Ибн Қоййим дурдоналари

#1239_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: والشرك فاحذره فشرك ظاهر ذا القسم ليس بقابل الغفران وهو اتخاذ الند للرحمان أيا كان من حجر ومن انسان يدعوه أو يرجوه ثم يخاف ويحبه كمحبة الديان ابن القيم | نونية، ٢/٢٦٣. Ширкдан бўлгин огоҳ, у очиқ гуноҳ! Бундай гуноҳкорга йўқдир ҳеч паноҳ. Ширк бу ар-Раҳмонла тенг кўришингдир, У тош бўлсин, ё бир инсон ё зиёратгоҳ. Унга дуо қилиб, қўрқар ва умид қилар, Сўнг Раббидек суйиб орзусин тилар… «Нуния», 2/263. http://t.me/ibnulqoyyim

#1238_дур Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтди: قال ابن القيم رحمه الله: خلقت النار لإذابة القلوب القاسية. الفوائد، ص ١٤٢. «Дўзах олови қаттиқ қалбларни эритиш учун яратилгандир». «Фавоид», 142. http://t.me/ibnulqoyyim

#1237_дур Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال الإمام ابن القيم رحمه الله: وأما الشرك في الإرادات والنيّات، فذلك البحر الذي لا ساحل له، وقلّ من ينجو منه. فمن أراد بعمله غيرَ وجه الله، أو نوى شيئًا غيرَ التقرّبِ إليه وطلبِ الجزاء منه، فقد أشرك في نيته وإرادته. الداء والدواء [312]. «Ирода ва ниятдаги ширк – соҳили йўқ уммон бўлиб, ундан нажот топувчилар ниҳоятда оздир. Ким амалида Аллоҳнинг юзидан бошқа нарсани истаса, ёки У Зотга яқинлашиш ва Ундан мукофот исташдан ўзга бир нарсани ният қилса, у нияти ва иродасида ширк келтирган бўлади». «Дард ва даво», 312. http://t.me/ibnulqoyyim

#1236_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: ‏قال ابن القيم رحمه الله: ‏فاعلم أن القلوب إذا اشتغلت بالبدع، أعرضت عن السنن. إغاثة اللهفان، 291 /1. «Билки, қалблар бидъатлар билан машғул бўлса, суннатлардан юз ўгиради». «Иғосатул лаҳфан», 1/291. http://t.me/ibnulqoyyim

#1235_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: إن الله إذا أراد بعبد خيراً سلب رؤية أعماله الحسنة من قلبه ، والإخبار بها من لسانه ، وشغله برؤية ذنبه ، فلا يزال نصب عينيه حتى يدخل الجنة. لابن القيم | طريق الهجرتين ، ٣١٠. «Агар Аллоҳ бир бандага яхшиликни раво кўрса, унинг қалбини ўзининг яхши амалларини кўришдан тўсиб қўяди, тилини уларни зикр қилиш, гапиришдан буриб қўяди, ҳамда ўзининг гуноҳларини кўриш билан машғул қилиб қўяди. Бас, у жаннатга киргунича Ўзининг кўз ўнгида тутади». «Ториқул ҳижротайн», 310. http://t.me/ibnulqoyyim

#1234_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال ابن القيم رحمه الله: من آثر الله على غيره، آثره الله على غيره. طريق الهجرتين، ٢/٦٤٨. «Ким Аллоҳни бошқалардан энг афзал ўринга қўйса, Аллоҳ ҳам уни бошқалардан энг афзал ўринга қўяди». «Ториқул ҳижротайн», 2/648. http://t.me/ibnulqoyyim

#1233_дур Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال الإمام ابن القيم رحمه الله تعالى : فأمراض القلوب أصعب من أمراض الأبدان، لأن غاية مرض البدن ، أن يفضي بصاحبه إلى الموت ، وأما مرض القلب ؛ فيفضي بصاحبه إلى الشقاء الأبدي ولا شفاء لهذا المرض إلا بالعلم . مفتاح دار السعادة ، 111/1. «Қалб касалликлари тана касалликларидан хавфлироқ. Чунки жисм касаллигининг ғояси соҳибини ўлимга элтишдир. Қалб касаллиги эса соҳибини абадий шақоват, бахтсизликка етаклайди. Бу касалликка илмдан бошқа даво йўқ». «Мифтаҳ дарис саъада», 1/111. http://t.me/ibnulqoyyim

#1232_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: لو عطّل المحسن الطاعة لضاقت عليه نفسه، وضاقت عليه الأرض بما رحبت، وأحسّ من نفسه بأنه كالحوت إذا فارق الماء، حتى يُعاودها، فتسكن نفسه، وتقرّ عينه. ابن القيم | الداء والدواء | ص١٣٩. «Муҳсин одам тоатдан узилар экан, нафаси қисила бошлайди ва унга ер торайиб қолгандай бўлади. У ўзини худди сувдан ажралиб қолган наҳангдай ҳис эта бошлайди. Қачонки тоатига қайтар экан, қалби тинчланиб, сокин бўлади ва кўзи қувнайди». «Дард ва даво», 139. http://t.me/ibnulqoyyim

#1231_дур Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтди: قال ابن القيم رحمه الله: "سلب النعم يعود لأمرين: ترك تقوى الله والإساءة إلى الناس". احكام اهل الذمة، ١ / ٨٧. «Икки иш неъматлардан маҳрум бўлишга олиб келади: Аллоҳдан қўрқишни тарк қилиш ва одамларни ҳақорат қилиш, айблаш». «Аҳками аҳлиз зимма», 1/87. http://t.me/ibnulqoyyim

#1230_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال ابن القيم رحمه الله: العبد سائر لا واقف؛ فإما إلى فوق، وإما إلى أسفل، إما إلى أمام، وإما إلى وراء، وليس في الطبيعة ولا في الشريعة وقوف البتة. مدارج السالكين ١/ ٢٧٨. «Банда (ўз табиати билан) юрувчи шахс ҳисобланади, бир жойда турувчи эмас. У, ёки юқорига қараб юради, ёки пастга, ёки олдига, ёки орқага қараб юради. Табиатда ҳам шариатда ҳам бир жойда туриб олишлик йўқдир». «Мадорижус соликийн», 1/278. http://t.me/ibnulqoyyim

#1229_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтди: قال ابن القيم رحمه الله: فالخبيث يتفجر من قلبه الخبث على لسانه وجوارحه، والطيب يتفجر من قلبه الطيب على لسانه وجوارحه. زاد المعاد، ١/ ٦٨. «Ифлос қалб эгасидан ифлосликлар тили ва бутун аъзоларига тўлиб тошиб чиқади. Покиза қалб эгасидан пок нарсалар тили ва бутун аъзоларига тўлиб тошиб чиқади». «Зодул маъод», 1/68. http://t.me/ibnulqoyyim

#1228_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال العلامة ابن القيم رحمه الله: "من علامات العارف بالله: أنه لا يطالب ولا يخاصم، ولا يعاتب، ولا يرى له على أحد فضلا، ولا يرى له على أحد حقا. ومن علاماته: أنه لا يأسف على فائت، ولا يفرح لات؛ لأنه ينظر إلى الأشياء بعين الفناء والزوال؛ لأنها في الحقيقة كالظلال والخيال". مدارج السالكين، ٢٦٦/٤. «Орифи биллоҳнинг аломатларидан: У талаб қилмайди ва хусуматлашиб, тортишмайди. Ўзида бошқанинг устидан фазл, ортиқлик кўрмайди. Ўзида бошқанинг устида ҳаққи бор деб билмайди. Яна унинг аломатларидан: Кетган нарсага афсусланмайди, келадиган нарсага хурсанд бўлиб кетмайди. Чунки у нарсаларга фано бўладиган ва завол топадиган нарса сифатида қарайди. Ҳақиқатан ҳам, у нарсалар (дунё матоҳлари) соя ва хаёл каби нарсалардир». «Мадорижус соликийн», 4/266. http://t.me/ibnulqoyyim

#1227_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال ابن القيم رحمه الله: من لم يهذب شيطانه في هذه الدار بذكر الله تعالى وتوحيده واستغفاره وطاعته، عذبه شيطانه في الآخرة بعذاب النار، فلا بد لكل أحد أن يعذب شيطانه أو يعذبه شيطانه. بدائع الفوائد، ٢/ ٧٩٣. «Ким шу дунёда Аллоҳ таолони эслаш, У Зотни бир деб билиш, У Зотдан мағфират сўраш ва У Зотга итоат этиш билан шайтонини азобламаса, охиратда шайтони уни дўзах ўти билан азоблайди. Хуллас, иккисидан бири бўлиши муқаррар. Ё у шайтонини азоблайди, ё шайтони уни азоблайди». «Бадоиъул фавоид», 2/793. http://t.me/ibnulqoyyim

#1226_дур Ибн Қоййим роҳимаҳуллоҳ айтади: قال ابن القيم رحمه الله: فلا تدخل الجنة نفس مشركة، وإنما يدخلها أهل التوحيد. فإن التوحيد هو مفتاح بابها، فمن لم يكن معه مفتاح لم يفتح له بابها. الوابل الصيب، ٤١. «Жаннатга мушрик бўлган нафс кирмайди, балки тавҳид аҳли киради. Тавҳид – жаннат эшигининг калитидир. Кимнинг калити бўлмаса, у инсонга жаннат эшиги очилмайди». «Ал-Вабил соййиб», 41. http://t.me/ibnulqoyyim

#1225_дур Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال ابن القيم رحمه الله: قراءة آية بتفكر وتفهم خير من قراءة ختمة بغير تدبر وتفهم وأنفع للقلب وادعى إلى حصول الإيمان وذوق حلاوة القرآن. مفتاح دار السعادة، 1/ 187. «Бир оятни тафаккур ва тушуниш билан ўқиш, тушунмай, тадаббур қилмаган ҳолда тўлиқ хатм қилишдан кўра қалбга фойдалироқ, иймонни ҳосил қилиш, Қуръон ҳаловатини тотишга муносиброқдир». «Мифтаҳ дарис саъада», 1/187. http://t.me/ibnulqoyyim

#1224_дур Гуноҳга енгилтаклик назари билан қараш – ҳалокатнинг аломатидир Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: الاستهانةُ بالمعصيةِ عَلامةُ الهلاكِ قال الإمامُ ابنُ القيّم رحمه الله: إنّ العبدَ لا يَزالُ يَرتكِبُ الذّنبَ حتّى يَهُونَ عليهِ ويَصغُرَ في قلبِهِ، وذلكَ علَامَةُ الهَلاكِ؛ فإنّ الذّنبَ كُلّمَا صَغُرَ في عَينِ العَبدِ عَظُمَ عِندَ اللَّهِ. الدّاء والدّواء (ص١٤٤). «Дарҳақиқат, банданинг гуноҳ қилишда бардавом бўлиши уни енгил кўришига ва қалбида кичик санашига олиб келади. Бу ҳалокатнинг аломатидир. Чунки гуноҳ банданинг назарида қанчалик кичик кўринса, Аллоҳнинг даргоҳида шунчалик улкан бўлади». «Дард ва даво», 144. http://t.me/ibnulqoyyim

#1223_дур Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال ابن القيم رحمه الله: "فإذا كان القلب ممتلئا بالباطل اعتقاداً ومحبة؛ لم يبق للحق ومحبته موضوع". الفوائد، ص ٤١. «Агар қалб нотўғри эътиқод ва муҳаббат билан тўлган бўлса, унда ҳақиқат ва унинг муҳаббатига жой қолмайди». «Фавоид», 41. http://t.me/ibnulqoyyim

#1222_дур Ибн Қоййим роҳимаҳуллоҳ айтади: قال الإمام ابن القيم رحمه الله: وَلَيْسَتْ سَعَةُ الرِّزْقِ بِكَثْرَتِهِ، وَلَا طُولُ الْعُمُرِ بِكَثْرَةِ الشُّهُورِ وَالْأَعْوَامِ، وَلَكِنَّ سَعَةَ الرِّزْقِ وَطُولَ الْعُمُرِ بِالْبَرَكَةِ فِيهِ. "الجواب الكافي لمن سأل عن الدواء الشافي" ١/ ٨٤. «Ризқнинг кенглиги уни кўплиги билан ўлчанмайди. Умрнинг узунлиги ойлар ва йилларни кўп бўлиши билан ўлчанмайди. Бироқ ризқнинг кенглиги ва умрнинг узунлиги ундаги барака билан белгиланади». «Жавобул кофий», 1/84. http://t.me/ibnulqoyyim

#1221_дур Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: قال الإمام ابن القيم رحمه الله: "وَقَالَ يُوسُفَ بْنُ الْحُسَيْنِ: "أَعَزُّ شَيْءٍ فِي الدُّنْيَا: الإخلاص، وَكَمْ أَجْتَهِدُ فِي إِسْقَاطِ الرِّيَاءِ عَنْ قَلْبِي، فَكَأَنَّهُ يَنْبُتُ عَلَى لَوْنِ آخَرَ". مدارج السالكين ٢/ ٩٢. «Юсуф ибн Ҳусайн айтади: «Дунёдаги энг буюк нарса – ихлосдир. Қалбимдан риёни туширишга қанчалик қаттиқ ҳаракат қилмай, худдики у бошқа ранг билан ўсиб чиқаётгандек бўлади». «Мадорижус соликийн», 2/92. http://t.me/ibnulqoyyim