دیگران

ولی تو به چیزای خوب فکر کن

-کالیگولا🎭

"دنیا به جسورا پاداش میده، نه به کسایی که پتانسیلشو دارن."

آب رو که بریزی، راه خودش رو‌ پیدا می‌کنه.

یه روز براتون تعریف می‌کنم چطوری هر شب قایمکی به صندوقچه آرزوهام زل می‌زدم و فکر می‌کردم که کدومشون عمرش به دنیا می‌مونه، کدومش نه؟!

"Don't think you are late in life, every flower has its own time to bloom." حین اکسپلورگردی به این رسیدم و مکث کردم. دیدی بعضی جملات فقط چند تا کلمه که کنار هم ردیف شده نیستن؟ حداقل برای تو نه. برای تو انگار میرن تو بخشی از وجودت و همون تاثیری رو میذارن که باید. چون به‌موقع دیدی. به‌جا خوندی. و چه خوبه نشونه‌های این شکلی.

تلگرام خیلی از بهترین دوست‌های من و فضایی امنی برای حضور بهم هدیه کرد. امروز روز تولد تلگرامه.

ترس؟! هم‌نسلای من، برای چیزی که بهش باور دارن، خطر می‌کنن، هزینه‌شم می‌دن. چون هیچ‌کس دیگه چیزی برای از دست دادن نداره.

اگه پدر و مادر شدین، اینطوری از بچه‌هاتون مراقبت کنید.

یکی از عزیزان در ادامه این متن نوشته مادر شدن یعنی بی‌نقص بودن که من شدیدا با این تعریف مخالفم. من در کل با تعریف بی‌نقصی برای انسان رو باهاش زاویه‌ی شدیدی دارم.

گروه موسیقی به اعضای فعال خوش‌سلیقه‌ای که قصدشون فقط تبلیغ چنلشون نباشه و بخوان واقعا یه سری پلی‌لیست تفکیک شده‌ی جذاب و گوش‌نواز بسازن نیاز داره. شما هم یکی از این اعضا باشید :)

هوش‌مصنوعی شکل یه ماشین‌حساب بزرگ عمل می‌کنه. تمام دیتاهای ممکن رو براش گرداوری می‌کنن، تمام کتاب‌ها و فلسفه‌ها و اون طبق امار و ارقامی که ازشون در میاره، وقتی شما سوالی رو می‌کنید، پر تکرارترین رو (اگر الگوی اخلاقی و چهارچوب قانونی براش تعریف نشده باشه) براتون تکرار می‌کنه

I'm afraid تحول is yet to come, even though تهوع has been here for some time now.

.هرچقدر می‌توانید توليد کنيد، مصرف کنيد. هر چقدر بيشتر توليد کردید، بيشتر مصرف کنيد؛ زیست، چيزی جز این نيست. اگر بيشتر از توليدتان مصرف کنيد محکوم به حذف هستيد و اگر کمتر از توليدتان مصرف کنيد از درون خواهيد گندید هرچقدر حاصل جمع قدر مطلق توليد و مصرف بيشتری داشته باشيد، قدرتمندترید. هر چقدر سرعت توليد و مصرفتان بالاتر رود این حاصل جمع بيشتر می‌شود یعنی شما هم قوی‌تر می‌شوید و هم در مسير تکامل حيات موثرتر می‌شوید.

زندگی چقدر با رویا بافتن، راحت‌تر نفس می‌کشه. درود بر رویا و خیال.

نذار بقیه بابتِ چیزایی که تغییرشون دستِ تو نبوده، بهت احساس شرم بدن. ما اونقدر زندگی نمی‌کنیم که دائما بابتِ خیلی‌چیزها شرمگین باشیم.

یه جا خوندم نوشته بود: امیدوارم اون‌قدر غرق زندگی کردن باشی که اصلا فکر نکنی معنای زندگی چیه.

"..هرچقدر می‌توانید توليد کنيد، مصرف کنيد. هر چقدر بيشتر توليد کردید، بيشتر مصرف کنيد؛ زیست، چيزی جز این نيست. اگر بيشتر از توليدتان مصرف کنيد محکوم به حذف هستيد و اگر کمتر از توليدتان مصرف کنيد از درون خواهيد گندید هرچقدر حاصل جمع قدر مطلق توليد و مصرف بيشتری داشته باشيد، قدرتمندترید. هر چقدر سرعت توليد و مصرفتان بالاتر رود این حاصل جمع بيشتر می‌شود یعنی شما هم قوی‌تر می‌شوید و هم در مسير تکامل حيات موثرتر می‌شوید. ..کسی که 10 بار خوشحال شده و 10 بار ناراحت شده بيشتر از کسی که 1 بار خوشحال شده و اصلا ناراحت نشده زندگی کرده و زیستن را تجربه کرده است چون آنتروپی بيشتری توليد کرده است حتی افسردگی ناشی از بيشتر فهميدن و تعداد موفقيت های کوچک و زیاد هم بهتر از اميد و انگيزه برای رسيدن به یک رویای دست نيافتنی‌ است. از نظر من یک طبيعت گرد و یک سفرنامه نویس و یک فرد شاغل که روزانه با موقعيت ها و افراد مختلف سر و کار دارد و در طول عمرش یک کتاب هم نخوانده است از یک متفکر چپ گرا و سوسياليست که صدها کتاب مارکسيستی و عرفانی و سوسياليستی خوانده، سواد و وجدان و شعور بالاتری دارد." #آزادی‌دین‌ایران ص ۴۷ و ۴۸ نویسنده این اثر هم‌اکنون در زندان ج‌ا است.

امروز یک روز معمولی رو تجربه کردم. و این واقعا خیلی جالب و قشنگ بود. یک روز با کارهای معمولی، بدون تنش، بدون هیاهو. نه قرار بود چیزی رو راست و ریس کنم نه با نزاع آدما سر و کله بزنم، نه اتفاق خاصی افتاد. همه چیز معمولی جریان داشت و هرکی سرش به کار خودش بود و منم سرم به باغ. به عنوان کسی که مدت‌هاست چنین روز معمولی و بی تنشی رو تجربه نکرده و هربار یه وری ترکیده بود احساس می‌کنم بالاخره روی خوش زندگی به من برگشت و می‌تونم حس کنم آرامش چه شکلیه. شاید از دور یک روز بی‌اتفاق حوصله سر بر به نظر برسه برای بقیه ولی برای من تجربه‌ی جالبیه. یک روز نگران چیزی نبودم. و حس کردم داریم زندگی می‌کنیم. معمولی این‌گونه بود و نمی‌دانستم.

تو زندگی هم اینشکلیه نیلوفر. داری با خنده یه چیزی رو تعریف میکنی؛ فرد کناریت با گفتن «دختر قشنگم» بهت جواب میده. یهو پرت میشی. نه اثری از خنده میمونه نه زندگی. تو میمونی و خاطره‌های آدمی که اینجوری صدات میکرد و دیگه نیست. یادت میاد و یادت میاد و یادت میاد. فرو میری توی سیاهی.