Митер Мириґашный

Єден чоловік ся так напив што изомлів. Пробужать ся, а вун сидить на хмарці, котра ся пуднимать на небеса. Но, думать си, допив ся до смерти, у рай летить. Туй лиш пудлітать ид ньому ангел Гавриїл: –Вітай, чоловіче. Ци готовый ись ид судови божому? –Пане Гавриїле, я ся каю! Булш ниґда пити небуду, лем ня верніть назад на зимлю! –Ов-ва, чоловіче, негоден им тя вернути. Хыба тя перетворю у даяку звірьку. –Хоть у што, лиш обы єм жив! – молив чоловік. Так і досудили. Вернув Гавриїл чоловіка на зимлю у виді куриці. Пробужать ся чоловік у якомусь дворови, на голові грибінь, замість рук крыла. Тай имило го черево крутити. Пудбігла ид ньому друга куриця та каже: –Ото яєчко, мусиш ся подути обы го знести. Чоловік ся подув мало тай знус яєце. І зась го черева скрутили. І зась ся вун имив дути. Туй лиш раз, як дустав чоловік горницьом по голові. Прохапує ся у постели на над ним жона му гойкать: –Пробужай ся, пяна скотино, сереш до постели!

У стригальни стриже бурбіль чоловіка тай звідать: –У вас теща є? –Ниє. Бурбіль зась звідать: –Та є у вас теща? –Пак кажу ниє. Пауза. І зась звіданя: –Ци є у вас теща? –Тать ниє! Што сьте ся ид мині имили? –А мені так стригти легше. Як зазвідаву за тещу, нараз вам волося дыбом устає.

Приходить на арменськый завод у Єреванови японська делеґація на обмін опытом. Арменськый директор їм ушитко указує: –У сьому цехови у нас 8 інженерув, у адсьому 12, у тому 16. –А у нас на цілый завод лем 7 інженерув, – хвалить ся японськый директор. Пуд кониць дня ся делеґації розойшли. Арменськый директор ся вернув задуманый домув, задумано заїв, ляг спати. Крутить ся у постели, не годен уснути. Туй го уже жона дюґать: –Што такоє? Чого не спиш? –Пак іщи шість розуміву! А семый із кым у нарды грає?!

🚬 #відео

🤌

Прийшов дітвак до вошколы з розпухшов губов. — Упав ись? — звідат учитилька — Та ньит, рыбарили сьме з няньком тай ми на губу сіла оса. — Тай што, ужалила тя? — Ньи, не встигла, нянько ї веслом прибив

😌

— Мила, привюг им малого з садика. — Добрі, парада! Як го назвеме? — Ож? — Пак наш малый ужек два годы в ошколу ходит.

🐈🐈📐

Ци знали сьте ож Юлій Цезарь не раз за свуй живут не вповів "дякуву"? Учені пояснювуть ото тым, ож Цезарь не знав говорити по-русинськы.

У Петра было серце лева. Тай доживотовый заказ нащевляти зоопарк...

Звонок телефона директорови цирка: –Ало, вам у цирк говорячого коня не треба? Директор си подумав ож якісь фіґлярі та вер трубку. Щи раз звонок: –Ало, вам у цирк говорячого коня не треба? Директор зась звер трубку. Тритьый звонок: –Чоловіче, доста трубку змітовати! Знаєш як тяжко копытами номер набирати?!

🙏🏻

Сидить на лавици дітвак та реве. Пудбігать жона: -Дітваку, што ся стало? -Сідайте, розкажу вам. Жона сіла: -Но та што ся стало? -Лавиця пофарблена...

-Дохторе, я зломив ногу у двох містах. -Затямили сьте де? -Айно. -Но та булш туды не ходіть.

-Ци часто у вашув болници умиравуть пацієнты! -Ніт, лиш єден раз.

🤷

Прийшов чоловік ся сповідати до попа. Каже, так і так, согрішив им. У понеділок им помагав єдному цімборови креденц занести до хыжи. Пустив ся дощ, а жона його ми каже: "Куды у дощ іти, перечекай." Накурто, согрішили сьме з нив. У вюторок другому цімборови помагав им ремонт чинити. Уже єм хотів іти, а туй ся дощ пустив. Тай його жона ня в дощ не пустила. Согрішили сьме. У середу тритьому цімборови помагав им машину купити. У гаражи сьме ся гостили на чисть покупкы, а вон ся дощ пустив. Та вже ми цімор каже: "Не йди пуд дощ, у гаражи перечекаєме". Согрішив єм, пане отче, і з ним... Туй чоловіка вже пуп спирать тай каже: -Ішов бы ты, сыне, з храма божого докуть ся дощ не пустив!

У хащовому царстві біжить по путикови лисиця, а на стрічу юв макака. -Куды біжиш, лисицьо? -Та у нашому царстві нову дань ввели, на ширсть. Бою ся обы з ня шкуру не зняли. -Но та біжу і я! -А тобі голожопув макаці ся што бояти? -Я нашоє царство знаву, з голожопых і зачнуть!

Розрізаня мертвого указало: Мертвый умер уд розрізаня.