مقتل پژوهی

🩸عنایت به مجلس سوگواری ✍عالم بزرگوار مرحوم عبدالكریم حق‌شناس فرمود: در دوران طلبگی، حجره‌ای کنار کتابخانه‌ی مسجد جامع در طبقه‌ی دوم داشتم. ایام محرم بود و در مسجد عزاداری امام حسین -علیه‌السلام- برپا بود و من در حجره‌ی خود مشغول مطالعه بودم. هنگام مطالعه خوابم برد و پس از مدت کوتاهی بیدار شدم و برخاستم، وضو گرفتم و دوباره مشغول مطالعه شدم. برای دومین بار خوابم برد. باز بلند شدم، وضو گرفتم و به حجره بازگشتم. دفعه‌ی سوم، در حال خواب و بیداری بودم که دیدم درِ بسته‌ی حجره‌ام باز شد و چند خانم مجلله وارد شدند. به من الهام شد که یکی از آن‌ها حضرت زینب -علیها‌السلام- بود. فرمود: «چرا در مراسم عزاداری شرکت نمی‌کنی؟» عرض کردم: مطالعه می‌کنم، بعد می‌روم. فرمود: «نه، در ایام محرم یا روز عاشورا، درس تعطیل است؛ باید بروی در مجلس شرکت کنی.» @maqutal128

🩸کرامت تل زینبیه ✍حاج سعد به نقل از پدرش، حاج عبدالامیر اسدی، تولیت مقام تل زینبیه، نقل می‌کند: شبی خواب دیدم که مثل عادت گذشته در کنار پنجره‌ی مقام نشسته‌ام که در کنار من شمعدان مقام قرار دارد. در همین حال، سیدی باوقار و با هیبتی را دیدم که همراه تعدادی از بانوان مجلله به مقام نزدیک شد و سپس با دستش به پنجره اشاره کرد و به آن بانوان فرمود: «این مقام عمه‌ام زینب -علیها‌السلام- است.» بعد از آن، با حالی زار و گریان شروع به خواندن زیارت نمود و پس از پایان زیارت، از پله‌ها پایین آمد و به سوی مرقد مطهر امام حسین -علیه‌السلام- رفت. گوید: پس از خواب بیدار شدم و دریافتم که ایشان حضرت ولی عصر -عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف- بوده‌اند، چون فرمودند: «این مقام عمه‌ام زینب است.» 📚شریکة الحسین سلام الله علیها، به اهتمام: سید بشیر حسینی میانجی، تصحیح و ویرایش: محمد باقر دلاور، انتشارات: طوبای محبت، ص۱۱۷ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

🩸اشـک هـای پـاک کـنـنـده گـنـاه ✍محبت و ولایت علی-صلوات الله علیه-همچون نمک‌زار است. خداوند گناهان شیعه را به حسنات تبدیل می‌کند. بدان ای عزیزم، حکایت مصیبت سیدالشهداء مشابه این مسئله است که عرض شد؛ گناهان نجاسات باطنی هستند، اما اگر آن گنهکار چند قطره اشک از چشم خود در مصیبت آن مظلوم غریب بریزد، این شور و اشک که از نمک‌زار حسین-صلوات الله علیه-سرچشمه می‌گیرد، به آن کسانی که نجاست معنوی دارند، می‌رسد و همه‌ی آن‌ها را تبدیل به ثواب می‌کند. چنان‌که امام می‌فرماید: من استعبر عینیه ولو مثل جناح الذباب، غفر الله ذنوبه ولو مثل زبد البحر. هر کس که چشمش در مصیبت ما (اهل بیت) اشک بریزد، حتی اگر اشک او به اندازه‌ی بال یک مگس باشد، خداوند گناهانش را می‌آمرزد، حتی اگر به اندازه‌ی کف دریا باشد. 📚 مجمع النورین مشهور به حیوان، ملا اسماعيل بن علی اصغر سبزواری (۱۲۲۵ - ۱۳۱۲ ه.ق)، تالیف بین سالهای ۱۳۰۳-۱۳۱۲ ه.ق، انتشارات اسلامیه، ص۵۹۷ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

🩸سـیـاه پـوشـی حـضـرت صـدیـقـه طـاهـره ✍ و همچنین از عموم احادیث مفهوم می‌شود که ائمه هدی-علیهم السلام- در عالم قدس نیز سیاه‌پوشند، سیما جناب فاطمه زهرا-سلام الله علیها- چنانچه در روایت‌ها مذکور است که هر کس جناب فاطمه زهرا-سلام الله علیها- و بلکه جناب خاتم الأنبیاء-صلی الله علیه و آله- و جناب علی مرتضی-علیه السلام- را در عالم رؤیا دیده‌اند، سیاه‌پوش و در هیئت عزادار مشاهده نموده‌اند، «کما لا یخفى على العاقل المتأمل» (چنان که بر عاقل متأمل پوشیده نیست). و علاوه بر این‌ها، چون برای اظهار مصیبت و اندوه اشتهار یافته است، ان شاء الله سیاه‌پوشان تعزیه جناب سرور شهیدان-علیه السلام- مأجور و مصاب‌اند، اگرچه مسئله محل اشکال باشد. 📚 سفینه بحرالمصائب، ملا محمد جعفر روضه خوان تبریزی، تالیف سالهای ۱۲۶۶ - ۱۲۹۵ ه.ق، انتشارات طوبای محبت، جلد ۲، ص۱۶۳ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

وفات بلکه شهادت (بررسی شهادت رسول خدا صلی الله علیه واله در قرآن و روایات و معرفی قاتلین) موضوعاتی که در این کتاب پرداخته است: شهادت رسول خدا صلی الله علیه وآله در قرآن شهادت رسول خدا صلی الله علیه وآله در روایات بررسی و رد شبهه قتل به وسیله زن یهودی معرفی قاتلین رسول خدا صلی الله علیه وآله وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِکُمْ کلمه «أو» در آیه شریفه به معنای «اضراب» می باشد… لذا معنای صحیح آیه اینگونه است: «اگر او کشته شود ..» (آل عمران/144) 09193543069 (قربانپور) https://tobaymohebat.ir 🎁300.000تومان با تخفیف ایام صفر 165.000 تومان

🩸شهادتِ ایشان را نیز بر عالم عرضه کرده‌اند ✍مؤلف گوید: باید دانست که نه‌تنها نبوت و امامت و ولایتِ ایشان را بر عالم عرضه کرده‌اند، بلکه مظلومیت و شهادتِ ایشان را نیز بر عالم عرضه کرده‌اند و دوستان در همهٔ عوالم و در همهٔ زمان‌های گذشته بر ایشان گریه و زاری و نوحه کرده‌اند و تا آخرِ عمر خواهند کرد. بلکه دوستدارانِ این بزرگواران در همهٔ عوالم بر شیعیان و محبانِ ایشان صلوات فرستاده‌اند و خواهند فرستاد و طلبِ رحمت کرده‌اند و خواهند کرد و بر دشمنان و اعدای ایشان لعنت کرده‌اند و خواهند کرد. 📚 بیت الاحزان فی مصائب سادات الزمان الخمسة الطاهرة من ولد عدنان، عبدالخالق بن عبدالرحیم یزدی (۱۲۰۶ - ۱۲۶۸ ه.ق)، تالیف سال ۱۲۶۴ ه.ق، چاپ سنگی، ص۱۲۴ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

🩸امر در آنچه نشنیده‌ای و خبر نداری عظیم‌تر است ✍و در حدیث است که ابی‌بصیر می‌گوید که من به جانبِ امام صادق -علیه السلام- عرض کردم: «عجب امر در مصیبتِ جنابِ مظلومِ کربلا صعب و عظیم است!» آن حضرت فرمود: «امر در آنچه نشنیده‌ای و خبر نداری عظیم‌تر است.» و از احادیث بسیار معلوم می‌شود که گریهٔ ملائکه بیشتر از همه چیز است، بلکه اشکِ چشم‌های ایشان هرگز خشک نمی‌شود. 📚 بیت الاحزان فی مصائب سادات الزمان الخمسة الطاهرة من ولد عدنان، عبدالخالق بن عبدالرحیم یزدی (۱۲۰۶ - ۱۲۶۸ ه.ق)، تالیف سال ۱۲۶۴ ه.ق، چاپ سنگی، ص۱۵٠ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

«اطلاع نویافتهٔ دیگر دربارهٔ عروسی حضرت قاسم علیه السلام» [بخش دوم] أحسن الکبار دارای ۷۸ باب است. نویسنده در باب پنجاهم آن که اختصاص به مقتل سیدالشهداء «علیه السلام» دارد، آورده: «... و بعد از وی، عبدالله بن علی علیهما السلام و بعد از وی قاسم بن الحسن علیهما السلام؛ نوجوان بود و نوداماد و دخترِ حسین - فاطمه [علیهما السلام] - نامزدِ وی (۱۵) و بعد از وی برادرش عبدالله [علیه السلام] و بعدِ وی علی اکبر [علیه السلام] و بعد از وی عباس [علیه السلام] بر کنارِ فرات کشته شد؛ زیرا که به طلبِ آب رفته بود» (۱۶). همان‌گونه که ملاحظه می‌کنید، این عبارات تصریح دارد بر ازدواج حضرت قاسم با فاطمه بنت الحسین «علیهم السلام» (۱۷) و این به معنای آن است که در قرن هفتم و هشتم هجری و عصرِ حیاتِ ابن عربشاه علوی ورامینی «رحمه الله» ماجرای ازدواج حضرت قاسم «علیه السلام» با فاطمه دختر امام حسین «علیهما السلام» در میان عموم شیعیان أظهر من الشمس و مشهور بوده است. گواهی است متقن و معتبر در آستینِ صدقِ اربابِ مقاتل متأخر و عشاقِ شیدای سیدالشهداء «روحی فداه» امثال ملاحسین کاشفی‌ها و ملاآقاجان دربندی‌ها «رحمه الله» که العیاذ بالله این منقولات را خود وضع نکرده و علی‌التحقیق از منابع کهن‌تری نقل کرده‌اند. ◼️پانوشت: ۱- نک: «اطلاعی دربارهٔ عروسی حضرت قاسم علیه السلام در اشعار کهن فارسی» https://t.me/Zafarat14/37 ۲- با توجه به آن‌که این کتاب هنوز به صورت حروفی چاپ نشده، نویسنده در این یادداشت از سه نسخهٔ خطی آن بهره برده است: - نسخهٔ کتابخانۀ ملک، ش ۴۱۵۹، کتابت ۹۴۸ هجری (رمز مل) - نسخهٔ مرکز احیاء میراث اسلامی، قم، ش ۲۶۵۳، کتابت ۱۱۰۳ (رمز حی) - نسخه‌ای با ترقیمهٔ ۱۱۳۱ هجری (رمز نا) ۳- «حی»: الحسینی؛ «نا»: حسینی؛ متن مطابق «مل» است. ۴- «مل» (ص ۳). در مواضع دیگری از کتاب نیز نویسنده نام و نسب خود را ذکر کرده: «ترجمۀ حدیث اندکی گفته شود به وسع و توانایی مصنف این رساله محمد بن ابی‌زید [نا: زید] العلوی [حی: + المصری] الحسنی [حی و نا: الحسینی] الورامینی» (ص ۴۸۷)، «محمد بن ابی‌زید [مل: زید] بن‌ عربشاه بن ابوزید [کذا فی مل و حی؛ نا: - ابوزید] بن احمد بن الحسین [نا: حسین] العلوی الحسینی الورامینی» (ص ۳۱۷)، «اما مصنف محمد بن ابی‌زید العلوی الورامینی به توفیق باری...» (ص ۴۰۷)، «و مصنف این رسالۀ [حی: کتاب] احسن الکبار محمد بن ابی‌زید بن عربشاه العلوی الورامینی الحسنی [نا: الحسینی] گوید» (ص ۴۴۵) ۵- ۶۴۸ - ۷۲۶ هجری ۶- «مل»، صص ۲ - ۳ ۷- همان، صص ۳۱۷ - ۳۱۸ ۸- همان، ص ۸۷ ۹- مصنف در صص ۱۵۴ و ۷۷۰ به تاریخ ۷۴۳ هجری اشارت کرده. یک جا هم در اواخر کتاب به گذشتن «هفتصد و پنجاه سال» از زمان خلفا اشاره می‌کند که معلوم نیست دقیقاً سال ۷۵۰ هجری مد نظرش بوده و یا هفتصد و چهل و خرده‌ای را به پنجاه گرد کرده است: «پانصد سال بلکه هفتصد [حی و نا: ششصد] و پنجاه سال است تا شیعت امیرالمؤمنین علی علیه السلام تفحص می‌کنند که علت چیست که دشمن شیوخ ضال و گمراه باشند و برائت از ایشان واجب و دشمنان امیرالمؤمنین علی و اولاد رسول علیهم السلام را دوست می‌بايد داشت و ایشان را دوست نمی‌باید داشت و لعنت نشاید کرد، به هیچ طریق معلوم نمی‌شود» (ص ۱۱۳۴). ۱۰- «منتخباتی از سه شاعر شیعی قرن هشتم (نصرت علوی رازی، حمزهٔ کوچک ورامینی [و] شهاب سمنانی)»، جشن‌نامهٔ هانری کربن، طهران، ۱۳۵۶، دانشگاه مک‌گیل کانادا با همکاری دانشگاه طهران و انجمن شاهنشاهی فلسفهٔ ایران، صص ۱۵۱ - ۱۶۹ ۱۱- «اشعار نصرت رازی، شهاب سمنانی و حمزهٔ کوچک ورامینی همراه با رسالهٔ منثور امامیه»، میراث اسلامی ایران، به کوشش رسول جعفریان، قم، کتابخانهٔ آیت الله مرعشی نجفی «رحمه الله»، ۱۳۷۷، دفتر ۷، صص ۱۸۹ - ۲۳۹ ۱۲- به کوشش امینه محلاتی، طهران، کتابخانهٔ مجلس شورا، ۱۳۹۰، صص۵۳ - ۵۵؛ صص ۱۰۲ - ۱۰۴ و صص ۱۲۳ - ۱۲۴ ۱۳- «چنگال؛ یک شیرینی آیینی در مناسک نهم ربیع»، دو فصلنامهٔ علمی - پژوهشی زبان و ادب فارسی (نشریهٔ سابق دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تبریز)، دورهٔ ۷۹، ش ۲۵۳، تیر ۱۴۰۵، صص ۱۸۰ - ۱۹۴ ۱۴- «مل»، صص ۳۱۷ - ۳۱۸ ۱۵- «حی»: و دختر امام حسین علیه السلام - فاطمه نام - زنِ وی بود؛ «نا»: و فاطمه دختر امام حسین علیهما السلام زنِ او بود. ۱۶- «مل»، ص ۹۱۹ ۱۷- نام این علیامخدره در برخی منابع دیگر نیز که این ماجرا را نقل کرده‌اند «فاطمه» و در برخی دیگر «زبیده» آمده است. بعضی مآخذ دیگر هم صرفاً به وقوع این ازدواج بین حضرت قاسم «علیه السلام» و یکی از دختران سیدالشهداء «علیهم السلام» اشاره کرده و نامی از این دختر نبرده‌اند (نک: أحلی من العسل، گردآورنده: مهدی فیروزان، قم، انتشارات طوبای محبت، ۱۴۰۲، بخش دوم و سوم کتاب) @Zafarat14

«اطلاعی دربارهٔ عروسی حضرت قاسم علیه‌ السلام در اشعار کهن فارسی» ماجرای ازدواج حضرت قاسم «علیه السلام» در روز عاشوراء با یکی از دختران سیدالشهداء «صلوات الله و سلامه علیه» در بعضی از منابع و مقاتل نقل شده است. برخی این موضوع را رد کرده‌اند؛ ادعای عمدهٔ آنان هم، نیامدن این ماجرا در مآخذ کهن و معتبر است. با این وجود، بعضی از علماء و صاحب‌نظران اصل این ماجرا را با استناد به روایات و اخبار کهن پذیرفته‌اند. در کتاب «أحلی من العسل» منابع و اسناد این واقعه - از مآخذ متقدم و پیشاصفوی گرفته تا مقاتل و کتب روایی و تاریخی پساصفوی و متأخر - به تفصیل گردآوری و معرفی شده است (۱). گذشته از این اسناد و روایات مهم، چند شاهد کهن در شعر دو تن از شعرای زبان فارسی در این خصوص وجود دارد که علی‌الظاهر کمتر به آن توجه شده است. سند نخست در روضة الشهدای ملاحسین واعظ کاشفی است؛ کاشفی در اثنای نقل ماجرای ازدواج حضرت قاسم «علیه السلام»، به شیوهٔ معهود خود در این کتاب، چند بیت زبان حال از شاعری «ابوالمفاخر»نام می‌آورد که در آن صراحتاً به دامادی حضرت قاسم «علیه السلام» اشاره شده: «...و قاسم [علیه‌السلام] روی به معرکه آورده، آغاز رجز کرد، و ترجمهٔ بعضی از ابیات رجز او در ترجمهٔ ابوالمفاخر بر این منوال است: دل خریدارِ جاه خواهم کرد جان شکرریزِ شاه خواهم کرد با اساس و لباسِ دامادی عزمِ ترتیبِ راه خواهم کرد...» (۲) این ابوالمفاخر همان «ابوالمفاخر رازی»، شاعر مهم نیمهٔ اول قرن ششم هجری (احتمالاً متولد اواخر قرن پنجم) و معاصر با «سلطان محمد بن ملک‌شاه سلجوقی» (۳) است که دولتشاه سمرقندی شرح حال و نمونهٔ اشعار او را در «تذکرة الشعراء» آورده (۴). در تذکره‌ها و جنگ‌های پیش و پس از دولتشاه نیز اطلاعاتی دربارهٔ او و اشعارش یافت می‌شود (۵). چیزی که مهم است این است که ابوالمفاخر رازی مقتلی فارسی داشته است به نظم و نثر (۶) که تصور رایج در روزگار ما آن است که این کتاب ارزشمند به دست ما نرسیده است (۷). ملاحسین کاشفی بارها در روضة الشهداء از مقتلِ ابوالمفاخر رازی نقل کرده است. سند دیگر در دیوان «سلیمی تونی»، شاعر امامی عصر تیموری (متوفی ۸۵۴ ق) است که ضمن قصیده‌ای در رثای سیدالشهداء «صلوات الله و سلامه علیه» به عروسی حضرت قاسم «علیه السلام» اشاره کرده و بسیار هم شعر مؤثر و جانسوزی است: ...قاسم فتاده در خون با اقربا و اقوام اندر تنش جراحت بی‌انتهاست امروز هر دم عروسِ قاسم می‌کرد خاک بر سر می‌گفت با دلِ زار: «عیشم عزاست امروز» از خونِ شوهرِ خویش رو کرده سرخ و می‌گفت: «بر عارضِ عروسان سرخی رواست امروز...» (۸) بنابر شواهدی که عرضه شد، سابقهٔ ماجرای عروسی حضرت قاسم «علیه السلام» با یکی از دختران سيدالشهداء «صلوات الله و سلامه علیه» در روز عاشوراء که این‌قدر در منابع و مقاتل متأخر و طومارهای تعزیه‌خوانی و روضه‌های روزگار ما بازتاب دارد، در میان اشعار کهن فارسی، دست کم دو سند از نیمهٔ اول قرن ششم و نیز نیمهٔ اول قرن نهم هجری دارد؛ یعنی قرن‌ها و سال‌ها پیش از دورهٔ صفویان و عصر علامهٔ مجلسی «عطّر الله مرقده» و تشیع صفوی! و اساساً این ماجرا در میان شیعیان آن‌قدر مشهور و پذیرفته‌شده بوده که واردِ ادبیات و اشعار و به عبارتی بهتر، زندگی مردم شده بوده است. ◼️پانوشت: ۱- گردآورنده: مهدی فیروزان، انتشارات طوبای محبت، ۱۴۰۲، بخش دوم و سوم ۲- تصحيح حسن ذوالفقاری [و همکاران] علمی و فرهنگی، ۱۳۹۹، ص ۵۶۷ ۳- حک: ۴۹۸ - ۵۱۱ ق ۴- طبع براون، صص ۷۶ - ۷۸ ۵- برای نمونه نک: عرفات العاشقين، ج ۱، صص ۱۲۰ - ۱۲۱؛ مجالس المؤمنين، ج ۶، صص ۲۹۵ - ۳۰۱ ۶- روضة الشهداء، ص ۳۹۳؛ الذریعة، ج ۲۲، صص ۳۲ - ۳۳ ۷- نسخهٔ این مقتل کهن و مهم توسط نگارندهٔ این سطور کشف و تصحیح شده است و إن شاء الله به دعای امام زمان «روحی فداه» به زودی چاپ خواهد شد. ۸- به کوشش سیدعباس رستاخیز، با مقدمهٔ حسن عاطفی، چاپ مجلس شورا، ۱۳۹۰، صص ۳۵۴ - ۳۵۵ @Zafarat14

🩸ملائکه برای دوستان، تعزیه‌داران و زیارت‌کنندگانش نماز کنند و برای آنان دعا نمایند ✍مؤلف گوید: حضرت سیدالشهدا -علیه السلام-، دوستان خود را بسیار دوست می‌دارد. بلکه از برخی اخبار چنین برمی‌آید که آن حضرت، ملائکه را امر فرموده است که بر دوستان، تعزیه‌داران و زیارت‌کنندگانش نماز کنند و برای آنان دعا نمایند. 📚 جُنگ تحریر، ملا محمد حسین بن زین العابدین، نسخه خطی کتابخانه ملی، ص۱۷۶ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

🩸عطر حسینی ✍چنان‌چه قطره‌ی اشکِ تعزیه‌ی آن مظلوم -علیه‌السلام-، به منزله‌ی اکسیری است که جمیع چشمه‌های «ماءالحیوانِ بهشت» را بر می‌انگیزد و عطر و خوشبویی‌اش هزار برابر می‌افزاید، آن قطره چون بر رخساره‌ی شیعه جاری می‌شود، همان رخسار را نیز معطر می‌گرداند به عطرِ حسینی. منکر در قبر درمی‌یابد که این شخص از تعزیه‌دارانِ جنابِ حسین -علیه‌السلام- است؛ بلکه آتشِ جهنم نیز احساس می‌کند و از گریه‌کنندگان بر آن مظلوم -علیه‌السلام- حیا می‌نماید و از او بازمی‌گردد، هرچند گناهکار باشد. 📚 الدرة البیضاء، ابوالحسن بن حیدر حسینی یزدی، تالیف سال ۱۲۸۲ ه.ق، نسخه خطی کتابخانه سپهسالار به شماره ۵۳۸۱، ص۲۹۷ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128

♦️ اسباب شفاعت محشر مخفی نماند که بعضی از ثقات و عدول ذاکرین نقل کرد از بعضی از اصحاب تتبع در كتب مصائب و مقاتل روایتی و حاصلش این است وقتی که روز قیامت شود و امر اهل محشر در غایت شده و فزع اکبر باشد، رسول الله می فرستد امیر المؤمنین را به نزد فاطمه زهراء تا او را بیاورد برای شفاعت کردن به نزد رسول الله پس امیر المؤمنین به فاطمه می رسد و می گوید : ای فاطمه! برخیز برای شفاعت و بعد می گوید: ای دختر رسول الله! چه در نزد تو هست از اسباب شفاعت و چه چیز ذخیره نموده ای برای این روزی که روز فزع اکبر است؟ پس فاطمه به می گوید: یا امیرالمؤمنین! کفایت می کند در این مقام یا مقام شفاعت، دو دست بریده پسرم عباس. 📚 جواهر ایقان و سرمایه ایمان، تالیف ملا آقای دربندی (متوفی ۱۲۸۵ ه.ق)، تالیف بین سال ۱۲۷۲-۱۲۸۵ ه.ق، انتشارات طوبای محبت، چاپ سال ۱۳۹۵ خورشیدی، ص۳۹۶ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @maqutal128