موسی اکرمی: فلسفه از تعبیر جهان تا تغییر جهان

https://navaaza.ir/track/sh-g397-iraj/

🔻 آکادمیِ فلسفه‌ی مارزوک تقدیم می‌کند... 🔹  درس‌گفتار: «رویکرد فیزیکالیستی در روان‌شناسی: امکان‌ها، محدودیت‌ها، و بدیل‌ها»     🔻با حضور: استاد دکتر موسی اکرمی          🕒 زمان: شنبه "سوم امرداد ماه، ۱۴۰۵"       ساعت ۲۲،بوقت ایران #فیزیکالیسم #فروکاست‌گرایی #روان‌شناسی #رفتارگرایی #کارکردگرایی #آگاهی #کیفیات_ذهنی #نیت‌مندی #قصدمندی #حیث_التفاتی #درباره‌گی #پدیدارشناسی #علوم‌_شناختی #فلسفه‌ی_ذهن #موسی_اکرمی #4E کانالِ استاد اکرمی @musa_akrami کانالِ آکادمی @marzockacademy اینستاگرام http://www.instagram.com/marzockacademy

⏪عدالت، کرامت انسانی و فوتبال ✍️🏻موسی اکرمی/ استاد فلسفه ❇️دربارۀ رخدادهای مربوط به تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، شاید مهم‌ترین نکته این باشد که میان دو موضوع متفاوت تمایز بگذاریم؛ یکی ادعای قطعی دربارۀ وقوع بی‌عدالتی یا تخلف و دیگری ضرورت بررسی شفاف و بی‌طرفانۀ شرایطی که موجب شکل‌گیری چنین ادعاهایی شده است. در یک نظام عادلانه، درخواست برای بررسی به معنای صدور حکم پیشاپیش نیست. برعکس، یکی از نشانه‌های سلامت یک نظام این است که بتواند در برابر پرسش‌ها و ابهام‌های عمومی، امکان بررسی و توضیح فراهم کند. ❇️در مورد مسابقات ورزشی، به‌ویژه در سطح جام جهانی، تصمیم‌های داوری گاه می‌توانند سرنوشت یک تیم، کوشش چندین سالۀ ورزشکاران و احساس میلیون‌ها هوادار را تحت تأثیر قرار دهند. از این رو، هرچه پیامد یک تصمیم بزرگ‌تر باشد، اهمیت شفافیت دربارۀ فرایند اتخاذ آن نیز بیشتر می‌شود. این اصل فقط دربارۀ تیم ایران صدق نمی‌کند؛ هر تیمی از هر کشور دیگری که در شرایط مشابه قرار گیرد، باید از همین امکان برخوردار باشد. ❇️این همان چیزی است که در فلسفۀ سیاسی و اخلاق عمومی از آن با عنوان «عدالت رویه‌ای» یاد می‌شود. عدالت فقط در این خلاصه نمی‌شود که در پایان چه نتیجه‌ای حاصل شده است، بلکه به این نیز مربوط است که آیا مسیر رسیدن به آن نتیجه؛ منصفانه، روشن و قابل ارزیابی بوده است یا نه. انسان‌ها معمولاً زمانی تصمیم‌ها را عادلانه‌تر می‌شمارند که بدانند قواعد مشخص بوده‌اند، معیارها برای همه یکسان اعمال شده‌اند و در صورت بروز اختلاف، راهی برای بررسی وجود دارد. ❇️در ورزش مدرن، این مسئله با ورود فناوری‌های پیشرفته اهمیت بیشتری یافته است. استفاده از فناوری‌هایی مانند سامانۀ آفساید نیمه‌خودکار با هدف کاهش خطاهای انسانی و افزایش دقت در تصمیم‌های داوری طراحی شده است. این فناوری‌ها بدون تردید دستاورد مهمی برای فوتبال معاصر هستند و می‌توانند بسیاری از خطاهای گذشته را کاهش دهند، ولی در‌عین‌حال، فناوری نیز مانند هر ابزار انسانی دیگری نیازمند پاسخگویی است. ❇️هرچه تصمیم‌گیری بیشتر به سامانه‌های پیچیدۀ فنی وابسته شود، ضرورت توضیح‌پذیری آن و تردیدزدایی از احتمال دخالت سوگیرانه نیز افزایش می‌یابد. اگر یک داور انسانی اشتباه کند، امکان بررسی رفتار و استدلال او وجود دارد، ولی هنگامی که تصمیمی بر اساس داده‌ها، تصاویر، الگوریتم‌ها و سامانه‌های فنی اتخاذ می‌شود، طبیعی است که افکار عمومی بخواهد بداند این داده‌ها چگونه انتخاب و تفسیر شده‌اند، چه معیارهایی در تصمیم نهایی نقش داشته‌اند و آیا همین فرایند برای همۀ تیم‌ها به یک شکل اجرا شده است یا نه. 🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی با همین عنوان است که در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. متن کامل: https://musaakrami.blogfa.com/post/438 #جام_جهانی_فوتبال #تیم_ملی_فوتبال_ایران #عدالت_رویه‌ای #شفافیت_در_داوری #فناوری_در_داوری #موسی_اکرمی ▫️▫️▫️ @cm_magazine

🔻 آکادمیِ فلسفه‌ی مارزوک تقدیم می‌کند... 🔹  درس‌گفتار: «رویکرد فیزیکالیستی در روان‌شناسی: امکان‌ها، محدودیت‌ها، و بدیل‌ها»     🔻با حضور: استاد دکتر موسی اکرمی          🕒 زمان: شنبه "سوم امرداد ماه، ۱۴۰۵"       ساعت ۲۲،بوقت ایران #فیزیکالیسم #فروکاست‌گرایی #روان‌شناسی #رفتارگرایی #کارکردگرایی #آگاهی #کیفیات_ذهنی #نیت‌مندی #قصدمندی #حیث_التفاتی #درباره‌گی #پدیدارشناسی #علوم‌_شناختی #فلسفه‌ی_ذهن #موسی_اکرمی #4E لینگ گروه آکادمی فلسفه https://t.me/+RgpoTxExbs0yOTA0 کانالِ استاد اکرمی @musa_akrami کانالِ آکادمی @marzockacademy اینستاگرام http://www.instagram.com/marzockacademy

◀️رسانه‌ها در ایران پساجنگ – از انحصار تا تکثر خردمندانه ◀️موسی اکرمی، استاد فلسفه ✔️مدیریت ارتباطات، شماره‌ی ۱۹۳، خرداد ماه ۱۴۰۵ مقدمه. روزنه‌ی امید پس از طوفان با همه‌ی فرازونشیب‌های تلخ جنگ، این روزها نسیمی از امید در فضای سیاسی ایران وزیده است. مذاکرات میان ایران و آمریکا، اگرچه پرپیچ‌وخم‌اند، ولی شاید سرآغازی بر پایان یک دوره‌ی فرسایشی و ورود به فصلی تازه از صلح پایدار، بازسازی همه‌جانبه، و زندگی در سایه‌ی آزادی و عدالت نسبی باشند. تجربه‌ی جنگ به ما آموخت که موشک و سنگر به تنهایی نمی‌توانند کشوری را تاب‌آور کنند؛ نرم‌افزار اصلی بقا، «اعتماد»، «حمایت مردمی»، و «ارتباطات شفاف» هستند. در چنین فضایی، رسانه‌ها نه در حاشیه بلکه در نقطه‌ی کانونی بازسازی ملی قرار می‌گیرند. پرسش این است: در ایران پساجنگ، چه الگویی از رسانه می‌تواند هم نیاز به آزادی و تنوع را برآورده کند، هم امنیت و انسجام را حفظ نماید؟ این نوشته‌ی کوتاه، نگاهی به جایگاه، حقوق و وظایف بازیگران گوناگون عرصه‌ی رسانه در افق فردایی است که شاید نزدیک باشد. یکم. اهمیت رسانه‌ها در دوران پساجنگ: چرا بدون رسانه‌های نیرومند بازسازی ممکن نیست؟ هنگامی که آتش جنگ خاموش می‌شود، نخستین ویرانه‌ای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چند پاره می‌کند: گروهی جان باخته‌اند، گروهی آواره شده‌اند، گروهی از سود جنگ ثروتمند گردیده، و گروهی به فقر مطلق رسیده‌اند، و گروهی إحساس می‌کنند که به اهدافی دست نیافته‌اند. بدون رسانه‌های مستقل و کارآمد، زخم‌ها‌ی روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمی‌یابند. رسانه‌ها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا می‌کنند: ۱. شفاف‌سازی درباره‌ی حقیقت جنگ تا آشکار گردد که به‌راستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهائی در بیرون و درون کشور چه تصمیم‌های مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند، و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟ ۲. نظارت بر فرآیند بازسازی: تعیین اولویت‌های تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایسته‌ی اولویت‌های بازسازی، و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمک‌های بین‌المللی. ۳. ایجاد فضای گفت‌وگوی شایسته‌ی ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی. کشورهایی که پس از جنگ، رسانه‌های خود را آزاد و رقابتی کرده‌اند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشته‌اند، به ثبات رسیدند. دوم. گونه‌شناسی رسانه‌ها در افق جدید: از دولتی تا مستقل در ایران پساجنگ، به جای الگوی «رسانه‌ی تک‌صدا»ی دوران جنگ، باید به استقبال زیستبوم‌سامانه‌ی فرهنگی و سیاسی متنوع رفت: ۱. رسانه‌های دولتی و حاکمیتی (صداوسیما، خبرگزاری‌های رسمی). این رسانه‌ها دیگر ابزار «تبلیغ جنگ» نیستند؛ بلکه وظیفه دارند به رسانه‌ی خدمات عمومی تبدیل شوند، یعنی باید با احترام به قانون میزبان همه‌ی صداها – حتی منتقدان دولت – باشند. در آلمان پساجنگ، شبکه‌های عمومی الگوی موفقی از تعادل میان دولتی بودن و استقلال تحریریه‌ای ارائه دادند. ۲. رسانه‌های مستقل و خصوصی (روزنامه‌ها، سایت‌های خبری، و رادیوها و تلویزیون‌های خصوصی که باید پدید آیند). این بخش موتور اصلی نقد سازنده و خلاقیت است. در پساجنگ، باید انحصار صدور مجوز شکسته شود و فرایند تأسیس رسانه شفاف، سریع و مبتنی بر قانون باشد. حاکمیت از طریق نهادهای قضایی و اجرایی تنها نظارت بر خطوط قرمز (عدم تشویش راستین اذهان، عدم توهین، عدم افشای اسرار نظامی) را بر عهده خواهد داشت و از هرگونه سانسور پیشاپیش و مجازات برای اقدامات تحقق نیافته دروری خواهد جست. ۳. رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های اینترنتی. فضای مجازی میدان جدید نبرد افکار است. در دوران پساجنگ، باید قانون‌گذاری هوشمند (برای نمونه الزام به شفافیت الگوریتم‌ها، مقابله با اخبار جعلی با همکاری خود پلتفرم‌ها) جایگزین قطعی‌های مکرر اینترنت و فیلترینگ گسترده شود. متن کامل: https://musaakrami.blogfa.com/post/437 #جنگ #پساجنگ #رسانه #بازسازی #آژادی_مسئولانه #عدالت #صلح_پایدار #آشتی_ملی #موسی_اکرمی

سلام به دوستان عزیز فروتنانه اجازه می‌خواهم  از علاقه‌مندان دعوت کنم به گونه‌ای جدی به شنیدن یا خواندن این گفت‌وگو بپردازند. این متن برای آشنایی با اختلاف‌های درونی در سیاست آمریکا و نقش چهره‌هایی چون ونس و تعیین یک دیپلماسی قدرتمند همبسته با میدان نظامی  بسیار سودمند است. پاینده ایران سرفراز ایرانی موسی اکرمی

نیم ساعت از سه ساعت گفت‌وگوی جی‌دی ونس با جو روگن، بخش مرتبط با ایران جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهوری آمریکا، در گفت‌وگو با جو روگن از آنچه «جنگ‌طلبان» در آمریکا و دیگر کشورها خواند، انتقاد کرد و گفت این افراد با صرف هزینه‌های گسترده تلاش می‌کنند مذاکرات دولت دونالد ترامپ با جمهوری اسلامی را به شکست بکشانند و افکار عمومی آمریکا را تغییر دهند. ونس با دفاع از رویکرد دولت ترامپ، تاکید کرد دیپلماسی برای حل بحران حمله‌ها به کشتی‌رانی در تنگه هرمز ضروری است و گفت در کنار اقدامات نظامی، گفت‌وگو تنها راه رسیدگی به این بحران است. @VahidOOnLine بیشتر متن زیرنویس ویدیوی بالا: telegra.ph/Vance-07-16-4 📡 @VahidOnlin

لطفا به تغییر نشانی محل برگزاری نشست توجه بفرمایید. جنگ و توافق صلح اخیر از منظر علوم انسانی سخنرانان: دکتر محمود جعفری دهقی الگوی رفتاری ایرانیان در شرایط جنگ و صلح بنابر داده های ایران شناسی دکتر موسی اکرمی فلسفه و جنگ کنونی دکتر نغمه مبرقعی اثرات و خسارات جنگ بر محیط زیست دکتر علی اکبر علیخانی جنگ رمضان و توافق بعد از آن از منظر نظريه هاى صلح و حل منازعه دکتر داریوش رحمانیان درنگی در زمینه‌های جنگ اخیر از دیدگاه تاریخی و نقش مردم دکتر ماندانا سجادی منطق تشدید در بحران ایران و آمریکا: بازاندیشی روانشناسانه از جنگ اخیر دکتر جواد رنجبر درخشیلر غلبه ژورنالیسم و روشنفکری و غیبت مفاهیم علوم سیاسی چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ تهران: خیابان وليعصر، خیابان شهيد بهشتي، خیابان سید حسن نصرالله (وزرا)، نبش کوچه دهم، مرکز نشر دانشگاهی https://t.me/ipsan

🛎️ ویدئوی ضبط شده مناظره‌ای درباره مفهوم «طبقه»، به همت موسسه رویش دیگر و مرکز پیشبرد فلسفه برای کودکان و جوانان یارا 🔻 لینک مشاهده ویدئو: https://youtu.be/mzgBrL7oZZM ✅ پیشینه موضوع: در نشست بزرگداشت یدالله موقن، موسی اکرمی منتقد دعاوی موقن درباره اسطوره‌ای بودن تفکر مارکس بود و شهرام اتفاق در دفاع از موقن، به سراغ «نظریه طبقاتی مارکس» رفت‌ و آن را مصداق بارزی از چنین تفکری دانست. موسی اکرمی تعریف طبقه از سوی مارکس را هنوز بهترین تعریف در جامعه‌شناسی و اقتصاد سیاسی و علوم سیاسی و فلسفه‌ی تاریخ دانست. جذابیت این بحث برای مخاطبان سبب شد تا طرفین توافق کنند که مناظره‌ای درباره «نظریه طبقاتی مارکس» برگزار شود. بنابراین این مناظره در تداوم مباحث جلسه پیشین است. 🕣 برگزار شده به تاریخ جمعه ۵ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۸ تا ۲۱؛ 🟢 با حضور: 🔻دکتر موسی اکرمی، استاد تمام گروه فلسفه علم دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات تهران؛ 🔻  شهرام اتفاق، پژوهشگر توسعه و اقتصاد سیاسی؛ 🔵 میزبان: دکتر محمدرضا واعظ: محقق فلسفه علم دانشگاه بُن آلمان و مدیر مسئول موسسه رویش دیگر؛ 🔻 دسترسی به ویدئوی ضبط شده نشست به یاد یدالله موقن از طریق لینک زیر: https://t.me/yarabookhouse/577 https://t.me/yarabookhouse https://www.instagram.com/rooyeshedigar 🔻وب‌سایت موسسه رویش دیگر: www.rooyeshedigar.ir

اهمیت رسانه‌ها در دوران پساجنگ؛ چرا بدون رسانه‌های نیرومند بازسازی ممکن نیست؟ ✍️🏻موسی اکرمی/ استاد فلسفه ❇️هنگامی که آتش جنگ خاموش می‌شود، نخستین ویرانه‌ای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چندپاره می‌کند؛ گروهی جان باخته‌اند، گروهی آواره شده‌اند، گروهی از سود جنگ ثروتمند شده و گروهی به فقر مطلق رسیده‌اند و گروهی احساس می‌کنند که به اهدافی دست نیافته‌اند. بدون رسانه‌های مستقل و کارآمد، زخم‌ها‌ی روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمی‌یابند. ❇️رسانه‌ها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا می‌کنند: الف) شفاف‌سازی دربارۀ حقیقت جنگ تا آشکار شود که به‌راستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهایی در بیرون و درون کشور چه تصمیم‌های مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟ ب) نظارت بر فرایند بازسازی: تعیین اولویت‌های تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایستۀ اولویت‌های بازسازی و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمک‌های بین‌المللی. پ) ایجاد فضای گفت‌وگوی شایستۀ ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی. ❇️کشورهایی که پس از جنگ، رسانه‌های خود را آزاد و رقابتی کرده‌اند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشته‌اند، به ثبات رسیدند. ❇️صلحی که پس از مذاکرات ایران و آمریکا حاصل می‌شود، اگر فقط به آتش‌بس و بازسازی فیزیکی محدود باشد، دوام نخواهد آورد. صلح راستین، در ذهن و باور مردم ساخته می‌شود، در فضایی که هر کسی می‌تواند سخن خود را بر زبان راند، به نقد کارکردها و ساختارها بپردازد، پیشنهادهای خود را آزادانه و به‌آسانی و با روش‌های مناسب عرضه کند و بدون ترس از برچسب «جاسوس» یا «فتنه‌گر» اشتباه قدرت را به رخ بکشد. رسانه‌های مستقل، رادیوهای محلی، روزنامه‌های خصوصی و تلویزیون‌های اینترنتی، ابزارهای گفت‌وگوی ملی هستند. ❇️دولت اگر چنین فضا‌یی را با قوانین شفاف و عادلانه مدیریت کند، نه‌فقط نفوذ دشمن را کاهش می‌دهد، بلکه ملتی می‌سازد که به جای فرار از اخبار، برای حل مشکلات پای رسانه‌ها می‌نشیند. صاحبان رسانه نیز اگر اخلاق ملی و اخلاق حرفه‌ای‌ را سرلوحۀ کار رسانه‌ای قرار دهند، «آزادی» را چونان ابزاری برای خودنمایی سیاسی به کار نمی‌برند، بلکه آن را به «مسئولیتی» برای التیام زخم‌های ملی تبدیل می‌کنند. 🗞این مقاله با عنوان «رسانه‌ها در ایران پساجنگ؛ از انحصار تا تکثر خردمندانه» در شماره ۱۹۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️ @cm_magazine

⏪سرودِ چهاردهم تیر ماه برای نهم خرداد ماه ◀️موسی اکرمی ۱ در من، همچنان کسی هست که با آتش آن سپیده‌دمان می‌رقصد، کسی که سرخوشانه بر این قله شده است با سرودی تازه بر لب تا همچون هر سپیده‌دم، آفرینش را برای نخستین بار تماشا ‌کند. او جهان را می‌نگرد چون چشمی که نخستین بار رنگ می‌بیند، بی خاطره‌ای در پشت پلک‌ها و بی سایه‌ای از دیروز در جان. گویی هستی، همین اکنون از لبان خاموشِ ازلی به واژه درآمده است ۲ من از آتش عبورم، نه از خاکسترِ ماندن. آتش را در دل پاس داشتم و بر هر برگی به مهر گذشتم، و با پای زخمی شعلۀ خجسته را بدین آتشگاه آوردم. هر زخم، ریشه‌ام شد و هر رؤیا، میوه‌ای که هنوز از شاخه نچیده‌ام. در بادها گم نشدم، که راه خود را در تاریکی نوشتم. اکنون ایستاده‌ام نه بر خاک بل بر تپشِ همۀ سوختن‌هایم؛ و هنوز آوازی خاموش در سینه‌ام می‌تپد، که تنها آتش می‌تواند آن را بخواند.. ۳ هفتاد و دو قله فتح شده‌اند، نه برای نصب پرچمی یا ثبت کردن نامی یا شماره‌ای، بل برای سلوک پرماجرای جان و صیقل دادنِ لوحی که به امانت داشتم - در تلاقیِ آینه و آتش - تا خود آینه‌ای شود در آینه‌داری آتشی که هماره در دل است. نه بر بلندی قله‌ها، که در ژرفنای هر گام، رازهائی نگاشتم که تنها خاموشیِ قله درمی‌یابد. و اکنون هر سنگ، پاره‌ای از من است، و هر سکوت، ادامۀ ندائی که از دوردست آمده است. ۴ من زمین را در هر لحظه بس بسیار زیسته‌ام، ولی در هفتاد و دومین سپیده‌دم، چشمانم هنوز نخستین تمنای آن سپیده‌دمان تاریک را در خود دارند؛ نه در پیِ پاداش‌اند، نه پناهی می‌جویند؛ آن‌ها زیسته‌اند برای عشق بی‌علت هستی، با دستانی پر از نور، در شب‌هائی که بی‌دفاع بودند. و اکنون، در این روشنیِ تازه، می‌دانند که هر شب تاریک، پلی ا‌ست به سوی سپیده‌دمی دیگر. ۵ گاهی جهانی که محبوب بود، چون سیبی تلخ بر کامِ تشنه می‌نشست؛ ولی لبخند، هنوز از طعمِ امید لبریز بود چرا که ناامیدی، آموزگاری خاموش بود که بی‌نقاب می‌آمد، و در هیأتِ شکستی سرد، آیۀ مهر می‌آموخت؛ و چه بسیار زخم‌هائی که بی‌صدا دهان می‌گشودند تا حقیقتی ابدی را نجوا کنند؛ و چه بسیار شب‌هائی که با دستان تهی، چراغِ صبح را افروختند. ۶ سفرِ من، از پرسش در ملتقای شب و روز آغاز شد تا جان و تن را توشۀ سفری کنم که هر نقطه‌اش منزلی بود و مقصدی. در پیچ‌وخم راه هزار خان دیوها در کمین بودند و من در گرما و سرمای استخوان‌سوز گردنه‌ها، سایه‌ای از یقین نمی‌یافتم ولی نوازش نسیمی تازه در هُرم آفتاب یا تابش نوری شگفت در زمهریر طاقت‌سوز طعم معنائی مستی‌بخش بر ذائقۀ جان شیفته بود. ۷ در سرم، زمزمه‌ای بود که دانایی را آهسته می‌سرود، و در دلم، نغمه‌ای که زیبایی را بی‌هراس می‌طلبید. و جانم در التهابی خاموش می‌تپید، که نه درد بود، نه فریاد بل آتشی از جنس هستی. راستی را بی‌کرانه یافتم، چون نوری که مرزی نمی‌شناسد. و دروغ، سایه‌ای بود که حتی توان خاموش کردن شمعی را نداشت. ۸ بر بامی از جهان ایستاده‌ام، نه چون فاتح، بل چون ناظرِی خاموشِ در حیرت؛ نه به تمنای جایگاهی برتر، بل به شوق جائی که جهان را بی‌نقاب‌تر می‌توان دید. چشم به افق‌های ناشناخته دوخته‌ام و می‌دانم این بلندی تنها زمانی بلند است که دل به پایین بنگرد. ۹ چه بگویم از سرمستی رازناک شفقت و مهر که نه در شعر بلکه در زرفای جان جاری است بی هیچ هیاهوئی چون بوی نانی تازه در سپیده‌دمان ازل و نخستین لبخندی که جان را تسخیر می‌کند و یادش بر این بلندای هفتاد و دوم هوش از سر عقل می‌رباید. ۱۰ ایستاده بر پلی از رنگین‌کمان سحرآمیز که به دشت فردای بوته‌های رقصنده می‌رود، به افق دودآلود و زخمی می‌نگرم و به آینده ایمان دارم، نه چون وعده‌ای شیرین، یا آذرخشی که در ابر سترون نوید باران می‌دهد، بل‌ چون بذری کاشته در نسیمی که بر دل‌های افسون‌زده‌ای می‌گذرد که در خواب گل‌های ساختگی آمادۀ ترک خوردن‌اند تا نقب زنند برای عبور نور ۱۱ در قله‌پیمایی‌های دیرینم با سایه‌ای هم‌نفسم که برفراز شانه‌ام می‌لغزد و هماره از آن لحظه در آن سپید‌دمان همراهم بوده است چون همزادی هماره پنهان در آینۀ چشم زندگی، تا هر زمان که بخواهد مرا به بدان بزنگاهی برد که نمی‌دانم پرتگاه است یا سکوی پرواز. با او خواهم رفت اگرچه دستانم هنوز از ناتمام‌ها لبریز است، و شاید تنها شکوه‌ام از غافلگیری خواهد بود و از ندانستن مقصد نه از رفتن. ۱۲ و اینک، در این سپیده‌دمان روزی به نام «جهان» به یاد سپیده‌دمان آن آذرروز، تنها چیزی که از جهان می‌خواهم، نه بقا و نه افتخار بل سطری است که باد از زبان‌های خوشبو به هر سو بَرَد: "او که ستایندۀ مهر و دوستدارا دانایی بود دوست داشت هستی را چنان که از آن هیچ نرنجید و دریافت نیستی را چنان که هیچ از آن نهراسید". سپیده‌دمان شنبه چهاردهم تیر ماه 1404 خورشیدی

نامه‌ سرگشوده استاد فلسفه به فیفا/ درخواست برای شفافیت، برابری و عدالت در داوری جام جهانی فوتبال 🔹آنچه موجب شد این نامه را بنویسم، نه علاقه‌ی شخصی به فوتبال، بلکه گزارش‌ها و مشاهداتی است که نشان می‌دهد تیم ملی فوتبال ایران در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ با شرایطی روبه‌رو بوده که دست‌کم از دید بسیاری از ناظران، نسبت به دیگر تیم‌ها برابر و منصفانه نبوده است. asriran.com/004vNk @MyAsriran

⏪*مارکسیسم در بوته‌ی نقد یدالله موقن: بازخوانی یک نگاه رادیکال از درون سنت فکر فلسفی ایران معاصر ◀️موسی اکرمی ✅مجله‌ی سیاست‌نامه، سال دهم، شماره‌ی ۳۷، بهار ۱۴۰۵، صص. ۴۴-۵۶ درآمد* زنده‌یاد یدالله موقن - روشنفکر انتقادی‌ ستیزنده با گونه‌های اسطوره‌اندیشی و مترجم نامدار آثار مهم - همکلاسی دو سال و نیمه‌ی من در دوران دانشجویی کارشناسی فیزیک و دوست همیشگی من به مدت پنجاو سه سال و شش ماه بود. از نخستین روزهای آشنایی ما در مهر ماه ۱۳۵۱ و درک وجود مشترکات فکری و ذوقی بسیار در فلسفه‌ی فیزیک و فلسفه‌ی ریاضیات و هنر و ادبیات و تاریخ، ما روابط دوستانه‌ی بسیار خوب و گفت‌وگوهای حضوری یا تلفنی یا نامه‌نگارهای جذاب در زمینه‌های اندیشه و هنر داشتیم، ولی از همان آغاز بهتر ‌دیدیم از بحث در زمینه‌ی دین و مارکسیسم بپرهیزیم، هرچند همواره کمابیش از مطالعات و اندیشه‌های یکدیگر آگاه بودیم. #یدالله_موقن #هگل #ژرژ_سورل #اسطوره #مارکسیسم #موسی_اکرمی

🛎️ ویدئوی ضبط شده «نشست به یادِ یدالله موقن، با مروری بر اندیشه و آثار او»، به همت موسسه رویش دیگر و مرکز پیشبرد فلسفه برای کودکان و جوانان یارا 🟢 با حضور: 🔻دکتر موسی اکرمی، استاد تمام گروه فلسفه علم دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات تهران؛ عنوان سخنرانی: «ارنست کاسیرر به روایت یدالله موقن: واکاوی خوانشی خردگرا، اسطوره‌ستیز و کاربردی در بافتار فکری ایران معاصر» 🔻 دکتر محمود فلکی: نویسنده و پژوهشگر در آلمان؛ عنوان سخنرانی: «استاد یداله موقن، پیشکسوت جنبش نوپای روشنگری» 🔻 شهرام اتفاق، پژوهشگر توسعه و اقتصاد سیاسی؛ عنوان سخنرانی: «موانع توسعه در ایران، از منظر یدالله موقن» 🔵 میزبان: دکتر محمدرضا واعظ: محقق فلسفه علم دانشگاه بُن آلمان و مدیر مسئول موسسه رویش دیگر؛ 🕣 برگزار شده به تاریخ جمعه ۲۹ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۸ تا ۲۱؛ 🔻 ویدئو بخش اول(صحبت‌های محمدرضا واعظ و موسی اکرمی): https://youtu.be/yIQ_-8fWGQ0?is=BPXCDTFP4VcMRXI- 🔻 ویدئو بخش دوم(صحبت‌های محمود فلکی و شهرام اتفاق و بخش پایانی): https://youtu.be/e4xYJTXLNJc?is=5-_qE7z6ICZih4J6 https://t.me/yarabookhouse https://www.instagram.com/rooyeshedigar 🔻وب‌سایت موسسه رویش دیگر: www.rooyeshedigar.ir

📢 موسسه رویش دیگر و مرکز پیشبرد فلسفه برای کودکان و جوانان یارا برگزار می‌کنند: 🛎️مناظره‌ای درباره مفهوم «طبقه»؛ ✅ پیشینه موضوع: در نشست بزرگداشت یدالله موقن، موسی اکرمی منتقد دعاوی موقن درباره اسطوره‌ای بودن تفکر مارکس بود و شهرام اتفاق در دفاع از موقن، به سراغ «نظریه طبقاتی مارکس» رفت‌ و آن را مصداق بارزی از چنین تفکری دانست. موسی اکرمی تعریف طبقه از سوی مارکس را هنوز بهترین تعریف در جامعه‌شناسی و اقتصاد سیاسی و علوم سیاسی و فلسفه‌ی تاریخ دانست. جذابیت این بحث برای مخاطبان سبب شد تا طرفین توافق کنند که مناظره‌ای درباره «نظریه طبقاتی مارکس» برگزار شود. بنابراین این مناظره در تداوم مباحث جلسه پیشین است. 🕣 زمان: جمعه ۵ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۸ تا ۲۱؛ 📢 زنده در گوگل میت 🔻 لینک شرکت در این نشست: https://meet.google.com/wkw-dnpv-bdi https://instagram.com/rooyeshedigar 🎵 حضور در این برنامه آزاد و رایگان است‌. 🌐 وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری رویش دیگر: www.rooyeshedigar.ir⁩⁩ https://t.me/yarabookhouse

«پری‌خوانی: رویای یاشار، نغمه آتنا» اثر موسی اکرمی منتشر شد - ایبنا https://share.google/AZzmbKQTCoGt8MboV

🔺صلح مبتنی بر کرامت: از تفاهم‌نامه‌ اسلام‌آباد تا افق آینده 🔹از منظر فلسفه سیاسی، هیچ جنگی را نباید عادی انگاشت و هیچ صلحی را نیز نباید بدیهی پنداشت. جنگ، حتی هنگامی که در پاسخ به تجاوز و برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی رخ می‌دهد، یادآور شکست بخشی از عقلانیت سیاسی بشر است؛ و صلح، حتی هنگامی که ناپایدار و ناقص باشد، گشایشی به‌سوی امکان‌های تازه انسانی است. 🔹تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را باید در چنین افقی نگریست: نه همچون پیروزی این طرف یا شکست آن طرف، بلکه همچون کوششی برای عبور از منطق رویارویی و ورود به منطق گفت‌وگو. ارزش حقیقی این تفاهم‌نامه نه در آن است که چه کسی امتیاز بیشتری گرفته، بلکه در آن است که آیا توانسته است درهای امکان آینده‌ای کم‌خشونت‌تر، عادلانه‌تر و انسانی‌تر را بگشاید یا نه. من نیز به‌عنوان یک شهروند ایران‌زمین و یک دانش‌آموخته فلسفه، با فروتنی تمام، تأملی بر این تفاهم‌نامه عرضه می‌کنم، به امید آنکه به روشن‌ترشدن مسیر پیش‌رو یاری رساند. 🔹هر ملت حق دارد سرنوشت خویش را خود تعیین کند. استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، و حق انتخاب مسیر توسعه و پیشرفت، حقوقی نیستند که قدرت‌های بزرگ به ملت‌ها اعطا کنند؛ بلکه از حقوق بنیادین ملت‌ها هستند. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. همان‌گونه که هیچ کشوری حق ندارد اراده خود را بر ایران تحمیل کند، ایران نیز نباید در پی تحمیل اراده خود بر دیگر ملت‌ها باشد. اصل بنیادین، احترام متقابل به آزادی و خودآیینی ملت‌هاست. 🔹تاریخ بارها نشان داده است که صلح‌های مبتنی بر تحقیر، نابرابری و سلطه، دیر یا زود به منازعه‌ای تازه می‌انجامند. صلح پایدار تنها زمانی ممکن است که همه طرف‌ها از کرامت برابر برخوردار باشند؛ نه فاتحی وجود داشته باشد و نه مغلوبی؛ نه تحمیل‌کننده‌ای و نه تحمیل‌شونده‌ای. ازاین‌رو، هر توافقی میان دولت‌ها باید بر پایه احترام متقابل، تعهدات متوازن، شفافیت، و پذیرش حقوق مشروع طرفین استوار باشد. این معیاری است که می‌تواند به قضاوت عادلانه‌تر ما از توافق پیش‌رو کمک کند. 💢یادداشت موسی اکرمی را اینجا بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1111049 @sharghdaily Sharghdaily.com

به بهانۀ انتشار «پری‌خوانی: رؤیای یاشار، نغمه‌ی آتنا» پری دریایی هست، دور نیست... 🔹منظومۀ‌ ۴۲۴۲ بیتی استاد فلسفه هم از بمباران هوایی می‌گوید هم از دیو خشکسالی و از اعتراضات کارگری می‌گوید. از وصل پری دریایی، از نامه‌های پدر سفر کرده و از طلسم‌گشایی یک سرود جاودانه- بیان حال کودکان درون همۀ انسان‌ها- 👇👇 asriran.com/004uif @MyAsriran