الـــتــلــقــــى

Velid b. Cemî', Ebû Seleme'nin şöyle dediğini bildirir: "Hz. Peygamber'in (sav) ashâbı meclislerinde yapmacık şeyler söylemez, şiir dizmezlerdi cahiliyedeki hallerinden söz etmezlerdi. Dinlerini ilgilendiren bir şey mevzubahis olunca deliler gibi göz bebeklerini açarlardı." [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1199📚📌]

Yahyâ b. Hânî der ki: "Babam bana bir gün şöyle dedi: Yavrum! Sakın iddia ettiklerine göre şöyle olmuş, ya da ileride şöyle olacakmış deme! (yani tahkik etmediğin şeyleri şöyleme!).'" [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1195📚📌]

Ubeydullah'ın verdiği habere göre Kâsım: "İnsanı Allah'tan ve namazdan alıkoyan herşey kumardır" demiştir. [ez-Zuhd Ahmed b. Hanbel,1186📚📌]

Leys, Tâvus'un: "İnsanlardan en güzel Kur'ân okuyanlar en çok Allah'tan korkarlar" dediğini heber verir. [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1185📚📌]

Ebû Vail'in anlattığına göre Alkame'ye "Bize vaaz eder misin?" derler. Alkame: "Yapmadığım bir seyi size emretmekten hoşlanmam"der. [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1172📚📌]

Ebû İshak'ın rivâyet ettiğine göre Ebû Seleme şöyle demiştir: "Resûlullah'ın (sav) en çok hoşlandığı ameller az da olsa devamlı olanlan idi. [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1171📚📌]

Ubâde b. Sâmit ve Ka'b'ın şöyle dedikleri rivâyet edilmiştir: "İnsanlar haşrolundukları vakit, bir münâdî şöyle bağırır: 'Bugün ayrılış günüdür. Nerede böğürleri, yataklarından uzaklaşanlar? Nerede Allah'ı ayakta oturarak ve yattıkları yerden zikredenler?'" [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1031📚📌]

Cündüb el-Becelî'nin şöyle dediği rivâyet edilmiştir: "İnsanlara vaʻzü nasihat edip te kendisini unutan kimse, başkalarını aydınlatıp ta kendisini yakan mum gibidir." [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,📚📌]

1Muâz b. Cebel'in (ra): "Dilediğiniz şeyi öğrenin amel etmedikçe karşlığında mükâfat alamayacaksınız" dediği rivâyet edilmiştir. [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,1009📚📌]

قال الحافظ إبن أبي الحافظ الرازي: حدثنا علي بن الحسين، ثنا أبو طاهر، أخبرنا ابن وهب، قال: قال مالك: «العلم: الحكمة، ونور يهدي الله به من يشاء، وليس بكثرة المسائل». el-Hâfız İbn Ebî’l-Hâfız er-Râzî dedi ki: Bize Ali bin el-Hüseyn tahdîs etti: Bize Ebû Tahir tahdîs etti: Bize İbn Vehb haber verip dedi ki: Mâlik dedi ki: “İlîm, hikmet ve Allâh’ın kendisi ile dilediğini hidâyete iletiği bir nûr’dur. Mesâilerin/Meselelerin çokluğu ile değildir.” Tefsîrü’l-Kur’âni’l-'Azîm (2837) وفي رواية: «ليس العلم بكثرة الرواية، ولكنه نور يجعله الله في القلوب». Diğer rivâyete ise: “İlîm, rivâyetlerin çokluğu ile değildir. Ancak o Allâh’ın kalplere koyduğu bir nûr’dur.” el-Râmehurmuzî, el-Muhaddisu’l-Fâsıl (710)

. Vehb el-Mekkîden rivâyet edildiğine göre: Genç bir adam Ümmü'd- Derda'ya pek çok soru sormuş, o da 'Sen sorduğun herşeyle amel ediyormusun?' demiştir. 'Hayır' deyince, 'Öyleyse niye Allah'ın senin aleyhine hüccetini çoğaltıyorsun?' demiştir. " [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,980📚📌]

el-Evzâî'nin şöyle dediği rivâyet edilmiştir: "Denilirdi ki, İnsanlar öyle bir zamana erişecekler ki, bu zamanda en az bulunan şey, samimi bir kardeş, helâl bir kazanç ve sünnet üzere amel olacaktır." [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,962📚📌]

Bu söz, Osman b. Affân’ın (radıyallahu anh) Allah korkusunu, ahiret endişesini ve tevazuunu göstermektedir. Kendisi cennetle müjdelenmiş sahâbîlerden olmasına rağmen, yine de Allah’ın azabından emin olmaz, ahireti düşündüğünde gözyaşı dökerdi.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh)’dan rivayet edildiğine göre, Nebî (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Nerede olursanız olun bana salavat getirin. Çünkü sizin salavatınız bana ulaşır.” Müsned-i Ahmed

Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ)’dan rivayet edildiğine göre, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Kim bana bir salavat getirirse, Allah da ona bunun karşılığında on salât eder.” Müsned-i Ahmed

Ebû Vâkid el-Leysî'nin söyle dediği rivâyet edilmiştir: "Bütün amellere baktık, âhiret için en iyi amelin, dünyadan el etek çekmek olduğunu gördük." [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,955📚📌]

Süfyân b. Uyeyne'nin şöyle dediği rivâyet edilmiştir: "Alim, hayrı şerden ayırabilen kimse değildir. Esas alim, hayrı bilip ona tâbi olan şerri bilip ondan kaçınandır. [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,934📚📌]

Mis'ar, Abdüla'lâ et-Teymî'nin ona: "Kendisine ağlatmayan bir ilim verilen kimse, faydası olmayan bir ilim elde etmiş demektir" dediğini nakletmiştir. [ez-Zühd Ahmed b. Hanbel,927📚📌]