Garin koh

خبر فوری | تیم امداد زمینی به محل پیکر نیرمال پورجا در برودپیک رسید بر اساس اعلام باشگاه آلپاین پاکستان، تیم امداد زمینی به محل قرارگیری نیرمال پورجا کوهنورد سرشناس نپالی، در ارتفاع تقریبی ۵۷۰۰ متری قله برودپیک دست یافته است. به گفته این باشگاه، امدادگران در همین محل سه پیکر دیگر را نیز مشاهده کرده‌اند، اما هویت آن‌ها هنوز به‌طور رسمی تایید نشده است. تیم جست‌وجو و نجات در حال حاضر در تلاش است تا پیکرها را به کمپ ژاپنی‌ها منتقل کند. مقامات تاکید کرده‌اند که اطلاعات تکمیلی و هویت قربانیان پس از پایان عملیات و تایید رسمی اعلام خواهد شد. منبع: اورست تودی T.me/kouheghaf instagram.com/kouheghaf https://kouheghaf.blogspot.com

نجات معجزه‌آسای یک کوهنورد پرستار، پس از فرو رفتن باتوم کوه‌نوردی در بدنش دیوید سیفالدی، پرستار ۳۲ ساله اهل مونتانا، هنگام صعود به قله گرانیت (به ارتفاع ۳۹۰۰ متر) زمین می‌خورد و میله ۱۱۲ سانتی‌متری کوه‌نوردی‌اش از زیر بغل تا پشت بدنش فرو می‌رود. با وجود بیرون زدن ۲۰ سانتی‌متر میله از دو طرف بدن، او به دلیل آموزش پرستاری، تشخیص می‌دهد که اندام‌های حیاتی‌اش سالم هستند. او برای فرار از هزینه ۳۶ هزار دلاری بالگرد اورژانس، به همراه دوستانش مسیر ۱۶ کیلومتری و ۶ ساعته را با همان وضعیت پیاده طی می‌کند تا به جاده برسد. پزشکان بیمارستان محل کارش، میله را خارج می‌کنند و خوشبختانه او پس از چند روز به طور کامل بهبود می‌یابد. متن کامل در: https://kouheghaf.blogspot.com/2026/08/blog-post_03.html T.me/kouheghaf instagram.com/kouheghaf https://kouheghaf.blogspot.com

ما بییشترین خود پسندی را در عالم داریم اما طبیعت به ما یاد میده فروتن باشیم ما به عنوان انسان آنقدر باهوش هستیم، که موقعیت را ارزیابی کنیم. "اگر انعطاف‌پذیری پذیر نباشیم. اگر مغرورم باشیم نابودی می شویم." ترجمه: س مهاجرانی #nepal #himalays #brodpick_Himalaya #باشگاه_اورست_۷۷ #موئلف_کتاب_برفراز_خورشید محمد_حسن_نجاریان https://www.instagram.com/reel/DbjHma5OyAK/?igsh=eXk0NXBkaHZxZ3Iz

ما بییشترین خود پسندی را در عالم داریم اما طبیعت به ما یاد میده فروتن باشیم ما به عنوان انسان آنقدر باهوش هستیم، که موقعیت را ارزیابی کنیم. اگر انعطاف‌پذیری پذیر نباشیم. اگر مغرورم باشیم نابودی می شویم

🅾 گاشربروم ۲ ـ سال ۱۳۷۶ نخستین سجده بر خاک هیمالیا: @irmma انجمن پزشکی کوهستان ایران: سلام بر سال ۱۳۷۶... هنوز عطر یخ و سنگ در خاطرم زنده است. ناگهان کمپ اصلی در هیاهویی عجیب فرو رفت. همه می‌گفتند: «آمد... آمد...» و دقایقی بعد، او در میان جمعیتی از کوهنوردان و همراهانش وارد کمپ شد. برای بزرگداشت دوستش، «هرمان»، که در قله چوگولیزا بر اثر بهمن جان باخته بود، به منطقه آمده بود. به دعوت ما در مراسم برافراشتن پرچم ایران شرکت کرد و سپس راهی شد. برای من، دیدار چنین کوهنورد نامداری افتخار بزرگی بود؛ اما راستش را بخواهید، نگاه بیش از حد تجاری و اسپانسری او، در دلم نشانی از دلسردی گذاشت؛ احساسی که سال‌ها با من ماند... تا جشن پنجاهمین سالگرد نخستین صعود اورست؛ جایی که به دعوت پادشاه نپال، چهار نفر از ایران، اولنج، چشمه‌ قصابانی، اوراز و اینجانب، محمد حسن نجاریان، حضور داشتیم. سالن، لبریز از کوهنوردان بزرگ جهان بود. او بر صحنه رفت و پیوسته از فتح‌ها، رکوردها و حامیان مالی سخن گفت. سخنانش که پایان یافت، با تشویقی معمولی، از سن پایین آمد؛ تشویقی که هرگز با نام و آوازه‌اش همخوانی نداشت. سپس نوبت پیتر هابلر رسید... هنوز از انتهای سالن قدم برنداشته بود که سالن منفجر شد؛ سوت، کف، فریاد و هورایی که سقف را می‌لرزاند. به پای سن که رسید، نگاهی به اطراف انداخت؛ خبرنگاران، پادشاه، ملکه و انبوه کوهنوردان را از نظر گذراند و با لبخندی گفت: «انگار اینجا هم باید از روی یک شکاف یخچال پرید!» و با یک خیز چابک، بر روی سن ایستاد. تعظیمی کوتاه کرد و پشت تریبون قرار گرفت. چشمانش پر از اشک بود. نگاهش روی چهره شرپاها می‌چرخید؛ آپا، نورگی، نوربا، پوربا... انگار سال‌ها خاطره را در همان چند ثانیه مرور می‌کرد. سکوتی سنگین، تمام سالن را فرا گرفته بود. لب‌های خشکیده‌اش را به میکروفن نزدیک کرد و تنها چند جمله گفت: «در جایی که شرپاها، آپا، نورگی، نوربا، پوربا و همه عاشقان کوه حضور دارند، من دیگر چه می‌توانم بگویم؟ سپاسگزارم که مرا به قلب‌هایتان، سرزمینتان و قله‌هایتان راه دادید... ناماسته.» همین... نه سخنی از رکوردها بود، نه از تعداد صعودها، نه از اسپانسرها. سالن در انفجاری از احساس غرق شد؛ ایستاده تشویقش کردند، هلهله‌ها پایان نداشت و اشک و لبخند در هم آمیخته بود. و همان‌جا، در دل هیمالیا، درسی را آموختم که هیچ کتابی نمی‌توانست به من بیاموزد: تعداد صعودها، انسان را بزرگ نمی‌کند؛ آنچه ماندگار است، فتح قله‌ها نیست... فتح دل‌هاست. از خاطرات کتاب زندگی نهاوند تا اورست؛ هم خاطره‌ای از هیمالیا، هم درسی از فروتنی. در دست تدوین محمد حسن نجاریان انجمن پزشکی کوهستان ایران @irmma

دوست خوبم لطفأ گاهی هم به اعضای بدنت مرخصی بده. به پاهایت ، از دویدنِ زیادی. به دست‌هایت ، از کارِ زیادی. به معده‌ات، از خوراکِ زیادی. به قلبت ، از مهرورزی زیادی. به مغزت ، از فکرِ زیادی. به گوش‌ها و زبانت ، از بیان و شنیدن حرف‌های زیادی... بیا و از همین امروز به لیست فعالیت‌های روزانه‌ات؛ [ نیم ساعت استراحت استعلاجی] را اضافه کن! به‌طور متوالی کار کشیدن از اعضای بدن و طولانی مدت دوام آوردن تو را قوی نمی‌کند؛ از پا درمی‌آورد!! تو فولاد نیستی، انسانی و دارای روحُ قلبُ احساس. تو گاهی به ندویدن و سکون و نفس تازه کردن احتیاج داری ... تو برای باکیفیت‌تر و پرانرژی‌تر انتظام بخشيدن به زندگی‌ات؛ باید گاهی هم بنشینی پاهایت را روی هم بیاندازی، چائی‌ات را بنوشی، بعد چند لحظه چشم‌هایت را ببندی و به زمین زمان اعلام کنی؛ [من تا اطلاع ثانوی تعطیلم!!] تو به بهترین، شاداب‌ترین و سالم‌ترین نسخه‌ی خودت بیشتر از هر چیز در دنیا نیاز داری!!

داریوش صائب زاده: مصاحبه اختصاصی مجموعه باور با طبیعت گرد و کوهنورد ؛ حسن نجاریان یه جایی خارج از شلوغی شهر، شهرکی در حومه تهران به خانه ی مردی می رویم که با مادر نابینایش زندگی می کند. خانه او در نزدیکی تپه ها و کوهایی ست که شاید به عظمت دماوند و اورست نباشند؛ اما قدم های او را به خوبی می شناسند. او ساده و صمیمی و سرشار از انرژیست، پیداست که این ارمغان را از قله ها و ارتفاعات بلند با خود آورده است. نام او محمد حسن نجاریان است ؛ #کوهنورد و #سنگنورد ی که در حرفه ی خود بسیار حرفه ای و سرشناس است. این مرد استوار، بلندترین قله ها و صخره های جهان را فتح کرده است. ما چکیده ای از تجربیات او را با شما به اشتراک گذاشته ایم. لذت ببرید و با کامنت هاتون مارو همراهی کنید. پیام شما انرژی بخش ماست. لینک ویدیو کامل این مصاحبه : آپارات - سرویس اشتراک ویدیو https://www.aparat.com/v/y2749et باز نشر روابط عمومی هیئت کوهنوروی و صعودهای ورزشی استان زنجان محمدحسن نجاریان، کوهنورد و سنگ‌نورد برجسته ایرانی، در تاریخ ۱ تیر ۱۳۴۴ در نهاوند، استان همدان، متولد شد. او از سنین کودکی به کوهنوردی علاقه‌مند شد و فعالیت‌های خود را از سال ۱۳۶۲ آغاز کرد. دستاوردهای مهم: صعود به قلل هشت‌هزار متری: نجاریان موفق به صعود به هفت قله بالای هشت‌هزار متر شده است، از جمله: اورست (۸۸۴۸ متر) ماکالو (۸۴۶۳ متر) لوتسه (۸۵۱۶ متر) گاشربروم ۱ (۸۰۸۰ متر) گاشربروم ۲ (۸۰۳۵ متر) چوآیو (۸۲۰۱ متر) ماناسلو (۸۱۶۳ متر) برودپیک（۸۰۶۷ متر） گاشربروم یک (صد متری قله) عضویت در تیم ملی سنگ‌نوردی: او عضو تیم ملی سنگ‌نوردی ایران بوده و در صعودهای متعددی شرکت کرده است. تألیف کتاب: نجاریان نویسنده کتاب‌های «بر فراز خورشید» و «برودپیک، رویای صعود» است که تجربیات و خاطرات کوهنوردی خود را در آن‌ها به اشتراک گذاشته است. فعالیت‌های اجتماعی: در سال ۱۳۹۵، نجاریان سرپرستی تیم ۱۶ نفره کوهنوردان ایرانی را بر عهده داشت که با شعار «نه به کار کودک» موفق به صعود به قله ۶۱۸۹ متری هیمالیا شدند. باز نشر روابط عمومی  هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی  استان زنجان لینگ  گروه  تلگرام https://t.me/+laEUeYNg5mAxOWZk لینک گروه  ‌ایتا https://eitaa.com/joinchat/669254608Cbc9fa0a86e I لینگ گروه بله ble.ir/join/7zSc9CxZar کانال  خبری  ایتا https://eitaa.com/heyatekohnavardiznj

*صعود به بام ترکیه، قله باشکوه آرارات، به سرپرستی استاد نجاریان. 🔺 جزئیات برنامه: 📅 **زمان: ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ 🏔️ مقصد: قله آرارات (ترکیه) 🏢 باشگاه: اورست ۷۷ ✨ سفری که فراتر از یک صعود، یک کلاس درس بزرگ در دل طبیعت و کوهستان است. 📞 مشاوره و ثبت‌نام: 👤 صائب‌نژاد ☎️ 02691036064 📱 09386479830 با ما، بر فراز ابرها بایستید... 🚩 #آرارات #کوهنوردی #استاد_نجاریان #اورست۷۷ #صعود_آرارات #کوهستان #ماجراجویی #قله_آرارات***

تسلیت به جامعه بزرگ کوهنوردی ‌ برود پیک دوازدهمین قله بلند در دنیا با ارتفاع ۸۰۵۱ متر، در رشته‌کوه قراقروم و در شمال شرقی پاکستان واقع شده‌است. این قله در امتداد غربی یخچال بالتورو و در بین دو قله کی۲ و گاشربروم IV قرار دارد. از روی ارتفاعات این قله نمای زیبایی از قله کی۲ به آسانی قابل مشاهده‌است #حادثه برود پیک #بهمن برود پیک