هَذیان!

ای عاقبت رقیبم زد بوسه لعل جانان را

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم راحت جان طلبم وز پی جانان بروم حافظ

وقتی که تمام مردم شهر به خواب می‌روند من در کوچه ها تو را قدم می‌زنم‌‌ ایلهان برک

چه خواهش ها درین خاموشیِ گویاست نشنیدی؟ سایه

که غم به این بزرگی تو این سینه جا نمیشه

گل شکفته خداحافظ اگرچه لحظه دیدارت شروع وسوسه ای در من به نام دیدن و چیدن بود ۱۸ مرداد

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جَریدهٔ عالم دوامِ ما —حافظ

نه خوابِ راحتی دارم، نه مایلم به بیداری حسین صفا

مرا به حالِ خودم کرده‌ای رها و ندانی که در چنین خفقانی نجاتِ خود نتوانم بجو نشانِ من از «غم» که آشنای من اکنون «غم» است و هر که بگویی ز یاد برده نشانم محدثه محمودلو

ثواب میکنم تویی ، گناه میکنم تویی نگاه کن به هر کسی ، نگاه میکنم تویی🤍

اگر که شکوه به دل برده‌ام و خاموشم ز فرطِ یأسِ دلم هست و از رضایت نیست محدثه محمودلو

جامِ زر دادی به غیر و خونِ دل دادی به ما ای گلِ رعنا! تو با هر کس به رنگِ دیگری اهلی شیرازی

تو از آیین انسانی چه می‌دانی؟ اگر جان را خدا داده است چرا باید تو بستانی؟ فریدون مشیری

واقعا خوشگلی یا خودتو زدی به خوشگلی؟ با توام❤️

بیش از اینت گر که در خود داشتم هر کسی را تو نمی انگاشتم