komorebi

هیچ وقت فکر نمی کردم از این ۴سال بگذرم همیشه فکر میکردم یه جایی چال میشم تموم میشم و تا ابد همون جا میمونم. خداروشکر گذشت-

راستی فارغ التحصیلی ام مبارک-

تولد نرگس تو رند ترین حالت ممکن با وجود مهمون هامون و کلی شلوغی خوش گذشت>

5/5/5

این روزا تو ساعت های مختلف و موقعیت های مختلف چشمام خیلی پر و خالی میشه، این درد رو بدنم دیگه نمیتونه تحمل کنه یهو میزنه بیرون

شکنجه ی واقعیه

آدم تیکه تیکه شه بمیره ولی نره دندون پزشکی

من از همه چی میترسم ولی اگه مجبور کنم خودمو انجامش میدم فقط حواسم جمع شه فقط باید بگم الان فوری باید انجام بدی نترس انجامش میدی

22 شهریور رو تا وقتی که از جام بلند نشدم و نرفتم بیرون وغذایی که دلم میخواست و کتابی که برای خودم خریدم حس نکردم اینجا بود که فهمیدم برای خودم وقت گذاشتن خیلی کیفش بیشتر از وقتی که بقیه برات وقت میزارن خيلی خوشمزه بود فروشنده ها هم خوب بودن بعد که اومدم خونه ی جدید و تو راه اطراف رو دیدم مامان و نرگس اومدن در رو باز کردم دیدم یه کیک با شمع روشن جلومه بعد با خنده بدون هیچ فکری فوت کردم اون لحظه هیچ آرزویی نکردم نمیدونم شاید فقط لحظه رو دوست داشتم همین شاید هم زندگی قابل پیش بینی نیست و میزاریم تو روند داستان آرزو هارو دنبال کنیم*)

-22

همزمان که حس کردم ضعف کردم و یه شیرینی باید بخورم هوس پفیلا سرکه ای کردم این تضاد همیشه تو زندگیم بوده و زن باردار درونم نمیدونم کی دست برمیداره

هایکیوonly can fix me

ولی خب من فقط یه بار باهاش گریه کردم اونم بلند جلو بقیه

نمیدونم این آهنگ که پخش میشه انگار میگه بیا بشین گریه کن

میدونم کتاب ها و فیلم ها خیلی بزرگش میکنن خیلی اغراق آمیز ازش میگن ولی امیدوارم اینکه میگن آدم نیاز داره به کسی وجایی تعلق داشته باشه درست باشه چون من امروز احساس بی تعلقی و نیاز فراوان داشتم