دفاع از تشیع (اسکنات)

مرحوم ابن شهر آشوب در کتاب متشابه القرآن و مختلفه (ج۱ ص۴۵) در تفسیر آیه: «قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (بگو: ای اهل کتاب، بیایید از آن سخنی که پذیرفته ما و شماست پیروی کنیم: آنکه جز خداوند یکتا را نپرستیم و هیچ چیز را شریک او نسازیم و بعضی از ما بعضی دیگر را به جای خداوند به پرستش نگیرد. اگر آنان رویگردان شدند بگو: شاهد باشید که ما مسلمان (تسلیم فرمان خداوند) هستیم؛ سوره آل عمران، آیه ۶۴) روایت کرده است که چون این آیه نازل شد، عدی بن حاتم گفت: ای پیامبر خدا ما اشخاص را نمی‌پرستیدیم. پیامبر صلی الله علیه و آله پرسید: مگر نه آن است که برایتان چیزهایی را حلال و چیزهایی را حرام می‌کردند و شما از سخن آنان پیروی می کردید؟ گفت: چرا. آن حضرت فرمود: این همان است. امام صادق علیه السلام نیز در باره این آیه فرموده است: خدای را سوگند، نه برای آن کسان نماز گزاردند و نه روزه گرفتند، بلکه آن‌ها حرام‌هایی را برایشان حلال کرده و حلال‌هایی را حرام کرده بودند و آنان ندانسته، ایشان را پرستش کردند.

💥 محمد بن علی کراجکی در کتاب التعجب من اغلاط العامة (ص۱۲۸) می‌نویسد: «از عجایب روزگار است که فاطمه زهرا علیها السلام، سیده زنان عالم، نور چشم رسول الله صلی الله علیه و آله و پاره تن آن حضرت که در زبان رسول الله رضایت فاطمه، رضایت خدا اعلام شده است، با گریه و اشک و آه از مردم استمداد کرده است تا از ستم بزرگی که در اثر غصب فدک پیش آمده جلوگیری کند. در آن هنگام هیچ کس به فریادخواهی ایشان جواب مثبت نمی‌دهد! با اینکه رسول الله صلی الله علیه و آله مدت زیادی نیست که دنیا را ترک کرده و همه مردم، زحمات ایشان را در هدایتشان فراموش نکرده‌اند. ولی احدی به استغاثه فاطمه زهرا علیها السلام اعتناء نکرد! اما وقتی عایشه دختر ابو بکر برخلاف امر رسول الله از خانه‌اش خارج شده و بر علیه امیر المومنین علیه السلام، مردم را تحریک کرده و در کاری که ربطی به وی نداشت، مردم را برای انجام آن کار، یعنی برای ریختن خون امام و اولاد و شیعیان امام تحریک کرد، ده‌ها هزار نفر به دعوت وی لبیک گفته و حتی در این راه جان خود را از دست می‌دهند! ولی به ندای و فریاد فاطمه زهرا هیچ کس، عکس‌العملی از خود نشان نمی‌دهد!! حقیقتاً از شگفتی‌های روزگار است!!!»

✨ در تفسیر عرفانی منسوب به امام صادق علیه السلام آمده است که ایشان در تفسیر آیات ۱ تا ۸ سوره طور فرمودند: «الطور کلام خداست، و کتاب خلیل خدا [حضرت ابراهیم علیه السلام] است، و المسطور (آنچه در آن نوشته شده) انبیای خداوند علیهم السلام هستند، و ورق منشور (طومار گسترده) عیسی علیه السلام است، و البیت المعمور (خانه آباد) فاطمة الزهرا سلام الله علیهاست، و السقف المرفوع (سقف بلند) مرتضی علی علیه السلام است، و البحر المسجور (دریای شعله‌ور) محمد صلی الله علیه و آله است، و حکمت قسم به ایشان این است که براستی عذاب پروردگارت بر امت تو [به سبب انکار ولایت ایشان] واقع خواهد شد و هیچ دافعی برای آن نیست که آن را دفع کند و عذاب به سمت آن‌ها باز خواهد گشت. در قرآن آیه‌ای برای این امت [مومنین به ولایت انبیاء و اوصیاء] امیدبخش‌تر از این آیه نیست که خداوند تعالی به انبیاء [و اوصیاءش] قسم خورده است که عذاب را از آن‌ها دور می‌کند و بر سر کافران [به ولایت ایشان] نازل سازد. همچنین اعمال معاصی بر سر مومن در روز قیامت می‌چرخد و خداوند به فضل خود آن را از آن‌ها دور می‌کند. وای بر کسی که عذاب را درک کند و رحمت و لقاء خداوند را دست بدهد».

✨ حسن بن سلیمان حلی رضوان الله علیه در کتاب مختصر البصائر (ص۲۷۵-۲۷۶ ح۲۷۴) به نقل از کتاب بصائر الدرجات تالیف مرحوم سعد بن عبد الله اشعری قمی با دو سند روایت کرده است که ابا بصیر گفت: به حضرت امام صادق علیه السلام عرض کردم: مردی که امر باطلی از شما به او رسید و به آن دینداری کرد و درگذشت [چه سرانجامی دارد]؟ حضرت فرمودند: ای ابا بصیر! خداوند برای او [در زمان حیاتش] راه گریزی از این امر باطل قرار می‌دهد. گفتم: او بر این حال درگذشت. حضرت فرمودند: نمی‌میرد تا این که خداوند برای او راه گریزی قرار دهد.

✨ مرحوم محمد بن عمر الکشی در کتاب اختیار معرفة الرجال المعروف به رجال الکشی (ص۲۵۱ ح۵۳۵) روایت کرده است که حضرت امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند: «در هیچ آیه‌ای از آیات قرآن، آیه‌ای در مورد منافقین نازل نشده مگر اینکه در باره کسانی باشد که خود را به تشیع ‌منتسب می‌کنند». (مدعی تشیع هستند در حالی که در باطن دروغ می‌گویند)

✨ ابو القاسم فرات بن ابراهیم کوفی رضوان الله علیه در تفسیر شریفش (ج۲ ص۵۳۳ ح۶۸۵) روایت کرده است که ابی حمزه ثمالی گفت: از امام محمد باقر علیه السلام در باره این آیات: «از چه چیزی پرسش و گفتگو می‌کنند؟! از آن خبر عظیم، که در آن با هم به جدال و اختلاف کلمه برخاستند.» پرسیدم. آن حضرت فرمودند: علی بن ابی طالب علیهما السلام به یارانش می‌فرمود: «به خدا سوگند منم آن خبر بزرگی که همه امت‌ها با زبان خودشان در مورد آن اختلاف کردند و به خدا سوگند خداوند هیچ خبر و هیچ نشانه‌ای بزرگ‌تر از من ندارد».

✨ جمال الدین مرتضی رازی قدس سره در کتاب شریف نزهة الکرام و بستان العوام (ج۲ ص۵۵۸) در فرازی از روایتی نقل کرده است که امام صادق علیه السلام فرمودند: چون یکی از شما گوید: «لا اله الا الله، محمد رسول الله» [باید بگوید:] «علی ولی الله امیر المومنین».

✨ سید رضی در کتاب خصائص الائمة علیهم السلام (ص۸۷) روایت کرده است که از یکی از غلام‌های فرزندان اشتر نخعی نقل شده است که گفت: امیر المومنین علیه السلام را در دوران نوجوانی‌ام دیدم که به بازار کوفه آمده، به یکی از فروشندگان لباس فرمودند: مرا می‌شناسی؟ گفت: بله. تو، امیر المومنین هستی. از او گذشت و از دیگری سوال کرد. او هم مثل همان [شخص] جواب داد تا این که از یک نفر پرسید و او گفت: نمی‌شناسمت. آن‌گاه از او پیراهنی خرید و پوشید؛ سپس فرمودند: ستایش خدایی را سزد که علی بن ابی طالب را پوشاند. حضرت فقط به این دلیل از افراد ناشناس خرید می‌کرد که بیم داشت که فروشندگان آشنا قیمت کالا را برای پیشکش به ایشان پایین آورند.

💥 ابن عبد البر از علمای بزرگ اهل تسنن الاستیعاب فی معرفة الاصحاب (ج۱  ص۱۶۴-۱۶۵) می‌نویسد: بُسر بن اَرطاة از پهلوانان طاغی و سرلشکر در اردوگاه معاویه بود؛ معاویه دائما او را تشجیع و تحریک می‌کرد که به مصاف [حضرت امیر المومنین] علی (علیه السلام) برود و می‌گفت در صورت موفق شدن به قتل علی خیر دنیا و آخرت را نصیبت می‌کنم؛ پس وسوسه شد و در میانه جنگ مقابل [حضرت امیر المومنین] علی (علیه السلام) قرار گرفت. حضرت با یک ضربه به زمینش انداخت پس بُسر سریعا مانند عمرو عاص کشف عورت کرد تا جان خود را حفظ کند.

✨ احمد بن محمد السیاری رضوان الله علیه در کتاب القراءات (ص۱۲۵ ح۴۷۸) روایت کرده است که زید بن حسن گفت: از امام صادق علیه السلام راجع به کلام خداوند جل جلاله «ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی» (سوره غافر، آیه ۱۱) پرسیدم. ایشان فرمودند: حضرت امام باقر علیه السلام فرمودند: پس او (خداوند) در جواب آنان گفت: این عذاب به این دلیل است که هنگامی که خدا و شایستگان ولایت (امامان حقه علیهم السلام) به یگانگی خوانده می‌شدند، کفر می‌ورزیدید به این سبب که برایشان ولایت بود و اگر کسی که ولایت ندارد با ایشان شریک می‌شد، ایمان می‌آورید به سبب اینکه برای آن‌ها ولایت است، پس اکنون حکم و داوری برای خدای علی کبیر است.

✨ در کتاب شریف مصباح الشریعة (ص۱۵۶-۱۵۷) آمده است که حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: حضرت امیر المومنین علیه السلام فرمودند: «ارواح [در عوالم قبلی مانند عالم ذر و اظله] لشکریانی بودند؛ پس آن عده که در آن جهان با یکدیگر الفت یافتند، در این جهان نیز الفت می‌یابند، و آن عده که در آن جهان یا یک‌دیگر دوست نشدند، در این جهان نیز با یکدیگر چنان هستند.»

✨ عالیجناب خواجه نصیر الدین طوسی قدس الله روحه الشریف در کتاب روضه تسلیم (ص۱۱۰) در شان حضرت امیر المومنین علی عظیم علیه السلام می‌نویسد: «بی هیچ شک و شبهه، حق متابع اوست نه او متابع حق، زیرا که او خداوندِ حق است و هوا و مراد او را سببی نباشد، زیرا آنجا که اوست سَبَب و مُسَبَّب و مُسَبِّب هر سه یکی است».

✨ حضرت امام حسن عسکری علیه السلام در تفسیر شریف خود (ص۲۰۹) به نقل از حضرت امام باقر علیه السلام روایت کرده‌اند که حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله فرمودند: «قولوا: ما شاء الله ثم شاء محمد ما شاء الله ثم شاء علي؛ همیشه بگویید: آنچه خدا خواست، سپس محمد (صلی الله علیه و آله) خواست، خدا خواست و سپس علی (علیه السلام) خواست.»

✨ حافظ رجب برسی رضوان الله علیه در کتاب مشارق انوار الیقین فی حقائق اسرار امیر المومنین علیه السلام (ص۲۶۴) می‌نویسد: «او (امیر المومنین علی عظیم علیه السلام) در جهان به مانند خورشید است، چرا که او نور حق در بین مخلوقات است و شعاع او بر سایر جهان نیز تلالو می‌کند و او حجاب خداوند در عالم چهره‌هاست و این سخن حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله اشاره به آن است: «هیچ حجابی نمی‌تواند بین خداوند و علی علیه السلام حائل شود، چرا که او خودش حجاب و راز است». پس امام یک نور الهی و راز ربانی است و تعلق او به این پیکر کالبدی یک حالت عارضی است؛ دلیل آن این آیه است: «واشرقت الارض بنور ربها» (زمین به نور پرودگارش روشن می‌شود؛ سوره زمر، آیه ۶۹) و نور رب، همان امام است که با نور او تاریکی‌ها روشن می‌شود و سایر عالم نورانی می‌شود.»

💥 ابن زولاق (فقیه و مورخ مشهور مصری و شافعی‌مذهب) که گزارش‌های تاریخی وی فراوان مورد استناد مورخان و تراجم‌نویسان پس از او قرار گرفته، در بخشی از کتاب فضائل مصر (ص۴۸) در ذکر بیوت مشهور به تشیع در مصر می‌نویسد: «لیث بن سعد، فقیه مصر، هنگامی که خانه عبد الله بن لهیعة (راوی حدیث شیعی) آتش گرفت، هزار دینار برای او فرستاد و گفت: از این هزار دینار استفاده کن و کمک بگیر و ما را از فضائل علی بن ابی طالب معاف بدار! (از نقل آن خودداری کن!) عبد الله بن لهیعة آن پول را گرفت و حدیثی از فضائل علی رضی الله عنه را برای لیث فرستاد تا او را به خشم بیاورد و عصبانی کند». ‼️ «لیث بن سعد» یکی از علما و فقهای بزرگ و مشهور اهل تسنن و از راویان صحیح بخاری و صحیح مسلم می‌باشد که اینگونه برای جلوگیری از نقل و انتشار فضائل امیر المومنین علیه السلام رشوه می‌داده است!

💥 ابو المکارم محمود بن محمد حسنی، از علمای امامیه در قرن ششم و هفتم، در کتاب دقائق التاویل و حقائق التنزیل (ص۶۸) در تفسیر آیه مشهور به آیه جبت و طاغوت (آیا به کسانی که بهره‌ای اندک از کتاب [قرآن] به آنان داده شده ننگریستی که به «جبت» و «طاغوت» ایمان می‌آورند؟! و در باره کسانی که کافر شده‌اند، می‌گویند: آنان از کسانی که ایمان [به اهل بیت علیهم السلام] آورده اند، هدایت‌شده‌ترند؛ سوره نساء، آیه ۵۱) می‌نویسد: «مصنف کتاب گویذ: «جبت» و «طاغوت» اشارتست بِاکابر اهل باطل از منافقان صحابه (ابی بکر و عمر)، چنانکِ امیر المومنین - عليه السلم - در دعاء [صنمی قریش] فرموذه است: «اللهم العن صنمي قريش و جبتيهما»، و آن را شرح کرده‌اند».

مرحوم ابن شهر آشوب در کتاب مناقب آل ابی طالب (ج۳ ص۲۲۹-۲۳۰) روایت کرده است که حضرت امام حسین علیه السلام پسرکی را دید که سگی را غذا می‌داد. آن حضرت با او سر صحبت را باز کرد و پسرک به ایشان گفت: دل‌گرفته‌ام... می‌خواهم دل این سگ را شاد کنم تا شادی نصیبم شود؛ مالکی یهودی دارم که دلم می‌خواهد از بند او رها گردم. پس حضرت حسین با دویست دینار هزینه آزادی پسرک، نزد مالک او رفت. یهودی گفت: خدمتکارم فدای قدم‌های تو! این باغ را هم به او می‌بخشم و پول را نیز به تو برمی‌گردانم. حضرت حسين عليه السلام فرمودند: پس من نیز این پول را به تو هدیه می‌دهم. یهودی پاسخ گفت: قبول می‌کنم و به پسرک می‌بخشم. حضرت فرمودند: من پسر را آزاد می‌کنم و این اموال همه ملک شخصی او خواهد بود. همسر یهودی ادامه داد: من اسلام می‌آورم و مهریه‌ام را به همسرم می‌بخشم. مرد یهودی پاسخش داد: من نیز اسلام می‌آورم و این خانه را به تو می‌بخشم.

✨ محمد بن یعقوب کلینی قدس سره در کتاب شریف الکافی (ج۴ ص۱۴۷ ح۷) روایت کرده است که امام صادق عليه السلام فرمودند: تاسوعا روزی است كه امام حسین علیه السلام و یارانش عليهم السلام در کربلا محاصره شدند و آن روز لشکریان شام گرد هم آمدند و عرصه را به آن حضرت سخت گرفتند. ابن مرجانه و عمر بن سعد به انبوه لشکر خود خوشحال شدند. در آن روز امام حسین عليه السلام و یارانش عليهم السلام را ضعیف شمردند و یقین کردند که هیچ یار و یاوری برای امام حسین عليه السلام نخواهد آمد و مردم عراق آن بزرگوار را یاری نخواهند کرد، پدرم به فدای آن امام غریب... 🥀

✨ در رسائل ارزشمند اخوان الصفاء و خلان الصفاء (ج۳ ص۵۳۷) از حضرت امام حسین بن علی علیهما السلام روایت است که آن حضرت می‌گفت: «ای علمای بدکار، شما بر در بهشت نشسته‌اید، نه خود می‌آموزید که مستوجب بهشت باشید و نه می‌گذارید دیگران بیاموزند و بنابراین وارد بهشت گردند».

✨ سید بن طاووس رضوان الله علیه در کتاب کشف المحجة لثمرة المهجة (ص۲۷۴) به نقل از رسائل محمد بن یعقوب کلینی رضوان الله علیه که امروزه مفقود شده، روایات کرده است که امیر المومنین علیه السلام در بخشی از نامه خود در ذکر ائمه علیهم السلام فرمودند: «پس ما اهل بیت علیهم السلام شجره نبوت، و معدن رحمت، و محل آمد و شد ملائکه، و موضع رسالت هستیم، و مثل اهل بیت من در این امت مثل کشتی نوح است که هر کس بر آن سوار شد نجات یافت و هر کس از آن تخلف نمود هلاک شد، و مثل ما مثل باب حطه در بنی اسرائیل است که هر کس داخل آن شد آمرزیده شد، پس هر پرچمی بیرون آید که از اهل بیت من نباشد پرچم دجالیه است».