دکتر نورمحمد امراء

دین آزادگان در برابر دین بردگان: بازخوانی مسئولیت انسانی https://t.me/drnouromara/5705 در بررسی سیرت رسول اکرم (ص)، یک پیام بنیادین و مشعل فروزان به چشم می‌خورد: «لا اله الا الله». این شعار، فراتر از یک عبارت، بیانیه‌ای برای رهایی انسان از تمام قید و بندهای ساختگی و طاغوتی است. دین اسلام نه برای بند کشیدن، بلکه برای شکستن زنجیرهایی آمده است که بشر را اسیرِ منافع، قدرت‌ها و آداب و رسومِ تحمیلی کرده است. ۱. مفهوم آزادی در اسلام برده‌داری در دیدگاه اسلام تنها به معنای تملک جسم توسط دیگری نیست؛ بلکه «بردگی» یک خصلت است. انسان آزاده، مهار زندگی خود را تنها به دست خالقش می‌سپارد. در مقابل، «برده» کسی است که به دیگران (نظام‌های سیاسی، سیستم‌های اداری یا حتی سنت‌های نادرست) اجازه می‌دهد برای او تصمیم بگیرند و او را به هر سویی که می‌خواهند بکشند. حضرت عمر (رض) در مواجهه با حاکمانی که مردم را تحقیر می‌کردند، به صراحت می‌فرمود: «الله انسان‌ها را آزاد آفریده است؛ از چه زمانی شما آن‌ها را به بردگی گرفته‌اید؟» این پرسش، جوهرهٔ اصلی دین آزادگان است؛ هیچ‌کس حق ندارد انسان دیگری را به بندگی بکشد. ۲. دینِ ساختگی (دینِ بردگان) طواغیت و قدرت‌های استعماری همواره تلاش کرده‌اند دینی را ترویج کنند که ابزاری برای به بردگی کشیدن جامعه باشد. در این «دینِ بردگان»: ظاهرگرایی بدون رهایی: برای طاغوت اهمیت ندارد که فرد نماز بخواند یا روزه بگیرد؛ آنچه مهم است، «تسلیم بودن» و خم کردن سر در برابر قدرت است. تحریف کتاب و سنت: حاکمان با تربیت مبلغان و علمای وابسته، تلاش می‌کنند کتاب الهی را به ابزاری برای توجیه قدرت خود تبدیل کنند. نظام آموزشی ابزاری: سیستم‌های آموزشیِ طاغوتی، انسان‌هایی مادی‌گرا تربیت می‌کنند که هویت خود را در گروِ شناسنامه، مدرک و تایید حکومت می‌بینند. آن‌ها را طوری بار می‌آورند که روزی‌شان را نه از جانب الله، بلکه در گروِ رضایت حکومت بدانند. ۳. حذف پیامبر (ص) از متن زندگی یکی از اصلی‌ترین راهکارها برای به بردگی کشیدن مردم، «حذف پیامبر (ص)» از متن زندگی است. پیامبر (ص) تجسمِ عینی قرآن و «قرآنی بود که با دو پا در میان ما راه می‌رفت». طاغوت‌ها پیامبر را به یک چهره تاریخیِ دور از دسترس تبدیل می‌کنند که تنها بیوگرافی‌اش خوانده می‌شود، نه سیره عملی‌اش. وقتی اطاعت از پیامبر حذف شود، قرآن به کتابی برای تبرک یا مسابقات خوش‌خوانی تبدیل می‌شود و «حکمرانی نبوی» جای خود را به «بردگیِ طاغوتی» می‌دهد. ۴. هجرت: تغییر جبهه مبارزه در دین آزادگان، هجرت نه یک فرار، بلکه یک «تغییر سنگر» است. اگر در جایی امکانِ مبارزه با ظلم وجود ندارد و دین الله غریب مانده است، مومن سنگر خود را عوض می‌کند تا از جایگاه جدید، فرصت‌های بهتری برای مبارزه با ظالمان و نجات آیندگان فراهم کند. هر مهاجر در راه الله، در واقع یک «مجاهد» است که برای عزت و کرامت انسانی تلاش می‌کند. انتخاب میان بند و رهایی ملاک ارزش در پیشگاه الله، ایستادگی بر کلمه حق در مقابل ظالم است. دین اسلام، دینِ آزادگان است؛ دینی که در آن چشم، گوش، دست و پای انسان توسط دستورات پروردگار تنظیم می‌شود، نه توسط طواغیت. باید مراقب «بوغ‌های سلطان» و علمای گمراهی بود که دین را ابزاری برای سد راه الله کرده‌اند. حقیقتِ ایمان، قبل از اقرار به توحید، در «کفران طاغوت» نهفته است. انسان مومن، بندهٔ هیچ‌کس جز الله نیست و سرِ خود را جز در برابر او خم نمی‌کند. جهت بارور شدن موضوع در تصورمان، توصیه می شود به مشاهده این برنامه دکتر أمراء: لینک ویدیو: http://www.youtube.com/watch?v=eB-WNpydw6I

بهشت بهای گوهر پاک

بهشت بهای گوهر پاک

بازسازی هویت در بازیافت تاریخ

بازسازی هویت در بازیافت تاریخ

مژده پایان استبداد

مژده پایان استبداد

اثر توانمندی های فردی در روند دعوت

اثر توانمندی های فردی در روند دعوت

چرا بچه های ما بزرگ نمی شوند

چرا بچه های ما بزرگ نمی شوند

فرزندان قربانیان تربیت ناسالم

فرزندان قربانیان تربیت ناسالم

ذلت و خواری الله نشناسان

ذلت و خواری الله نشناسان

سیمای آغاز دعوت

سیمای آغاز دعوت

ملاهای خطرناکتر از دجال

ملاهای خطرناکتر از دجال