اکرم نجاتی |روانشناس

ویکتور فرانکل، بنیان‌گذار معنا‌درمانی، گاهی در مواجهه با فردی که در رنج عمیق و ناامیدی قرار داشت، پرسشی تکان‌دهنده مطرح می‌کرد: «چرا خودکشی نمی‌کنید؟» این سؤال، دعوت به خودکشی نبود؛ برعکس، تلاشی بود برای یافتن آن چیزی که هنوز فرد را به زندگی پیوند می‌دهد. فرانکل می‌خواست بداند در میان تمام دردها، فقدان‌ها و ناامیدی‌ها، چه چیزی هنوز می‌تواند دلیلی برای ادامه دادن باشد. ممکن بود پاسخ یک انسان، فرزندش باشد؛ دیگری عشقی ناتمام، مسئولیتی بر عهده، کاری که هنوز باید انجام دهد، یا حتی کتابی که هنوز ننوشته است. فرانکل از همین پاسخ‌ها برای کمک به فرد استفاده می‌کرد تا دوباره رشته‌ای از معنا را در زندگی خود پیدا کند. از نگاه فرانکل، انسان صرفاً موجودی نیست که در برابر شرایط واکنش نشان دهد؛ انسان می‌تواند موضع خود را در برابر شرایط انتخاب کند. زندگی پیوسته از ما سؤال می‌پرسد و ما، با انتخاب‌ها و شیوه زیستنمان، به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهیم. از این منظر، انسان بودن یعنی مسئول بودن، موضع گرفتن، ارزیابی کردن و تصمیم گرفتن. فرانکل، که خود رنج سهمگین اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها را تجربه کرده بود، دریافت که حتی در شرایطی که بسیاری از آزادی‌های انسان از او گرفته می‌شود، یک آزادی عمیق همچنان باقی می‌ماند: آزادی انتخاب نگرش و موضع خود در برابر شرایط. او بحران انسان معاصر را تا حد زیادی در تجربه‌ی خلأ وجودی می‌دید؛ حالتی که در آن انسان نمی‌داند برای چه زندگی می‌کند، چه چیزی برایش ارزشمند است و زندگی از او چه می‌خواهد. از نگاه معنا‌درمانی، انسان اساساً موجودی معناجو و خودفرارونده است؛ یعنی نمی‌تواند برای همیشه فقط در جست‌وجوی لذت، قدرت یا آسایش خود بماند. او نیاز دارد چیزی را بیابد که فراتر از خودش باشد و زندگی‌اش را ارزشمند کند. و شاید این مهم‌ترین پیام فرانکل باشد: انسان همیشه نمی‌تواند رنج خود را انتخاب کند، اما می‌تواند انتخاب کند که در برابر آن چگونه بایستد و برای چه چیزی ادامه دهد. معنا الزاماً به معنای داشتن یک زندگی بی‌درد نیست. گاهی معنا، در عشق است. گاهی در مسئولیتی که بر دوش ماست. گاهی در آفرینش یک اثر. گاهی در انجام کاری که فقط از عهده‌ی ما برمی‌آید. و گاهی حتی در شیوه‌ای که با رنجی اجتناب‌ناپذیر مواجه می‌شویم. بنابراین شاید پرسش اساسی زندگی این نباشد که: «چرا باید زندگی کنم؟» بلکه این باشد: «زندگی اکنون از من چه می‌خواهد؟» وقتی انسان پاسخی شخصی و زنده برای این پرسش پیدا می‌کند، رنج ممکن است همچنان وجود داشته باشد، اما دیگر الزاماً بی‌معنا نیست. و گاهی، یک معنای کوچک اما واقعی، می‌تواند انسان را دوباره به زندگی پیوند بزند. معنا چیزی نیست که صرفاً در کتاب‌ها پیدا کنیم؛ معنا چیزی است که باید آن را در متن همین زندگی، با انتخاب‌ها و مسئولیت‌هایمان، کشف کنیم. @edusun

معرفی فایل های صوتی مهارت ارتباطی از اکرم نجاتی موضوعات  شامل این موارد: مهارت شوخ‌طبعی (۹۴ دقیقه) مهارت ارتباط مؤثر (۸۳ دقیقه) مهارت جرأت‌مندی (۱۲۰ دقیقه) برای  دریافت شرایط تهیه این مجموعه می‌تونید به ادمین پیام بدید:👇 ایدی ادمین @farnaz1388ch

کودکی که به اندازه‌ی کافی دیده و پذیرفته نشده، ممکن است برای در امان ماندن یاد بگیرد خودش را کوچک کند؛ کمتر حرف بزند، کمتر بخواهد و کمترین فضای ممکن را اشغال کند. این الگو در بزرگسالی می‌تواند به شکل خجالت، سکوت، عزت‌نفس پایین و سازگاری افراطی ظاهر شود. چنین فردی اغلب آن‌قدر مراقب احساسات دیگران است که ارتباطش با احساسات و نیازهای خودش کمرنگ می‌شود. «نه گفتن»، مخالفت کردن و حتی جلب توجه می‌تواند برایش اضطراب‌آور باشد. برای کودکِ دیده‌نشده، دیده‌شدن گاهی با شرم گره خورده است؛ انگار حضور داشتن، خودِ واقعی بودن و در معرض نگاه دیگری قرار گرفتن، خطرناک است. اما درمان می‌تواند به او کمک کند آرام‌آرام تجربه کند: میتوانم دیده شوم، بدون اینکه طرد شوم میتوانم نیاز داشته باشم بدون اینکه شرمنده باشم و میتوانم خودم باشم بدون اینکه مجبور باشم برای پذیرفته شدن خودم را کوچک کنم کتاب درمان کودک دیده نشده در بزرگسالی @edusun

جایی خواندم: زنان در قوطی‌های خالی کنسرو، شمعدانی می‌کارند؛ و در حلب‌های خالی روغن، درخت. زنان همیشه همه چیز را از مرگ پس می‌گیرند. @edusun

خدای را در روی زمین بوستان هایی است که هر که آن را بوئید، هوس بهشت نکند، و آن دل های عارفان است. مقامات القلوب شیخ ابوالحسین نوری @edusun

از 📕پسرک_ موش کور _ روباه و اسب نشر میلکان @edusun

زندگیِ نزیسته همیشه زیباتر به‌ نظر می‌رسد... اگر ازدواج می‌کردم. یا اگر هرگز ازدواج نمی‌کردم. یا اگر بچه‌دار می‌شدم. یا اگر بچه‌دار نمی‌شدم... اگر مهاجرت می‌کردم... اگر در همان شهرم می‌ماندم... اگر آن شغل را قبول می‌کردم... اگر استعفا نمی‌دادم... اگر رشته‌ی دیگری را انتخاب می‌کردم... اگر زودتر شروع کرده بودم... اگر دیرتر تصمیم گرفته بودم...و یا ... ذهن می‌تواند از هر مسیری که نرفته‌ ، بهشتی خیالی بسازد؛ چون آن مسیر هرگز در معرض اصطکاکِ واقعیت( مثل مسئولیت، ناکامی و محدودیت‌های زندگی) قرار نگرفته است. بینش یافتن به این نکته می‌تواند آغاز آشتی با زندگی باشد که هم اکنون درون آنی ... @edusun

یکی از چیزهایی که باید به کودکان آموزش دهیم، فقط خطرهای پیش‌بینی‌ناپذیری نیست ــ که نسبتاً روشن‌اند ــ بلکه لذت‌های پیش‌بینی‌ناپذیری هم هست. آدام فیلیپس @edusun

زیرکی بفروش و حیرانی بخر زیرکی ظن است و حیرانی نظر مولانا پ ن بجای نظر ، بصر در برخی منابع آمده @edusun

اکرم نجاتی |روانشناس pinned «معرفی فایل های صوتی مهارت ارتباطی از اکرم نجاتی موضوعات  شامل این موارد: مهارت شوخ‌طبعی (۹۴ دقیقه) مهارت ارتباط مؤثر (۸۳ دقیقه) مهارت جرأت‌مندی (۱۲۰ دقیقه) برای  دریافت شرایط تهیه این مجموعه می‌تونید به ادمین پیام بدید:👇 ایدی ادمین @farnaz1388ch»

قرار نیست همیشه والد بی نقصی باشید. گاهی خسته می‌شوید، گاهی صدایتان بلند می‌شود، گاهی هم اشتباه می‌کنید. این‌ها شما را والد بدی نمی‌کند؛ اما انکار کردنشان می‌کند. کودکتان از شما بی‌خطا بودن را یاد نمی‌گیرد؛ یاد می‌گیرد که می‌شود اشتباه کرد، مسئولیتش را پذیرفت، عذر خواست و دوباره از نو شروع کرد. کودکان بیش از آنکه به والدینی کامل نیاز داشته باشند، به پدر و مادری نیاز دارند که با همه خستگی‌هایشان، هنوز بتوانند پناه باشند @edusun

مشکل اصلی درد نیست ، رابطه ی ما با درد است وقتی عزیزی را از دست می‌دهیم، درد وجود دارد. وقتی طرد می‌شویم، درد وجود دارد. و.... درد، بخشی طبیعی از زندگی است. اما اغلب آنچه ما را فرسوده می‌کند، فقط درد نیست؛ بلکه نشخوارهای فکری و تلاش ها برای فرار از درد است «نباید این احساس را داشته باشم...» «باید هر طور شده از شر این فکر خلاص شوم...» «چرا هنوز ناراحتم؟» و درست در همین نقطه، درد به رنج تبدیل می‌شود. اما  فکر کمک کننده این است اگر این درد فعلا کنار من بماند ، دوست دارم زندگی ام را در چه مسیری ادامه دهم؟ شاید شجاعت واقعی این نباشد که هیچ دردی نداشته باشیم؛ شاید شجاعت واقعی این باشد که با وجود درد، همچنان در مسیر ارزش‌هایمان قدم برداریم. Pain is inevitable. Suffering is optional. «درد اجتناب‌ناپذیر است، اما رنج تا حد زیادی به نحوه رابطه ما با درد بستگی دارد.» «درد بخشی از زندگی است؛ اما بخش قابل توجهی از رنج ما از تلاش مداوم برای فرار از درد ناشی می‌شود.» #درمانگر‌اکت #اکرم‌نجاتی @edusun

معرفی فایل های صوتی مهارت ارتباطی از اکرم نجاتی موضوعات  شامل این موارد: مهارت شوخ‌طبعی (۹۴ دقیقه) مهارت ارتباط مؤثر (۸۳ دقیقه) مهارت جرأت‌مندی (۱۲۰ دقیقه) برای  دریافت شرایط تهیه این مجموعه می‌تونید به ادمین پیام بدید:👇 ایدی ادمین @farnaz1388ch

لذتِ شعبده تا زمانی دوام دارد که راز آن پوشیده باشد؛ با آشکار شدن ترفند، شگفتی فرو می‌ریزد. دانایی نیز همین بهای سنگین را دارد ؛از شمار لذت‌ها می‌کاهد، زیرا لذت های سطحی را یکی‌یکی از میان برمی‌دارد. اما آنچه باقی می‌ماند، هرچند اندک ، حقیقتی است که در کشاکش رنج زندگی، از هزاران لذت ناپایدار ارزشمندتر است. @edusun

اگر قرار باشد فقط روی یک مهارت سرمایه‌گذاری کنم تا فرزندانم برای ورود به بازار کار آماده شوند، آن مهارت نه برنامه‌نویسی است و نه زبان چینی؛ بلکه «مهارت ارتباطی» است: اینکه چطور نظراتشان را در جمع‌ها و محیط‌های مختلف بیان کنند. در هر حرفه‌ای که باشید، توانایی بیان ایده‌ها مثل یک موتور شتاب‌دهنده عمل می‌کند. برای داشتن این مهارت نیازی نیست ذاتاً سخنور به دنیا آمده باشید؛ این هنری است که قدم‌به‌قدم یاد گرفته می‌شود. کتاب فرمول_ثروت اثر اسکات_گالووی نشر میلکان @edusun

گاهی چیزی که ما را مضطرب می‌کند، خودِ واقعیت نیست؛ بلکه داستانی است که ذهنمان در دلِ ابهام می‌سازد. ذهن در شرایط مبهم، معمولاً خطر را بزرگ‌تر از آنچه هست برآورد می‌کند. اما یک سؤال ساده می‌تواند شدت این نگرانی را کمتر کند: «شواهد واقعی من برای این نگرانی چیست؟» در این وویس که سالها قبل ضبط شده ، یکی از تکنیک‌های مؤثر روان‌شناسی را توضیح داده‌ام؛ اگر این روزها ذهنت مدام بدترین سناریوها را می‌سازد، این وویس را از دست نده. 🎧 گوش بده و اگر احساس کردی برای کسی مفید است، برای او هم بفرست. @edusun #اضطراب #ابهام #واقعیت_سنجی #روانشناسی #مدیریت_اضطراب #سلامت_روان #افکار_منفی #تکنیک_روانشناسی #ذهن_آگاه

یکی از خطاهای رایج ذهن انسان این است که خود را با نیت‌هایمان می‌سنجد، اما دیگران را با رفتارهایشان. وقتی اشتباهی از ما سر می‌زند، به خودمان می‌گوییم «منظورم این نبود» یا «شرایط مرا به این رفتار واداشت». اما همان رفتار را از دیگری که می‌بینیم، آن را نشانه‌ای از شخصیت، بی‌توجهی یا سوءنیت او می‌دانیم. همین تفاوت ظریف در شیوه‌ی قضاوت، منشأ بسیاری از رنج‌ها و سوءتفاهم‌های روابط است. شاید کیفیت رابطه‌هایمان زمانی تغییر کند که پیش از قضاوت دیگران، به خود یادآوری کنیم: همان‌طور که من چیزی فراتر از رفتارم هستم، دیگران نیز چیزی فراتر از آن چیزی هستند که در یک لحظه از آن‌ها دیده‌ام. #مهارت‌ارتباطی @edusun

جهت رزرو وقت مشاوره تلفنی با ایدی زیر هماهنگ کنید @farnaz1388ch

من هزاران مادر را تماشا و با آن‌ها صحبت کرده‌ام؛ می‌توانید ببینید که چطور کودک را برمی‌دارند و از سر و بدن نوزاد مراقبت می‌کنند. اگر شما بدن و سر نوزاد را در دستانتان بگیرید، ولی آن‌ها را یک واحد تلقی نکنید و بخواهید که دستمال یا چیزی دیگری را همزمان با دست دیگرتان بگیرید، خواهید دید که سر نوزاد به عقب می‌رود و گویی کودک به دو بخش سر و بدن تقسیم می‌شود؛ کودک فریاد می‌زند و هرگز آن لحظه را فراموش نخواهد کرد. این موضوع برای کودک اتفاق وحشتناکی است که چیزی از جزئیات آن را فراموش نخواهد کرد. ازآن‌پس، این کودک زندگی را با بی‌اعتمادی ادامه خواهد داد. فکر می‌کنم که درست باشد اگر بگوییم نوزادان و بچه‌های کوچک یادشان نمی‌آید که چه زمانی همه‌چیز خوب بوده است، اما یادشان می‌ماند که چه اتفاقات بدی رخ داده‌اند، زیرا یادشان می‌آید که ناگهان تداوم زندگی‌شان در هم شکسته شده، گردنشان به عقب رانده شده، یا چیزهای دیگری از این دست برایشان پیش آمده است. بعد از هر حادثه، تمامی دفاع‌ها بالا می‌آیند و کودکان با کمک دفاع‌هایشان به هر اتفاقی واکنش نشان می‌دهند. این تجربه به‌شدت دردناکی است که برایشان اتفاق می‌افتد و کودک نمی‌تواند آن را فراموش کند. کودک باید آن را حمل کند و به دوش بکشد و از آن‌پس باید با آن حرکت کند. اگر چنین اشتباهاتی در الگوی مراقبتی آن‌ها رخ دهد، باعث فقدان اعتماد به محیط می‌شود. اگر همه‌چیز خوب پیش برود، بچه‌ها هرگز نمی‌گویند «متشکرم»، زیرا نمی‌دانند که چه‌چیزی خوب پیش رفته است. در خانواده‌ها جنبهٔ بزرگی از بدهی‌های نانوشته وجود دارد که درواقع بدهی نیستند. انگار نه هیچ بدهی‌ای در کار است و نه هیچ طلبی؛ اما هرکسی که در بزرگسالی به ثباتی می‌رسد، دلیلش آن است که کسی در ابتدای مراحل اولیه درست از او مراقبت کرده است. وینیکات/ «یادگیری کودکان» (۱۹۶۸) @edusun

افسردگی بر حواس پنجگانه تأثیر می گذارد محققان دانشگاه نیوانگلند در استرالیا گزارش دادند که افراد مبتلا به افسردگی در تمام حواس پنجگانه در مقایسه با افراد غیرافسرده، به طور قابل توجهی «کناره گیری حسی» بیشتری نشان دادند. «کریستوفر شارپلی» پروفسور علوم اعصاب نویسنده اصلی این مطالعه، می گوید: «این موضوع قبلاً با چنین جزئیاتی ثبت نشده بود و نشان می دهد که چگونه افسردگی می تواند کل بدن را تحریک کند.» به گفته شارپلی، کناره گیری حسی روشی است که بدن برای مقابله با درد، از دست دادن، استرس و تعارض که می تواند باعث افسردگی شود، اعمال می کند. وی با بیان اینکه کاهش حساسیت حسی ممکن است به بدن کمک کند از دنیای بسیار ناخوشایند خارج شود، گفت: «وقتی دنیای کسی آنقدر دردناک می شود که دیگر نمی تواند با آن کنار بیاید، تنها واکنش بدن ما کنار کشیدن است.» منبع: سلامت نیوز @edusun