кермек дәм

өзім де өзімнен шаршап кеттім

баланың бала күнгі тәртіпсіздігін еркелік көріп, ертең мектепке барған соң түзеліп кетеді дейді, мектепте ұстазы, мектептен кейін әйелі, сенің міндетің тек туу боп тұр ма сонда, қарашаның “тәрбие - тал бесіктен” дейтіні прикол ма саған?

бір сорлы әңгіме естідімдағыны

бөлменің есігін ұрып, рұқсат сұрап кіретін, адекват кісілерің бар ма, бере тұрыңдар бір күнге, мендебақыттыбопкөрейін

өмір маған Хюррем бол дейд, бірақ мен плаксаХатиджемін, сүртпейммұрнымдыяптмайтмайт

“мен музыка қосайыншы” дегеніме “болды, кә, жылаймыз” деген жауап алдым, идинақұйе #Төреғаликраштекалға

о, бұ қандай ғанибет отырыс, ә

кісі үйіне ескертусіз бару - көргенсіздік. кісі туралы өзгеден сұрау - көргенсіздік. кісінің қалтасына, табысына, жеке өміріне орынсыз үңілу - көргенсіздік. кісінің сөзін бөліп, ойын аяқтатпау - көргенсіздік.

сосын, шүкіршілікті де олай көзбен өлшеп, біреудің жоқшылығымен таразыламаңдаршы. өзгенің тар тірлігіне қарап “тәубе” деу шүкіршілік емес қой) шынайы шүкірің біреудің мұқтаждығын қызықтамай-ақ, өзіңе бұйырғанның қадірін білу емес пе? ал біреудің тозығын тамашалап отырып айтылған шүкірің тап-таза тәкаппарлық қой, қалқам)

көңіл де көз секілді, неге қадалса, содан өң алып, содан рең жұқтырады

ағамның қызы “доча” деп еркелететін шаңырақта өсіп жатыр. “балам” деп айтсай десем де, қоймады, “отбасы” менікі емес, мен не деп күйіп-пісемін деймін сонсоң) бүгін “қызыма орысша анимациялық фильмдер көрсетіп бастау керек, ертең өзіне пайда” деген жерінен “😨” дедім ғой. артық тіл білгені дұрыс, бірақ бала миын АРТЫҚ тілмен улаған дұрыс емес) өзге тілді меңгергеннің айыбы жоқ, қайта құптарлық іс. бірақ сәби санасын ана тілінен бұрын бөгде тілдің уызына жарыту расымен “😨” дейтіндей нәрсе. әуелі баланың құлағына ана тілінің әуезі сіңіп, жүрегіне туған сөздің жылуы ұяласа екен дейсің. өзге тіл содан кейін де табылад)

адамның малын алар, мансабын жығар, абыройын төгер. бірақ түбіне дейін талаған соң, тағдырдың да дәрмені кемиді. содан бәрінен айырылған сәтте адамның бойында ешкім тартып ала алмайтын бір нәрсе қалады. не дейсің? “өзінің ішкі еркіндігі” все, Төлен екеуіміз “сана биігінде” кездестік)

оқиға басталысымен-ақ көз жасымды бір тыйғызбады бұ атам

“тұғыр мен ғұмыр” оқып отырғанмын, “нау неғылған табынушылық?” дедім сосын

еркек деген Тұрардай болсашы бір

бірінші кітабын ебіл-дебілім шығып, енді екіншісін жаным алқымыма тығылып, тақымымды қыса отырып оқып шықтым, аааа