگامی که بیدار و هشیار می شوید و بینشی صاف و روشن می یابید خواهید فهمید که گرایش و وابستگی به هر چیز چقدر از عقل و خرد به دور است. وین دایر درمان با عرفان ص 197

رعایت قانون جبران دوستان عزیز در مسیر رشد معنوی و بیداری آگاهی، فراموش نکنیم که قانون جبران یکی از ارکان اساسی جهان هستی است. هر نیکی، هر لطف، هر حمایت، چون دانه‌ ای در زمین آگاهی کاشته می ‌شود و دیر یا زود به شکلی زیبا به زندگی ما باز می ‌گردد. اگر محتوای این مسیر برای دل شما ارزشمند بوده، دعوت می ‌کنم با واریز مبلغی به دلخواه همراهی ‌تان را با این راه نورانی ابراز کنید 6037 6974 9743 0766 حسین اکبرلو بانک صادرات این هدیه‌ کوچک، تنها نشانه‌ ای ‌ست از عشق تعادل و انرژی مثبتی که در این جریان جاری‌ است. با مهر و سپاس از حضور دلگرم ‌کننده‌تان🌿🌹 گزارش واریزی @hossein_akbarlu

هر چه به تایید و تحسین دیگران و یا رفتار اعتیاد آور از هر نوع بیشتر دلبستگی پیدا کنید، از این هشیاری که به راستی کیستید. بیشتر گسسته و ارتباط خود را با ضمیر برتر خویش بیشتر از دست می دهید. مادام که باور کنید وجودتان به این کالبد خاکی محدود می شود و برای ارضاء نیازهای جنسی بالاترین الویت را قایل شوید، اميال نفسانی شما با آسودگی خاطر به سلطه گری ادامه خواهد داد. بعكس هرگاه تمایل به شهوت جنسی، انگیزه انتقامجویی، خواهش مال و ثروت و تمنای قدرت و مقام را از سر به در کنید، نفس پرستی درخواهد یافت که دوران حکمفرمایی او سپری شده و جز گریز راه و چاره دیگری ندارد. به همین دلیل وجود کاذب شما مدام در تلاشاست که این ایده را در ذهنتان بکارد که برای به دست آوردن لذت و خوشی به هر منبعی به جز نور ملکوتی درون متوسل شوید. وین دایر وجود متعالی انسان ص 497

رهایش به معنی اعتماد به کائنات است که ما را در پناه خود جای می دهد و در سفر به سوی روشن بینی یار و نگهبان ماست. ما نیاموخته ایم که خود را به اصول متافیزیکی ازاین رده متکی کنیم و به آن باور داشته باشیم. به ما آموخته شده که با زرنگی هر چه می توانیم بیندوزیم و قبل از آنکه دیگری به چیزی چنگ زند دست روی آن بیندازیم تا مبادا از قافله عقب بمانیم و همیشه برای دستیابی به هر چه بیشتر تلاش کنیم و حرص بزنیم. با خود بیندیشید که آیا می خواهید سرنخ زندگی درونی شما در دست نیروهای برون از شما مانند مردمان دیگر، اشیاء و رویدادها باشد و یا تمایل به استقلال، و غیروابستگی و اختیار در زندگی درونی خود دارید؟ وین دایر درمان با عرفان ص 244