زندیقولوژی

ما تصمیم گرفتیم جنگ [جهانی دوم] را با بمباران هسته‌ای هیروشیما و ناگاساگی به پایان برسانیم و این یک تصمیم درست بود. برای همین، بمب‌هایی که اسرائیل برای به پایان رساندن جنگ لازم دارد را به آنها بدهید

لجامی برای زنان سلیطه در سده‌های ۱۶ تا ۱۹ میلادی، ابزاری به نام «لجامِ سلیطه» (Scold's Bridle) در بریتانیا و برخی مناطق اروپا برای کنترل رفتار زنان به کار می‌رفت. این وسیله شامل یک قفسِ آهنی بود که دور سر قرار می‌گرفت و دارای قطعه‌ای فلزی در دهان بود که مانع از صحبت کردن فرد می‌شد. مقامات محلی یا دادگاه‌ها این لجام را برای زنانی استفاده می‌کردند که به دلیل بددهنی یا پرخاشگری، نظم عمومی را برهم می‌زدند. زنان محکوم اغلب مجبور بودند با این وسیله در شهر گردانده شوند تا به عنوان بخشی از مجازاتِ اجتماعی، در معرض دید عموم قرار گیرند. امروزه این ابزار به عنوان بخشی از تاریخ ابزارهای تنبیه قضایی در موزه‌ها نگهداری می‌شود. منبع: مجموعهٔ اسناد تاریخی موزه‌های بریتانیا (British Museum Archives) و تحقیقات تاریخ اجتماعی دربارهٔ ابزارهای تنبیه قضایی در قرون وسطی و دوران مدرن نخست. 🔷 http://t.me/Zendiqology

«مسیحیت ما را از دستاوردهای فرهنگ باستان محروم کرد و بعدها دوباره ما را از دستاوردهای فرهنگ اسلامی بازداشت. جهانِ فرهنگی و شگفت‌انگیز موری‌ها (مسلمانان) در اسپانیا که در بنیاد خود به ما نزدیکتر بود و بیش از رم و یونان با حس و سلیقهٔ ما سخن می‌گفت، پایمال شد... مسیحیان بعدها حمام‌هایی را که موری‌ها ساخته بودند تعطیل کردند؛ تنها در قرطبه ۲۷۰ حمام از این دست وجود داشت». - فریدریش نیچه Friedrich Nietzsche, „Der Antichrist“ (1888), Kapitel 59. 🔷 http://t.me/Zendiqology

تونس بالاخره در یک چیز به اروپا رسید: نرخ پایین باروری و سرعت پیری جمعیت. نرخ باروری کمتر از ۲.۱ فرزند یعنی این کشور به زیر نرخ جایگزینی نسل رسیده و روند کاهش جمعیت آغاز شده است. تونس پس از دهه‌ها سکولاریسم افراطی مدل فرانسوی، در دیگر موارد همان کشور «توسعه نیافته» باقی مانده است. یک سیستم استبدادی با سطح رفاه پایین و بدون آزادی مطبوعات که فقط در بی‌حجاب کردن زنان، خارج ساختن آنان از خانه و از بین بردن خانواده موفق بوده است و چند دههٔ دیگر با بحران کمبود نیروی کار و دیگر مشکلات جدی مواجه خواهد شد. «شکست خورده همواره شیفتهٔ پیروز است و سعی می‌کند خودش را به او شبیه سازد، اما از آنجایی که تقلید از فضایل پیروز دشوار است، به تقلید از رذایلش می‌پردازد». 🔷 http://t.me/Zendiqology

سوئد ممنوعیت ازدواج دخترعمو و پسرعمو و دخترخاله و پسرخاله را تصویب کرد. این ممنوعیت از یک ژوئیه اجرایی مي‌شود. این یعنی یک مرد سوئدی دیگر اجازه ندارد با دخترعمویش ازدوج کند، اما همچنان می‌تواند با پسرعمویش ازدواج کند. عیدتان هم مبارک دوستان. منبع خبر 🔷 http://t.me/Zendiqology

وحشی‌ها - که آن را هم ما تعیین می‌کنیم چه کسی وحشی است و چه کسی متمدن - حق زندگی ندارند. 🔷 http://t.me/Zendiqology

هدف از حملات نظامی آمریکا علیه ایران تغییر نظام سیاسی یا دموکراسی‌سازی نیست... - مارکو روبیو، وزیر امور خارجهٔ ایالات متحده دیلی استار به نقل از رویترز: https://www.thedailystar.net/news/world/news/us-officials-sceptical-regime-change-tehran-after-khamenei-killing-say-sources-4118466?utm_source=chatgpt.com 🔷 http://t.me/Zendiqology

تاکر کارلسون در گفتگو با مایک هاکبی سفیر متعصب ایالات متحده در سرزمین‌های اشغالی، موضوع حق مالکیت بر سرزمین فلسطین و پیشینهٔ خانوادگی بنیامین نتانیاهو را به چالش کشید. مایک هاکبی، کشیش و دیپلمات آمریکایی و سفیر کنونی ایالات متحده در «اسرائیل» یک پروتستان متعصب ایوانجلیک (صهیونیست مسیحی) است. متن این گفتگو: هاکبی: در تمام دنیا حدود ۱۶ میلیون یهودی زندگی می‌کنند. ۸ میلیون نفر از آن‌ها اینجا (در اسرائیل) هستند و بقیه بیشتر در نیویورک، جنوب فلوریدا و جاهای دیگر ساکن‌اند. پس ما با گروه کوچکی از مردم روبرو هستیم که پیوندی تاریخی و کتاب مقدسی با این سرزمین دارند. کارلسون: واقعاً همین‌طور است؟ هاکبی: بله، همین‌طور است. کارلسون: ما می‌دانیم خانوادهٔ بیبی (نتانیاهو) در اروپای شرقی زندگی می‌کردند. هیچ مدرکی وجود ندارد که آن‌ها هرگز اینجا زندگی کرده باشند. او چندان مذهبی هم نیست؛ پس از چه نظر با این خاک پیوند دارد؟ از نظر نژادی؟ آیا شجره‌نامهٔ او را داری؟ نه، نداری. هیچ‌کس ندارد. پس از کجا بدانیم او اصلاً پیوندی با این سرزمین دارد؟ هاکبی: او به زبان (عبری) کاملاً مسلط است و برای این خاک جنگیده. خانواده‌اش هم برای این سرزمین مبارزه کرده‌اند. کارلسون: اما نکته اینجاست که افراد زیادی در سرزمین‌های تحت کنترل اسرائیل، به‌ویژه در کرانهٔ باختری زندگی می‌کنند که آزمایش‌های ژنتیکی نشان می‌دهد خانواده‌هایشان هزاران سال است که در همین‌جا بوده‌اند. ما نمی‌دانیم پیش از اسلام یهودی بوده‌اند یا سامری، اما می‌دانیم که بسیاری از آن‌ها دو هزار سال است که مسیحی هستند. آیا آن‌ها نسبت به کسی که تنها می‌دانیم اجدادش در لتونی یا لهستان زندگی می‌کردند و اهل اروپای شرقی بودند، حق کمتری نسبت به این سرزمین دارند؟ این چطور توجیه‌پذیر است؟ هاکبی: آن‌ها یهودی هستند. کارلسون: طبق کدام تعریف؟ هاکبی: بر اساس هویت نژادی، مذهب یهود و پیوند با تورات. کارلسون: اما از کجا بدانیم اجداد نتانیاهو اصلاً اینجا زندگی کرده‌اند؟ بر چه اساسی این را می‌گوییم؟ هاکبی: مطمئن نیستم منظورت را متوجه شده باشم. کارلسون: چطور می‌دانیم اجداد نخست‌وزیر اسرائیل زمانی اینجا زندگی می‌کردند؟ هاکبی: شاید من باید بپرسم از کجا می‌دانیم که زندگی نمی‌کردند؟ کارلسون: این ادعا که آن‌ها اینجا بوده‌اند، مبنای اتفاقات بزرگی است؛ مردم جابه‌جا می‌شوند، پول‌های کلانی سرازیر می‌شود و... این یک مسئلهٔ تئوریک ساده نیست. وقتی کسی می‌گوید: «من حق دارم اینجا باشم چون اجدادم اینجا بوده‌اند»، باید بپرسیم: «از کجا می‌دانیم که آن‌ها واقعاً اینجا بوده‌اند؟» هاکبی: من واقعاً نمی‌توانم منطق سوال تو را درک کنم. 🔷 http://t.me/Zendiqology

«اسلام بزرگترین شر در جهان است». - ریچارد داوکنیز (ملحد زیست شناس، از دوستان اپستین) 🔷 http://t.me/Zendiqology

«اسلام بزرگترین شر در جهان است». - ریچارد داوکنیز (ملحد زیست شناس، از دوستان اپستین) 🔷 http://t.me/Zendiqology

- جناب قاضی، روز قیامت من و دیگر مظلومان خصم تو خواهیم بود و تو خیلی خوب این را می‌دانی. قاضی: اما تو اعتراف کرده‌ای محمود! - یک شوکر به من بده و بگذار من و تو در یک اتاق تنها باشیم، کاری می‌کنم که به قتل سادات اعتراف کنی!! [برای گرفتن اعتراف اجباری] اینقدر به ما برق وصل کرده‌اند که برای بیست سال مصر کافی است! گویندهٔ این سخنان محمود الأحمدی است، جوانی که به جرم واهی «تروریسم» توسط قاضی بی‌رحم رژیم نظامی مصر، «ناجی شحاتة» به همراه چند جوان دیگر به اعدام محکوم شد چون «برای طنابشان گردن می‌خواستند». برادر او هم به حبس ابد محکوم شد. آن قاضی چند روز پیش مرد تا این بار در دادگاهی دیگر حاضر شود... 🔷 http://t.me/Zendiqology

با تشکر از همهٔ عزیزانی که از کانال حمایت می‌کنند و با بازنشر و معرفی آن کمک بزرگی به نشر این محتوا کردند، اعلام می‌کنم استفاده از مطالب این کانال در تلگرام و جاهای دیگر بدون ذکر اسم کانال کاملا بدون ایراد است.

الزام به استفاده از نمادهای قوم لوط در لیگ برتر انگلیس از حالت «اجبار پنهان» خارج شد در تحولی که تاریخی توصیف شده است، اتحادیهٔ «پریمیر لیگ» رسماً استفاده از نمادهای «رنگین‌کمانی» را کاملاً اختیاری اعلام کرد؛ اقدامی که به سال‌ها فشار و اجبار بر بازیکنان در ورزشگاه‌های انگلیس پایان می‌دهد. سازمان لیگ برتر انگلیس در گردشی آشکار از سیاست‌های پیشین خود، اعلام کرد که از فصل جاری تمامی هنجارهای نمایشی مربوط به گروه‌های خاص به حالت «کاملاً اختیاری» درآمده است. این تصمیم که پس از ماه‌ها تنش میان ستاره‌های مسلمان و بدنهٔ اجرایی لیگ اتخاذ شده، به معنای پایان دورانی است که در آن بازیکنان برای زیر پا گذاشتن «توصیه‌های شدید» با جریمه‌های پنهان و انزوای رسانه‌ای تنبیه می‌شدند. بسیاری از کارشناسان، پایداری بازیکنانی نظیر نصیر مزراوی و سام مرسی را عامل اصلی این تغییر می‌دانند. وضعیت این اجبارها و سرکوب‌های پنهان در فرانسه بدتر هم بود. برای نمونه، ادریسا گانا گی به دلیل امتناع از بازی با پیراهن دارای این نمادها توسط کمیتهٔ اخلاق فدراسیون فوتبال فرانسه احضار شد و تحت فشار شدید رسانه‌ها قرار گرفت. همچنین بازیکنانی مانند مصطفی محمد (نانت) و زکریا ابوخلال (تولوز) به دلیل مواضع مشابه، با جریمه‌های انضباطی از سوی باشگاه‌های خود روبرو شدند. اما ظاهرا فرانسه هم البته بدون بیانیهٔ رسمی به همین سمت می‌رود. گزارش‌ها حاکی از آن است که لیگ فرانسه نیز همانند انگلیس در حال حرکت به سمت استفاده از شعارهای کلی‌تر نظیر «اتحاد علیه نژادپرستی» است که حساسیت‌های عقیدتی و مذهبی کمتری را برمی‌انگیزد و مورد توافق تمامی بازیکنان است. در این تحول نقش بازیکنانی که در برابر این هجوم به عقاید و فطرت بی‌تفاوت نماندند و با به خطر انداختن موقعیت خود و تحمل فشارهای روانی و قانونی از مواضع خود عقب ننشستند قابل تقدیر و تامل است. می‌توان گفت مسلمانان به تنها گروه مقاوم در جهان امروز تبدیل شده‌اند. برای مطالعهٔ بیشتر: https://www.bbc.com/sport/football/articles/cly1mnp21ezo https://www.nytimes.com/athletic/5971644/2024/12/07/premier-league-rainbow-laces-future 🔷 http://t.me/Zendiqology

بزِ پرنده و کوریِ ایدئولوژیک خبر فاجعه‌بار است: ده مرد به اتهام تجاوز گروهی به یک کودک ۵ ساله در یک «پارتی جنسی» تحت بازجویی قرار گرفتند؛ تکان‌دهنده‌تر اینکه یکی از این مردان، پدرِ خودِ کودک است. این خبر امروز در فرانسه منتشر شد و بدون شک اکثر فرانسوی‌ها را شوکه کرد. اما از فردا، احتمالاً دیگر کسی درباره‌اش حرف نخواهد زد و به فراموشی سپرده می‌شود. چرا؟ چون این یک اتفاق خیلی نادر نیست. مردم به نوعی با این فجایع کنار آمده‌اند و برای خودشان مکانیسم‌های دفاعی ساخته‌اند. این موضوع در رفتار اروپایی‌ها کاملاً مشهود است؛ آن‌ها با هر غریبه‌ای که بخواهد به فرزندشان محبت کند یا حتی به او لبخند بزند، با تندی و بدبینی برخورد می‌کنند، در حالی که احتمال آزار توسط یک غریبه بسیار ناچیز است؛ چون هیچ‌کس بچه‌اش را پیش غریبه نمی‌گذارد. آمارها نشان می‌دهد در ۹۵٪ مواردِ آزار جنسی، متجاوز یکی از اعضای خانواده، بستگان یا آشنایان (معلم، مربی، کشیش و...) است. این واقعیت تلخ حتی در فرهنگ عامه هم خودش را به شکل جوک‌های بی‌شمار دربارهٔ «عمو یا دایی متجاوز» نشان داده است. هر عقل سلیمی با نگاه به فرهنگ عامه می‌فهمد که غرب با بحران «پدوفیلیا» (کودک‌کامگی) روبروست، اما آمارها هم این موضوع را تایید می‌کنند. سالانه به طور رسمی حدود ۱۶۰ هزار مورد آزار جنسی کودکان و زنا با محارم در فرانسه [فقط به عنوان یک مثال] ثبت می‌شود. ۲۲٪ از این قربانیان (حدود ۳۵ هزار نفر) کودکان زیر ۵ سال هستند و ۶۰۰ نفرشان نوزادان زیر ۲ سال! تحقیقات در کلیسای فرانسه هم به عدد وحشتناک ۳۳۰ هزار مورد آزار بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۲۰ رسیده است. این‌ها دیگر فقط عدد و رقم نیستند که لابه‌لای اخبار روزانه گم شوند؛ این واقعیتی است که اروپایی‌ها یاد گرفته‌اند مثل سرما و گرما با آن زندگی کنند. این به معنای پذیرش پدوفیلیا از سوی مردم نیست، اما یک مشکل ساختاری است که هم در آمارها و هم در رفتار گردشگران جنسی‌شان در تایلند و جاهای دیگر، کاملاً به چشم می‌آید. در برخی کشورهای اروپایی، وقتی سرقت یا جرمی خشن رخ می‌دهد، اولین چیزی که به ذهنشان می‌رسد این است که فاعل حتماً یک مهاجر آفریقایی یا عرب است؛ و اغلب هم حدسشان درست است. به همین خاطر رسانه‌ها و راست‌گرایان افراطی روی این جرایم مانور می‌دهند و مدام روی هویت مجرم تأکید می‌کنند. اما جالب است ببینید با اخباری مثل همین تجاوز به کودک ۵ ساله چطور برخورد می‌کنند. همه ناخودآگاه می‌دانند که در این پرونده‌ها، فاعل معمولاً یک اروپایی است. هرچه سن کودک کمتر باشد، احتمال اروپایی بودنِ متجاوز بیشتر می‌شود. به همین خاطر است که راست‌گرایان افراطی، علی‌رغم ادعاهای امنیت‌طلبی‌شان، هیچ‌وقت بحث پدوفیلیا را باز نمی‌کنند؛ چون می‌دانند خروجی این بحث اصلاً به نفع برنامه‌های ایدئولوژیک آن‌ها نیست. حالا کافی است این حرف‌ها را بزنید تا لیبرال‌-سکولارهای وطنی و دنباله‌روهای ناسیونالیستشان چنان برافروخته شوند که انگار به مقدساتشان توهین کرده‌اید! فوراً نبش قبر می‌کنند تا با پیش کشیدن بحث «ازدواج دختران کم‌سن و سال» در تاریخ یا دین، این فجایع را معادل‌سازی کنند. فرانسوی‌ها به این کار می‌گویند "de la mauvaise foi"؛ یعنی آگاهانه حرفی را بزنی یا مقایسه‌ای بکنی که می‌دانی غلط است، فقط برای اینکه در بحث پیروز شوی. آن‌ها خوب می‌دانند که «پدوفیلیا» یک اصطلاح روان‌شناسی و به معنای کشش جنسی پایدار به کودکان «به اعتبار کودک بودنشان» است، در حالی که مفهوم کودکی و سن ازدواج، یک معیار اجتماعیِ متغیر در طول تاریخ و فرهنگ‌هاست. مثلاً مادربزرگ همین آدم‌ها شاید در ۱۰ سالگی با رضایت خانواده و کل روستا ازدواج کرده باشد و امروز همان معیارها بدون مقاومت خاصی تغییر کرده است. اما یک پدوفیلِ اروپایی در ۲۰۰ سال پیش، اصلاً جذبِ یک دختر ۱۲ ساله نمی‌شد، چون او دیگر در آن جامعه «کودک» محسوب نمی‌شد و می‌توانست ازدواج کند؛ پدوفیل دنبال کسی است که واقعاً کودک بماند. البته این توضیحات معمولاً فایده‌ای ندارد؛ چون کوریِ ایدئولوژیک قوی‌تر از هر منطقی است. وقتی کسی اصرار دارد عمل جراحیِ پزشکی که برای نجات جان بیمار، پایِ او را قطع می‌کند با جنایتِ کسی که پای یک انسان را می‌برد یکی بداند (با این ادعا که هر دو «بریدنِ پا» است)، دیگر حرف زدن با او بی‌فایده است. اثبات اینکه «بزِ پرنده» وجود ندارد، محال است. (از صفحهٔ حس سلیم) منبع خبر اول متن از لوموند: https://www.lemonde.fr/societe/article/2026/02/03/enfant-viole-sous-soumission-chimique-a-lille-dix-hommes-de-29-a-50-ans-mis-en-examen-en-un-an_6665270_3224.html 🔷 http://t.me/Zendiqology

«خداوند تنها حدی بود که در برابر ارادهٔ انسان می‌ایستاد؛ هنگامی که این اراده از خدا رها شد، عریان تسلیمِ این اشتیاق گشت که به جهان معنایی مست‌کننده ببخشد». «هیچ امر ممنوعی وجود ندارد که نتوان از آن تخطی کرد؛ غالباً این تخطی مجاز، و حتی در بسیاری از مواقع…

«خداوند تنها حدی بود که در برابر ارادهٔ انسان می‌ایستاد؛ هنگامی که این اراده از خدا رها شد، عریان تسلیمِ این اشتیاق گشت که به جهان معنایی مست‌کننده ببخشد». «هیچ امر ممنوعی وجود ندارد که نتوان از آن تخطی کرد؛ غالباً این تخطی مجاز، و حتی در بسیاری از مواقع به آن امر شده است؛ چرا که امر ممنوع تنها برای این وجود دارد که شکسته شود». - ژورژ باتای «نظریهٔ باتای دربارهٔ «انسانِ سرور» (انسانِ حاکم)، چیزی جز انسانی سرکش و مرزناپذیر پدید نمی‌آورد؛ انسانی عریان که هیچ پوششی را بر نمی‌تابد. این امر از خودِ «انسانِ سرور» آغاز می‌شود؛ او موجودی است که نه حدی می‌شناسد و نه پوششی دارد، و کسی که پوشش ندارد، حیا ندارد». - طه عبدالرحمن (شرود ما بعد الدهرانية) به نقل از صفحهٔ سلیمان الناصر #اسناد_اپستین 🔷 http://t.me/Zendiqology

همواره از درک ملحد در جهانی چنین مملو از زیبایی ناتوان بوده‌ام. گاهی اوقات وقتی با یک خداناباور روبه‌رو می‌شوم، وسوسه می‌شوم او را به مجلل‌ترین شام لذیذی که تا به حال پخته شده دعوت کنم؛ و وقتی خوردن آن شام باشکوه به پایان رسید، از او بپرسم که آیا باور دارد «آشپزی» در کار بوده است یا خیر؟ - رونالد ریگان، رئیس جمهور اسبق ایالات متحده 🔷 http://t.me/Zendiqology

«وقتی کشتی‌های حامل مهاجران اروپایی در سال ۱۷۷۲ به تاسمانی رسید، بومیان کاملاً بی‌دفاع بودند. تا سال ۱۸۳۰، جمعیتشان از حدود ۵۰۰۰ نفر به ۷۲ نفر کاهش یافته بود. در سال‌های میان این دو، در بردگی زیستند؛ استثمار جنسی شدند و مورد شکنجه و مثله قرار گرفتند. آن‌ها را مانند حشرات شکار می‌کردند و پوستشان را برای جایزۀ دولتی می‌فروختند. هنگامی که مردان به قتل می‌رسیدند، زنان بازمانده با سرهای شوهرانشان که به گردنشان آویخته شده بود، رها می‌شدند. مردانی که جان سالم به‌در برده بودند، معمولا اخته می‌شدند. کودکان با چماق کشته می‌شدند. پس از درگذشت آخرین مرد بومی تاسمانی، ویلیام لانر، در سال ۱۸۶۹، دکتر جورج استوکل که یکی از اعضای انجمن سلطنتی تاسمانی بود، قبرش را نبش کرد تا از پوستش کیسۀ تنباکو بسازد.» John Gray, Straw Dogs (London: Granta Books, 2003), 91.