Art 4

حتا اگر صنعتگر هستید، نجار، آهنگر یا طراح صنعتی و تولید کننده هر شئی یا ابژه ای....

🔻🔻 اگر مجسمه ساز، طراح، نقاش، معمار، موزیسین و کلا اگر هنرمند هستید این کانال به شدت توصیه می شود.

▫️▫️▫️▫️ صندلی‌ها همیشه بی‌صدا در گوشه‌ای از اتاق حضور دارند، اما بیش از آنچه تصور می‌کنیم، بازتاب‌دهنده‌ی روح و ویژگی‌های هر دوره‌اند.

▫️▫️▫️◾️ با این باور که دنیای اطراف ما ساخته‌ی دست‌ها، اندیشه‌ها و تخیل انسان‌هاست، باور داریم که این جهان را باید آگاهانه دید؛ نه فقط از کنار آن گذشت. هر ساختمان، هر صندلی، هر پوستر، هر خیابان و هر شیء روزمره، نتیجه‌ی تصمیمی در طراحی است؛ تصمیمی که بر کیفیت زندگی، شیوه‌ی زیستن و حتی نگاه ما به جهان اثر می‌گذارد. این کانال تلاشی است برای دیدنِ دقیق‌تر؛ برای شناخت معماری، طراحی و دیزاین، و کشف ایده‌هایی که جهان پیرامون ما را شکل داده‌اند. اینجا می‌خواهیم با هم یاد بگیریم چگونه به اشیا، فضاها و آثار طراحی، نه فقط به‌عنوان ابزار یا بنا، بلکه به‌عنوان زبان فرهنگ، تاریخ و خلاقیت نگاه کنیم. زیرا باور داریم جهان، پیش از آنکه دیده شود، طراحی شده است؛ و هرچه بهتر طراحی را بشناسیم، جهان را عمیق‌تر خواهیم دید. 👇👇👇👇 https://t.me/aahjam

◾️◾️◾️◾️◾️ مگر اسطوره‌ها می‌میرند؟

◾️◾️◾️◾️ آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نواند هر کس به مراد خویش یک تک بدوند این کهنه‌جهان به کس نماند باقی رفتند و رویم و دیگر آیند و روند ۸۹۴ سال پیش در چنین روزی، غیاث‌الدین ابوالفتح عمر بن ابراهیم خیام نیشابوری، دانشمند و شاعر بزرگ ایرانی چشم از جهان فروبست! یک رباعی از ‎#خیام بنویسید

▫️▫️▫️▫️ روحِ ماده: چرا هنرمندان باید فیلسوف و شاعر باشند؟ در تاریخ هنر و معماری، همواره مرز باریکی میان «صنعتگر» و «هنرمند» وجود داشته است. صنعتگر، استادی است که بر ابزار و مصالح خود تسلط کامل دارد؛ او می‌داند چگونه سنگی را بتراشد، رنگی را ترکیب کند یا دیواری را استوار بنا کند. اما هنرمندِ واقعی کسی است که فراتر از «چگونگی» (How)، با «چرایی» (Why) و «چیستی» (What) سروکار دارد. اگر تکنیک را کالبدِ اثر هنری بدانیم، اندیشه و خیال، روحِ دمیده شده در آن است. از این رو، برای نقاشان، مجسمه‌سازان و معماران، مطالعه‌ی شعر و فلسفه نه یک تفنن جانبی، بلکه ضرورتی بنیادین برای گذار از سطح به عمق و خلق اثری ماندگار است. فلسفه: قطب‌نمای جهان‌بینی نخستین کارکرد فلسفه برای هنرمند، پرورش «جهان‌بینی» است. اثر هنری، آینه‌ای از ذهن خالق آن است. اگر ذهن هنرمند از پرسش‌های بنیادین خالی باشد، اثر او نیز تهی و سطحی خواهد بود. فلسفه به هنرمند می‌آموزد که پدیده‌ها را نه آن‌گونه که به نظر می‌رسند، بلکه آن‌گونه که «هستند» یا «می‌توانند باشند» ببیند. نقاشی که با فلسفه آشناست، هنگام ترسیم یک چهره، تنها به کپی کردن خطوط صورت نمی‌پردازد؛ بلکه می‌کوشد مفاهیمی همچون رنج، امید، زوال یا جاودانگی را در آن چهره جستجو کند. برای مثال، هنرمندان انتزاعی‌گرایی مانند «مارک روتکو» با تکیه بر مفاهیم فلسفی و تراژیک، رنگ را به ابزاری برای بیان عمیق‌ترین احساسات بشری تبدیل کردند. فلسفه به هنرمند قدرت «تفسیر» می‌دهد تا به جای بازتولید واقعیت، حقیقتی جدید خلق کند. شعر: معماریِ خیال و استعاره اگر فلسفه به هنرمند یاد می‌دهد که چگونه بیندیشد، شعر به او می‌آموزد که چگونه احساس کند و چگونه با زبانِ «راز» سخن بگوید. شعر و هنرهای تجسمی خویشاوندان دیرینه‌اند؛ هر دو تلاش می‌کنند امر نامحسوس را محسوس کنند. شعر هنرِ فشردگی، ایجاز و استعاره است. معمار یا مجسمه‌سازی که شعر می‌خواند، درک می‌کند که قدرت یک اثر همیشه در «آشکارگی» نیست، بلکه گاهی در «پنهان‌سازی» و «ابهام» است. او می‌آموزد که چگونه فضاها را با ریتم، سکوت و تعلیق طراحی کند، درست همان‌گونه که شاعر کلمات را کنار هم می‌چیند. شعر، ذهن هنرمند را سیال می‌کند و به او جرات می‌دهد تا از منطق خشکِ اقلیدسی فراتر رود و فضایی شاعرانه خلق کند. معماری و مجسمه‌سازی: از فیزیک به متافیزیک ارتباط فلسفه با معماری و مجسمه‌سازی، پیوندی وجودی است. معماری تنها ساختن سرپناه نیست، بلکه تعریفِ «بودنِ انسان در جهان» است. فیلسوفانی مانند گاستون باشلار (در کتاب بوطیقای فضا) و مارتین هایدگر، نشان داده‌اند که خانه، امتدادِ بدن و روح انسان است. معماری که با این مباحث بیگانه باشد، ساختمان‌هایی می‌سازد که شاید از نظر فنی بی‌نقص باشند، اما فاقد حس «سکونت» و آرامش‌اند. مطالعه‌ی حکمت و فلسفه به معمار کمک می‌کند تا بداند نور، سایه و متریال چگونه بر روان انسان تأثیر می‌گذارند و چگونه می‌توان فضایی ساخت که مخاطب در آن احساس تعالی کند. در مجسمه‌سازی نیز، درک فلسفی از «ماده» و «فرم»، به سنگ و فلزِ بی‌جان، شخصیتی زنده می‌بخشد. نتیجه‌گیری در نهایت، می‌توان گفت که ابزار و تکنیک، دستِ هنرمند را توانمند می‌سازند، اما شعر و فلسفه، چشم و قلب او را وسعت می‌بخشند. تاریخ نشان داده است که بزرگ‌ترین معماران و هنرمندان، همواره متفکرانی بزرگ بوده‌اند که دغدغه‌های بشری را در قالب فرم و فضا ریخته‌اند. برای هنرمندی که می‌خواهد اثری فراتر از زمانه خود خلق کند و با روح مخاطب گفتگو کند، نشستن بر سر سفره‌ی شاعران و فیلسوفان، نه یک انتخاب، بلکه یگانه راهِ رستگاریِ هنری است. کانال شعر طوطی https://t.me/mohithadi

◾️◾️◾️◾️◾️ . مارگارت اتوود (Margaret Atwood)، نویسنده، شاعر، و منتقد ادبی کانادایی است که یکی از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات معاصر جهان به‌شمار می‌آید. او در سال ۱۹۳۹ در اتاوا به دنیا آمد و در طول بیش از شش دهه فعالیت ادبی، بیش از ۵۰ کتاب نوشته است — شامل رمان، شعر، جستار، و آثار علمی‌–تخیلی. مشهورترین اثرش، «سرگذشت ندیمه» (The Handmaid’s Tale)، نه‌تنها یکی از رمان‌های کلاسیک قرن بیستم است بلکه به‌دلیل بازتاب تند و هشداردهنده‌اش درباره سرکوب زنان، به نماد فرهنگی و سیاسی تبدیل شده است. آت‌وود بارها نامزد جایزه نوبل ادبیات بوده و جوایز بوکر، آرتور سی. کلارک و چندین جایزه بین‌المللی دیگر را برده است. این گفت‌وگو به‌مناسبت انتشار کتاب تازهٔ او انجام شده است: «Book of Lives: A Memoir of Sorts» (کتاب زندگی‌ها: نوعی خاطره‌نگاری) در خاطره‌نگاری صحبت می‌کند: اینکه چگونه مرز بین واقعیت، حافظه و روایت شخصی را باید سنجید. او می‌گوید: «وقتی افراد هنوز زنده‌اند، نمی‌توانی همه‌چیز را بگویی. اما وقتی می‌روند... حقیقت آزاد می‌شود.»

◾️◾️◾️◾️◾️ کتاب پرندگان امریکا کاری از پیج اینستاگرام ما

◾️◾️◾️◾️ فلسفه آب

⬛⬛⬛⬛ ▫️▫️▫️▫️ زندگی چیست؟ •داستایفسکی: جهنم است •سقراط: امتحان است •ارسطو: ذهن است •نیچه: قدرت است •فروید: مرگ است •مارکس: ایده است •پیکاسو: هنر است •گاندی: عشق است •شوپنهاور: رنج است •راسل: رقابت است •استیو جابز: ایمان است •اینشتین: دانش است •هاوکینگ: امید است •کافکا: آغاز است What is life? • Dostoevsky: It’s hell. • Socrates: It’s a test. • Aristotle: It’s the mind. • Nietzsche: It’s power. • Freud: It’s death. • Marx: It’s the idea. • Picasso: It’s art. • Gandhi: It’s love. • Schopenhauer: It’s suffering. • Bertrand Russell: It’s competition. • Steve Jobs: It’s faith. • Einstein: It’s knowledge. • Stephen Hawking: It’s hope. • Kafka: It’s just the beginning.