𝘽𝙖𝙡𝙞𝙣 𝘿𝙖𝙧𝙤𝙤

🔵🧬☀️ تازه های علمی: چاقی شکمی و کمبود ویتامین D، ممکن است ترکیبی خطرناک ایجاد کنند که خطر مرگ را در افراد بالای ۵۰ سال، بیش از دو برابر افزایش می‌دهد: ✔️ یک مطالعه گسترده روی بیش از ۵۵۰۰ فرد بالای ۵۰ سال، ترکیب قابل‌توجهی از عوامل خطر را شناسایی کرد: چاقی شکمی همراه با کمبود ویتامین D با افزایش ۱۲۳ درصدی خطر مرگ طی یک دوره شش‌ساله همراه بود. هر یک از این دو وضعیت به‌تنهایی نیز با افزایش خطر مرگ ارتباط داشتند، اما به نظر می‌رسد وجود هم‌زمان آن‌ها می‌تواند یک چرخه معیوب ایجاد کند؛ به‌گونه‌ای که چاقی شکمی، میزان ویتامین D در دسترس در جریان خون را کاهش می‌دهد و در مقابل، کمبود ویتامین D ممکن است موجب تشدید التهاب و سایر اختلالات مرتبط با سلامت شود. ✔️ یافته‌های این پژوهش که در ۶ مه ۲۰۲۶ در مجله Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شده‌، نشان می‌دهد که این دو وضعیت در صورت بروز هم‌زمان ممکن است اثرات زیان‌بارتری بر سلامت داشته باشند. اگرچه هر یک از این دو وضعیت به‌تنهایی با افزایش خطر مرگ‌ومیر همراه بودند، اثر ترکیبی آن‌ها به‌طور قابل‌توجهی بیشتر بود. ✔️ تیاگو سیلوا آلکساندر، استاد گروه سالمندی‌شناسی در دانشگاه فدرال سائو کارلوس (UFSCar) در برزیل و هماهنگ‌کننده این مطالعه، توضیح می‌دهد: «چاقی شکمی یک عامل خطر شناخته‌شده است، زیرا با التهاب و اختلالات متابولیک ارتباط دارد. از سوی دیگر، ویتامین D هورمونی است که بر عملکرد اندام‌های مختلف بدن تأثیر می‌گذارد و کمبود آن می‌تواند موجب اختلال در چندین فرایند فیزیولوژیک شود. هنگامی که این دو وضعیت به‌طور هم‌زمان وجود داشته باشند، اثرات یکدیگر را تشدید کرده و در نتیجه، خطر مرگ‌ومیر را افزایش می‌دهند. به همین دلیل، پایش سطح ویتامین D و درمان یا کنترل چربی اضافی ناحیه شکم، از اقدامات مهم برای پیشگیری از مرگ‌ومیر زودرس، به‌ویژه پس از ۵۰ سالگی، به شمار می‌روند.» ✔️ این داده‌ها نشان دادند که کمبود ویتامین D (سطح کمتر از ۳۰ نانومول در لیتر) به‌تنهایی با افزایش خطر مرگ‌ومیر بیشتری نسبت به چاقی شکمی همراه است. چاقی شکمی در این مطالعه به‌صورت دور کمر بیش از ۱۰۲ سانتی‌متر در مردان و بیش از ۸۸ سانتی‌متر در زنان تعریف شد. در افرادی که تنها دچار چاقی شکمی بودند، خطر مرگ‌ومیر ۴۷ درصد افزایش داشت؛ در حالی که کمبود ویتامین D به‌تنهایی با افزایش خطر مرگ‌ومیر تا ۹۱ درصد همراه بود. با این حال، در افرادی که هر دو وضعیت را به‌طور هم‌زمان داشتند، خطر مرگ‌ومیر بیش از دو برابر افزایش یافت. ✔️ الکساندر معتقد است که چاقی شکمی و کمبود ویتامین D ممکن است اثرات یکدیگر را تشدید کرده و چرخه‌ای معیوب و زیان‌بار ایجاد کنند. بافت چربی شکمی می‌تواند ویتامین D در گردش خون را «به دام انداخته» و آن را در آدیپوسیت‌ها (سلول‌های چربی) ذخیره کند؛ در نتیجه میزان ویتامین D در دسترس، در جریان خون کاهش می‌یابد. این بدان معناست که اگرچه بدن ممکن است این ویتامین را در چربی ذخیره کرده باشد، اما این ویتامین به‌صورت آزاد در خون در دسترس نیست تا بتواند وظایف حیاتی خود را در سایر اندام‌ها و دستگاه‌های بدن انجام دهد. ✔️ الکساندر افزود: چاقی همچنین ممکن است در نحوه پردازش ویتامین D در بدن اختلال ایجاد کند. در افراد مبتلا به چاقی، بیان آنزیم‌های دخیل در متابولیسم ویتامین D کاهش می‌یابد؛ در نتیجه، میزان ویتامین D قابل دسترس برای استفاده در بدن نیز محدودتر می‌شود. چاقی شکمی موجب کاهش سطح ویتامین D در گردش خون می‌شود و کمبود این ویتامین نیز با تضعیف عملکرد سیستم ایمنی، التهاب مزمن ناشی از تجمع بیش از حد چربی را تشدید کرده و به‌طور قابل‌توجهی خطر مرگ‌ومیر را افزایش می‌دهد. ✅ Joyce da Silva Milliati, Thaís Barros Pereira da Silva, Roberta de Oliveira Máximo, Mariane Marques Luiz, Sara Souza Lima, Andrew Steptoe, Cesar de Oliveira, Tiago da Silva Alexandre. Does the Combination of Abdominal Obesity and Vitamin D Deficiency Increase the Risk of Death in Individuals Aged 50 or Older? Evidence From the ELSA Study. Diabetes, Obesity and Metabolism, 2026; 28 (8): 6607 DOI: 10.1111/dom.70839 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

❤️⬇️💉 تازه های علمی: داروهای GLP-1 مانند مونجارو، ممکن است خطر حمله قلبی را تا ۳۳ درصد کاهش دهند: ✔️ افزودن داروی تیرزپاتاید، آگونیست گیرنده پپتید شبه‌گلوکاگون نوع ۱ (GLP-1) که با نام تجاری مونجارو (Mounjaro) عرضه می‌شود، به درمان استاندارد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی‌عروقی، با کاهش خطر بروز رویدادهای عمده نامطلوب قلبی‌عروقی major adverse cardiovascular events (MACE)، از جمله انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی) و سکته مغزی، همراه است. این یافته‌ها حاصل مطالعه‌ای است که در ۵ اوت ۲۰۲۶ در "مجله پزشکی بریتانیا" The BMJ منتشر شده است. ✔️ در این مطالعه، پژوهشگران داده‌های حاصل از عملکرد و مراقبت‌های بالینیِ نزدیک به ۵۳٬۰۰۰ فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند. شرکت‌کنندگان مطالعه به دو گروه تقسیم شدند: گروه نخست درمان با تیرزپاتاید را آغاز کردند و گروه دوم سیتاگلیپتین، یکی از داروهای مورد استفاده در درمان دیابت، دریافت کردند. ✔️ سپس پژوهشگران میزان کاهش بروز رویدادهای عمده نامطلوب قلبی‌عروقی (MACE) را در دو گروه ارزیابی کردند. این وقایع شامل حمله قلبی، سکته مغزی و مرگ به هر علت بودند. سیتاگلیپتین به‌عنوان یک مداخله با اثر خنثی بر پیامدهای قلبی‌عروقی انتخاب شد، زیرا شواهد حاصل از مطالعات متعدد نشان داده‌اند که مصرف آن با تغییر قابل‌توجهی در پیامدهای قلبی‌عروقی همراه نیست. ✔️ در پایان مطالعه، پژوهشگران دریافتند که پس از یک سال، خطر بروز رویدادهای عمده نامطلوب قلبی‌عروقی (MACE) در گروه دریافت‌کننده تیرزپاتاید ۲٫۹ درصد بود، در حالی که این میزان در گروه دریافت‌کننده سیتاگلیپتین به ۴٫۴ درصد می‌رسید. همچنین، برآورد پژوهشگران نشان داد که به ازای آغاز درمان با تیرزپاتاید در هر ۷۰ شرکت‌کننده، می‌توان از بروز یک مورد MACE پیشگیری کرد. اختلاف مطلق ۱٫۴ واحد درصدی بدین معناست که در میان بیمارانی مشابه افراد این مطالعه، درمان تقریباً ۷۰ بیمار با تیرزپاتاید به‌جای درمان مقایسه‌ایِ خنثی از نظر خطر قلبی‌عروقی، طی یک سال با بروز یک مورد کمتر از رویدادهای عمده قلبی‌عروقی همراه خواهد بود. ✔️ علاوه بر این، پژوهشگران دریافتند که مصرف تیرزپاتاید در مقایسه با سیتاگلیپتین، با ۳۳ درصد کاهش در خطر بروز انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی) همراه است در حالیکه در مورد سکته مغزی ایسکمیک، تفاوت معناداری از نظر خطر وقوع مشاهده نشد. ✔️ دکتر نیلز کروگر، پزشک و دانشمند داده در بخش اپیدمیولوژی دارویی و اقتصاد دارویی، وابسته به گروه پزشکی بیمارستان زنان و بریگهام در بوستون، و نویسنده اصلی این مطالعه. در این‌باره اظهار داشت: «کاهش خطر بروز انفارکتوس میوکارد از اهمیت قابل‌توجهی برخوردار است، زیرا سکته قلبی یکی از جدی‌ترین و از نظر بالینی مهم‌ترین عوارض دیابت و بیماری قلبی‌عروقی شناخته‌شده به شمار می‌رود. این یافته همچنین نشان می‌دهد که کاهش مشاهده‌شده در میزان بروز رویدادهای عمده قلبی‌عروقی، صرفاً ناشی از کاهش مرگ‌ومیر نبوده است.» ✔️ عفونت‌هایی که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشتند نیز در افرادی که تیرزپاتاید دریافت کردند کمتر بود؛ به‌طوری‌که به ازای هر ۴۸ بیمار، از یک مورد بستری پیشگیری شد. همچنین، مرگ‌ومیر ناشی از عفونت (به ازای هر ۲۰۰ بیمار، یک مورد مرگ پیشگیری شد) و مرگ‌ومیر به هر علت (به ازای هر ۱۲۲ بیمار، یک مورد مرگ پیشگیری شد) نیز کاهش یافت. ✔️ این یک مطالعهٔ مشاهده‌ای است، اما پژوهشگران پیش از نتیجه‌گیری دربارهٔ رابطهٔ علت و معلولی، طراحی مطالعه، داده‌ها و زیرساخت‌های تحلیل خود را در مقایسه با یک کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده (RCT)، ارزیابی و اعتبارسنجی کرده بودند. ✔️ پژوهشگران نتیجه می‌گیرند: این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با استفاده از شواهد مبتنی بر کارآزمایی‌های بالینی و حاصل از عملکرد بالینی، میزان فایدهٔ قلبی‌عروقیِ مورد انتظار از شروع درمان با تیرزپاتاید، فراتر از درمان‌های زمینه‌ای استاندارد را برآورد کرد و از تصمیم‌گیری مشترک میان پزشک و بیمار حمایت نمود. ✅ Tirzepatide and the risk of atherosclerotic cardiovascular events: population based cohort study | The BMJ https://www.bmj.com/content/394/bmj-2026-100011 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🧠🍊 تازه های علمی: نتایج یک مطالعهٔ تازه، حاکی از آن است که مصرف روزانه یک لیوان آب‌میوه ۱۰۰٪ طبیعی یا اسموتی، با کاهش نمرات افسردگی ارتباط دارد: ✔️ مصرف روزانه یک لیوان آب‌میوه ۱۰۰٪ طبیعی یا اسموتی، به‌عنوان بخشی از توصیه‌های «۵ واحد میوه و سبزیجات در روز» در بریتانیا، ممکن است به بهبود و حمایت از سلامت روان کمک کند. این یافته بر اساس پژوهشی است که در دانشگاه نیوکاسل در بریتانیا انجام شده است. ✔️ در این کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده، بزرگسالانی که معمولاً مقدار نسبتاً کمی میوه و سبزیجات مصرف می‌کردند، برای افزایش میزان مصرف این مواد غذایی تحت حمایت و راهنمایی قرار گرفتند. از برخی شرکت‌کنندگان همچنین خواسته شد که در روند دستیابی به هدف مصرف روزانه ۵ واحد میوه و سبزیجات، هر روز یک لیوان آب‌میوه ۱۰۰٪ طبیعی یا اسموتی نیز مصرف کنند. ✔️ پس از گذشت چهار هفته، میزان مصرف میوه و سبزیجات در هر دو گروه افزایش یافت. بااین‌حال، شرکت‌کنندگانی که آب‌میوه یا اسموتی را نیز در رژیم غذایی روزانه خود گنجانده بودند، کاهش بیشتری در نمرات افسردگی گزارش کردند. ✔️ یافته‌های این پژوهش که تحت فرایند داوری همتا (Peer Review) قرار گرفته‌اند، در ۲۲ مه ۲۰۲۶ در "مجله تغذیه بریتانیا" British Journal of Nutrition منتشر شده است. تأمین مالی این پژوهش نیز توسط Fruit Juice Science Centre انجام شده است. به گفته پژوهشگران، نتایج حاصل از این مطالعه به مجموعه شواهد موجود در زمینه نقش مداخلات تغذیه‌ای در سلامت روان می‌افزاید و نشان می‌دهد که ایجاد تغییرات نسبتاً ساده و عملی در الگوی غذایی می‌تواند به‌عنوان رویکردی بالقوه برای حمایت از سلامت روان مورد توجه قرار گیرد. ✔️ دکتر کورتنی نیل، که این مطالعه را در زمان حضور خود در دانشگاه نیوکاسل انجام داده و اکنون در دانشگاه لیورپول فعالیت می‌کند، گفت: «اگرچه بیشتر افراد می‌دانند که مصرف روزانه ۵ واحد میوه و سبزیجات می‌تواند برای سلامت مفید باشد، بسیاری از افراد در دستیابی به این میزان مصرف با دشواری مواجه‌اند. نتایج کارآزمایی ما نشان داد که هنگامی که افراد با مصرف پایین میوه و سبزیجات، برای رفع موانع رایج در مسیر دستیابی به مصرف روزانه ۵ واحد میوه و سبزیجات، از حمایت‌های مالی و آموزشی هدفمند برخوردار شدند، توانستند تغییرات معناداری در الگوی رژیم غذایی خود ایجاد کنند. ✔️ وی افزود: یافته‌های ما همچنین نشان داد که راهکارهای ساده و مقرون‌به‌صرفه، مانند مصرف روزانه یک لیوان کوچک آب‌میوه ۱۰۰٪ طبیعی یا اسموتی، می‌توانند به افراد در دستیابی به میزان توصیه‌شده ۵ واحد میوه و سبزیجات در روز کمک کنند و در عین حال، مزایای بالقوه‌ای برای سلامت روان داشته باشند. یافته‌ها مبنی بر اینکه مصرف‌کنندگان آب‌میوه ۱۰۰٪ طبیعی یا اسموتی، نمرات پایین‌تری در شاخص‌های افسردگی داشتند، امیدوارکننده و قابل توجه است و شایسته بررسی‌های بیشتر، به‌ویژه در افرادی است که از وضعیت نامطلوب و ضعیف سلامت روان برخوردارند.» ✅ Courtney Neal, Georg Lietz, Kirsten Brandt, Anthony William Watson, Oliver Michael Shannon. Including fruit juice and smoothies within 5-a-day fruit and vegetable intake recommendations: a randomised controlled trial investigating impact on levels of intake, mood and markers of health. British Journal of Nutrition, 2026; 1 DOI: 10.1017/S0007114526107569 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🧬🍔👶 تازه های علمی: فقط رژیم غذایی مادر مطرح نیست: عادات مصرف غذاهای ناسالم در پدر نیز می‌تواند بر سلامت فرزندان آینده آنان تأثیر بگذارد: ✔️ مطالعه‌ای جدید از دانشمندان برزیل که بصورت آنلاین، در ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ در مجله Nutrition Research در دسترس قرار گرفته، نشان می‌دهد که مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده توسط پدران ممکن است بر نحوه توزیع چربی در بدن فرزندان آینده آنان تأثیر بگذارد؛ به‌گونه‌ای که این پیامدها حتی پیش از لقاح و شکل‌گیری جنین زمینه‌سازی می‌شوند. ✔️ رژیم غذایی پدر می‌تواند حتی پیش از لقاح و پیش از آنکه جنین شکل بگیرد، بر سلامت و ترکیب بدنی او تأثیرگذار باشد. شواهد حاصل از مطالعه‌ای بر روی ۴۳ تریاد متشکل از پدر، مادر و نوزاد که از خدمات نظام سلامت عمومی در شهر ریبیرائو پرتو، واقع در ایالت سائوپائولو برزیل، بهره‌مند بودند، این موضوع را نشان داد. ✔️ نتایج تحلیل‌ها حاکی از آن بود هرچه میزان مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده در پدران بیشتر باشد، وزن نوزاد هنگام تولد نیز بالاتر بوده و تجمع چربی در ناحیه ران‌ها و همچنین ناحیه سوپراایلیاک (ناحیه بالای استخوان خاصره که در اصطلاح رایج به «دسته‌های عشق» یا love handles شناخته می‌شود) افزایش می‌یابد. وزن بالای هنگام تولد و میزان بالاتر چربی بدن در سال‌های ابتدایی زندگی، از جمله عوامل خطر مرتبط با ابتلا به بیماری‌های قلبی‌ـ‌متابولیک در بزرگسالی به شمار می‌روند. ✔️ دانیلا سارتورلی، اپیدمیولوژیست تغذیه از دانشگاه سائوپائولو، می‌گوید: «تغذیه و سلامت مادر پیش از تولد، حین بارداری و پس از تولد نوزاد، همواره مورد توجه بوده است؛ اما درباره نقش رژیم غذایی پدر کمتر صحبت شده است. مطالعه ما نشان می‌دهد که رژیم غذایی پدر نیز تأثیر بسیار مهمی بر سلامت نوزاد دارد.» ✔️ در این مطالعه، تیم پژوهشی سارتورلی، گروهی متشکل از ۴۳ واحد خانوادگی را مورد بررسی قرار داد که هر یک شامل مادر، پدر و نوزاد بودند. پژوهشگران ابتدا زنان باردار را برای شرکت در مطالعه جذب کردند و سپس از همسران آن‌ها نیز برای پیوستن به پژوهش دعوت به عمل آوردند. در طول مطالعه، والدین در دو نوبت درباره مواد غذایی و نوشیدنی‌هایی که طی ۲۴ ساعت گذشته مصرف کرده بودند، مورد مصاحبه قرار گرفتند. سپس پژوهشگران میزان انرژی دریافتی هر یک از افراد را که از طریق مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده تأمین شده بود، محاسبه کردند. ✔️ پس از تولد نوزاد هر یک از زوج‌ها، پژوهشگران اندازه‌گیری‌های جامعی از ویژگی‌های بدنی نوزادان انجام دادند که شامل وزن و طول هنگام تولد، محیط بخش‌های مختلف بدن، اندازه‌گیری ضخامت چین پوستی و ارزیابی ترکیب بدنی بود. تحلیل‌های بعدی داده‌ها نشان داد که مصرف بیشتر غذاهای فوق‌فرآوری‌شده توسط پدران با تولد نوزادانی با وزن هنگام تولد بالاتر، وزن بیشتر نسبت به قد و ضخامت بیشتر چین‌های پوستی در ناحیه ران‌ها و اطراف لگن ارتباط داشت. ✔️ سارتورلی توضیح می‌دهد: «گرچه این مطالعه افزایش میزان کلی چربی بدن را نشان نداد و تنها تجمع چربی در برخی نواحی بدن نوزاد مشاهده شد، نتایج حاکی از آن است که کیفیت رژیم غذایی پدر نیز ممکن است بر روند رشد و تکامل جنین تأثیرگذار باشد. این موضوع مهم است، زیرا به‌طور میانگین، غذاهای فوق‌فرآوری‌شده حدود ۳۰ درصد از کل انرژی دریافتی پدرانی را که رژیم غذایی‌شان در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت، تشکیل می‌دادند؛ به‌ویژه گوشت‌های فرآوری‌شده، نوشیدنی‌های شیرین، کوکی‌ها و بیسکویت‌ها.» ✔️ شایان ذکر است که این مطالعه صرفاً وجود یک همبستگی را در داده‌ها نشان می‌دهد و نمی‌توان بر اساس آن نتیجه گرفت که مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده توسط پدران، بر ترکیب بدنی فرزندانشان تأثیر می‌گذارد. بااین‌حال، این یافته به شواهد رو‌به‌رشدی می‌افزاید که نشان می‌دهند وضعیت سلامت و سبک زندگی پدران ممکن است پیش از تولد، بر روند رشد و تکامل فرزندانشان تأثیرگذار باشد؛ احتمالا از طریق تغییرات اپی‌ژنتیکی که در اسپرم منتقل می‌شوند. ✔️ تغذیه نامناسب پدر با تغییراتی در کیفیت اسپرم و نشانگرهای اپی‌ژنتیکی مرتبط دانسته شده است؛ تغییراتی که می‌توانند احتمال بروز اختلالات متابولیک را افزایش دهند. غذاهای فوق‌فرآوری‌شده به دلیل ظرفیت بالقوه خود در ایجاد التهاب شناخته شده‌اند؛ زیرا مصرف این مواد غذایی می‌تواند تولید گونه‌های فعال اکسیژن را افزایش دهد که این موضوع می‌تواند مستقیماً بر کیفیت و تحرک اسپرم تأثیر بگذارد. ✅ Carvalho, M. R., et al. (2026) A higher paternal ultra-processed food consumption is directly associated with parameters of neonatal anthropometry. Nutrition Research. DOI: 10.1016/j.nutres.2026.04.015. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0271531726000552?via%3Dihub ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🩺📊 تازه های علمی: نتایج یک مطالعهٔ گسترده، نگرانی‌های دیرینه پیرامون مصرف استامینوفن و ایبوپروفن در نوزادان را به چالش می‌کشد: ✔️ یک مطالعهٔ بزرگ و شاخص روی نزدیک به ۴۰۰۰ نوزاد که در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۶ در مجله The Lancet Child & Adolescent Health منتشر شده، نشان داد که استامینوفن و ایبوپروفن در دوران شیرخوارگی به یک اندازه ایمن هستند. هیچ‌کدام از این داروها با اگزما یا برونشیولیت مرتبط نبودند و عوارض جانبی جدی نیز ایجاد نکردند. پژوهشگران به پیگیری وضعیت این کودکان تا سن شش سالگی ادامه خواهند داد تا اثرات احتمالی بلندمدت این داروها را نیز بررسی کنند. ✔️ مطالعات پیشین، نگرانی‌هایی را مطرح کرده بودند مبنی بر اینکه مصرف استامینوفن (تایلنول) در دوران شیرخوارگی، ممکن است با بروز اگزما، آسم یا سایر مشکلات سلامتی در سال‌های بعدی دوران کودکی مرتبط باشد. ✔️ پروفسور استوارت دالزیل، پژوهشگر ارشد این مطالعه، استاد کرسی پژوهش سلامت کودکان «Cure Kids» در دانشگاه آوکلند نیوزیلند و متخصص اطفال در بیمارستان کودکان استارشیپ، می‌گوید: «مطالعه ما نشان داد که پاراستامول (استامینوفن) و ایبوپروفن برای استفاده در کودکان خردسال، داروهایی بسیار ایمن هستند.» ✔️ این کارآزمایی نزدیک به ۴٬۰۰۰ نوزاد را از زمان تولد در سراسر نیوزیلند مورد پیگیری قرار داد. نیمی از نوزادان به‌صورت تصادفی در گروهی قرار گرفتند که در صورت نیاز به درمان تب یا درد طی سال نخست زندگی، استامینوفن دریافت می‌کردند. نیمی دیگر نیز به‌طور تصادفی در گروه دریافت‌کننده ایبوپروفن قرار گرفتند. در فواصل زمانی منظم طی دوره مطالعه، از والدین درباره بروز اگزما، علائم آسم یا برونشیولیت در فرزندانشان پرسش شد. علاوه بر این، تیم پژوهش اطلاعات مربوط به نسخه‌های دارویی و سوابق بستری در بیمارستان را نیز بررسی کرد. ✔️ نتایج نشان داد که حدود ۱۶ درصد از نوزادان در گروه دریافت‌کننده استامینوفن به اگزما مبتلا شدند، در حالی که این میزان در گروه دریافت‌کننده ایبوپروفن حدود ۱۵ درصد بود. همچنین، برونشیولیت در حدود ۵ درصد از کودکان هر دو گروه مشاهده شد. پژوهشگران گزارش کردند که این تفاوت‌ها از نظر آماری معنادار نبودند. بروز عوارض جانبی جدی نیز نادر بود و هیچ‌یک از آن‌ها به مصرف هیچ‌یک از این دو دارو نسبت داده نشد. ✔️ در مجموع، نتایج نشان داد که هیچ‌گونه ارتباطی میان مصرف استامینوفن یا ایبوپروفن و بروز اگزما یا برونشیولیت وجود ندارد. همچنین یافته‌ها تأیید کردند که هر دو دارو در دوران شیرخوارگی، ایمن و بی خطر هستند. این مطالعه، نخستین کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده‌ای است که به‌عنوان استاندارد طلایی پژوهش‌های علمی شناخته می‌شود و به‌طور مستقیم به بررسی این پرسش پرداخته است. ✔️ پروفسور دالزیل اشاره می‌کند که استامینوفن و ایبوپروفن از جمله داروهایی هستند که در سراسر جهان بیشترین میزان تجویز یا خرید بدون نسخه را برای نوزادان به خود اختصاص داده‌اند. وی افزود: «این یافته‌ها اطمینان بالایی را برای والدین و متخصصان حوزه سلامت فراهم می‌کند تا همچنان از این داروهای مهم استفاده کنند. یافته‌های این پژوهش، شواهد محکمی در حمایت از ایمنی هر دو دارو در طول سال نخست زندگی ارائه می‌دهد.» ✔️ پژوهشگران به‌زودی یافته‌های مربوط به همین کودکان را در سن سه‌سالگی و سپس در آینده نیز نتایج مربوط به آن‌ها را در سن شش‌سالگی منتشر خواهند کرد. ✅ Stuart R Dalziel, et al. Paracetamol versus ibuprofen as required for fever or pain in the first year of life and the risk of eczema and bronchiolitis at age 1 year in New Zealand (PIPPA Tamariki): a multicentre, open-label, parallel-group, superiority, randomised controlled trial. The Lancet Child, 2026; 10 (3): 156 DOI: 10.1016/S2352-4642(25)00341-4 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🔵👁️ تازه های علمی: تأثیر پنهانی داروهای جدید لاغری بر چشم‌ها: ✔️ نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که داروهای GLP-1، ممکن است فایده‌ای پنهانی برای چشم‌ها داشته باشند. ✔️ داروهای آگونیست گیرنده GLP-1، مانند اوزمپیک (Ozempic)، در سال‌های اخیر تحولی چشمگیر در حوزه سلامت و پزشکی ایجاد کرده‌اند و رویکرد درمانی بیماری‌هایی نظیر دیابت نوع ۲ و چاقی را به‌طور چشمگیری دگرگون ساخته‌اند. اگرچه این داروها در درجه نخست با هدف کاهش سطح قند خون و مهار اشتها مورد استفاده قرار می‌گیرند، پژوهش‌های علمی روزبه‌روز شواهد بیشتری ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد اثرات GLP-1 فراتر از این کارکردهای شناخته‌شده است و می‌تواند جنبه‌های گوناگون سلامت انسان را به شیوه‌هایی تحت تأثیر قرار دهد که پیش‌تر انتظار آن نمی‌رفت. ✔️ اکنون، مطالعه‌ای جدید یکی دیگر از اثرات ناخواسته اما قابل‌توجه این داروها را آشکار کرده است؛ یافته‌ای که نشان می‌دهد هنوز در آغاز مسیر شناخت کامل تأثیرات آگونیست‌های گیرنده GLP-1 بر بدن انسان قرار داریم. ✔️ بر اساس نتایج پژوهشی تازه که در ۲۵ مه ۲۰۲۶ در نشریه Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شده است، مصرف داروهای GLP-1 با کاهش خطر ابتلا به دژنراسیون ماکولای وابسته به سن age‐related macular degeneration مرتبط هستند. این بیماری یکی از شایع‌ترین اختلالات چشمی در سالمندان و مهم‌ترین علت از دست رفتن غیرقابل‌برگشت بینایی در افراد مسن به شمار می‌رود. ✔️ در این مطالعه، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی چنگ-شین هونگ، پژوهشگر فارماکولوژی بالینی در دانشگاه علوم پزشکی چونگ‌شان در تایوان، داده‌های مربوط به بیش از ۱۵۷ هزار بیمار همسان‌سازی‌شده را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند. تمامی شرکت‌کنندگان در مطالعه ۶۰ سال یا بیشتر سن داشتند، مبتلا به چاقی بودند، اما هیچ‌یک به دیابت مبتلا نبودند. افراد مورد بررسی به دو گروه تقریباً ۷۹ هزار نفری تقسیم شدند. ✔️ گروه نخست شامل افرادی بود که برای کنترل وزن، درمان با داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 (شامل لیراگلوتاید، سماگلوتاید یا تیرزپاتاید) را شروع کرده بودند. در مقابل، گروه دوم از بیمارانی تشکیل شده بود که برای کاهش وزن از داروهای غیـرِ GLP-1 استفاده می‌کردند. نتایج حاصل از چند سال پیگیری نشان داد که بروز دژنراسیون ماکولا وابسته به سن در میان مصرف‌کنندگان داروهای GLP-1، بطور معنی‌دار و قابل توجهی، کمتر از افرادی بود که از سایر داروهای کاهش وزن استفاده کرده بودند. ✔️ در مجموع، استفاده از داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 با کاهش تخمینی ۱۸ درصدی خطر بروز دژنراسیون ماکولای وابسته به سن در طول دوره پیگیری همراه بود. این میزان کاهش خطر در مواردی که نوع دژنراسیون ماکولای وابسته به سن در داده‌ها به‌طور مشخص تعیین نشده بود، به ۳۰ درصد افزایش یافت. ✔️ در مورد اینکه دقیقاً داروهای GLP-1 از چه مکانیسمی ممکن است از سالمندان در برابر از دست دادن بینایی محافظت کنند، هنوز نمی‌توان با قطعیت اظهار نظر کرد. پژوهشگران مطرح می‌کنند که داروهای GLP-1 ممکن است از طریق ایجاد یک اثر محافظت‌کننده عصبی (نوروپروتکتیو) عمل کنند؛ به این صورت که ممکن است با کاهش التهاب در شبکیه و مهار فعالیت یک مجموعه التهاب‌زا موسوم به NLRP3، اثر محافظت‌کننده عصبی داشته باشند. ✔️ با این حال، احتمال دیگری نیز وجود دارد؛ به این معنا که افراد مبتلا به چاقی که از داروهای GLP-1 استفاده می‌کنند، ممکن است نسبت به افرادی که از سایر انواع داروهای کاهش وزن بهره می‌برند، کاهش وزن بیشتری را تجربه کنند و همین کاهش وزن قابل‌توجه، به‌خودی‌خود، بتواند در کاهش خطرات مشاهده‌شده در این مطالعه نقش داشته باشد. ✔️ محققان توضیح می‌دهند: کاهش وزن به خودی خود التهاب سیستمیک و استرس اکسیداتیو را کاهش می‌دهد که می‌تواند بطور مستقل خطر دژنراسیون ماکولای وابسته به سن را کاهش دهد. نویسندگان این مطالعه نتیجه می‌گیرند: اینکه آیا مزیت مشاهده شده نشان دهنده محافظت مستقیم عصبی شبکیه آگونیست‌های گیرنده GLP-1، میزان کاهش وزن بیشتر یا هر دو است، از داده‌های مشاهده‌ای فعلی قابل تعیین نیست. ✔️ برای اعتبارسنجی و تایید پیامدهای بالینی این یافته‌ها، انجام پژوهش‌های مکانیسمی بیشتر، مطالعات آینده‌نگر با داده‌های طولی مرتبط با وزن و پیامدهای چشمی، تجزیه و تحلیل‌های در سطح فردی با در نظر گرفتن عوامل مخدوش‌کننده اندازه‌گیری نشده، مورد نیاز است. ✅ GLP‐1 Receptor Agonists and Risk of Age‐Related Macular Degeneration in Older Adults With Obesity: A Target Trial Emulation - Chang - 2026 - Diabetes, Obesity and Metabolism - Wiley Online Library https://dom-pubs.pericles-prod.literatumonline.com/doi/full/10.1111/dom.70910 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

📊 تازه های علمی: یک پژوهش جدید درباره تأثیر مدت‌زمان استفاده کودکان از صفحه‌نمایش بر رشد روانی‌ـ‌اجتماعی آن‌ها، یافته‌های غیرمنتظره‌ و شگفت‌انگیزی به دست آورده است: ✔️ امروزه نمایشگرهای دیجیتال به بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی روزمره تبدیل شده‌اند و کودکان نیز در سنین پایین‌تر از گذشته به این فناوری‌ها دسترسی پیدا می‌کنند. با این حال، این پرسش مطرح است که آیا افزایش مدت‌زمان استفاده از نمایشگرها واقعاً بر سلامت آنان تأثیر می‌گذارد؟ شواهد علمی، برخلاف آنچه ممکن است تصور شود، یکدست و قطعی نیستند. برخی پژوهش‌ها درباره استفاده از ابزارهای دیجیتال، نگرانی‌هایی را در خصوص پیامدهای احتمالی آن بر سلامت جسمی و روانی کودکان مطرح کرده‌اند، در حالی که مطالعات دیگر نشان می‌دهند رابطه معناداری میان مدت‌زمان سپری‌شده در برابر نمایشگر و بروز مشکلات جسمی یا روانی وجود ندارد. ✔️ در پژوهشی تازه که در ۳ اوت ۲۰۲۶ در نشریه JAMA Network Open به چاپ رسیده است، محققان دانشگاه ادینبرو و کالج سلطنتی لندن با تحلیل داده‌های ۳٬۷۸۶ کودک شرکت‌کننده در مطالعه طولی Growing Up in Scotland، به بررسی نتایج این پژوهش پرداختند. ✔️ پژوهشگران بررسی کردند که استفاده از نمایشگرها (مانند تلفن همراه، تبلت و رایانه) خارج از ساعات مدرسه در سنین ۵، ۱۰ و ۱۵ سالگی چه ارتباطی با رشد روانی‌ـ‌اجتماعی کودکان و نوجوانان دارد؛ رشدی که جنبه‌های هیجانی، رفتاری و اجتماعیِ سلامت و بهزیستی را در بر می‌گیرد. یافته‌های کلی این مطالعه اطمینان‌بخش است و نشان می‌دهد که نحوه استفاده از نمایشگرها اهمیت بیشتری نسبت به مدت زمانی دارد که افراد صرف استفاده از این دستگاه‌ها می‌کنند. ✔️ پژوهشگران در مقاله منتشرشده خود می‌نویسند: هیچ ارتباط معناداری میان استفاده از صفحه‌نمایش و مشکلات رشدی در سنین ۵ یا ۱۰ سالگی مشاهده نشد. همچنین، ارتباط میان استفاده از صفحه‌نمایش و افزایش نمره مشکلات رشدی در ۱۵ سالگی، تنها در مورد استفاده بسیار زیاد از بازی‌های الکترونیکی مشاهده شد و برای سایر انواع استفاده از صفحه‌نمایش چنین ارتباطی به دست نیامد. استفاده زیاد از صفحه‌نمایش در سنین پایین‌تر با مشکلات و دشواری‌های بیشتر در سن ۱۰ سالگی مرتبط بود، اما این ارتباط در سن ۱۵ سالگی تداوم نداشت. ✔️ پژوهشگران چندین عامل دیگر را که ممکن بود بر نتایج تأثیرگذار باشند، از جمله جنسیت، نژاد، قومیت، درآمد خانوار و نمرات آزمون‌های شناختی، در تحلیل‌های خود کنترل کردند. یکی از یافته‌های نسبتاً غیرمنتظره و شگفت‌انگیز این پژوهش آن بود که نوجوانان ۱۵ ساله‌ای که بیش از یک ساعت در روز از برنامه‌های شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کردند، در مقایسه با افرادی که کمتر از یک ساعت در روز از این برنامه‌ها استفاده می‌کردند، احتمال کمتری داشتند که نمرات «مشکلات بالاتر از حد میانگین» را کسب کنند. ✔️ نویسندگان بر این باورند که رسانه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها ممکن است به تقویت پیوندهای اجتماعی با دوستان کمک کرده و حمایت بیشتری برای جوانان فراهم کنند. با این حال، آن‌ها همچنین هشدار می‌دهند که نوجوانانی که از عملکرد اجتماعی بهتری برخوردارند، ممکن است صرفاً تمایل بیشتری به استفاده از این ابزارها داشته باشند؛ بنابراین، این یافته‌ها نمی‌توانند وجود یک رابطه علّی یا تأثیر سودمند مستقیم را اثبات کنند. ✔️ پژوهشگران می‌نویسند: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که دستورالعمل‌های بهداشت عمومی که صرفاً بر محدود کردن میزان استفاده از صفحه‌نمایش تمرکز دارند، مانند توصیه "سازمان جهانی بهداشت" World Health Organization مبنی بر محدود کردن زمان استفاده از صفحه‌نمایش به حداکثر یک ساعت در روز برای کودکان زیر ۵ سال، ممکن است بازتاب‌دهنده دقیق رابطه پیچیده میان زمان استفاده از صفحه‌نمایش و رشد روانی–اجتماعی کودکان نباشند.» ✔️ ویکتوریا وایتینگتون، استاد علوم تربیتی در دانشگاه آدلاید استرالیا، که در این مطالعه مشارکت نداشت، می‌گوید: «از جمله زمینه‌های پژوهشی آینده می‌توان به دسترسی به داده‌هایی درباره این موضوع اشاره کرد که کودکان واقعاً روی صفحه‌نمایش چه کاری انجام می‌دهند، با چه کسانی این کار را انجام می‌دهند، و آیا این فعالیت‌ها به‌صورت انفرادی انجام می‌شود یا خیر. علاوه بر این، پژوهش درباره فعالیت‌های کودکان در خارج از زمان استفاده از صفحه‌نمایش و بررسی این پرسش که آیا میزان مواجهه با صفحه‌نمایش‌ها، به‌طور بالقوه فرصت مشارکت در سایر تجربیات رشدی را کاهش می‌دهد یا خیر، ضروری است.» ✅ Screen Use and Emotional, Behavioral, and Social Development in Children | Adolescent Medicine | JAMA Network Open | JAMA Network https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2852392 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

⁉️😴 تازه های علمی: آیا زنان واقعاً به خواب بیشتری نسبت به مردان نیاز دارند؟ یک روان‌شناسِ خواب توضیح می‌دهد: ✔️ اگر کمی در بخش‌های مرتبط با سلامت و تندرستی در تیک‌تاک یا اینستاگرام وقت بگذرانید، احتمالاً با ادعاهایی روبه‌رو می‌شوید که می‌گویند زنان به یک تا دو ساعت خواب بیشتر از مردان نیاز دارند. اما پژوهش‌های علمی واقعاً در این باره چه می‌گویند؟ و این موضوع با آنچه در زندگی واقعی اتفاق می‌افتد، چه ارتباطی دارد؟ آملیا اسکات، عضو افتخاری و روان‌شناس بالینی در مؤسسه تحقیقات پزشکی وولکاک و پژوهشگر دانشگاه مک‌کواری، توضیح می‌دهد: ✔️ پژوهشگران معمولاً از دو رویکرد اصلی برای اندازه‌گیری خواب استفاده می‌کنند. رویکرد نخست، گزارش‌دهی فردی (Self-report) است که در آن از افراد خواسته می‌شود مدت‌زمان خواب خود را گزارش کنند. با این حال، مطالعات نشان داده‌اند که افراد در برآورد مدت‌زمان واقعی خواب خود از دقت کافی برخوردار نیستند و گزارش‌های خوداظهاری اغلب با خطا همراه است. ✔️ رویکرد دوم، اندازه‌گیری عینی (Objective measurement) است که با استفاده از ابزارهای استاندارد و معتبر انجام می‌شود. این ابزارها شامل ردیاب‌های پوشیدنی خواب با درجه دقت پژوهشی و نیز پلی‌سومنوگرافی (Polysomnography; PSG)، به‌عنوان استاندارد طلایی ارزیابی خواب، هستند. در روش پلی‌سومنوگرافی، طی یک مطالعه خواب که در آزمایشگاه یا مرکز تخصصی خواب انجام می‌شود، شاخص‌های فیزیولوژیک مختلف از جمله امواج مغزی، الگوی تنفس و حرکات بدن در طول خواب به‌طور هم‌زمان ثبت و پایش می‌شوند. ✔️ بررسی داده‌های عینی حاصل از مطالعات با طراحی مناسب نشان می‌دهد که زنان، به‌طور متوسط، حدود ۲۰ دقیقه بیشتر از مردان می‌خوابند. در یکی از مطالعات جهانی که نزدیک به ۷۰ هزار نفر با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی پایش خواب مورد بررسی قرار گرفتند، تفاوتی کوچک اما پایدار در مدت خواب میان زنان و مردان در تمامی گروه‌های سنی مشاهده شد. برای مثال، در گروه سنی ۴۰ تا ۴۴ سال، زنان به‌طور متوسط حدود ۲۳ تا ۲۹ دقیقه بیشتر از مردان می‌خوابیدند. ✔️ همچنین، یک مطالعه بزرگ مبتنی بر پلی‌سومنوگرافی نشان داد که زنان به‌طور متوسط حدود ۱۹ دقیقه بیشتر از مردان می‌خوابند. بر اساس یافته‌های این پژوهش، زنان علاوه بر مدت خواب بیشتر، سهم بالاتری از خواب عمیق را نیز تجربه می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که خواب عمیق حدود ۲۳ درصد از کل زمان خواب آنان را تشکیل می‌دهد، در حالی که این میزان در مردان حدود ۱۴ درصد است. افزون بر این، نتایج مطالعه نشان داد که کاهش کیفیت خواب با افزایش سن تنها در مردان مشاهده می‌شود. ✔️ نکتهٔ مهمی که باید در تفسیر این یافته‌ها در نظر گرفته شود این است که نیاز افراد به خواب، تفاوت‌های قابل‌توجهی با یکدیگر دارد. زنان ممکن است به‌طور میانگین اندکی بیشتر از مردان بخوابند، همان‌گونه که به‌طور میانگین اندکی کوتاه‌ قدتر هستند. با این حال، همان‌طور که قدی یکسان و جهانی برای همهٔ افراد وجود ندارد، مدت‌زمان مطلوب و یکسانی نیز برای خواب همهٔ افراد قابل تعیین نیست. این ادعا که هر زنی به ۲۰ دقیقه خواب بیشتر نسبت به مردان ــ چه برسد به خواب بیشتر مانند دو ساعت ــ نیاز دارد، اساساً از درک نکتهٔ اصلی بازمی‌ماند. این استدلال همان‌قدر ناموجه است که ادعا شود همهٔ زنان باید از همهٔ مردان کوتاه‌قدتر باشند. ✔️ اگرچه مطالعات انجام‌شده در شرایط کنترل‌شدهٔ آزمایشگاهی نشان می‌دهند که زنان، به‌طور میانگین، از مدت‌زمان خواب بیشتر و کیفیت خواب بالاتری نسبت به مردان برخوردارند، شواهد حاکی از آن است که در زندگی روزمره با موانع بیشتری برای تجربه احساس استراحت و بازیابی کافی مواجه می‌شوند. ازاین‌رو، این پرسش مطرح می‌شود که آیا زنان به خواب بیشتری نسبت به مردان نیاز دارند؟ پاسخ مثبت است؛ به‌طور میانگین، زنان به خواب بیشتری نسبت به مردان نیاز دارند. بااین‌حال، این تفاوت از نظر میزان، اندک است. آنچه از اهمیت بیشتری برخوردار است، فراهم‌سازی حمایت‌های لازم و ایجاد فرصت‌های کافی برای استراحت، بازیابی و تجدید قوای جسمی و روانی زنان، هم در طول روز و هم در طول شب، است. ✅ Do women really need more sleep than men? A sleep psychologist explains https://theconversation.com/do-women-really-need-more-sleep-than-men-a-sleep-psychologist-explains-259985 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🥗🧬⏳ تازه های علمی: مصرف کمتر پروتئین برای بسیاری از بزرگسالان کم‌تحرک، می‌تواند فواید بیشتری برای سلامتی داشته باشد و طول عمر را افزایش دهد: ✔️ یک مرور جامع و فراگیر بر بیش از ۳۵۰ مطالعه نشان می‌دهد که تبلیغات گسترده پیرامون مصرف بالای پروتئین، ممکن است نیاز واقعی بسیاری از افراد را بیش از حد برآورد کرده باشد. شواهد موجود حاکی از آن است که کاهش دریافت پروتئین می‌تواند به بهبود عملکرد متابولیک، کاهش التهاب و آسیب‌های سلولی، و فعال‌سازی مسیرهای زیستی مرتبط با سالمندی سالم‌تر و افزایش طول عمر کمک کند. ✔️ پیام کلیدی مطالعه این است: "پروتئین بیشتر = همیشه بهتر"، یک باور غلط است و برای بسیاری از بزرگسالان کم‌تحرک، کاهش مصرف پروتئین میتواند به کاهش التهاب، بهبود متابولیسم و افزایش طول عمر کمک کند. ✔️ این مرور جامع که در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ در مجله Cell Press Blue از انتشارات Cell Press منتشر شد، بررسی می‌کند که چگونه کاهش مصرف پروتئین می‌تواند بر روند پیری تأثیر بگذارد. پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که محدود کردن مصرف پروتئین می‌تواند به بهبود سوخت‌وساز بدن، تغییر نحوه پاسخ سلول‌ها به مواد مغذی، کاهش آسیب‌های سلولی و کمک به حفظ عملکرد طبیعی سلول‌ها منجر شود. ✔️ دکتر دادلی لمینگ، نویسنده ارشد این پژوهش، استاد و معاون پژوهش‌های زیست‌پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه ویسکانسین–مدیسون و مدیر هستهٔ تخصصی فنوتیپ‌سنجی و جراحی موش در مرکز جامع پژوهش‌های دیابت دانشگاه ویسکانسین–مدیسون، می‌گوید: «کاملاً روشن است که پروتئین در رشد عضلات و پاسخ به ورزش در افراد فعال، فواید قابل‌توجهی دارد. با این حال، از آنجا که بیشتر افراد سبک زندگی نسبتاً کم‌تحرکی دارند، بسیاری از افراد احتمالاً بیش از نیاز واقعی بدن خود پروتئین مصرف می‌کنند؛ امری که به احتمال زیاد می‌تواند پیامدهای منفی برای سلامت به همراه داشته باشد.» ✔️ شواهد موجود یک‌جانبه نیستند. مطالعات دیگری نشان داده‌اند که دریافت پروتئین بیشتر می‌تواند از کاهش وزن حمایت کند و به افراد سالمند در حفظ توده عضلانی کمک نماید، به‌ویژه هنگامی که با فعالیت ورزشی همراه باشد. این یافته‌ها در تدوین و به‌روزرسانی دستورالعمل‌های تغذیه‌ای ایالات متحده در سال جاری نقش داشتند. توصیه‌های جدید، مصرف روزانه پروتئین در محدوده ۱٫۲ تا ۱٫۶ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (معادل ۰٫۵ تا ۰٫۷ گرم به ازای هر پوند) را پیشنهاد می‌کنند؛ مقداری که تقریباً دو برابر میزان توصیه‌شده در دستورالعمل‌های پیشین است. ✔️ تحلیل پژوهشگران این مرور بر بیش از ۳۵۰ مطالعه، چندین سازوکار زیستی تکرارشونده را شناسایی کرد که می‌تواند توضیح دهد چرا محدود کردن مصرف پروتئین ممکن است سلامت را بهبود بخشد و به افزایش طول عمر کمک کند. در تمام این پژوهش‌ها، مصرف کمتر پروتئین با عملکرد متابولیکی بهتر، تغییر در مسیرهای پیام‌رسانی مواد مغذی، کاهش آسیب‌های سلولی و بهبود نگهداری از سلول‌های سالم مرتبط دانسته شد. ✔️ این مرور همچنین بر چندین اسید آمینه، که اجزای سازنده پروتئین‌ها محسوب می‌شوند، تأکید می‌کند که به نظر می‌رسد نقش مهمی در ایجاد بسیاری از این اثرات دارند؛ از جمله متیونین، ایزولوسین و والین. مطالعات نشان داده‌اند که مصرف بیش از حد این اسیدهای آمینه می‌تواند فرایندهای زیستی مرتبط با تحریک رشد را فعال کند و در نتیجه خطر ابتلا به چاقی، التهاب و سایر بیماری‌های مرتبط با افزایش سن را افزایش دهد. ✔️ لمینگ می‌گوید: «این مطالعات نشان می‌دهند که میزان پروتئینی که افراد کم‌تحرک امروزه مصرف می‌کنند، ممکن است دست‌کم در سطح جمعیتی، پیامدهای نامطلوبی برای سلامت به همراه داشته باشد. وی افزود: اگرچه برخی افراد، مانند زنان باردار و برخی سالمندان، به مقادیر بیشتری از پروتئین نیاز دارند، اما برای اکثر بزرگسالان کم‌تحرک، مصرف غذاهای غنی‌شده با پروتئین، ممکن است فواید سلامت‌بخشی را که انتظار دارند، فراهم نکند. توصیه‌های اخیر بر افزایش دریافت پروتئین تأکید داشته‌اند، اما هم‌زمان افراد را به تحرک و افزایش فعالیت بدنی نیز ترغیب کرده‌اند. از این‌رو، به نظر می‌رسد لازم است توصیه‌های مربوط به میزان دریافت پروتئین، نه‌تنها بر اساس سن، بلکه با در نظر گرفتن تحرک و سطح فعالیت بدنی افراد نیز به‌صورت شخصی‌سازی‌شده، تدوین شوند.» ✅ Knopf, B. A., & Lamming, D. W. (2026). The Hallmarks of Protein and Amino Acid Restriction in Aging and Longevity. Cell Press Blue. DOI: 10.1016/j.cpblue.2026.100079. https://www.cell.com/cell-press-blue/fulltext/S3051-3839(26)00077-0 ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🌍🌱🥗 تازه های علمی: پیروی از رژیم غذایی سلامت سیاره‌ایِ گیاه‌محور، می‌تواند در حفظ و ارتقای سلامت قلب و عروق زنان یائسه، نقش محافظتی ایفا کند: ✔️ کاهش مصرف غذاهای فرآوری‌شده، گوشت قرمز، نمک و قند، و در مقابل افزایش مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه، غلات کامل و حبوبات، می‌تواند خطر ابتلا به مشکلاتی مانند اضافه‌وزن و چاقی، دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی‌عروقی و برخی انواع سرطان را کاهش دهد. این نوع رژیم غذایی همچنین برای کره زمین و محیط‌زیست نیز مفید است، زیرا تولید محصولات گیاهی‌، گازهای گلخانه‌ای کمتری تولید می‌کند که در تشدید بحران تغییرات اقلیمی نقش دارند. ✔️ اکنون یک مطالعه جدید نشان داده است که یکی از الگوهای غذایی سالم، موسوم به "رژیم غذایی سلامت سیاره‌ای🌍🌱🥗" Planetary Health Diet، می‌تواند به‌ویژه برای زنان سالمند سودمند باشد. بر اساس نتایج این پژوهش که در همایش NUTRITION 2026، "نشست سالانه انجمن تغذیه آمریکا" که از ۲۵ تا ۲۸ ژوئیه در نشنال هاربر، ایالت مریلند، در حومهٔ واشنگتن دی‌سی برگزار شد، ارائه شد، زنانی که الگوی غذایی آن‌ها بیشترین میزان پایبندی را با رژیم غذایی سلامت سیاره‌ای داشت، در مقایسه با زنانی که پایبندی کمتری به این الگوی غذایی نشان دادند، ۲۸ درصد کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی را تجربه کردند. این مطالعه ۲۰ ساله که روی بیش از ۶۵ هزار زن یائسه انجام شد، نشان داد که پایبندی بیشتر به رژیم غذایی سلامت سیاره‌ای با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی، بیماری عروق کرونر قلب، سکته مغزی و نارسایی قلبی همراه است. ✔️ رژیم غذایی سلامت سیاره‌ای، یک الگوی غذایی مبتنی بر شواهد علمی است که با هدف ارتقای سلامت انسان و حفاظت از کره زمین و محیط‌زیست طراحی شده و بر پیوند میان الگوهای تغذیه‌ای انسان و پایداری حیات بر روی کره زمین تأکید دارد. این رژیم از جنبه‌های مختلف با سایر الگوهای تغذیه سالم، از جمله رژیم مدیترانه‌ای و رژیم DASH، شباهت دارد؛ به‌گونه‌ای که بخش عمده آن را غذاهای با منشأ گیاهی تشکیل می‌دهند. در این الگوی غذایی، مصرف غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و حبوبات محور اصلی رژیم را تشکیل می‌دهد، در حالی که مصرف ماهی، فرآورده‌های لبنی و گوشت، در مقادیر متعادل و محدود توصیه می‌شود. ✔️ توماس ام. هالند، پزشک - دانشمند و استادیار مؤسسه سالمندی سالم RUSH و دانشکده علوم بهداشت دانشگاه RUSH در شیکاگو، که در این مطالعه نقشی نداشت، گفت: «پژوهش‌هایی که به‌طور ویژه بر زنان سالمند تمرکز دارند، از اهمیت بالایی برخوردارند، زیرا خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی پس از یائسگی افزایش می‌یابد. با بالا رفتن سن، تغییرات مرتبط با کلسترول، فشار خون و فرآیندهای متابولیک، روند پیشرفت بیماری‌های عروقی را تسریع می‌کنند. مطالعاتی از این دست نشان می‌دهند که اصلاح الگوی تغذیه، حتی در سنین سالمندی نیز، همچنان یکی از مؤثرترین راهکارها برای بهبود سلامت قلب و عروق و کاهش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی محسوب می‌شود.» ✔️ ایمون لرد، دکترای تغذیه، مدرس رشته تغذیه در دانشگاه فناوری آتلانتیک اسلایگو و استاد وابسته کالج ترینیتی دوبلین در ایرلند، که او نیز در این پژوهش مشارکتی نداشته است، گفت: «این چکیده از پژوهش، قابل‌توجه است و مشاهده این نتایج، امیدبخش و دلگرم‌کننده است. با این حال، باید با احتیاط به آن نگاه کرد، زیرا در حال حاضر تنها یک چکیده منتشر شده و لازم است پیش از پذیرش کامل یافته‌ها، تحلیل کامل و جزئیات مطالعه بررسی شود. همچنین، با توجه به ماهیت مشاهده‌ای این مطالعه، نمی‌توان رابطه علت و معلولی میان رژیم غذایی و کاهش خطر را استنباط کرد؛ بنابراین، این یافته‌ها صرفاً بیانگر وجود یک ارتباط آماری هستند و نه اثبات اثر مستقیم رژیم غذایی بر کاهش خطر.» ✅ Menopause: Plant-forward diet linked to better heart health https://www.medicalnewstoday.com/articles/plant-based-planetary-health-diet-could-help-protect-heart-health ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo

🧠📊 تازه های علمی: مصرف روزانه یک مکمل مولتی‌ویتامین، ممکن است به سالمندان کمک کند تا برای مدت طولانی‌تری استقلال عملکردی، توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و سطح فعالیت خود را حفظ کنند: ✔️ به تازگی پژوهشگران دانشگاه آگوستا دریافتند که بزرگسالان ۶۰ ساله و بالاتر که به‌مدت ۳ سال روزانه یک مولتی‌ویتامین مصرف کرده بودند، در مقایسه با افرادی که دارونما (پلاسبو) دریافت کرده بودند، وضعیت سلامت عملکردی بهتری را گزارش کردند و ممکن است به سالمندان کمک کند تا برای مدت طولانی‌تری استقلال عملکردی، توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و سطح فعالیت خود را حفظ کنند. یافته‌های این پژوهش در " نشست سالانه انجمن تغذیه آمریکا" NUTRITION 2026، که از ۲۵ تا ۲۸ ژوئیه در نشنال هاربر، ایالت مریلند، در حومهٔ واشنگتن دی‌سی برگزار شد، ارائه شده است. ✔️ پژوهشگران داده‌های بیش از ۱۶ هزار نفر از افراد ۶۰ ساله و بالاتر را که در مطالعه پیامدهای مصرف مکمل کاکائو و مولتی‌ویتامین‌ها (COcoa Supplement and Multivitamin Outcomes Study; COSMOS) شرکت کرده بودند، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند. شرکت‌کنندگان در مطالعه COSMOS به‌صورت تصادفی به یکی از چهار گروه اختصاص یافتند: دریافت روزانه مولتی‌ویتامین، دریافت مکمل عصاره کاکائو، دریافت هم‌زمان هر دو مکمل، یا عدم دریافت هیچ‌یک از آن‌ها. برای گروه کنترل و همچنین برای شرکت‌کنندگانی که تنها یکی از دو مکمل را دریافت می‌کردند، از دارونما استفاده شد. ✔️ پس از ۳ سال، بزرگسالانی که به‌طور روزانه مولتی‌ویتامین مصرف کرده بودند، در مقایسه با افرادی که دارونما دریافت کرده بودند، امتیازهای به‌طور معناداری بهتری در شاخص سلامت عملکردی کسب کردند. پژوهشگران می‌گویند این نتایج نشان می‌دهد که مولتی‌ویتامین‌ها ممکن است به سالمندان کمک کنند توانایی خود را برای انجام فعالیت‌های روزمره حفظ کنند؛ مزیتی که احتمالاً از طریق بهبود عملکرد شناختی، گردش خون و استقامت جسمانی حاصل می‌شود. ✔️ در واقع مصرف روزانه یک مولتی‌ویتامین، ممکن است به سالمندان کمک کند تا قدرت و استقامت لازم برای انجام فعالیت‌های روزمره را حفظ کنند. پس از ۳ سال، افرادی که مولتی‌ویتامین مصرف کرده بودند، سلامت عملکردی بهتری نسبت به گروه دارونما گزارش کردند. با این حال، این یافته‌ها هنوز مقدماتی هستند و برای تأیید نهایی نیاز به انتشار در یک مجله علمی و داوری همتا (Peer Review) دارند. ✔️ دکتر بایو بی. بکله (Bayu B. Bekele)، دکترای تخصصی در طب پیشگیرانه و بهداشت عمومی در مؤسسه پیشگیری جورجیا، دانشکده پزشکی جورجیا، دانشگاه آگوستا، بیان می‌کند: «ویژگی متمایز این پژوهش، تمرکز آن بر مفهوم سلامت عملکردی (Functional Health) است؛ مفهومی که بر نحوه احساس افراد و توانایی آن‌ها در انجام فعالیت‌های روزمره تأکید دارد، نه صرفاً بر پیشگیری از بروز بیماری‌های عمده. یافته‌های این مطالعه حاکی از آن است که در سالمندان، مصرف روزانه مکمل مولتی‌ویتامین می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای کم‌خطر و در کنار سایر مؤلفه‌های سبک زندگی سالم، در حفظ و ارتقای سلامت جسمانی و عملکرد فیزیکی طی فرایند سالمندی نقش مؤثری ایفا کند. با این وجود، مصرف مولتی‌ویتامین نباید به‌عنوان جایگزینی برای رژیم غذایی متعادل و فعالیت بدنی منظم تلقی شود، بلکه باید به‌عنوان مکملی در کنار این راهبردهای اساسی حفظ سلامت در نظر گرفته شود.» ✔️ بکله اظهار داشت: «مصرف مولتی‌ویتامین‌ها با حمایت از سلامت قلب و حفظ عملکرد کلی جسمانی، می‌تواند به تداوم توانایی انجام فعالیت‌های روزمره، از جمله لباس پوشیدن، استحمام، راه رفتن، بالا رفتن از پله‌ها، آهسته دویدن یا تند راه رفتن و انجام امور منزل کمک کند. این مزایا به‌ویژه برای افرادی که دچار خستگی، تنگی نفس یا ادم اندام‌های تحتانی هستند و این علائم توانایی آن‌ها را در انجام فعالیت‌های روزانه محدود می‌کند، می‌تواند از اهمیت بیشتری برخوردار باشد.» ✔️ مصرف عصارهٔ کاکائو در کل جمعیت مورد مطالعه، تأثیر معناداری بر شاخص‌های سلامت عملکردی نداشت، اما در بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب، اثر سودمند و از نظر آماری معنادار و قابل توجهی مشاهده شد. ✅ Daily multivitamin improves functional health in older adults, study finds https://www.news-medical.net/news/20260727/Daily-multivitamin-improves-functional-health-in-older-adults-study-finds.aspx ✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانی https://t.me/balindaroo   💊💊💊®®® @balindaroo