﮼آبیِ دوردست

🥈✌🏻🏃🏻‍♀️ بله، این‌بار هم شد!

🏃‍♀️ دوومیدانی 🥉 سوم تیمی 🥈 ۳ نقره، 🥉 ۸ برنز تمامی مواد

«مرگ آخرش نیست نه، رض باورش نیست. ما موجیم؛ برمی‌گردیم به دریا با تنی خیس. خیلی حرفا اینجا هست، که گفتنی نیست، گونه‌ها و قطره‌ها و چهارتا دونه چشم خیس. گریه نکن. :)»

/من همیشه گفته‌ا‌م و باز هم می‌گم که این جمله‌ی سورنا داره من رو توصیف می‌کنه: «قصهٔ تو، قصهٔ باده، تو اگه نَوَزی مُردی» و بعد ابی می‌خونه که قلب من اندازه‌ی پرنده‌ست اما پوست‌کلفتم. بهتره زندون تن رو رها کنم و پر بگیرم. اما نمی‌دونم چرا نمی‌تونم. شایدم می‌دونم و نمی‌خوام انجامش بدم. چون اگر پرواز کنم، در پرواز هم تنها خواهم بود. یاد فروغ افتادم، پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنی‌ست. «برای باورِ “بودن” جایی شاید باشه شاید برای لمس تن عشق کسی باید باشه که باید که سر خستگیاتو به روی سینه بگیره برای دلواپسی‌هات، واسه سادگیت، بمیره.» «تنهایی شاید یه راهه، راهیه تا بی‌نهایت قصهٔ همیشه تکرار هجرت و‌ هجرت و‌ هجرت.» و هجرت نه تنها از مکان، کشور، یا از خونه، گاهی از دیگری، و حتی از خودته… و بعد در نگاهم، در اوج آهنگ، می‌گه: «اما تو‌ این راه که همرام جز هجوم خار و خس نیست کسی شاید باشه شاید کسی که دستاش قفس نیست.» و بیشتر قلبم می‌شکنه. که چرا اونی که بایده، شایده. :)

درسته، آدم‌ها می‌گن حمایتت می‌کنیم و موقع حمایتشون بی‌وقفه بهت آسیب می‌زنن. شاید حواسشون نباشه، اما جلوی بهترین بودنت رو می‌گیرن. من نمی‌دونم در این شرایط باید کدومو نجات بدم؟ آیندم رو؟ اکنونم رو؟ همون آدم‌ها و رابطه‌ها رو؟ و مرددم، ای کاش رهایی‌ای بود. از بندِ هر حصاری…

✨🤍

Based on our chats, generate a clean 3x3 picture showing how you see me as a color, a song, a weather, a season, a book, a scent, a place, a flower, and a food.

بشین و دعا کن که رحمم بیاد، که من زنده برگشتم از جنگشون.

دعا؟✨

خداجون، این یک‌شنبه رو مبارک کن واسه‌م.

تو عاشق نبودی که درد دل عاشقا رو بفهمی؛ عزیز دلم.💙

🌟🏃🏻‍♀️❤️‍🔥

پلن فردا. دانشکده تربیت بدنی و تندرستی تهران. دختر خانومای خوشگل می‌تونن بیان.🌟

پلن فردا. دانشکده تربیت بدنی و تندرستی تهران. دختر خانومای خوشگل می‌تونن بیان.🌟

چی باعث شده که فکر کنم به حمایت‌گر نیاز دارم؟

«در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند» - مولانا