اوشو تصویری osho

ذهن، زندانی‌ست که کلیدش در دست توست چقدر از عمرت را در قفسی گذراندی که فقط در ذهنت ساخته شده بود؟ آگاهی یعنی دیدنِ این حقیقت که: هیچ زندانی وجود ندارد. فقط باورش کرده بودی #اشو @nazeraramesh5

#اشو زندگی یک سیرک است. @oshomovies1

. چقدر از وقتت را در حال شوخی کردن هستی؟ تمام وقت صدرصد؟ صدرصد و من می توانم هر چیزی بگویم، چون فرد غیر جدی در هیچ چهارچوبی گرفتار نیست  اما با آن هایی که تو را جدی می گیرند چه می کنی؟ آن ها احمق هستند.  آن ها باید یاد بگیرند که مرا جدی نگیرند، همان طور که من تمام دنیا  را جدی نمی گیرم.  اگر این را یاد نگیرند، بی دلیل وحشت می کنند و دچار فروپاشی عصبی می شوند .  در حالی که من کاملا غیر جدی هستم. . ✍️اشو @nazeraramesh5

⁨ انسان از تولد تا مرگ در سفری یگانه و غیرقابل‌تکرار حرکت می‌کند؛ سفری که هیچ‌کس نمی‌تواند به جای او تجربه کند. ما تلاش می‌کنیم این تنهایی وجودی را با رابطه، جمعیت و سرگرمی پنهان کنیم، اما حقیقت همیشه باقی می‌ماند. رهایی زمانی آغاز می‌شود که به جای فرار از تنهایی، آن را بپذیری و در سکوت آن، خودِ واقعی‌ات را بشناسی… #اشو @nazeraramesh5

⁨ ⁨ اوشو (با نام اصلی راجنیش چاندرا موهان) عارف و استاد معنوی هندی که بر مدیتیشن، آگاهی، زندگی در لحظه، آزادی درونی و رهایی از شرطی‌شدگی ذهن تأکید داشت. جنجال‌ها: انتقاد شدید از ادیان، دیدگاه‌های آزاد دربارهٔ س*ک*س، زندگی لوکس با رولزرویس‌های متعدد، پروندهٔ کمون او در آمریکا شامل جرائم برخی اعضای ارشد (از جمله حملهٔ بیوتروریستی سالمونلا و توطئه‌های جنایی) و در نهایت اخراج از آمریکا به‌دلیل تخلفات مهاجرتی #اشو @nazeraramesh5

@nazeraramesh5

🌳 بخش بزرگی از اضطراب‌های ما نه از واقعیت، بلکه از تصویری می‌آید که تصور می‌کنیم دیگران از ما دارند. ترس از قضاوت، بسیاری از انسان‌ها را وادار می‌کند خود واقعی‌شان را پنهان کنند، رؤیاهایشان را کنار بگذارند یا فقط برای پذیرفته شدن، برخلاف باورهایشان زندگی کنند. تا زمانی که ارزش خود را به تأیید دیگران گره بزنیم، آزادی درونی را تجربه نخواهیم کرد. آزادی واقعی از جایی آغاز می‌شود که جرئت کنیم زندگی‌مان را بر اساس وجدان، ارزش‌ها و انتخاب‌های خودمان بسازیم، نه بر پایه‌ی ترس از نگاه دیگران.

⚡️ حقیقت همیشه راحت نیست؛ گاهی مثل یک شمشیر، باورهای قدیمی را به چالش می‌کشد. اوشو در این سخنرانی دیدگاهش را مطرح می‌کند که انسان معنوی، حقیقت را فدای محبوبیت، مصلحت یا جلب رضایت دیگران نمی‌کند. از نگاه او، انتقادِ صادقانه با بدگویی تفاوت دارد و گاهی سکوت، از حقیقت دورتر است. @nazeraramesh5

. ذهن فقط می تواند دوگانگی را تصور کند، روز و شب جدا از هم است ذهن نمی تواند تصور کند که روز فقط شکل دیگری از شب است.نور فقط کمتر تاریک است و تاریکی فقط کمی کمتر نور دارد تمایز بین آنها دوگانگی نیست بلکه فقط در نسبیت است. آنها یکی هستند به همین دلیل است که خیلی آسان، شب به روز تبدیل می شود، روز به شب تبدیل می شود. اگر دوگانگی بود، ممکن بود شب بگوید نمیخواهم بروم، یا خورشید می گفت بس است، امروز می روم برای ماهیگیری. اما آنها جدا نیستند آنها فقط فازهای یک انرژی هستند. زندگی و مرگ نیز به همین ترتیب است. دو فاز انرژی یکسانند، مرگ پایان زندگی نیست. مرگ خود بخشی از زندگی است و زندگی ادامه دارد. . ✍️اشو . .@nazeraramesh5

✨ راز بزرگ | اوشو ✨ آیا پشت پرده‌ی این زندگی چیزی فراتر از آنچه می‌بینیم وجود دارد؟ آیا انسان فقط همین جسم و این چند سال زندگی است، یا حقیقتی عمیق‌تر درون ما پنهان شده؟ @nazeraramesh5

🌿 بیشترِ آشفتگی‌هایی که تجربه می‌کنیم، از خودِ افکار نیست؛ از این است که با آن‌ها یکی شده‌ایم. اوشو می‌گوید راه رهایی، جنگیدن با ذهن یا سرکوب افکار نیست؛ بلکه فقط تماشا کردن آن‌هاست. 👁 بنشین... سکوت کن... و فقط شاهد باش. نه قضاوت کن، نه دخالت کن، نه سعی کن افکارت را متوقف کنی. ✨ وقتی بتوانی میان «خودت» و «ذهنت» فاصله‌ای ایجاد کنی، کشف بزرگی در انتظارت است: تو ذهن نیستی؛ تو ناظرِ ذهن هستی. هرچه این مشاهده عمیق‌تر شود، افکار آرام‌تر می‌شوند و سکوتی درونت شکل می‌گیرد که از اجبارها، ترس‌ها و شرطی‌شدگی‌های گذشته آزاد است. 💭 شاید آزادی واقعی، تغییر دنیا نباشد؛ بلکه رها شدن از زندانی باشد که ذهن برایمان ساخته است. @nazeraramesh5

اوشو: هدف از زندگی چیست؟ ‌ «بی‌معناست که بخواهیم هستیِ خود را در راهِ یک هدف صرف کنیم. این ماییم که هدف را اختراع کرده‌ایم. در حقیقت، هدفی در عالم نیست. آدمی وجودی‌ست ضروری، پاره‌ای‌ست از سرنوشت، از آنِ تمامیت است، در دلِ تمامیت است.» ‌ فردریش نیچه – غروب بت‌ها ‌ ‌ هر گونه غایت و هدف امری‌ست، به یک معنا، ساختگی؛ از مصنوعات بشری... هستی در خود هیچ هدفی نمی‌شناسد. زندگی اساساً سراسر بیهودگی است. –سر و کار دین گاه رویاروی شدن با یک خستگی کهنه و افسردگی همه‌گیر است؛ مذهب، در این چشم‌انداز، تلاشی برای «معناسازی»، یا به زبان روشن‌تر: داستان‌ سرایی و افسانه‌ پردازی، از برای رویارویی با نومیدی و بی‌معناییِ ذاتیِ زندگی است. به راستی هم که آدمی تاکنون، بیش از همه، خودش را فریب داده و برای خویش داستان گفته و اسطوره ساخته و خیال پردازی کرده، و در آن جهانِ ساختگی و شیرین‌ شده و ساده‌ سازِ خویش زندگی کرده، و به یک معنا: توهم برش داشته است. @nazeraramesh5

🌀 هر آنچه میخواهی انجام دهی، انجام بده، حتی اگر برای آن هر «بهایی» پرداخت شود! @nazeraramesh5

. به سؤال اصلی برگرد: بنیادی‌ترین سؤال—این‌که «من کیستم؟» بگذار آگاهی‌ات کمکت کند که با این پرسش بمانی. من قرار نیست هیچ پاسخی به تو بدهم؛ تو همین حالا هم پاسخ‌های زیادی داری.مردم پیش من می‌آیند و می‌گویند:«همه‌چیز به‌طرز زیبایی ساکت شده، مراقبه در حال عمیق‌ترشدن است، خشم از بین رفته.»اما بعد دچار تردید می‌شوند: «نکند همهٔ این‌ها یک رؤیاست؟»با تردید، رؤیا ادامه پیدا می‌کند.با اعتماد، ناگهان بیدار می‌شوی.این تجربهٔ خودشان است که ساکت شده‌اند، که خشم از بین رفته،که میل جنسی کمتر و کمتر حالت فرمانده داردو بیشتر و بیشتر به یک خدمت‌گزار تبدیل می‌شود. تمام این هستی، باغی از زندگی است.تمام این هستی، رقصی از زندگی است.من عشق به زندگی را تعلیم می‌دهم.برای من، هنر مقدس است—از پایین‌ترین پلهٔ نردبان تا بالاترین آن.این همان یک نردبان است:ازبدن به روح، از فیزیکی به معنوی،از سکس تا سامادهی (آگاهی کامل) . ✍️اشو