saltnation
Статистика- Последний пост
- 11 авг.
- Последнее чтение
- 15 авг.
- Постов за неделю
- 2
- Всего постов
- 21
- Тип
- открытый
- Язык
- казахский
- Категория
- Религия (по похожим)
- В каталоге с
- 13 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 38
- 1/48двое суток
- 43
- 1/72трое суток
- 46
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
Пойыз. Құлақта “ескі таспа биі”. Галереямды ақтарып, ескі таспаларды қарап жатырмын. Бір кездері күн сайын жаныңнан табылып, сенің әрбір сәтіңді бөліскен адамдардың қазір қайда екенін де білмейсің. Ал бұрын үш қайнаса сорпамыз қосылмайды деген адаммен қазір тіпті жақын болуың мүмкін. Өмір заңы шығар. Өмірді пойызға ұқсататыны да бекер емес. Әр аялдамадан әр жолаушы түсіп отырады. Соңына дейін баратындар аз. Отбасың мен туғандарың болмаса. Ол да неғайбыл бірақ.
Шамадан тыс бәріне қызығушылық танытатын адамдарға әлі иммунитет қалыптаспады. Ондайға төзе алмасам да, ұнамайды, неге сұрай бересің(з) деп айта алмаймын. Өз басым ешкімде шаруам болмаған соң біреудің өміріме шамадан тыс қызығып, мұрнын сұқпайтын жерге сұғып, бәрін білігісі келіп тұратынын ұнатпаймын, түсінуге тырыссам да түсінуім қиын. Шамадан тыс қамқорлық та адамды тұншықтырады екен. Гүлге шамадан тыс су құйсаң өліп қалатыны сияқты, адамды да ондай гиперзабота қашырып жібереді екен. Терең тыныстауыңа жол бермейтін сияқты ол дүние.
сонда сен мені есіңе ал...
өшпейтін дақ секілді жүректегі жаралар болады. ыңғайы келген сайын тырналып, беті ашылып кетеді. оны қанша жерден қара жәшікке салып жасырсам да, ашылған сәтте сыздап кете береді. қазір сондай күйдемін. өзімді алдаймын, күнделікті күйбеңге алданамын. бірақ…
Кітап жазғым кеп кетті ғой мына мұқабаны көріп)
«Мы жили в мире дворцов и торговли - языке, слепом к своей красоте, пока не разрушили его». «Над миром, погруженным во тьму, встанет новая заря, и наши ошибки снова будут забыты». Мы не ценим, того, что имеем, и потеряв это, плачем. Но вернув утраченное, снова перестаём это ценить.
«Почему ты берешь всю вину на себя? Ты думаешь ты выше богов?» Иногда мы берем на себя черезчур много ответственности или вины за других людей не понимая что это своего рода высокомерие над замыслом Бога.
«Самое желанное - это то, чего ты никогда не сможешь получить, и самое страшное откровение - то, чего ты желаешь больше всего, ты уже однажды имел и потерял».
Мына оқиға бәлкім ойдан құралған шығар… бірақ, осыны оқыған сайын жылағым келе береді… неге екенін кім білсін… Мальчик, укравший хлеб, и судья, давший урок всему миру… В переполненном зале суда стоял пятнадцатилетний мальчик, дрожащий, с опущенной головой. Его поймали на краже — не денег и не золота, а буханки хлеба и немного сыра. Когда охранник магазина попытался его остановить, он оказал сопротивление, и в толчее сломалась полка. Судья посмотрел на него и мягко спросил: — Ты действительно украл эти вещи? — Да, господин, — прошептал мальчик. — Почему? — Потому что они мне были нужны. — Ты мог бы их купить. — У меня не было денег. — Тогда попроси у своей семьи. — У меня только мама, господин… Она больна и не работает. Хлеб и сыр были для неё. Зал погрузился в тишину. Судья спросил снова: — Ты не работаешь? — Моют машины, господин… Но сегодня я взял выходной, чтобы ухаживать за мамой. — Ты просил кого-нибудь о помощи? — Я умолял с самого утра… Никто не помог. Судья откинулся в кресле. Его глаза смягчились, и после небольшой паузы он зачитал свой вердикт: «Кража, особенно кража хлеба, — это серьёзное преступление. Но сегодня каждый здесь, в этом зале суда, несёт ответственность за эту кражу — включая меня. Если ребёнок вынужден красть еду для своей больной матери, значит, мы как общество потерпели неудачу.» Затем, к всеобщему удивлению, он объявил: «Я назначаю штраф в размере 10 долларов с каждого присутствующего здесь, включая меня самого, за то, что допустили существование голода в нашем городе. Никто не покинет этот зал, пока не заплатит.» Он положил 10 долларов со своего кармана на стол. И судья продолжил: «Я назначаю штраф в размере 1000 долларов владельцу магазина за то, что он сдал голодного ребёнка полиции вместо того, чтобы накормить его…
Психологқа барды деп сөгеді ғой... Ата-анасы тізеге салып отырып өзінің ебі жоқ мамандыққа түсіріп, сол мамандықтың қамытын киіп, сыпырып тастайын десе батылы жетпей, келешегінен қорқып жүрген, сол үрейден арылам деп психолог жағалап жүрген қызды сөге аласыз ба? Ата-ана сүйіп тұрған жігітіне бермей қойып, жүрегі жараланып, құса болып, сол құсадан арылсам деп жүрген қызды сөге аласыз ба? Өмір бойы бауырларына қамқор, қартайған ата-анасына сүйеу боламын деп тұрмысқа шықпай қалып, жаны жүдеген қызды сөге аласыз ба? Кезінде кемпір-шалдың қызы болып, кейін ата-анасымен тіл табыса алмай жаны жүдеп, соның амалын іздеген қызды сөге аласыздар ма? Ішіндегі өнері, әні, қолөнері тұншығып, соған жете алмай құса болып, сол күйден арылмаққа психолог жағалаған қызды сөге аласыздар ма? Мына жақта бала-шаға, ана жақта ата-ана, бәрінің қамын қылам, келешегіне мал табам деп шаршап жүрген келіншекті сөге аласыз ба? Күйеуі алып қашып алған, бір мейірленіп басынан сипамай келе жатқан келіншекті сөге аласыз ба? Жалындап тұрған жас ғалым от басы ошақ қасына омалып, дарыны өліп бара жатқанына құсаланып, соның емін табам деп психолог жағаласа, оны сөге аласыз ба? Күйеуі үстіне әйел алып, іштен тынып, жастай солып бара жатқан келіншек психолог жағаласа, оны сөге аласыз ба? Күйеуі диванмен біте қайнасып кетіп, қазанына салар асты табаны тесіліп тауып жүрген келіншек сол жағдайдан шығар амал іздеп психолог жағаласа, сөге аласыз ба? Дәл осындай болмаса да, басқа күйге түскен, жанында, жүрегінде, ойында мың-миллион уайымы бар қыз-келіншекті, сол күйден арылар, алаңсыз күлер күй іздеген адамды жаныңа дауа іздедің деп сөге аласыз ба? Ай бірақ, сіздер сөгесіздер ғой... Білем, сіздерге осының бәрінің бір-ақ емі бар: байыңа қара, ата-енеңе қара, қонағыңды күт, сонда жаның да, жүрегің де тыныш болады. Тек сіздер өз қыздарыңызды тек сол өмірге дайындап өсіріп жатқан жоқсыздар ғой. Ал біреудің қызы сіздің үйге келіп соны істемей қояды деп қорқасыздар. Сіздер қорқасыздар. Қорыққан соң жұрттың адымы мен етегін аңдисыздар. Тек неден қорқатындарыңызды өздеріңіз де білмейсіздер. Сіздер болмыс дегенді тек қазақылық деп ұғасыздар. Қазақылық деген сіздер үшін "адамдық" дегеннің алдына шығып кеткен. (с) Назгүл Қожабек
Адамның құндылығы - ол жалғыз қалған сәтінде не туралы ойлайтынымен өлшенеді... (с)Марк Аврелий
Екінші түнді перзентханада өткізіп жатырмын. Эмпат болған соң ба, бәрін өзімнен өткізіп барып қабылдаймын. Балалардың жылаған дауысы, өзі әрең жүрсе де, баласының көңілін табуға тырысып жатқан аналар🥺 Егер еркектер сәбидің қалай дүниеге келетінін білсе, әлемде соғыс болмайтын еді деген сөз ойыма орала берді. Бала адам болып кеткенше анасы оны қалай мәпелейді💔 P.S.: 26.07.26 екінші рет тәте болдым🤭🤍
Кеше түнде оқып шықтым. #рекамендасьон Пікір жазуға ерініп тұрмын😁🤭
Ошибка не повторяется дважды, второй раз это уже осознанный выбор
без подписи
Кітапқа пікір жазам деп алып, цитаталарын, үзінділерін салып, оның сюжетін айтып беретіндерге де бола ма?)
Көрген фильмге рецензия жазам деп мазмұнын айтып беретіндерге 40 қамшы дүре болсыншы
22.07.2026❤️ бақытты күнім айналамның махаббатын сезген күн шүкіршілігімді арттырған күн бәрі үшін рахмет🤍
без подписи
take me back to the night we met