منجنیق

بهشت نئولیبرالیسم در افغانستان | جمهوری در سایه‌ی امپریالیسم گفت‌وگو با عتیق اروند- قسمت اول نسخه‌ی کامل در یوتیوب: https://bit.ly/4hy629x @ManjanighCollective‏

@ManjanighCollective‏

@ManjanighCollective‏

@ManjanighCollective‏

@ManjanighCollective‏

🔴 پادکست پیچ | شماره‌ی یازده | در نقد مصاحبه واروفاکیس و و بلیکلی حول جنگ ایران   در روزهایی که جنگ آمریکا و ایران بار دیگر مسئله‌ی جنگ، امپریالیسم و موقعیت نیروهای چپ را به مرکز بحث‌های سیاسی آورده، مهران خلیلی در گفت‌وگویی با یانیس واروفاکیس و گریس بلیکلی، از بحران چپ غربی، افول سیاست جمعی و امکان شکل‌گیری یک جنبش ضدجنگ سخن گفته است. اما چپ غربی در مواجهه با جنگ دقیقاً کجا ایستاده است؟ آیا مخالفت اخلاقی با جنگ و مطالبه‌ی صلح برای ساختن یک سیاست ضدجنگ کافی است؟ جایگاه مردم ایران، مبارزه با جمهوری اسلامی و تضادهای طبقاتی در چنین روایتی کجاست؟ و چرا بخشی از چپ، در برابر جنگ و امپریالیسم، همچنان میان «مقاومت»، «فشار اجتماعی» و ضرورت گسست از نظم موجود سرگردان می‌ماند؟ در این برنامه پادکست پیچ، به سراغ این گفت‌وگو رفته‌ایم؛ برای نقد محدودیت‌های سیاسی و نظری پاسخ‌هایشان؛ از روایت آن‌ها از جنگ آمریکا و ایران تا صف‌بندی چپ غربی، مسئله‌ی سازمان‌یابی، سوژه‌ی تغییر و افقی که سیاست ضدجنگ پیش روی ما می‌گذارد. ‎مرداد ۱۴۰۵   #پادکست_پیچ @ManjanighCollective‏

@ManjanighCollective

@ManjanighCollective

یک گام به پس، دو گام به پس‌تر کمیته‌ دانشجویی اول اردیبهشت @ManjanighCollective

@ManjanighCollective

🔴 فلاخن شماره‌ی دویست و هشتاد و پنجم. یک گام به پس، دو گام به پس‌تر در دویست و هشتاد و پنجمین فلاخن «کمیته‌ دانشجویی اول اردیبهشت» از دانشگاه اسفند ۱۴۰۴ می‌نویسد، از دانشگاهی که با شعارهای ارتجاعی حامیان رضا پهلوی اشغال شد و از این می‌خوانیم که چرا این «اشغال» پدیده‌ای دفعتی و ناگهانی نبود. در این فلاخن از این می‌خوانیم که مابه‌ازای دانشگاه طبقاتی چگونه در ظهور دانشجویان سلطنت‌طلب متجلی شد، چگونه سنت مبارزاتی دانشگاه با واگذاری محتوای طبقاتی آن قدم به قدم عقب نشست و دلایل ساختاری این عقب‌نشینی چه چیزی بود. در فلاخن دویست و هشتاد و پنجم از تمام آن وقایعی می‌خوانیم که پیش از این نشان می‌داد ترکیب نیروهای سیاسی حاضر در دانشگاه چه تغییراتی کرده است اما جدی گرفته نشد، از چیزهایی که باید ادامه و ارتقا می‌یافت تا وضع چنین نباشد اما ادامه و ارتقا نیافت و از اشتباهاتی که نباید تکرار می‌شد اما نه‌تنها تکرار شد بلکه بعضن با اشتباهات به‌مراتب بدتری جایگزین گشت. هم‌هنگام در این فلاخن نگاهی می‌اندازیم به روند انسجام یافتن «سازمان پهلوی» در دانشگاه‌ها، از این‌که چگونه در مدتی کوتاه یک گفتار پراکنده و نامنسجم مابه‌ازای سازمانی یافت، نقش ارگان دانشجویی سازمان پهلوی در این انسجام چه بود و در مقابل چپ دانشجوییِ هنوزموجود چگونه روندهایی را آغاز کرد که با جایگزینی «تکثر» به جای «انسجام»، ناگزیر به تجزیه و پراکندگی بیشتر منتهی شد. در فلاخن دویست و هشتاد و پنجم از دانشگاهی اشغال‌شده می‌خوانیم، از چیزهایی که باید متوقف شود و چیزهایی که نباید تکرار شود، از این‌که روندهای موجود اگر ادامه یابد اوضاع به‌مراتب وخیم‌تر از اکنون خواهد شد و از این‌که به‌جای پناه بردن به «تکثر»ی که مسیر را برای گسترش سازمان پهلوی هموار کرده است و خواهد کرد باید به سمت انسجامی ایجابی در ایده و عمل انقلابی گام برداشت. ‎تیر ۱۴۰۵ فلاخن دویست و هشتاد و پنجم را بخوانید: 🚩 برای تماس با منجنیق یا «کمیته‌ی دانشجویی اول اردیبهشت» در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید: @ManjanighContact #منجنیق #فلاخن #کمیته_دانشجویی_اول_اردیبهشت @ManjanighCollective

@ManjanighCollective

@ManjanighCollective

@ManjanighCollective

@ManjanighCollective

ما و جمهوری اسلامی در پس غبار جنگ @ManjanighCollective

@ManjanighCollective

🔴 فلاخن شماره‌ی دویست و هشتاد و چهارم. ما و جمهوری اسلامی در پس غبار جنگ   در فلاخن دویست و هشتاد و چهارم از این می‌خوانیم که چگونه می‌توان هم مخالف تجاوز امپریالیستی-صهیونیستی به ایران بود، هم در صورت‌بندی انفعالی «نه این/ نه آن» محصور نشد و هم امکان تداوم مبارزه‌ی طبقاتی با جمهوری اسلامی را مسدود نکرد. در این فلاخن به این مسئله‌ی مهم و استراتژیک می‌پردازیم که نحوه‌ی مخالفت با تجاوز امپریالیستی-صهیونیستی چگونه باید باشد که پیشاپیش تداوم پیکاری رهایی‌بخش را درون خودش تعبیه کند و به خلع سلاح فرودستان در مقابل نظمی ستمگرانه منجر نشود. در این فلاخن از جهت‌گیری ضدپرولتری اعتراضات دی‌ماه آغاز می‌کنیم، از آن لحظه‌ای که ترکیبی از فلاکت و استیصال دشمن طبقاتی پرولتاریا را در اشکال گوناگون در مقام آلترناتیوی ایجابی برکشید. آنگاه به سناریوهای محتملی می‌پردازیم که می‌توانستند در پی تجاوز اخیر روی دهند و نیز به واقعیت عینی‌ای که اکنون و در شرایط آتش‌بس با آن مواجهیم. در دویست و هشتاد و چهارمین فلاخن به خصلت‌های جمهوری اسلامی‌ای اشاره می‌کنیم که تهاجمی امپریالیستی را پشت سر گذاشته است و به این می‌پردازیم که اگر تجاوز امپریالیستی تا نقطه‌ی نهایی خود تداوم می‌یافت و به سقوط جمهوری اسلامی منجر می‌شد، بدیل‌هایی نظیر سازمان پهلوی و کنگره‌ی آزادی چه نظم جایگزینی را نمایندگی می‌کردند. از درون همین بررسی است که از منظر منافع تاریخی طبقه‌ی کارگر به بررسی نسبت یک نیروی چپ انقلابی با هر کدام از این احتمالات می‌پردازیم، از تفاوت «ترجیح» و «تجویز» می‌گوییم و از این‌که آنچه توسط جریانات چپ‌نمای محور مقاومتی به‌عنوان تنها شکل مداخله در لحظه‌ی تجاوز امپریالیستی تجویز می‌شود در واقع چیزی نیست غیر از تجهیزی ایدئولوژیک و سیاسی برای تحکیم جمهوری اسلامی‌ای که از جنگ باقی مانده و به همین‌معنا جهت‌گیری‌ای عمیقن ضدپرولتری است. در فلاخن دویست و هشتاد و چهارم به ابعاد هولناک سناریوهای رژیم‌چنجی می‌پردازیم، روشن می‌کنیم بدیل سازمان پهلوی و بدیل کنگره‌ی آزادی از منظر طبقه‌ی کارگر و خیر عمومی تفاوت اساسی‌ای با هم ندارند و از تفاوت انقلاب با رژیم‌چنج می‌نویسیم؛ از دستور کاری ضروری و مبرم که تنها راه ممکن رهایی و نیز مقاومت در برابر امپریالیسم است. ‎اردیبهشت ۱۴۰۵ فلاخن دویست و هشتاد و چهارم را بخوانید: 🚩 برای تماس با منجنیق در تلگرام می‌توانید به اکانت زیر پیغام بدهید: @ManjanighContact #منجنیق #فلاخن @ManjanighCollective

پادکست پیچ | شماره‌ی ده | جنگ با ما چه کرد؟ @ManjanighCollective‏

@ManjanighCollective‏