Дуо, тавба, истиғфор ва зикрлар

Ибни Умар розияллоху анҳунинг саждадаги дуоси ٣٤٥ - قال عبد الرزاق في المصنف ٢٨٩٠: عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ وَهُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ: رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ.اهـ 345. Абдурраззоқ «Мусаннаф»ида айтди: Ибн Уяйнадан, у киши Мисъардан, у киши Саид ибн Абу Бурдадан, у киши отасидан ривоят қилди, у киши айтди: Ибн Умарнинг ёнида намоз ўқидим ва у кишининг сажда қилган ҳолида шундай деяётганини эшитдим: رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ. «Роббим, бандаларингни тирилтирадиган кунингда мени азобингдан асрагин».

Молик ибн Дийнор рохимаҳуллоҳнинг дуоларидан: " اللّهُم أنت أصلحتَ الصَّالحين فأصلحنا حتى نكُون صالحِين " «Аллоҳим! Солиҳларни Сен ислоҳ қилгансан, бизни ҳам ислоҳ қилгин, токи солиҳлардан бўлайлик». 📖 التوبة لابن أبي الدنيا

Мусибат ва қийинчилик пайтларида айтиладиган энг гўзал дуолардан бири: Тобеий Маймун ибн Сиёх ал-Басрий рохимаҳуллоҳ шундай дер эди: اللَّهُمَّ يَسِّرْ لَنَا مَا نَخَافُ عُسْرَهُ، وَسَهِّلْ لَنَا مَا نَخَافُ حُزُونَتَهُ، وَفَرِّجْ عَنَّا مَا نَخَافُ ضِيقَهُ، وَنَفِّسْ عَنَّا مَا نَخَافُ غَمَّهُ، وَفَرِّجْ عَنَّا مَا نَخَافُ كَرْبَهُ. «Эй Аллоҳим! Қийин бўлишидан қўрққан ишларимизни биз учун осон қилгин. Машаққатли ва оғир кечишидан хавф қилган ишларимизни енгил қилгин. Танглик ва торлик келтиришидан қўрққан нарсаларимиздан бизга кенглик ва чиқиш йўлини ато этгин. Ғам-ташвиш келтиришидан қўрққан нарсаларимиздан бизни халос этгин. Қалбимизни эзувчи кулфат ва мусибатлардан бизни қутқаргин». Ҳилятул-авлия (3/107)

○ عن عمر أَنَّهُ كَان فَيمَا يَدعُو : اللَّهُمَّ تَوفَّني مَع الأبرَار ، وَلَا تُخلِفنِي فِي الأشرَار ، وألحِقنِي بالأخيَار. Умар розияллоҳу анҳудан ривоят қилинишича, у киши дуо қилганларида шундай дер эди: "Аллоҳим! Мени яхшилар (аброрлар) билан бирга вафот эттиргин, Ёмонлар (ашрорлар) ичида қолдирмагин, Ва мени яхшиларга қўшгин". الأدب و المفرد

Дуо, тавба, истиғфор ва зикрлар pinned «Алий розияллоҳу анҳуни Абдуллоҳ ибн Жаъфарга ўргатган дуоси قال عبدالله بن جعفر : قال لي علي بن أبي طالب رضي الله عنه - : ألا أعلمك كلمات لم أعلمها حسنًا ولا حسينًا ، إذا طلبت حاجة وأحببت أن تنجح فقل : لا إله إلا الله وحده لا شريك له العلي العظيم ، …»

Дуо, тавба, истиғфор ва зикрлар pinned «Имом Аҳмад ибн Ҳанбалнинг саждадаги дуоларидан اللَّهُمَّ مَنْ كَانَ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ عَلَى غَيْرِ الْحَقِّ وَهُوَ يَظُنُّ أَنَّهُ عَلَى الْحَقِّ فَرُدَّهُ إِلَى الْحَقِّ لِيَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْحَقِّ. Эй Аллоҳим, бу умматдан кимда-ким ноҳақ йўлда…»

قال عاصم الْأَحْوَل : كَانَ عَامَّةُ كَلَامِ ابْنِ سِيرِينَ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ Осим ал-Ахвал айтди: Ибни Сийриннинг умумий (аксар) сўзлари ушбулар эди: Субханаллоҳил азийм, Субханаллоҳи ва бихамдиҳи (الزهد ١٢١٦)

○ عن مكحول قال : مَنْ قَالَ : لاَ حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ ، وَلا مَنجَا مِنَ اللهِ إِلاَّ إلَيْه ، رَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ سَبْعِينَ بَابًا مِنَ الضراء أَدْنَاه الْفَقْرُ. Макҳулдан ривоят қилинади, у киши айтди: «Кимки: "Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ, ва ла манжа миналлоҳи илла илайҳ", деса, Аллоҳ ундан зарарнинг етмиш эшигини кўтаради, уларнинг энг қуйиси камбағалликдир». مصنف ابن أبي شيبة [٣١٨١٦].

○ عن عثمان بن (أبي) (العاص) الثقفي قال : قدمت على رسول اللّٰه صلى الله عليه وسلم وبي وجع قد كاد يبطلني ، فقال (لي) رسول اللّٰه صلى الله عليه وسلم : (اجعل يدك اليمنى عليه ، ثم قل : بسم اللّٰه أعوذ بعزة اللّٰه وقدرته من شر ما أجد سبع مرات) ، ففعلت ذلك فشفاني اللّٰه. Усмон ибн Абул Ос Сақафий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, у киши деди: «Мен Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳузурларига келдим. Ўша пайтда танамда шундай оғриқ бор эдики, у мени деярли ҳалок қилаёзганди. Шунда Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам менга: «Ўнг қўлингни унинг устига (оғриётган жойга) қўй ва етти марта: "Бисмиллаҳ. Аъузу биъиззатиллаҳи ва қудротиҳи мин шарри ма ажиду" деб айт», дедилар. (Маъноси: Аллоҳнинг исми билан. Мен ҳис қилаётган нарсанинг ёмонлигидан Аллоҳнинг иззати ва қудрати ила паноҳ тилайман) Мен ўшандай қилдим ва Аллоҳ менга шифо берди».

‏○ عن ابن عباس قال : كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يعوذ الحسن والحسين يقول : ‏(أعيذكما بكلمات اللّٰه التامة من كل (شيطان) وهامة ، ومن كل (عين) لامة) ، ‏ويقول : (هكذا كان إبراهيم يعوذ (ابنيه) : إسماعيل وإسحاق). Ибни Аббос розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, у киши айтди: Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Ҳасан ва Ҳусайнга паноҳ тилаб шундай дер эдилар: ‏أعيذكما بكلمات اللّٰه التامة من كل شيطان وهامة ، ومن كل عين لامة «Сиз иккингизга Аллоҳнинг мукаммал калималари ила ҳар бир шайтондан, заҳарли ҳашаротлардан ва ёмон кўздан паноҳ тилайман». Сўнгра: «Иброҳим (алайҳиссалом) ўғиллари Исмоил ва Исҳоққа мана шундай паноҳ тилар эди», дер эдилар.

‏○ قَالَ يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ : كَانَ الْحَسَنُ إِذَا لَمْ يَجِدْ أَحَدًا وَلَمْ يَكُنْ مَشْغُولاً ، يَقُولُ : ‏ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ، سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ. Юнус ибн Убайд айтди: «Ҳасан (Басрий) агар бирор кишини топмаса ва банд бўлмаса, шундай деб айтарди: ​"Субханаллоҳи ва бихамдиҳи, Субханаллоҳи ва бихамдиҳи" (Аллоҳни поклаб ёд этаман ва Унга ҳамд айтаман)» Имом Аҳмаднинг "Зуҳд китоби" дан

Абу Убайдадан ривоят қилинади, у киши айтди: Абдуллоҳ (ибн Масъуд розияллоҳу анҳу)дан: "Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам сизга: «Сўранг, сизга берилади», деб айтган кечада қандай дуо қилган эдингиз?” деб сўралди. У киши айтди: "Мен: «Эй Аллоҳим! Албатта мен Сендан қайтмайдиган иймонни, тугамайдиган неъматни ва Пайғамбаринг Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам билан жаннатнинг энг олий даражасида — Хулд жаннатида бирга бўлишни сўрайман», дедим.

Тобеий Муторриф ибн Абдуллоҳ рохимаҳуллоҳ ушбу дуо билан дуо қиларди: اللهم إني أعوذ بك أن تبتليني ببلاء يضطرني إلى شيء من معاصيك وأعوذ بك أن أكون عبرة لأحد من خلقك وأعوذ  بك أن يكون أحد أسعد بما آتيتني مني وأعوذ بك أن أقول من الحق شيئًا أريد به غير وجهك.... «Эй Аллоҳим, Сендан мени шундай балога мубтало қилишингдан паноҳ сўрайманки, у мени Сенга осий бўладиган нарсалардан бирортасига мажбур қилиб қўймасин. Сендан яна паноҳ сўрайманки, мени махлуқотингдан бирортасига ибрат (огоҳлантирувчи мисол) қилиб қўймагин. Сендан яна паноҳ сўрайманки, менга ато этган неъматларинг билан мендан бошқа биров мендан кўра бахтлироқ бўлиб қолмасин. (Яъни бошқалар менга берилган неъматлардан фойдаланиб, мен эса шукр қилмасдан ёки тўғри ишлатмасдан қолиб кетмай. Менга берилган имкониятлар сабабли бошқалар савоб олиб, мен эса ғофил бўлиб қолмай). Ва Сендан паноҳ сўрайманки, ҳақдан бирон сўз айтиб, у билан Сенинг юзингдан бошқасини ирода қилмайин». [ الجزء العشرون من الزهد للإمام أحمد ]

Дуолар тўплами